< Return to Video

Μπάρμπαρα Κρούγκερ: Συμμετέχοντας στον διάλογο|Art21 "Extended Play"

  • 0:18 - 0:22
    [Barbara Kruger
    Συμμετέχοντας στον διάλογο]
  • 0:26 - 0:30
    Πώς γίνεται ένας απλός καμβάς
    επικαλυμμένος με χρώμα,
  • 0:30 - 0:32
    να χαρακτηρίζεται, εν τέλει,
    ως έργο τέχνης;
  • 0:33 - 0:37
    Υπάρχουν αμέτρητοι τρόποι
    καλλιτεχνικής δημιουργίας...
  • 0:37 - 0:41
    ...ορισμένοι πιο εύληπτοι από το ευρύ κοινό
    από ότι κάποιοι άλλοι...
  • 0:42 - 0:45
    ...Θυμάμαι ότι επισκεπτόμουν πινακοθήκες,
    σε νεότερη ηλικία…
  • 0:45 - 0:47
    …βαθιά τρομοκρατημένη!
  • 0:48 - 0:50
    Ορισμένα έργα απαιτούν αποκωδικοποίηση.
  • 0:51 - 0:55
    Θεωρώ ότι η ευληπτότητα του έργου μου
    αποτελούσε καίριο ζήτημα για εμένα,
  • 0:55 - 0:59
    διότι και εγώ υπήρξα τυπικό παράδειγμα
    θεατή ο οποίος δεν κατανοούσε,
  • 0:59 - 1:01
    ο οποίος αγνοούσε τους κώδικες.
  • 1:15 - 1:17
    O φορέας Performa με προσέγγισε
  • 1:17 - 1:20
    και, κατά τη συζήτηση,
    αναφέρθηκε το πάρκο των skaters.
  • 1:20 - 1:23
    Ανταποκρίθηκα, λέγοντας:
    «Αυτό θα ήταν τόσο ωραίο».
  • 1:23 - 1:24
    «Το χρήμα έχει λόγο».
  • 1:25 - 1:26
    «Τίνος αξίες;»
  • 1:30 - 1:32
    Αυτές είναι ιδέες
    που πλανώνται στον αέρα
  • 1:32 - 1:36
    και ερωτήματα
    που θέτουμε...ορισμένες φορές...
  • 1:37 - 1:41
    ...καθώς και ερωτήματα που δεν θέτουμε,
    παρότι θα έπρεπε...
  • 1:44 - 1:46
    Μεγάλωσα στο Νιούαρκ
    της πολιτείας Νιου Τζέρσεϊ.
  • 1:46 - 1:48
    Η μητέρα μου και ο πατέρας μου...
  • 1:48 - 1:51
    ...κανείς τους δεν έχει
    πανεπιστημιακά πτυχία.
  • 1:52 - 1:54
    Ζούσαμε σε ένα διαμέρισμα
    τριών δωματίων
  • 1:54 - 1:56
    και κοιμόμουν στο καθιστικό.
  • 1:57 - 2:02
    Ανέκαθεν είχα πλήρη συνείδηση
    του πώς ο τόπος καταγωγής μας,
  • 2:02 - 2:05
    το τι μας δίνεται
    και τι μας παρακρατείται,
  • 2:05 - 2:07
    καθορίζει τις κοινωνικές μας δυνατότητες.
  • 2:08 - 2:10
    Ήρθα στη Νέα Υόρκη.
  • 2:10 - 2:12
    Φοίτησα στη σχολή Parson’s για έναν χρόνο.
  • 2:13 - 2:15
    Ξεκίνησα να εργάζομαι
    ως λογιστική υπάλληλος
  • 2:16 - 2:18
    και, στη συνέχεια,
    ως τηλεφωνήτρια.
  • 2:19 - 2:22
    Ζώντας στο Nιούαρκ
    και αργότερα στη Νέα Υόρκη,
  • 2:22 - 2:24
    μπορεί να μη διάβαζα εφημερίδες
    αλλά τις έβλεπα καθημερινά,
  • 2:24 - 2:27
    στο μετρό και παντού.
  • 2:27 - 2:30
    Ξαφνικά, έμαθα για τις θέσεις εργασίας
    στην εταιρεία Condé Nast.
  • 2:30 - 2:31
    Στάθηκα τυχερή.
  • 2:31 - 2:35
    Με προσέλαβαν
    ως βοηθό γραφίστα.
  • 2:35 - 2:37
    Αν δεν προσέλκυα αναγνώστες,
  • 2:37 - 2:38
    θα με απέλυαν.
  • 2:38 - 2:39
    Αποκοπή εικόνων.
  • 2:39 - 2:41
    Επιλογή γραμματοσειρών.
  • 2:41 - 2:44
    Ξεκινώντας, σκέφτηκα:
    «Θέλω να γίνω καλλιτεχνική διευθύντρια».
  • 2:44 - 2:46
    Όμως ήταν ένας διαφορετικός κόσμος.
  • 2:47 - 2:50
    Ένιωθα μειονεκτικά, σαν «καπνοδοχοκαθαριστής»,
    συγκριτικά με τους συναδέλφους μου.
  • 2:51 - 2:52
    Χρειάστηκα άδεια διαρκείας,
  • 2:52 - 2:57
    ώστε να ξεδιαλύνω τι μπορεί να σημαίνει
    το να αποκαλώ τον εαυτό μου καλλιτέχνιδα.
  • 2:57 - 2:59
    Θυμάμαι να ρωτώ τους γύρω μου:
  • 2:59 - 3:03
    «Μπορώ να είμαι καλλιτέχνιδα, επικολλώντας
    και χρησιμοποιώντας μαρκαδόρους;»
  • 3:03 - 3:05
    «Όχι, δεν μπορείς να το κάνεις αυτό».
  • 3:05 - 3:08
    Συνειδητοποίησα ότι μπορούσα
    να χρησιμοποιήσω τη γραφιστική μου ευχέρεια,
  • 3:08 - 3:10
    ώστε να παράγω το έργο μου.
  • 3:11 - 3:13
    Μου αρέσουν
    οι λιτές γραμματοσειρές,
  • 3:13 - 3:17
    το είδος της σαφήνειας
    των γραμματοσειρών sans serif.
  • 3:19 - 3:23
    Αισθάνθηκα ότι το κόκκινο
    αιχμαλωτίζει την προσοχή.
  • 3:25 - 3:28
    Κατά κανόνα, δεν διέθετα χρήματα
    για έγχρωμες εκτυπώσεις εικόνων.
  • 3:29 - 3:32
    Πήγαινα στα παλαιοβιβλιοπωλεία,
    έβρισκα παλιά περιοδικά
  • 3:32 - 3:35
    και τα μετέτρεπα
    σε ασπρόμαυρες εικόνες.
  • 3:36 - 3:39
    Στην εποχή μας...
    το 1981...το 1983...
  • 3:39 - 3:43
    ...το να εκθέτεις το έργο σου
    σε καθιστούσε μέρος του διαλόγου.
  • 3:43 - 3:47
    Όταν άρχισε η ομάδα μου
    να αποτελεί αντικείμενο συζήτησης
  • 3:47 - 3:49
    και να πωλούνται έργα μας,
  • 3:49 - 3:55
    σκέφτηκα: «Εφόσον το έργο μου εμπορευματοποιείται,
    υποχρεούμαι να βρω λύσεις».
  • 4:00 - 4:03
    Ζητήματα εξουσίας...αξίας...
  • 4:03 - 4:05
    ...δυστυχώς,
    δεν παύουν ποτέ να υφίστανται.
  • 4:19 - 4:21
    Η αρχιτεκτονική είναι η πρώτη μου αγάπη.
  • 4:21 - 4:24
    Χωροθετώ ιδέες.
  • 4:29 - 4:31
    Γνωρίζω ποιες περιοχές να εμπλέξω,
  • 4:31 - 4:36
    ώστε να ενεργοποιήσω έναν χώρο
    μέσω εικόνων και γραπτού κειμένου.
  • 4:42 - 4:43
    «Σκέψου όπως εμείς».
  • 4:43 - 4:45
    «Μίσησε όπως εμείς».
    «Νιώσε φόβο όπως εμείς».
  • 4:45 - 4:47
    Θέλω το έργο μου να εγείρει σχόλια.
  • 4:47 - 4:49
    [ΔΙΑΔΗΛΩΤΡΙΑ] «Δικαίωμα στη ζωή,
    ο τίτλος σου είναι ψέμα».
  • 4:49 - 4:52
    «Αδιαφορείς
    αν οι γυναίκες πεθαίνουν».
  • 4:53 - 4:57
    [KRUGER] Το έργο μου με τίτλο «Το σώμα σου είναι πεδίο μάχης»
    έγινε με σκοπό την κινητοποίηση υπέρ της διαδήλωσης.
  • 4:57 - 5:00
    Αφορούσε τα αναπαραγωγικά
    δικαιώματα των γυναικών.
  • 5:00 - 5:04
    Καλούσα για να προσφέρω υπηρεσίες
    στον Οικογενειακό Προγραμματισμό
  • 5:04 - 5:06
    και δεν είχαν ιδέα
    ποια, στο καλό, ήμουν.
  • 5:07 - 5:09
    Έλεγαν ότι είχαν ήδη συνεργασία
    με διαφημιστικό πρακτορείο.
  • 5:09 - 5:11
    «Α, εντάξει, λοιπόν».
  • 5:12 - 5:15
    Χρησιμοποιούσα τον εκτυπωτή Quirky.
  • 5:16 - 5:19
    Εκεί εκτύπωνα τότε όλες τις αφίσες.
  • 5:20 - 5:22
    Έπειτα έβγαινα έξω
    στη μία ή στις δύο το πρωί
  • 5:22 - 5:25
    και αναρτούσα τις αφίσες
    σε όλη την πόλη.
  • 5:30 - 5:32
    Φυσικά, είμαι φεμινίστρια.
  • 5:32 - 5:38
    'Όμως δεν διανοήθηκα ποτέ την έμφυλη ταυτότητα
    ή τη σεξουαλικότητα ως ανεξάρτητες από την κοινωνική τάξη.
  • 5:38 - 5:42
    Ούτε ποτέ διανοήθηκα την τάξη
    ως ανεξάρτητη από τη φυλετική ταυτότητα.
  • 5:42 - 5:45
    Κάτι που αξίζει πραγματικά
    να εξετάσουμε
  • 5:45 - 5:48
    είναι το τι καθορίζει την ταυτότητά μας
    στον κόσμο που ζούμε
  • 5:48 - 5:52
    και το πώς το πολιτισμικό μας πλαίσιο
    μας δομεί και μας εμπεριέχει.
  • 5:52 - 5:55
    Υπάρχουν στερεότυπα...
    ...που αφορούν τον καλλιτέχνη...
  • 5:55 - 5:57
    ...ή τον μουσικό.
  • 5:58 - 6:00
    Αυτά είναι τα ηπιότερα στερεότυπα.
  • 6:05 - 6:08
    Συνήθως με ρωτούν αν μπορούν
    να έρθουν στο στούντιό μου.
  • 6:08 - 6:10
    Και απαντώ:
    «Θέλετε να βάλω και έναν μπερέ
  • 6:10 - 6:12
    και να φωτογραφηθώ
    στο μεγάλο τραπέζι;»
  • 6:12 - 6:13
    Αρνούμαι.
  • 6:13 - 6:16
    Επ' ουδενί δεν θέλω
    να είμαι τέτοιο πρόσωπο.
  • 6:21 - 6:24
    Υπάρχει αρκετό οπτικό υλικό
    που αφορά εμένα.
  • 6:24 - 6:26
    Δεν χρειάζονται εκατομμύρια εικόνες.
  • 6:28 - 6:30
    Τι σημαίνει να στρέφεις την κάμερα
    προς ένα άλλο πρόσωπο;
  • 6:30 - 6:33
    Θεωρώ ότι αυτή η πράξη
    ενέχει βαρβαρότητα.
  • 6:45 - 6:46
    «Εσύ.».
  • 6:48 - 6:51
    «Εσύ γνωρίζεις ότι οι γυναίκες
    έχουν λειτουργήσει για αιώνες
  • 6:51 - 6:55
    ως κάτοπτρα που κατέχουν
    τη μαγική και εξαίσια δύναμη
  • 6:55 - 7:00
    να αντανακλούν την αντρική φιγούρα
    ως διπλάσια του φυσικού της μεγέθους».
  • 7:00 - 7:02
    Αυτή είναι μία ρήση της Virginia Woolf.
  • 7:05 - 7:07
    Αισθάνθηκα την ανάγκη
    να επικαλεστώ αυτήν τη ρήση.
Title:
Μπάρμπαρα Κρούγκερ: Συμμετέχοντας στον διάλογο|Art21 "Extended Play"
Description:

Επεισόδιο #254

Η Barbara Kruger, καθώς μοιράζεται πληροφορίες οι οποίες αφορούν τις πρώτες καλλιτεχνικές επιρροές και τα ερεθίσματά της, αναλύει τις απαρχές του έργου της Χωρίς Τίτλο (Skate) (2017), μετά από ανάθεση του καλλιτεχνικού φορέα Performa.

Το έργο αποτελεί εγκατάσταση σε συγκεκριμένη τοποθεσία, στο Coleman Skatepark, στην περιοχή Lower East Side της Νέας Υόρκης. Έχοντας μεγαλώσει ως μέλος μίας οικογένειας της εργατικής τάξης στο Newark του New Jersey, προτού προσληφθεί ως γραφίστας των εκδόσεων Condé Nast, η Kruger αναστοχάζεται τους τρόπους με τους οποίους η εμπειρία της στη γραφιστική προσέδωσε ευελιξία και αμεσότητα στο εξελισσόμενο έργο της, το οποίο εστιάζει στο γραπτό κείμενο.

«Το χρήμα έχει λόγο». «Τίνος αξίες;» ρωτά η Kruger, παραθέτοντας τίτλους έργων της τα οποία εγκαταστάθηκαν στο πάρκο των skaters. «Αυτές είναι ιδέες που πλανώνται στον αέρα και ερωτήματα τα οποία θέτουμε...ορισμένες φορές...καθώς και ερωτήματα που δεν θέτουμε, παρότι θα έπρεπε...».

Το έργο της Kruger, το οποίο διακρίνεται για την αμεσότητά του όχι μόνο ως προς τον τρόπο με τον οποίον απευθύνεται στον θεατή αλλά και ως προς την ενεργό συμμετοχή του στα κοινωνικά και πολιτικά δρώμενα, χρησιμοποιεί την οπτική γλώσσα της διαφήμισης, με σκοπό την άσκηση κριτικής στα ίδια τα διαφημιστικά μηνύματα των οποίων την εικόνα αναπαράγει. Το έργο της Kruger ωθεί τους θεατές να εξετάσουν προσεκτικά το πώς παγκόσμια θέματα, όπως ο καταναλωτισμός και οι σχέσεις εξουσίας, διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην καθημερινή ζωή. «Κάτι που αξίζει πραγματικά να εξετάσουμε είναι το τι καθορίζει την ταυτότητά μας στον κόσμο που ζούμε» δηλώνει η Kruger. «Το πώς το πολιτισμικό μας πλαίσιο μας διαμορφώνει και μας εμπεριέχει».

Στην ταινία παρουσιάζεται το έργο της Kruger Χωρίς Τίτλο (Skate)", το οποίο αποτελεί ανάθεση του φορέα Performa για την Biennale Performa 17 και το οποίο εγκαταστάθηκε στην παιδική χαρά της Πλατείας Coleman, στην πόλη της Νέας Υόρκης (http://17.performa-arts.org/events/barbara-kruger211). Επίσης παρουσιάζονται έργα της Kruger από τις πολλαπλές ατομικές εκθέσεις της στην Πινακοθήκη Mary Boone, καθώς και από την έκθεση FOREVER του 2017, η οποία δημιουργήθηκε ειδικά για τον χώρο Sprüth Magers Berlin, μεταξύ άλλων.

Μάθετε περισσότερα:
https://art21.org/artist/barbara-kruger/
http://17.performa-arts.org/events/barbara-kruger211

CREDITS | Producer: Ian Forster. Interview: Ian Forster. Editor: Anna Gustavi. Camera: John Marton & Anne Misselwitz. Assistant Camera: Daniela Klein. Artwork Courtesy: Barbara Kruger, Mary Boone Gallery, Performa, & Sprüth Magers. Music: Cloudjumper, Outrun, & Lee Rosevere. Photography Courtesy: Peter Sumner Walton Bellamy. Special Thanks: Gilder Gagnon Howe & Co. & Morgan Riles.

more » « less
Video Language:
English
Team:
Art21
Project:
"Extended Play" series
Duration:
07:25

Greek subtitles

Revisions Compare revisions