Return to Video

Je staat niet alleen in je eenzaamheid

  • 0:01 - 0:03
    Hallo.
  • 0:03 - 0:05
    Ik zou jullie graag
    aan iemand willen voorstellen.
  • 0:05 - 0:07
    Dit is Jomny.
  • 0:07 - 0:10
    Dus 'Jonny', maar dan per ongeluk
    gespeld met een 'm',
  • 0:10 - 0:11
    mochten jullie je dat afvragen ...
  • 0:12 - 0:13
    We zijn tenslotte niet allemaal perfect.
  • 0:13 - 0:15
    Jomny is een alien
  • 0:15 - 0:19
    die naar de aarde is gestuurd
    om mensen te bestuderen.
  • 0:19 - 0:22
    Jomny voelt zich verloren,
    alleen en ontheemd.
  • 0:22 - 0:26
    Zo hebben we ons allemaal
    wel eens gevoeld, denk ik.
  • 0:26 - 0:27
    Ik tenminste wel.
  • 0:27 - 0:30
    Ik heb het verhaal
    over deze alien geschreven
  • 0:30 - 0:33
    in een periode dat ik me
    heel sterk een buitenstaander voelde.
  • 0:33 - 0:36
    Ik woonde pas in Cambridge en was gestart
    met mijn doctoraat aan het MIT.
  • 0:36 - 0:42
    Ik voelde me bang, geïsoleerd,
    had het gevoel dat ik er niet bij hoorde.
  • 0:42 - 0:44
    Maar ik had een soort veiligheidslijn.
  • 0:44 - 0:48
    Ik schreef namelijk grappen,
    al jaren- en jarenlang,
  • 0:48 - 0:50
    en deelde die op sociale media.
  • 0:50 - 0:53
    En ik merkte dat ik dat
    hoe langer hoe vaker ging doen.
  • 0:54 - 0:58
    Nu kan het internet voor veel mensen
    een eenzame plek lijken,
  • 0:58 - 1:02
    een beetje als dit: een grote,
    eindeloze, uitgestrekte lege ruimte
  • 1:02 - 1:06
    waar je kunt blijven roepen,
    maar waar niemand je ooit hoort.
  • 1:07 - 1:10
    Maar mij deed het eigenlijk goed
    om mijn hart hier te luchten.
  • 1:10 - 1:13
    Toen ik mijn gevoelens
    in deze lege ruimte uitte,
  • 1:13 - 1:16
    merkte ik dat ze op een gegeven moment
    terug begon te spreken,
  • 1:16 - 1:20
    dat ze helemaal niet
    zo eindeloos en verlaten was,
  • 1:20 - 1:22
    maar juist vol
    met allerlei andere mensen
  • 1:22 - 1:26
    die er ook in zitten te turen
    en ook gehoord willen worden.
  • 1:26 - 1:29
    Er zitten heel veel negatieve kanten
    aan sociale media.
  • 1:29 - 1:31
    Dat bestrijd ik helemaal niet.
  • 1:31 - 1:33
    Als je online bent,
  • 1:33 - 1:37
    word je geconfronteerd met zo veel
    somberheid, boosheid en geweld --
  • 1:37 - 1:39
    het lijkt soms wel
    het einde van de wereld.
  • 1:39 - 1:42
    Toch hink ik wat dit betreft
    op twee gedachten,
  • 1:42 - 1:43
    omdat ik niet kan ontkennen
  • 1:43 - 1:48
    dat ik veel van mijn beste vrienden
    online heb leren kennen.
  • 1:48 - 1:52
    En ik denk dat dat deels komt
    door het vertrouwelijke karakter
  • 1:52 - 1:53
    van sociale media.
  • 1:54 - 1:57
    Je kunt het gevoel hebben dat je in een
    persoonlijk, intiem dagboek schrijft
  • 1:57 - 1:59
    dat alleen voor jouw ogen bestemd is,
  • 1:59 - 2:02
    terwijl je tegelijkertijd wilt
    dat iedereen het leest.
  • 2:02 - 2:05
    En het leuke daarvan is, denk ik,
  • 2:05 - 2:07
    dat we de dingen gaan bekijken
  • 2:07 - 2:11
    vanuit het gezichtspunt van mensen
    die compleet anders zijn dan wij.
  • 2:11 - 2:12
    En soms is dat mooi.
  • 2:12 - 2:14
    Toen ik me voor het eerst
    aansloot bij Twitter,
  • 2:14 - 2:17
    merkte ik dat veel
    van de mensen die ik volgde
  • 2:17 - 2:20
    het over geestelijke gezondheid hadden
    en over in therapie gaan,
  • 2:20 - 2:23
    op een manier die vaak veel vrijer was
  • 2:23 - 2:26
    dan wanneer we het één op één
    over zulke zaken hebben.
  • 2:26 - 2:29
    Dankzij hen werd een gesprek
    over geestelijke gezondheid heel gewoon
  • 2:29 - 2:31
    en ze hielpen me te beseffen
  • 2:31 - 2:34
    dat in therapie gaan iets was
    waar ik ook baat bij zou hebben.
  • 2:34 - 2:36
    Nu zullen veel mensen
  • 2:36 - 2:40
    het maar eng vinden
    om het over zulke zaken te hebben,
  • 2:40 - 2:43
    op een platform zo open
    en openbaar als internet.
  • 2:43 - 2:48
    Ik denk dat veel mensen
    het enorm beangstigend vinden
  • 2:48 - 2:52
    om je online te laten zien
    als je nog niet perfect gevormd bent.
  • 2:52 - 2:56
    Maar ik denk dat het internet eigenlijk
    een prima plek is als je onzeker bent
  • 2:58 - 3:00
    en dat het opwindende kansen biedt,
  • 3:00 - 3:03
    want in mijn ogen is het belangrijk
  • 3:03 - 3:07
    dat je je imperfecties, je onzekerheden
    en je kwetsbaarheden deelt
  • 3:07 - 3:09
    met andere mensen.
  • 3:10 - 3:12
    (Gelach)
  • 3:12 - 3:15
    Als iemand aangeeft
    dat hij zich somber voelt of bang is
  • 3:15 - 3:17
    of eenzaam bijvoorbeeld,
  • 3:17 - 3:20
    dan zorgt dat ervoor
    dat ik mezelf al minder alleen voel,
  • 3:20 - 3:22
    niet omdat mijn eigen eenzaamheid
    erdoor verdwenen is,
  • 3:22 - 3:25
    maar omdat ik merk dat ik niet alleen sta
  • 3:25 - 3:26
    in mijn gevoel van eenzaamheid.
  • 3:26 - 3:28
    En als schrijver en kunstenaar
  • 3:28 - 3:32
    vind ik het heel belangrijk dat de troost
    die van kwetsbaarheid uitgaat
  • 3:32 - 3:35
    gemeengoed wordt, iets wat we
    met elkaar kunnen delen.
  • 3:35 - 3:38
    Ik vind het spannend
    om het innerlijk naar buiten te brengen,
  • 3:38 - 3:42
    om deze onzichtbare, persoonlijke emoties
    waar ik geen woorden voor heb,
  • 3:42 - 3:45
    tegen het licht te houden,
    er woorden aan te verbinden
  • 3:45 - 3:47
    en die dan te delen met anderen
  • 3:47 - 3:51
    om hen zo te helpen woorden te vinden
    om hun eigen emoties aan te boren.
  • 3:51 - 3:53
    Ik weet dat dit nogal groots klinkt,
  • 3:53 - 3:56
    maar uiteindelijk zou ik dit alles
  • 3:56 - 3:58
    in handzame pakketjes willen stoppen,
  • 3:58 - 4:01
    want verhuld in zulke
    kleinere eenheden, denk ik,
  • 4:01 - 4:03
    zijn ze makkelijker te hanteren
    en wordt het een stuk leuker.
  • 4:04 - 4:07
    Ik denk dat we zo makkelijker inzien
    dat we als mens hetzelfde zijn.
  • 4:07 - 4:09
    Soms krijgt het de vorm
    van een kort verhaal,
  • 4:09 - 4:13
    soms van een grappig boek
    met illustraties, bijvoorbeeld.
  • 4:13 - 4:15
    En soms krijgt het de vorm
  • 4:15 - 4:17
    van een flauwe grap
    die ik op internet zet.
  • 4:17 - 4:21
    Een paar maanden geleden,
    bijvoorbeeld, zette ik dit idee online
  • 4:21 - 4:22
    voor een hondenuitlaatdienst
  • 4:22 - 4:24
    waarbij een hond voor je deur staat
  • 4:24 - 4:27
    en jij het huis uit moet
    om een eindje te gaan wandelen.
  • 4:27 - 4:29
    (Gelach)
  • 4:30 - 4:33
    Als er app-ontwikkelaars
    in het publiek zitten,
  • 4:33 - 4:34
    zoek me dan na afloop even op.
  • 4:35 - 4:38
    Of ik post iets als ik me onzeker voel
    over een e-mail die ik ga versturen.
  • 4:38 - 4:42
    'Best' onderaan mijn e-mails
    staat voor 'Ik doe mijn best',
  • 4:42 - 4:43
    wat weer staat voor:
  • 4:43 - 4:46
    'Heb alsjeblieft geen hekel aan me;
    ik beloof dat ik mijn best zal doen!'
  • 4:47 - 4:49
    Of mijn antwoord
    op de klassieke ijsbreker:
  • 4:49 - 4:52
    als ik uit eten kon gaan met iemand,
    dood of levend, dan deed ik dat.
  • 4:52 - 4:53
    Ik ben erg eenzaam.
  • 4:53 - 4:55
    (Gelach)
  • 4:58 - 5:01
    En ik merk dat als ik
    deze dingen online zet,
  • 5:02 - 5:03
    ik vaak dezelfde reacties krijg.
  • 5:03 - 5:06
    Mensen zoeken elkaar op om te lachen,
    om zoiets met elkaar te delen
  • 5:06 - 5:08
    en gaan dan ook net zo snel
    weer uit elkaar.
  • 5:08 - 5:10
    (Gelach)
  • 5:10 - 5:13
    Inderdaad, zodat ik weer alleen ben.
  • 5:14 - 5:19
    Maar deze korte momenten van samenzijn
    hebben soms veel te betekenen.
  • 5:19 - 5:21
    Toen ik afstudeerde
    aan de school voor bouwkunst
  • 5:21 - 5:23
    en naar Cambridge verhuisde,
  • 5:23 - 5:24
    stelde ik online deze vraag:
  • 5:24 - 5:28
    "Met hoeveel mensen in je leven
    heb je je laatste gesprek al gehad?"
  • 5:29 - 5:32
    En ik dacht daarbij
    aan mijn eigen vrienden
  • 5:32 - 5:35
    die vertrokken waren naar
    andere steden en zelfs andere landen
  • 5:35 - 5:38
    en hoe lastig het zou zijn
    in contact met hen te blijven.
  • 5:38 - 5:41
    Anderen begonnen hierop te reageren
    en hun eigen ervaringen te delen.
  • 5:41 - 5:44
    Iemand vertelde over een familielid
    met wie hij ruzie had gekregen.
  • 5:44 - 5:49
    Een ander sprak over een geliefde
    die snel en onverwacht was overleden.
  • 5:49 - 5:51
    Weer een ander had het
    over zijn schoolvrienden,
  • 5:51 - 5:53
    die ook waren weggetrokken.
  • 5:53 - 5:56
    En toen gebeurde er iets grappigs.
  • 5:56 - 5:57
    Mensen reageerden niet alleen op mij,
  • 5:57 - 6:00
    maar begonnen ook op elkaar te reageren,
  • 6:00 - 6:03
    gingen met elkaar het gesprek aan,
    deelden hun eigen ervaringen
  • 6:03 - 6:04
    en steunden elkaar,
  • 6:04 - 6:07
    moedigden elkaar aan om contact te zoeken
  • 6:07 - 6:09
    met die vriend die ze een tijd
    niet gesproken hadden
  • 6:09 - 6:12
    of met dat familielid
    met wie ze ruzie hadden.
  • 6:12 - 6:17
    En op een gegeven moment
    was er dit hele kleine groepje.
  • 6:17 - 6:19
    Het leek wel alsof er
    een steungroep was ontstaan
  • 6:19 - 6:22
    van allerlei mensen
    die elkaar gevonden hadden.
  • 6:22 - 6:25
    En ik denk dat elke keer
    als we iets online zetten,
  • 6:25 - 6:26
    elke keer dat we dat doen,
  • 6:26 - 6:29
    dat er een kans is
    dat er zulke groepjes ontstaan,
  • 6:29 - 6:33
    dat de kans bestaat dat heel
    verschillende mensen samenkomen
  • 6:33 - 6:35
    en naar elkaar toe worden getrokken.
  • 6:35 - 6:37
    En dat je soms,
    tussen alle troep op internet,
  • 6:37 - 6:40
    een geestverwant vindt.
  • 6:41 - 6:44
    Soms gebeurt dat als je de antwoorden
    en de commentaren doorleest
  • 6:44 - 6:48
    en je een heel zachtaardige reactie ziet
  • 6:48 - 6:50
    of een heel heldere of grappige.
  • 6:50 - 6:52
    Soms is dat als je iemand gaat volgen
  • 6:52 - 6:55
    en je merkt dat ze jou ook al volgen.
  • 6:55 - 6:59
    En soms is dat als je mensen opzoekt
    die je in het echte leven kent
  • 6:59 - 7:02
    en door wat jij schrijft
    en door wat zij schrijven
  • 7:02 - 7:05
    ineens beseft dat je heel veel
    interesses met elkaar gemeen hebt
  • 7:05 - 7:07
    en dat brengt hen dichterbij.
  • 7:07 - 7:09
    Soms, als je geluk hebt,
  • 7:10 - 7:11
    ontmoet je een andere alien.
  • 7:13 - 7:16
    [als twee aliens elkaar in den vreemde
    treffen, voelt het al meer thuis]
  • 7:16 - 7:19
    Maar ik maak me ook zorgen,
    want, zoals we wel weten,
  • 7:19 - 7:22
    is internet meestal niet zo.
  • 7:22 - 7:25
    We weten allemaal
    dat het meestal een plek lijkt
  • 7:25 - 7:28
    waar we elkaar verkeerd begrijpen,
  • 7:28 - 7:32
    waar we met elkaar in de clinch liggen,
  • 7:33 - 7:38
    waar verwarring heerst, waar geschreeuwd
    en gegild en geroepen wordt
  • 7:38 - 7:40
    en je het idee krijgt
    dat er van alles te veel is.
  • 7:40 - 7:42
    Het voelt chaotisch
  • 7:42 - 7:46
    en ik weet niet hoe we het slechte
    weg kunnen houden van het goede,
  • 7:46 - 7:48
    want, zoals we weten en hebben gemerkt,
  • 7:48 - 7:51
    kan het slechte ons veel pijn doen.
  • 7:52 - 7:57
    Mij lijkt het dat de platformen
    die we in deze online ruimtes gebruiken
  • 7:58 - 8:00
    per ongeluk -- of met opzet --
    ontworpen zijn
  • 8:00 - 8:04
    om dreigementen en misbruik toe te staan,
    om verkeerde informatie te verspreiden,
  • 8:04 - 8:08
    om haat en haatdragende taal toe te laten
    en het geweld dat daaruit voortkomt,
  • 8:08 - 8:10
    en het lijkt erop
    dat geen van de huidige platformen
  • 8:10 - 8:12
    er voldoende aan doet
    om dat tegen te gaan.
  • 8:13 - 8:16
    Maar toch, en misschien jammer genoeg,
  • 8:16 - 8:20
    trek ik er nog steeds naartoe,
    net als veel anderen,
  • 8:20 - 8:24
    omdat je soms gewoon het gevoel hebt
    dat daar iedereen uithangt.
  • 8:24 - 8:26
    En ik vind het dom van mezelf,
  • 8:26 - 8:28
    onnozel soms,
  • 8:28 - 8:33
    dat ik waarde hecht aan zulke
    korte momenten van menselijk contact.
  • 8:33 - 8:36
    Maar ik ben er altijd van uitgegaan
  • 8:36 - 8:41
    dat deze korte ogenblikken
    van mens-zijn ertoe doen --
  • 8:41 - 8:42
    niet als terugtrekking uit de wereld,
  • 8:42 - 8:45
    maar juist als reden
    waarom we deze plekken opzoeken.
  • 8:45 - 8:48
    Ze zijn belangrijk en van levensbelang;
    ze sterken en bezielen ons.
  • 8:50 - 8:53
    Het zijn kleine, tijdelijke
    toevluchtsoorden als deze
  • 8:53 - 8:56
    die ons laten zien dat we
    niet zo alleen zijn als we denken.
  • 8:58 - 9:01
    En dus ja, het leven is rot,
    iedereen is somber
  • 9:01 - 9:03
    en op een dag gaan we allemaal dood --
  • 9:03 - 9:05
    [kijk. het leven is rot.
    iedereen somber.
  • 9:05 - 9:08
    We gaan allemaal dood, maar ik heb net
    dit opblaasbare springkasteel gekocht
  • 9:08 - 9:10
    dus trek je nu je schoenen uit of niet]
  • 9:10 - 9:15
    Ik denk dat het springkasteel in dit geval
  • 9:15 - 9:20
    in werkelijkheid staat voor onze relaties
    en contacten met andere mensen.
  • 9:23 - 9:24
    En dus, op een avond,
  • 9:24 - 9:27
    toen ik de wereld bijzonder
    triest en uitzichtloos vond,
  • 9:27 - 9:29
    schreeuwde ik het uit, de lege ruimte in,
  • 9:29 - 9:31
    die verlaten duisternis.
  • 9:31 - 9:34
    Ik zei: "Op dit moment voelt
    inloggen op sociale media
  • 9:34 - 9:37
    net als iemands hand vasthouden
    aan het einde van de wereld."
  • 9:37 - 9:39
    En deze keer was het niet
    de leegte die reageerde,
  • 9:39 - 9:42
    maar waren het mensen die opdoken,
  • 9:42 - 9:46
    die me antwoord begonnen te geven
    en vervolgens met elkaar gingen praten
  • 9:46 - 9:49
    en langzaam begon zich
    deze kleine groep te vormen.
  • 9:49 - 9:51
    Mensen zochten elkaar op
    om elkaars hand vast te houden.
  • 9:52 - 9:56
    En in deze onveilige en onzekere tijden,
  • 9:56 - 9:58
    te midden van dit alles,
  • 9:58 - 10:02
    moeten we ons denk ik
    blijven vasthouden aan andere mensen.
  • 10:02 - 10:07
    Het is maar iets heel kleins,
    bestaande uit korte momenten,
  • 10:07 - 10:11
    maar ik zie het als
    één piepklein streepje licht
  • 10:11 - 10:12
    te midden van alle duisternis.
  • 10:12 - 10:14
    Dank jullie wel.
  • 10:14 - 10:18
    (Applaus)
  • 10:18 - 10:19
    Bedankt.
  • 10:20 - 10:23
    (Applaus)
Title:
Je staat niet alleen in je eenzaamheid
Speaker:
Jonny Sun
Description:

Je open en kwetsbaar opstellen met betrekking tot je gevoelens van eenzaamheid, somberheid en angst kan troost geven en ervoor zorgen dat je je minder alleen voelt, zegt schrijver en kunstenaar Jonny Sun. In een eerlijke talk, gelardeerd met zijn kenmerkende illustraties, zet Sun uiteen hoe hij door te vertellen hoe het is om zich een buitenstaander te voelen, onverwachts op een gemeenschap is gestuit en een sprankje licht in de duisternis heeft gevonden.

more » « less
Video Language:
English
Team:
TED
Project:
TEDTalks
Duration:
10:36
Peter van de Ven approved Dutch subtitles for You are not alone in your loneliness
Peter van de Ven accepted Dutch subtitles for You are not alone in your loneliness
Boukeline Arnold edited Dutch subtitles for You are not alone in your loneliness
Peter van de Ven declined Dutch subtitles for You are not alone in your loneliness
Peter van de Ven edited Dutch subtitles for You are not alone in your loneliness
Peter van de Ven edited Dutch subtitles for You are not alone in your loneliness
Boukeline Arnold edited Dutch subtitles for You are not alone in your loneliness
Boukeline Arnold edited Dutch subtitles for You are not alone in your loneliness
Show all

Dutch subtitles

Revisions