Polish subtitles

← Jak lepiej robić to, na czym nam zależy

Get Embed Code
40 Languages

Showing Revision 21 created 12/30/2017 by Marta Konieczna.

  1. Większość z nas żyje, próbując
    jak najlepiej wykonywać swoje zadania
  2. dotyczące pracy, rodziny, szkoły
  3. czy innych spraw.
  4. Tak myślę. Ja daję z siebie wszystko.
  5. Jednak jakiś czas temu zauważyłem
  6. brak postępów w dziedzinach,
    na których najbardziej mi zależało,
  7. czy chodziło o bycie mężem, przyjacielem,
  8. profesjonalistą czy członkiem zespołu.
  9. Nie robiłem postępów w tych dziedzinach,
  10. mimo że poświęcałem dużo czasu,
  11. ciężko pracując nad nimi.
  12. Dzięki rozmowom i badaniom
    zdałem sobie sprawę,
  13. że taki zastój, mimo ciężkiej pracy,
  14. jest dość powszechny.
  15. Chciałbym podzielić się
    spostrzeżeniami, dlaczego tak jest

  16. i co można z tym zrobić.
  17. Zauważyłem, że najbardziej
    efektywne osoby czy zespoły
  18. pracujące w dowolnej dziedzinie,
  19. robią coś, co możemy naśladować.
  20. Idą przez życie, celowo przechodząc
    między dwoma strefami,
  21. uczenia się i wykonania.
  22. Strefa uczenia się to stan,
    w którym chcemy coś ulepszyć.

  23. Wykonujemy wtedy czynności
    służące poprawie,
  24. koncentrując się na tym,
    czego nie opanowaliśmy,
  25. czyli musimy nastawić się
    na popełnianie błędów,
  26. wiedząc, że posłużą nam do nauki.
  27. W strefie wykonania
    zachowujemy się zupełnie inaczej.
  28. Tutaj naszym celem jest
    wykonanie czegoś najlepiej, jak potrafimy.
  29. Koncentrujemy się na tym,
    co już opanowaliśmy
  30. i staramy się zminimalizować błędy.
  31. Obydwie strefy powinny być
    częścią naszego życia,

  32. a świadomość tego,
    kiedy warto być w każdej z nich,
  33. jaki mamy cel i oczekiwania,
  34. pomaga nam doskonalić się
    i osiągać lepsze wyniki.
  35. Strefa wykonania maksymalizuje to,
    co właśnie wykonujemy,
  36. a strefa uczenia się
    maksymalizuje nasz rozwój
  37. i przyszłe osiągnięcia.
  38. Wielu z nas nie robi postępów,
  39. mimo ciężkiej pracy,
  40. bo zazwyczaj poświęcamy
    większość czasu na strefę wykonania.
  41. Wstrzymuje to nasz rozwój,
  42. a po jakimś czasie, paradoksalnie,
    również poziom wykonania.
  43. Jak wygląda strefa uczenia się?

  44. Weźmy Demostenesa, polityka,
  45. wielkiego mówcę i prawnika
    w starożytnej Grecji.
  46. Żeby zostać wielkim, nie poświęcał czasu
  47. wyłącznie na byciu oratorem
    czy prawnikiem,
  48. co było jego strefą wykonania.
  49. Wolał udoskonalać swoje umiejętności.
  50. Bardzo dużo się uczył.
  51. Studiował prawo i filozofię
    pod auspicjami mentorów,
  52. ale wiedział też, że bycie prawnikiem
    polega na przekonywaniu innych.
  53. Uczył się więc głoszenia
    wielkich przemów i aktorstwa.
  54. Żeby pozbyć się dziwnego zwyczaju
    odruchowego unoszenia ramienia,
  55. ćwiczył mowy przed lustrem,
  56. a u sufitu zawieszał miecz,
  57. żeby w razie uniesienia
    ramienia poczuć ból.
  58. (Śmiech)

  59. Chcąc mówić wyraźniej, pomimo seplenienia,

  60. ćwiczył mowy z kamykami w ustach.
  61. Zrobił pokój w piwnicach,
  62. gdzie mógł ćwiczyć bez zakłóceń,
  63. nie przeszkadzając też innym.
  64. Na salach sądowych bywało bardzo głośno,
  65. ćwiczył więc w pobliżu oceanu,
  66. podnosząc głos ponad szumem fal.
  67. Czynności ze strefy uczenia się

  68. bardzo różniły się od tego,
    co robił w sądzie,
  69. czyli w strefie wykonania.
  70. W strefie uczenia się robił to,
  71. co dr Anders Ericsson
    nazywa celowym ćwiczeniem,
  72. czyli rozłożeniem umiejętności
    na części składowe,
  73. nie tracąc z oczu tej składowej,
    którą chcemy ulepszyć,
  74. na przykład nieunoszenie ramion,
  75. koncentrując się w pełni
    na wysokim stopniu wyzwania
  76. spoza strefy komfortu,
  77. wychodzącego nieco poza bieżące czynności,
  78. korzystając z częstych informacji
    zwrotnych z powtórzeniami i korektą,
  79. najlepiej przy pomocy
    wykwalifikowanego trenera,
  80. bo czynności, które chcemy poprawić
  81. należą do określonego obszaru,
  82. a dobrzy nauczyciele i trenerzy znają je
  83. i mogą nam służyć poradą ekspercką.
  84. Ten typ ćwiczeń w strefie uczenia się
  85. prowadzi do znacznej poprawy,
  86. nie tylko czasu wykonania zadania.
  87. Badania pokazują,
    że po pierwszych paru latach
  88. pracy w danym zawodzie,
  89. nasze działania stabilizują się.
  90. Dzieje się tak w dziedzinie
    nauczania, medycyny ogólnej,
  91. pielęgniarstwa i w innych zawodach,
  92. bo kiedy stwierdzamy,
    że jesteśmy wystarczająco dobrzy
  93. i kompetentni,
  94. nie spędzamy już czasu
    w strefie uczenia się.
  95. Skupiamy się na pracowaniu,
  96. czyli wykonywaniu,
  97. co nie jest dobrym sposobem na poprawę.
  98. Ci, którzy nie rezygnują
    ze strefy uczenia się,
  99. zawsze osiągają poprawę.
  100. Najlepsi sprzedawcy,
    przynajmniej raz w tygodniu
  101. wykonują czynności,
    których celem jest poprawa.
  102. Czytają, żeby poszerzyć wiedzę,
  103. radzą się kolegów po fachu lub ekspertów,
  104. wypróbowują nowe strategie,
    proszą o informację zwrotną i analizują.
  105. Najlepsi szachiści
  106. spędzają wiele czasu nie na grze w szachy,
  107. co byłoby ich strefą wykonania,
  108. ale próbują przewidzieć ruchy
    wielkich mistrzów i analizują je.
  109. Każdy z nas pewnie spędził wiele godzin
  110. pisząc na komputerze,
  111. co nie zwiększyło tempa pisania.
  112. Gdyby każdego dnia
    poświęcić 10 do 20 minut,
  113. w pełni koncentrując się
    na pisaniu 10 do 20 procent szybciej
  114. niż robimy to teraz,
  115. pisalibyśmy szybciej,
  116. zwłaszcza, gdybyśmy umieli
    zidentyfikować popełniane błędy
  117. i ćwiczyli pisanie problematycznych słów.
  118. To jest celowe ćwiczenie.
  119. W jakich innych,

  120. ważnych dla nas dziedzinach życia,
  121. ciężko pracujemy,
    ale nie osiągamy znacznej poprawy,
  122. bo nie wychodzimy poza strefę wykonania?
  123. Nie twierdzę, że strefa wykonania
    jest bezwartościowa.
  124. Ma wielką wartość.
  125. Kiedy miałem operowane kolano,
    nie mówiłem chirurgowi:
  126. "Proszę poszperać i skupić się
    na nieznanych zagadnieniach".
  127. (Śmiech)

  128. "Będziemy się uczyć na pani błędach!"

  129. Szukałem chirurga,
    który dobrze wykona swoją pracę,
  130. chciałem, żeby tak było.
  131. Bycie w strefie wykonania
  132. pozwala nam wykonać zadania
    najlepiej, jak potrafimy.
  133. Może nas też motywować
  134. i dostarczać informacji o tym,
    na czym się mamy skupić,
  135. kiedy wracamy do strefy uczenia się.
  136. Żeby osiągnąć wysokie wyniki
  137. należy przechodzić od strefy
    uczenia się do strefy wykonania,
  138. celowo budując umiejętności
    w strefie uczenia się,
  139. a następnie wykorzystując je
    w strefie wykonania.
  140. Kiedy Beyoncé jest w trasie,

  141. na koncercie jest w strefie wykonania,
  142. ale wieczorem, kiedy wraca
    do pokoju hotelowego,
  143. wraca też do strefy uczenia się.
  144. Ogląda nagranie z koncertu,
    który właśnie się skończył.
  145. Analizuje możliwości poprawy
  146. dla siebie, tancerzy i operatorów kamer.
  147. Następnego ranka
  148. każdy otrzymuje notatki dotyczące
    obszarów wymagających poprawy,
  149. nad którymi wszyscy pracują
    przed następnym występem.
  150. To spirala prowadząca
    do nieskończonego potencjału.
  151. Musimy jednak wiedzieć,
    kiedy chcemy się uczyć, a kiedy wykonywać.
  152. Chociaż chcemy przebywać w obu strefach,
  153. to im dłużej jesteśmy
    w strefie uczenia się,
  154. tym większe osiągniemy postępy.
  155. Jak spędzać więcej czasu
    w strefie uczenia się?

  156. Po pierwsze, musimy uwierzyć i zrozumieć,
  157. że możemy być lepsi,
  158. czyli nastawić się na rozwój.
  159. Po drugie, musimy chcieć ulepszać
    daną umiejętność.
  160. Musimy mieć cel, na którym nam zależy,
  161. bo wymaga to czasu i wysiłku.
  162. Trzecie to pomysł, jak poprawić wyniki,
  163. co możemy zrobić, żeby być lepszym.
  164. Nie tak, jak ćwiczyłem grę na gitarze,
    będąc nastolatkiem,
  165. cały czas wykonując te same piosenki.
  166. Musimy wykonywać celowe ćwiczenia.
  167. Po czwarte, stawka nie może być za wysoka,
  168. bo jeśli oczekuje się błędów,
  169. ich konsekwencje
    nie mogą być katastrofalne
  170. ani nawet znaczące.
  171. Linoskoczek nie próbuje nowych sztuczek
    bez siatki zabezpieczającej,
  172. sportowiec nie próbuje nowych zagrań
  173. podczas mistrzostw.
  174. Jednym z powodów,

  175. dla którego spędzamy tak wiele czasu
    w strefie wykonania jest to,
  176. że często nasze środowisko
    jest zbyt wymagające.
  177. Tworzymy zagrożenia społeczne,
  178. nawet w szkołach, które powinny
    skupiać się na uczeniu,
  179. i nie mam tu na myśli
    testów standardowych.
  180. Mam na myśli to, że cały czas
  181. wielu uczniów, od podstawówki
    po studia, sądzi,
  182. że jeśli popełnią błąd,
    stracą w oczach innych.
  183. Nic dziwnego, że są ciągle zestresowani,
  184. i nie podejmują ryzyka
    niezbędnego do uczenia się.
  185. Uczą się mimowolnie,
  186. że błędy nie są pożądane,
  187. kiedy nauczyciele lub rodzice
    pragną tylko dobrych odpowiedzi
  188. i odrzucają błędy,
    zamiast je przyjąć i analizować,
  189. żeby się na nich uczyć
  190. lub kiedy szukamy prostych odpowiedzi
  191. zamiast zachęcać do odkrywczego myślenia,
  192. z którego możemy się uczyć.
  193. Kiedy prace domowe
    ocenia się cyfrą lub literą
  194. będącą częścią oceny końcowej,
  195. a nie wykorzystuje się ich do ćwiczenia,
    błędów, informacji zwrotnej i korekty,
  196. przesłanie jest jasne,
    szkoła jest strefą wykonania.
  197. To samo odnosi się do miejsca pracy.

  198. W firmach, z którymi współpracuję,
    często widzę idealną kulturę wykonawczą,
  199. wspieraną przez liderów,
    żeby motywować do pracy.
  200. Dlatego pracownicy
    robią tylko to, co umieją
  201. i nie próbują nowych rzeczy,
  202. a firmy mają problem
    z innowacyjnością i ulepszaniem
  203. i pozostają w tyle.
  204. Możemy stworzyć
    więcej miejsca dla rozwoju,

  205. zaczynając rozmawiać ze sobą o tym,
  206. kiedy chcemy znajdować się
    w danej strefie.
  207. Co chcemy robić lepiej i jak?
  208. Kiedy chcemy działać
    i minimalizować błędy?
  209. Dzięki temu dobrze wiemy,
    czym jest sukces,
  210. kiedy i jak najlepiej
    wspierać się nawzajem.
  211. A co, jeśli znajdziemy się w sytuacji,
    kiedy dużo ryzykujemy

  212. i czujemy, że nie możemy jeszcze
    zacząć takich rozmów?
  213. W takiej sytuacji są trzy rzeczy,
    które możemy sami zrobić.
  214. Po pierwsze, możemy stworzyć wyspy
    niskiej stawki w morzu wysokich stawek.
  215. Są to przestrzenie, w których błędy
    powodują niewielkie skutki.
  216. Możemy znaleźć mentora
    lub zaufanego współpracownika,
  217. z którymi będziemy wymieniać pomysły
    lub omawiać wrażliwe kwestie,
  218. a nawet ćwiczyć pewne zachowania.
  219. Możemy poprosić o spotkania,
    żeby wymieniać opinie o projekcie.
  220. Możemy przeznaczyć czas na czytanie
    lub oglądanie materiałów, na kursy online.
  221. To tylko kilka przykładów.
  222. Po drugie, możemy wykonywać
    i działać zgodnie z oczekiwaniami,
  223. analizując, co można
    zrobić lepiej następnym razem,
  224. tak jak robi to Beyoncé,
  225. możemy też obserwować
    i naśladować ekspertów.
  226. Obserwacja, analiza i korekta
    należą do strefy uczenia się.
  227. Wreszcie, możemy przewodzić
  228. i obniżać stawkę dla innych,
    dzieląc się tym, co chcemy udoskonalić,
  229. zadając pytania, jeżeli czegoś nie wiemy,
  230. prosząc o informacje zwrotne,
    dzieląc się błędami
  231. i tym, czego się nauczyliśmy,
  232. tak, żeby inni swobodnie robili to samo.
  233. Prawdziwą pewność zyskamy,
    modelując to, czego się uczymy.

  234. Zamiast spędzać życie cały czas robiąc,
  235. cały czas wykonując,
  236. poświęćmy więcej czasu na zgłębianie,
  237. zadawanie pytań,
  238. słuchanie,
  239. eksperymentowanie, analizowanie,
  240. dążenie i stawanie się?
  241. A co jeśli każdy z nas zawsze pracowałby
  242. nad ulepszeniem czegoś?
  243. Może spróbujmy stworzyć
    więcej wysp i wód niskich stawek?
  244. Może by jasno określić,
  245. sobie i naszym współpracownikom,
  246. kiedy chcemy się uczyć, a kiedy wykonywać,
  247. tak, żeby nasze wysiłki
    stały się bardziej znaczące,
  248. nasze doskonalenie nie miało końca,
  249. a to, co najlepsze było jeszcze lepsze.
  250. Dziękuję.