< Return to Video

Πώς μπορούν τα σωφρονιστικά ιδρύματα να βοηθήσουν τους κρατούμενους να βρουν νόημα στη ζωή τους

  • 0:01 - 0:04
    Θεωρούμαστε ο κάδος απορριμάτων
    της αποτυχημένης κοινωνικής πολιτικής.
  • 0:04 - 0:08
    Δεν μπορώ να προσδιορίσω ποιοι έρχονται
    σε εμάς ή το πόσο θα μείνουν.
  • 0:08 - 0:10
    Είμαστε η έσχατη λύση
  • 0:10 - 0:11
    για εκείνους που έχουν σπάσει
  • 0:11 - 0:13
    όλα τα υπόλοιπα
    δίχτυα ασφαλείας της κοινωνίας.
  • 0:13 - 0:16
    Μόνο εμείς μπορούμε να τους συγκρατήσουμε.
  • 0:16 - 0:17
    Αυτή είναι η δουλειά μας:
  • 0:17 - 0:20
    να τους συγκρατούμε, να τους ελέγχουμε.
  • 0:20 - 0:23
    Με τα χρόνια, ως ένα σωφρονιστικό σύστημα,
  • 0:23 - 0:24
    ως έθνος και ως κοινωνία,
  • 0:24 - 0:26
    έχουμε γίνει πολύ καλοί,
  • 0:26 - 0:28
    αλλά αυτό δεν πρέπει να σας χαροποιεί.
  • 0:28 - 0:30
    Σήμερα, φυλακίζουμε
    περισσότερους ανά κεφαλή
  • 0:30 - 0:32
    από οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο.
  • 0:32 - 0:34
    Ο αριθμός των μαύρων φυλακισμένων σήμερα
  • 0:34 - 0:36
    είναι μεγαλύτερος από εκείνον
    των σκλάβων το 1850.
  • 0:36 - 0:40
    Στεγάζουμε τους γονείς σχεδόν 3 εκατ.
    παιδιών της κοινότητάς μας
  • 0:40 - 0:42
    και έχουμε γίνει το νέο άσυλο,
  • 0:42 - 0:45
    ο μεγαλύτερος πάροχος υπηρεσιών
    ψυχικής υγείας του έθνους μας.
  • 0:45 - 0:46
    Όταν φυλακίζουμε κάποιον
  • 0:46 - 0:48
    δεν είναι ασήμαντο πράγμα.
  • 0:48 - 0:51
    Κι όμως, μας αποκαλούν
    Τμήμα Σωφρονιστικών Υπηρεσιών.
  • 0:51 - 0:53
    Σήμερα θέλω να συζητήσουμε
  • 0:53 - 0:55
    την αλλαγή της νοοτροπίας
    περί σωφρονισμού.
  • 0:55 - 0:57
    Πιστεύω, και η εμπειρία μου λέει,
  • 0:57 - 0:58
    ότι όταν αλλάζουμε τρόπο σκέψης,
  • 0:58 - 1:01
    δημιουργούμε νέες πιθανότητες ή νέο μέλλον
  • 1:01 - 1:04
    και οι φυλακές χρειάζονται
    ένα διαφορετικό μέλλον.
  • 1:04 - 1:07
    Πέρασα όλη μου την καριέρα
    στον σωφρονισμό, πάνω από 30 χρόνια.
  • 1:07 - 1:09
    Όπως και ο πατέρας μου.
  • 1:09 - 1:12
    Ήταν βετεράνος του Βιετνάμ.
    Ο σωφρονισμός του ταίριαζε.
  • 1:12 - 1:15
    Ήταν δυνατός, σταθερός, πειθαρχημένος.
  • 1:15 - 1:16
    Έγω δεν ήμουν και τόσο,
  • 1:16 - 1:19
    και σίγουρα ανησυχούσε για μένα.
  • 1:19 - 1:22
    Αποφάσισα ότι
    αν ήταν να καταλήξω στη φυλακή
  • 1:22 - 1:23
    ας είμαι στη σωστή πλευρά
  • 1:23 - 1:25
    και σκέφτηκα να το δοκιμάσω,
  • 1:25 - 1:27
    επισκέφτηκα τον μπαμπά μου στη δουλειά,
  • 1:27 - 1:29
    το σωφρονιστήριο στο νησί ΜακΝιλ.
  • 1:29 - 1:31
    Στις αρχές της δεκαετίας του '80
  • 1:31 - 1:32
    οι φυλακές δεν ήταν σαν αυτές
  • 1:32 - 1:34
    που βλέπετε στην τηλεόραση ή σε ταινίες.
  • 1:34 - 1:37
    Σε πολλά πράγματα, ήταν χειρότερη.
  • 1:37 - 1:39
    Μπήκα σε ένα πενταόροφο κτήριο.
  • 1:39 - 1:41
    Σε ένα κελί ήταν οχτώ άνδρες
  • 1:41 - 1:43
    και 550 άνδρες στον τομέα.
  • 1:43 - 1:45
    Σε περίπτωση που αναρωτιέστε,
  • 1:45 - 1:48
    μοιράζονταν μία τουαλέτα
    σε αυτόν τον μικρό χώρο.
  • 1:48 - 1:50
    Ένας υπάλληλος ξεκλείδωνε
  • 1:50 - 1:53
    και οι άνδρες ξεχύνονταν
    από τα κελιά τους.
  • 1:53 - 1:54
    Εκατοντάδες άνδρες ξεχύνονταν.
  • 1:54 - 1:57
    Έφυγα όσο πιο γρήγορα μπορούσα.
  • 1:57 - 1:59
    Κάποια στιγμή επέστρεψα
    και έπιασα δουλειά εκεί.
  • 1:59 - 2:01
    Διηύθυνα ένα από εκείνα τα κτήρια
  • 2:01 - 2:04
    και έλεγχα αυτές τις εκατοντάδες ανδρών.
  • 2:04 - 2:06
    Όταν δούλευα στο κέντρο παραλαβών
  • 2:06 - 2:09
    άκουγα τους κρατούμενους
    από το πάρκινγκ
  • 2:09 - 2:11
    να κουνάνε τις πόρτες των κελιών,
    να φωνάζουν,
  • 2:11 - 2:13
    να διαλύουν τα κελιά τους.
  • 2:13 - 2:15
    Αν κλειδώσεις μαζί εκατοντάδες
    βίαιους ανθρώπους
  • 2:15 - 2:17
    προκαλείται χάος.
  • 2:17 - 2:20
    Συγκράτηση και έλεγχος,
    αυτή ήταν η δουλειά μας.
  • 2:20 - 2:22
    Μάθαμε να το κάνουμε αυτό
    πιο αποτελεσματικά
  • 2:22 - 2:24
    με μια νέα μονάδα στέγασης,
  • 2:24 - 2:26
    τη Μονάδα Εντατικού Ελέγχου, MEE,
  • 2:26 - 2:28
    μια σύγχρονη εκδοχή της απομόνωσης.
  • 2:28 - 2:31
    Βάζαμε τους κρατούμενους
    σε κελιά με ατσάλινες πόρτες
  • 2:31 - 2:33
    με πορτάκια για να τους βάζουμε χειροπέδες
  • 2:33 - 2:35
    και να τους ταΐζουμε.
  • 2:35 - 2:36
    Μαντέψτε.
  • 2:36 - 2:38
    Είχαμε περισσότερη ησυχία.
  • 2:38 - 2:40
    Οι ταραχές στον γενικό πληθυσμό μειώθηκαν.
  • 2:40 - 2:42
    Υπήρχε περισσότερη ασφάλεια
  • 2:42 - 2:44
    επειδή οι πιο βίαιοι
    ή καταστροφικοί κρατούμενοι
  • 2:44 - 2:46
    μπορούσαν να απομονωθούν.
  • 2:46 - 2:48
    Αλλά η απομόνωση δεν είναι καλή.
  • 2:48 - 2:50
    Αν στερήσεις σε κάποιον
    την κοινωνική επαφή, καταρρέει.
  • 2:50 - 2:52
    Ήταν δύσκολο να τους βγάλουμε από εκεί,
  • 2:52 - 2:55
    και γι' αυτούς και για εμάς.
  • 2:55 - 2:57
    Ακόμα και στη φυλακή
    δεν είναι μικρό πράγμα
  • 2:57 - 2:59
    να κλειδώσεις κάποιον.
  • 2:59 - 3:02
    Έπειτα βρέθηκα σε μία
    από τις δυσκολότερες φυλακές
  • 3:02 - 3:05
    όπου στεγάζονται οι πιο βίαιοι
    και καταστροφικοί κρατούμενοι.
  • 3:05 - 3:07
    Τότε ο κλάδος είχε εξελιχθεί,
  • 3:07 - 3:09
    είχαμε διαφορετικά εργαλεία και τεχνικές
  • 3:09 - 3:11
    για τη διαχείριση των ταραχοποιών.
  • 3:11 - 3:13
    Είχαμε όπλα με πλαστικές σφαίρες,
    σπρέι πιπεριού
  • 3:13 - 3:15
    και ασπίδες από πλέξιγλας
  • 3:15 - 3:17
    χειροβομβίδες κρότου λάμψης,
    ειδικές ομάδες.
  • 3:17 - 3:19
    Αντιμετωπίζαμε τη βία με ισχύ
  • 3:19 - 3:21
    και το χάος με χάος.
  • 3:21 - 3:23
    Ήμασταν πολύ καλοί στο να σβήνουμε φωτιές.
  • 3:23 - 3:26
    Όταν ήμουν εκεί γνώρισα
    δύο έμπειρους σωφρονιστικούς υπαλλήλους
  • 3:26 - 3:28
    που ήταν επίσης και ερευνητές
  • 3:28 - 3:31
    έναν ανθρωπολόγο και έναν κοινωνιολόγο.
  • 3:31 - 3:33
    Μια μέρα, ο ένας μου είπε,
  • 3:33 - 3:35
    «Είσαι πολύ καλός στο να σβήνεις φωτιές.
  • 3:35 - 3:39
    Σκέφτηκες ποτέ πώς να τις αποτρέψεις;»
  • 3:39 - 3:41
    Τους εξήγησα υπομονετικά
  • 3:41 - 3:42
    πώς ασκώντας ωμή δύναμη
  • 3:42 - 3:44
    οι φυλακές γίνονταν ασφαλέστερες.
  • 3:44 - 3:45
    Ήταν υπομονετικοί μαζί μου.
  • 3:45 - 3:48
    Με τις συζητήσεις
    αναπτύχθηκαν νέες ιδέες
  • 3:48 - 3:49
    και αρχίσαμε μερικά μικρά πειράματα.
  • 3:49 - 3:52
    Πρώτα, αρχίσαμε την ομαδική
    εκπαίδευση των υπαλλήλων
  • 3:52 - 3:55
    αντί να στέλνουμε έναν ή δυο
    στην εκπαιδευτική ακαδημία της πολιτείας.
  • 3:55 - 3:57
    Αντί για τέσσερις
    εβδομάδες εκπαίδευσης, είχαν 10.
  • 3:57 - 4:00
    Έπειτα πειραματιστήκαμε
    με ένα μοντέλο μαθητείας
  • 4:00 - 4:03
    τοποθετώντας νέους υπαλλήλους
    μαζί με παλιούς.
  • 4:03 - 4:06
    Και οι δύο βελτιώθηκαν στη δουλειά.
  • 4:06 - 4:08
    Δεύτερον, προσθέσαμε
    προφορικές ικανότητες αποκλιμάκωσης
  • 4:08 - 4:10
    στην εκπαιδευτική κλίμακα
  • 4:10 - 4:13
    και την ενσωματώσαμε
    στην κλίμακα άσκησης βίας.
  • 4:13 - 4:15
    Ήταν η μη βίαιη χρήση της βίας.
  • 4:15 - 4:17
    Μετά κάναμε κάτι ριζοσπαστικό.
  • 4:17 - 4:19
    Διδάξαμε στους κρατούμενους
    αυτές τις ικανότητες.
  • 4:19 - 4:22
    Αλλάξαμε το σετ ικανοτήτων
  • 4:22 - 4:25
    μειώνοντας τη βία
    και όχι απλά αντιδρώντας σε αυτή.
  • 4:25 - 4:28
    Τρίτον, επεκτείναμε τις εγκαταστάσεις,
    δοκιμάσαμε έναν νέο τύπο σχεδιασμού.
  • 4:28 - 4:31
    Το σημαντικότερο
    και πιο αμφιλεγόμενο στοιχείο
  • 4:31 - 4:34
    αυτού του σχεδιασμού
    ήταν φυσικά η τουαλέτα.
  • 4:34 - 4:36
    Δεν υπήρχαν τουαλέτες.
  • 4:36 - 4:39
    Αυτό μπορεί να σας ακούγεται ασήμαντο
    εδώ σήμερα
  • 4:39 - 4:40
    αλλά τότε ήταν τεράστιο.
  • 4:40 - 4:42
    Κελιά χωρίς τουαλέτα ήταν ανήκουστο.
  • 4:42 - 4:44
    Όλοι πιστεύαμε ότι ήταν
    επικίνδυνο και τρελό.
  • 4:44 - 4:48
    Ακόμα και οχτώ άνδρες σε ένα κελί
    είχαν τουαλέτα.
  • 4:48 - 4:50
    Αυτή η μικρή λεπτομέρεια
    άλλαξε τον τρόπο που δουλεύαμε.
  • 4:50 - 4:52
    Κρατούμενοι και υπάλληλοι
    αλληλεπιδρούσαν
  • 4:52 - 4:55
    συχνότερα, πιο ανοιχτά
    και ανέπτυσσαν αμοιβαία κατανόηση.
  • 4:55 - 4:57
    Διακρίναμε διαμάχες
    και παρεμβαίναμε
  • 4:57 - 4:59
    προτού κλιμακωθούν.
  • 4:59 - 5:02
    Η μονάδα ήταν πιο καθαρή, πιο ήσυχη,
    πιο ασφαλής και πιο ανθρώπινη.
  • 5:02 - 5:04
    Αυτό διατηρούσε την ειρήνη
    αποτελεσματικότερα
  • 5:04 - 5:08
    από κάθε τεχνική εκφοβισμού
    που είχα δει μέχρι τότε.
  • 5:08 - 5:10
    Η αλληλεπίδραση αλλάζει
    τη συμπεριφορά
  • 5:10 - 5:12
    τόσο των υπαλλήλων
    όσο και των κρατουμένων.
  • 5:12 - 5:15
    Αλλάξαμε το περιβάλλον
    και αλλάξαμε τη συμπεριφορά.
  • 5:15 - 5:17
    Λες και δεν το είχα εμπεδώσει
  • 5:17 - 5:19
    με μετέθεσαν στα κεντρικά
  • 5:19 - 5:21
    και εκεί θα αντιμετώπιζα
    την αλλαγή του συστήματος.
  • 5:21 - 5:24
    Πολλά δυσκολεύουν
    την αλλαγή του συστήματος
  • 5:24 - 5:26
    οι πολιτικοί,
    τα νομοσχέδια και οι νόμοι
  • 5:26 - 5:29
    τα δικαστήρια και οι αγωγές,
    η εσωτερική πολιτική.
  • 5:29 - 5:31
    Η αλλαγή του συστήματος
    είναι δύσκολη, αργή
  • 5:31 - 5:33
    και συχνά δεν καταλήγει
  • 5:33 - 5:34
    εκεί που θέλεις.
  • 5:34 - 5:38
    Δεν είναι μικρό πράγμα να αλλάξεις
    το σωφρονιστικό σύστημα.
  • 5:38 - 5:41
    Συλλογίστηκα λοιπόν
    τις προηγούμενες εμπειρίες μου
  • 5:41 - 5:44
    και θυμήθηκα ότι όταν αλληλεπιδρούσαμε
    με τους παραβάτες, ηρεμούσαν.
  • 5:44 - 5:46
    Αλλάξαμε περιβάλλον,
    άλλαξε η συμπεριφορά.
  • 5:46 - 5:48
    Δεν ήταν τεράστιες συστημικές αλλαγές.
  • 5:48 - 5:50
    Ήταν μικρές,
    ωστόσο αυτές οι αλλαγές
  • 5:50 - 5:52
    δημιούργησαν νέες πιθανότητες.
  • 5:52 - 5:55
    Έπειτα μετατέθηκα ξανά
    ως επικεφαλής μιας μικρής φυλακής.
  • 5:55 - 5:57
    Ταυτόχρονα σπούδαζα για το πτυχίο μου
  • 5:57 - 5:59
    στο πολιτειακό κολέγιο Έβεργκριν.
  • 5:59 - 6:01
    Επικοινωνούσα με άτομα
    που δεν μοιάζαμε,
  • 6:01 - 6:02
    με διαφορετικές ιδέες
  • 6:02 - 6:04
    και διαφορετικές καταβολές.
  • 6:04 - 6:07
    Μία από αυτούς ήταν
    οικολόγος τροπικών δασών.
  • 6:07 - 6:08
    Κοίταξε τη μικρή φυλακή μου και είδε
  • 6:08 - 6:10
    ένα εργαστήριο.
  • 6:10 - 6:13
    Μιλήσαμε και ανακαλύψαμε
    ότι οι φυλακές και οι κρατούμενοι
  • 6:13 - 6:15
    μπορούσαν να βοηθήσουν
    τους επιστήμονες
  • 6:15 - 6:17
    με την ολοκλήρωση εργασιών
  • 6:17 - 6:19
    που δεν περάτωναν μόνοι τους
  • 6:19 - 6:21
    όπως με την επανεισαγωγή
    απειλούμενων ειδών:
  • 6:21 - 6:24
    βατράχων, πεταλούδων, φυτών.
  • 6:24 - 6:25
    Βρήκαμε τρόπους να κάνουμε
  • 6:25 - 6:27
    την επιχείρησή μας πιο αποδοτική
  • 6:27 - 6:29
    με την προσθήκη ηλιακής ενέργειας,
  • 6:29 - 6:33
    συλλεκτών βρόχινου νερού,
    οργανική καλλιέργεια, ανακύκλωση.
  • 6:33 - 6:35
    Αυτή η πρωτοβουλία έχει οδηγήσει
    σε πολλά έργα
  • 6:35 - 6:37
    με τεράστιο αντίκτυπο στο σύστημα
  • 6:37 - 6:40
    όχι μόνο το δικό μας σύστημα
    αλλά και άλλες πολιτείες,
  • 6:40 - 6:42
    μικρά πειράματα που κάνουν μεγάλη διαφορά
  • 6:42 - 6:45
    στην επιστήμη, στην κοινότητα.
  • 6:45 - 6:49
    Ο τρόπος που σκεφτόμαστε
    για τη δουλειά μας αλλάζει τη δουλειά μας.
  • 6:49 - 6:52
    Το έργο έκανε τη δουλειά μου
    πιο ενδιαφέρουσα και συναρπαστική.
  • 6:52 - 6:54
    Ήμουν ενθουσιασμένος.
    Οι υπάλληλοι το ίδιο.
  • 6:54 - 6:56
    Και οι αστυνομικοί.
    Και οι κρατούμενοι.
  • 6:56 - 6:58
    Βρήκαν έμπνευση.
  • 6:58 - 6:59
    Όλοι ήθελαν να συμμετέχουν.
  • 6:59 - 7:01
    Συνέβαλλαν, έκαναν τη διαφορά
  • 7:01 - 7:04
    και πίστευαν ότι αυτό
    είχε νόημα και σημασία.
  • 7:04 - 7:06
    Ας γίνω ξεκάθαρος όμως.
  • 7:06 - 7:07
    Οι κρατούμενοι προσαρμόζονται εύκολα.
  • 7:07 - 7:09
    Έτσι πρέπει να κάνουν.
  • 7:09 - 7:12
    Συχνά, γνωρίζουν πιο πολλά
    για τα συστήματά μας
  • 7:12 - 7:14
    από εκείνους που τα διαχειρίζονται.
  • 7:14 - 7:15
    Και είναι εκεί για κάποιο λόγο.
  • 7:15 - 7:19
    Δεν νομίζω ότι η δουλειά μου είναι
    να τους τιμωρώ ή να τους συγχωρήσω
  • 7:19 - 7:20
    αλλά πιστεύω ότι πρέπει
  • 7:20 - 7:23
    να έχουν αξιοπρεπείς, σημαντικές ζωές
    ακόμα και στη φυλακή.
  • 7:23 - 7:24
    Αυτό ήταν το ερώτημα:
  • 7:24 - 7:27
    Μπορούν οι κρατούμενοι να έχουν
    αξιοπρεπείς και σημαντικές ζωές
  • 7:27 - 7:31
    και αν ναι, τι διαφορά θα έκανε αυτό;
  • 7:31 - 7:34
    Με αυτό το ερώτημα
    ξαναγύρισα στη βαθιά φυλακή
  • 7:34 - 7:36
    εκεί όπου στεγάζονται
    οι πλέον βίαιοι παραβάτες.
  • 7:36 - 7:38
    Η απομόνωση είναι για τιμωρία.
  • 7:38 - 7:40
    Δεν έχει χάρες εκεί,
    όπως προγραμματισμό.
  • 7:40 - 7:42
    Έτσι το σκεφτήκαμε.
  • 7:42 - 7:44
    Αλλά συνειδητοποιήσαμε ότι
    οι συγκεκριμένοι
  • 7:44 - 7:46
    κρατούμενοι ήταν
    που χρειάζονταν προγραμματισμό.
  • 7:46 - 7:48
    Και μάλιστα εντατικό.
  • 7:48 - 7:51
    Αλλάξαμε λοιπόν τρόπο σκέψης
    κατά 180 μοίρες
  • 7:51 - 7:53
    και αρχίσαμε να ψάχνουμε
    για νέες πιθανότητες.
  • 7:53 - 7:56
    Βρήκαμε ένα νέο είδος καρέκλας.
  • 7:56 - 7:58
    Αντί να τη χρησιμοποιούμε για τιμωρία
  • 7:58 - 7:59
    την τοποθετήσαμε σε τάξεις.
  • 7:59 - 8:02
    Δεν ξεχάσαμε
    την ευθύνη μας να ελέγχουμε
  • 8:02 - 8:05
    αλλά οι κρατούμενοι αλληλεπιδρούσαν
    με ασφάλεια
  • 8:05 - 8:06
    μεταξύ τους και με υπαλλήλους,
  • 8:06 - 8:08
    και καθώς ο έλεγχος δεν ήταν πρόβλημα
  • 8:08 - 8:10
    όλοι μπορούσαν να εστιάσουν
    σε άλλα πράγματα
  • 8:10 - 8:12
    όπως η μάθηση.
    Η συμπεριφορά άλλαξε.
  • 8:12 - 8:14
    Αλλάξαμε νοοτροπία.
  • 8:14 - 8:17
    Αλλάξαμε τις πιθανότητες.
    Αυτό μου δίνει ελπίδα.
  • 8:17 - 8:21
    Δεν ξέρω αν κάτι από αυτά
    θα λειτουργήσει μελλοντικά.
  • 8:21 - 8:23
    Προς το παρόν λειτουργεί, όμως.
  • 8:23 - 8:26
    Οι φυλακές είναι ασφαλέστερες για όλους,
  • 8:26 - 8:28
    και όταν οι φυλακές είναι ασφαλείς
  • 8:28 - 8:31
    δεν εστιάζουμε μόνο στον έλεγχο.
  • 8:31 - 8:33
    Η μείωση των υποτροπών
    είναι ο τελικός στόχος
  • 8:33 - 8:35
    αλλά δεν είναι ο μοναδικός.
  • 8:35 - 8:37
    Η πρόληψη της εγκληματικότητας
  • 8:37 - 8:39
    χρειάζεται πολύ περισσότερους
  • 8:39 - 8:40
    ανθρώπους και θεσμούς.
  • 8:40 - 8:43
    Αν βασιστούμε μόνο στις φυλακές
  • 8:43 - 8:45
    μάλλον δεν θα μειωθεί
    η εγκληματικότητα.
  • 8:45 - 8:47
    Αλλά οι φυλακές μπορούν
    να πετύχουν πράγματα
  • 8:47 - 8:49
    που ποτέ δεν πιστεύαμε ότι μπορούν.
  • 8:49 - 8:51
    Μπορούν να είναι πηγές καινοτομίας,
    και βιωσιμότητας,
  • 8:51 - 8:54
    επανεισαγωγής απειλούμενων ειδών
  • 8:54 - 8:56
    και περιβαλλοντικής αποκατάστασης.
  • 8:56 - 8:59
    Οι κρατούμενοι μπορούν να είναι
    επιστήμονες, μελισσοκόμοι
  • 8:59 - 9:00
    διασώστες σκύλων.
  • 9:00 - 9:03
    Οι φυλακές μπορούν
    να είναι πηγή σημαντικής δουλειάς
  • 9:03 - 9:05
    και ευκαιριών για τους υπαλλήλους
  • 9:05 - 9:07
    και τους κρατούμενους που ζουν εκεί.
  • 9:07 - 9:09
    Μπορούμε να συγκρατούμε και να ελέγχουμε
  • 9:09 - 9:11
    και να παρέχουμε ανθρώπινες συνθήκες.
  • 9:11 - 9:14
    Αυτά δεν είναι αντίθετα.
  • 9:14 - 9:16
    Δεν μπορούμε να περιμένουμε
    10 με 20 χρόνια
  • 9:16 - 9:18
    να ανακαλύψουμε αν αξίζει να γίνει.
  • 9:18 - 9:20
    Η στρατηγική μας δεν είναι
    η μαζική συστημική αλλαγή
  • 9:20 - 9:22
    είναι εκατοντάδες μικρές αλλαγές
  • 9:22 - 9:26
    που γίνονται σε μέρες ή μήνες,
    όχι σε χρόνια.
  • 9:26 - 9:29
    Χρειαζόμαστε περισσότερους μικρούς
    πιλότους να μαθαίνουμε στην πορεία,
  • 9:29 - 9:32
    πιλότους που μπορούν να αλλάξουν
    το εύρος των πιθανοτήτων.
  • 9:32 - 9:34
    Νέους τρόπους μέτρησης των αποτελεσμάτων
  • 9:34 - 9:36
    που έχουν η εμπλοκή, η αλληλεπίδραση
  • 9:36 - 9:38
    το ασφαλές περιβάλλον.
  • 9:38 - 9:40
    Χρειαζόμαστε παραπάνω ευκαιρίες συμμετοχής
  • 9:40 - 9:43
    και συνεισφοράς στις κοινότητές μας,
  • 9:43 - 9:45
    στις δικές σας κοινότητες.
  • 9:45 - 9:48
    Οι φυλακές πρέπει να είναι
    ακίνδυνες, ασφαλείς.
  • 9:48 - 9:49
    Είναι εφικτό.
  • 9:49 - 9:51
    Πρέπει να παρέχουν ανθρώπινο περιβάλλον
  • 9:51 - 9:53
    όπου οι άνθρωποι συμμετέχουν,
    συνεισφέρουν
  • 9:53 - 9:55
    και να μάθουν τη ζωή με νόημα.
  • 9:55 - 9:57
    Μαθαίνουμε να το κάνουμε αυτό.
  • 9:57 - 9:58
    Γι' αυτό ελπίζω.
  • 9:58 - 10:01
    Ας ξεχάσουμε τις παλιές ιδέες
    περί φυλακής.
  • 10:01 - 10:03
    Μπορούμε να το ορίσουμε.
    Να το δημιουργήσουμε.
  • 10:03 - 10:05
    Και όταν το κάνουμε, με σκέψη και ανθρωπιά
  • 10:05 - 10:07
    οι φυλακές δεν θα είναι
    κάδος απορριμάτων
  • 10:07 - 10:09
    της κοινωνικής πολιτικής.
  • 10:09 - 10:12
    Ίσως κερδίσουμε τον τίτλο μας:
    τμήμα σωφρονιστικών υπηρεσιών.
  • 10:12 - 10:14
    Ευχαριστώ. (Χειροκρότημα)
Title:
Πώς μπορούν τα σωφρονιστικά ιδρύματα να βοηθήσουν τους κρατούμενους να βρουν νόημα στη ζωή τους
Speaker:
Νταν Πασόλκε
Description:

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι υπηρεσίες που διοικούν τις φυλακές συχνά αποκαλούνται Τμήματα Σωφρονιστικών Υπηρεσιών. Εστιάζουν όμως στην κράτηση και τον έλεγχο των κρατούμενων. Ο Νταν Πασόλκε, αναπληρωτής γραμματέας του Τμήματος Σωφρονιστικών Υπηρεσιών της Ουάσιγκτον, μοιράζεται ένα διαφορετικό όραμα: φυλακές που παρέχουν ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης, καθώς και ευκαιρίες για ουσιαστική δουλειά και μάθηση.

more » « less
Video Language:
English
Team:
closed TED
Project:
TEDTalks
Duration:
10:36

Greek subtitles

Revisions