İnancın gücü - zihniyet ve başarı | Eduardo Briceno | TEDxManhattanBeach

Bu konuşma bir TEDx organizasyonunda, TED konferans formatı kullanılarak ve yerel bir topluluk tarafından bağımsız olarak düzenlenmiştir.

Eduardo, ailesi Caracas, Venezuela'dan Tulsa, Oklahoma'ya taşındığında ve
farklı gelenekleri, harika bir okulu olan yabancı bir ülkeye ayak bastığında, öğrenmenin hazzını gençlik yıllarında tekrar keşfetti. O zamandan beri, öğrenmek keyif ve tatminin asıl kaynağı oldu.

Eduargo Pensilvanya Üniversitesi'nde İktisat ve Kimya mühendisliği, sonrasında da Stanford'da İşletme master'ı ve Eğitim master'ı diploması almak için ilerlemeye devam etti. En önemlisi, okul dışında da öğrenmeyi sevmeye devam ediyor ve aksi halde önemli gördüğü kısmın %20'sinden azını hatırlayacağını bilerek, gerekenleri yazma yönteminin yararlı olduğunu düşünerek, aldığı derslerin geniş bir kişisel havuzunu saklıyor.

Üniversiteden sonra, Eduardo birçok kişiyle etkileşimde olmaktan keyif alarak ve ve çeşitli sektörlerde yeni şeyleri, değişim girişimlerini keşfederek yatırım bankacılığında, sonra risk sermayesinde çalıştı. Akimbo Systems, Aurora Networks, KIPP Heartwood Academy ve Start Up gibi kar amacı gütmeyen kurumlarda, parasız görev aldı.

Eşi devlet okulu öğretmeni olduktan ve eşinin öğrencileri ve aileleriyle tanıştıktan sonra, eğitim böceği Eduardo'yu ısırdı, o zamandan beri yaşamını çocuklar için yaşam fırsatları oluşturmaya adadı. Dünyadan anlamlar çıkarmayı ve daha tatmin edici yaşamlara ulaşmak için birbirini destekleyerek, çevresindeki yaşıtlarıyla, öğretmenlerle ve öğrencilerle birlikte çalışmayı seviyor

Eduardo şu an başarı için gereken temel inançları ve öğrenme stratejilerini insanlara sağlamak amacıyla Dr. Carol Dweck, Dr. Lisa Blackwell ve diğerleri ile kurduğu bir kuruluş olan Mindset Works'ün CEO'su olarak çalışıyor. Zihniyet uzmanı meslektaşlarıyla birlikte, öğrencilere, öğretmenlere ve topluluk dışındaki yerlere gelişim zihniyeti fikirlerini ve uygulamalarını aşılama yoluyla, öğrenen kişilerin kapasitesini inşa ederek, Amerika'nın her yerindeki ve yurt dışındaki okullara yardımcı oluyor.

Sizce amaçlarımıza ulaşmanın,
başarıyı yakalamanın anahtarı nedir?

Bazıları sıkı çalışma, odaklanma,
süreklilik gibi şeyler olduğunu söyler.

Ama araştırmalar gösteriyor ki
bunlar başka bir şeyin,

hepimizin edinebileceği
çok daha güçlü bir şeyin yan ürünleri.

Başarımız açısından
gerçekten önemli olan,

çok özel ve bugün sizinle birlikte
ele alacağım bir şey.

Büyük bir başarıya ulaşan
biri olan Josh Waitzkin,

kendisi uluslararası bir satranç ustası
ve "Masum Hamleler"

filmine de konu olmuş.

Hiç kimse, Josh'un yaptığı gibi, tüm
ulusal satranç şampiyonalarını kazanmadı.

Daha da etkileyicisi,
21 yaşına geldiğinde

tamamen yeni ve satrançtan
çok farklı olan bir şeyde

ustalaşma mücadelesine
girişti: dövüş sanatları.

Nasıl gelişeceğini ve başarıya
ulaşacağını öğrendiğini

ve bu anlayış şeklini diğer alanlara da
uygulayabileceğini fark etti.

Kendini durmaksızın tai chi chuan'a adadı.

Bolca sıkı çalışma, birçok başarısızlık
ve birkaç kırık eklemden sonra

büyük bir dövüş sanatçısı oldu
ve iki dünya şampiyonluğu kazandı.

Şimdi de jiu-jitsu'ya başladı.

Başına gelen en harika şey
konusunda Josh ne söylüyor?

İnanın ya da inanmayın, şöyle diyor,
"İlk ulusal satranç şampiyonamı kaybetmek

çünkü bu, birçok psikolojik tuzaktan
kaçınmama yardımcı oldu."

Josh'un kaçındığı en önemli tuzak,
kendisinin özel ve diğerlerinden

daha akıllı olduğuna, çok çalışmasına
gerek olmadığına inanmaktı.

Kendini bir dâhi gibi görebilirdi

ama olağanüstü bir zekâsı
olduğunu düşünmüyor.

"Başarının değişmez bir beceri
düzeyine göre

belirlendiğine inandığımız an,

zorluklar karşısında
dayanıksız kalırız." diyor.

John sıklıkla, Stanford profesörü
Carol Dweck'ten alıntı yapar.

Dweck, Josh gibi bazı insanlar
niteliklerin geliştirilebileceğini

düşünürken --ki bu gelişim zihniyeti
denilen şey--

diğer insanların zekâ ya da becerileri
sabit kabul ettiğini

-- sabit zihniyet denilen şey--
keşfetmiştir.

Daha da önemlisi, Dr. Dweck
bu iki farklı zihniyetin

oldukça farklı davranışlara
ve sonuçlara yol açtığını keşfetti.

Dr. Lisa Blackwell ile yaptığı çalışmada,

iki yıldır gözlemlenen
yüzlerce yedinci sınıf öğrencisi,

her birinin hangi zihniyete sahip olduğunu
belirlemek için bir ankete katıldı.

Sonuçlar, gelişim zihniyetine sahip olan

kendi zekâlarını dönüştürebileceğini
düşünen öğrencilerin

notlarını zamanla yükselttiğini gösterdi.

Sabit zihniyette olanlar bunu yapamamıştı.

Eğilimleri görebilirsiniz,

performanstaki aralık giderek genişliyor.

İki grup arasındaki fark:
zekâya farklı bir bakış açısı.

Diğer çalışmalar da sorun çözme,
spor yapmak, insanları yönetme

veya ne derseniz,
La Macarena dansı yapmak gibi

diğer becerilere dair zihniyetimizle
ilgili benzer sonuçlar ortaya koydu.

Başarının anahtarı yalnızca çaba,
odaklanma ya da direnç değil;

onu oluşturan, gelişim zihniyeti.

Zihniyetin kendisi çok önemli.

Araştırmalar gösteriyor ki, doğrudan
cesaret ve süreklilik kurmaya çalışmamız,

bunların temelini oluşturan zihniyetimize
yönelmemiz kadar etkili değil.

Kaçımız kendimizi matematiğe yatkın,
yaratıcı, sosyal, atletik,

ya da tersine, olduğu gibi hissediyor?

Potansiyelimizi tam olarak ortaya
koyacaksak, farklı düşünmeye başlamalıyız.

Şu anki becerilerimize zincirle bağlı
olmadığımızı fark etmeliyiz.

Nöroloji, beynimizin oldukça esnek
olduğunu ortaya koyuyor.

Düşünme ve uygulama
becerimizi değiştirebiliriz.

Aslında, uzmanlar daha önce,
çağımızdaki en başarılı insanların

birçoğunun geleceği olmadığı düşünmüştü.

Charles Darwin, Lucille Ball,
Marcel Proust ve birçoğu.

Ama onlar, Mozart'tan Einstein'a kadar
tüm büyük başarılara ulaşmış

kişiler gibi becerilerini inşa ettiler.

Bugün sizinle kazanmak istediğim
temel anlayış biçimi,

becerilerimizi değiştirebileceğimizi

farkına vardığımızda, gelişim zihniyetini

edindiğimizde, yaşamımızı
yeni bir seviyeye taşıdığımız.

Peki, gelişim zihniyeti bunu nasıl yapar?

Ortaya çıkıyor ki zihniyete dair
psikolojik belirtiler var.

Beyin taramaları, sabit zihniyetli
insanlarda, beynin,

kişinin elde ettiği bir not
ya da puan konusunda bilgi alırken

en etkin durumda olduğunu gösteriyor.

Gelişim zihniyetine sahip insanlarda,
sonraki sefere daha iyisini

nasıl yapacağı konusunda bilgi alırken
beyin en etkin duruma geçiyor.

Diğer bir deyişle,

Sabit zihniyetli insanlar en çok nasıl
yargılanacakları konusunda endişelenirken

gelişim zihniyetli insanlar
en çok öğrenmeye odaklanıyor.

Zihniyetin başka sonuçları da var:

Sabit zihniyetliler çabalamayı
kötü ve yalnızca düşük

yetenekli insanların gerek duyduğu
bir şey olarak görüyor.

Gelişim zihniyetlilerse çabalamanın
bizi becerikli yaptığını

ve gelişmenin bir yolu olduğunu düşünüyor.

Aksilik veya başarısızlıkla
karşılaştıklarında,

sabit zihniyetliler beceriksiz oldukları
sonucuna gitmeye eğilimli.

Egolarını korumak için, heveslerini
kaybediyor ya da geri çekiliyorlar.

Biz bunu motivasyon eksikliği
olarak görüyoruz.

Ama arkasında olan, sabit bir zihniyet.

Oysa, gelişim zihniyetliler,

aksiliklerin gelişmenin
parçası olduğunu anlıyor.

Onunla karşılaştıklarında
sorunu halledebiliyorlar.

Josh Waitzkin'in satranç veya dövüş
sanatlarında kaybettiğinde yaptığı gibi.

Araştırmalar zihniyetin bu etkilerini
açıkça gösteriyor.

Dr. Dweck'in, Claudia Mueller ile
yaptığı bir çalışmada,

çocuklara bir takım yapbozlar yaptırdılar

ve sonra çocukları övdüler.

Bazı çocuklara, "Bu çok iyi bir puan,

bunda oldukça becerikli
olmalısın." dediler.

Bu, sabit zihniyetli bir övgü

çünkü zekâ veya beceriyi
sabit bir nitelik gibi tanımlıyor.

Diğer çocuklara,

"Bu çok iyi bir puan,
çok çabalamış olmalısın." dediler.

Bu, gelişim zihniyetli bir övgü
çünkü sürece odaklanıyor.

Çocuklara, "Pekala, bundan sonra

ne tür bir yapboz yapmak istersiniz? Kolay
olan mı, zor olan mı?" diye sordular.

Sabit zihniyetli övgüyü alan
çocukların çoğu

kolay olan yapbozu seçti.

Gelişim zihniyetli
övgüyü alanların çoğuysa

sınırlarını zorlamayı seçti.

Sonrasında, araştırmacılar tüm çocuklara
zor bir yapboz verdiler

çünkü bunun

performanslarına ne tür bir zorluk
getireceğini görmek istediler.

Çocuklar başlangıçtaki, daha basit olan

sorunlar dizisine geri döndüğünde
ne olduğuna bakalım.

Sabit zihniyetli övgüyü alan çocuklar

belirgin biçimde asıl
seviyelerinden daha kötü,

gelişim zihniyetli övgüyü
alanlarsa daha iyi yaptılar.

Üstelik,

en son olarak, çocuklardan
puanlarını bildirmeleri istendi

ve sabit zihniyetli övgüyü alanlar
puanları hakkında

gelişim zihniyetli övgüyü alanlardan

üç kat daha fazla oranda yalan söyledi.

Başarısızlıklarının üstesinden
gelmek için başka bir yolları yoktu.

Bu iki grup arasındaki fark:

kısa ve ufak bir cümle.

Ne sıklıkla çocukları bir şeyde becerikli
veya harika olmaları için övüyoruz?

Bize, bunun öz saygılarını
arttıracağı söylenir.

Bunun yerine, onları sabit bir
zihniyet içine sokuyor.

İşler çok kötü gittiğinde

mücadele etmekten korkuyor
ve öz güven kaybediyorlar.

Josh Waitzkin'in dediği gibi,

"Ebeveynler için, yeteneği övmek
ya da eleştirmenin yerine,

geri bildirim süreci yoluyla
bir bağ kurmak çok önemli."

Kazanan nitelikte kişiler olduğumuz için

kazanıyorsak, kaybetmemiz
bizi hep kaybeden biri yapmalı.

Bu araştırmalar yalnızca zihniyetin
performansı ne yolla etkilediğini değil,

çok önemli olan
başka bir şeyi de gösteriyor:

zihniyeti değiştirebileceğimizi.

Bu önemli çünkü çoğumuzun herhangi
bir şey hakkında sabit zihniyeti var.

Zihniyeti değiştirebileceğimizi
gösteren başka bir çalışma,

Dweck ve Blackwell'in,
gelişim zihniyetini aşılamak için

yedinci sınıflarla yaptığı atölye.

Atölyenin sonucu olarak
öğrenciler ilgilerini arttırdılar

ve daha sıkı çalıştılar;

bunun sonucunda notları yükseldi.

Diğer çalışmalar, gelişim
zihniyetini öğrettiğimizde,

bunun, öğrencilerin başarısını
topluca biçimde geliştirmekle kalmayıp,

başarı farkını daralttığını gösterdi.

Çünkü etkiler en çok, azınlıklar,

matematik dalında ön yargıyla
bakılan kızlar gibi

olumsuz kalıplarla
karşılaşanlarda görüldü.

Çoğunlukla çocuklarla ilgili konuştum
ama zihniyet hepimizi etkiliyor.

Çalışma alanlarımızda, sabit zihniyetli
yöneticiler geri bildiriminizi pek hoş

karşılamaz ve çalışanlara
akıl hocalığı yapmaz.

Uzlaşım gibi belirli yetenekler konusunda

gelişim zihniyetine sahip çalışanlar,

bu becerilerde sabit görüşlü
olanlardan çok daha iyi olur.

Zihniyet, büyük toplumsal sorunları
çözmemize bile yardımcı olabilir.

Son zamanlardaki bir çalışma,

İsraillileri ve Filistinlileri,
toplulukların değişebileceği fikriyle

yüzleştirdiğimizde birbirlerine karşı olan

davranışlarını geliştirdiklerini,

iyileştirdiklerini gösterdi.

Uzlaşma ve barış için çabalama
isteklerini arttırdılar.

Ayrıca, zihniyetin etkilerini ilişkilerde,
sporda, sağlıkta da görüyoruz.

Nasıl oluyor da, toplum olarak,

okullardan çocuklarda bir gelişim
zihniyeti oluşturmalarını istemiyoruz?

Sadece okulda değil, onun
ötesinde de başarılı olmalarına

olanak verecek temel inançları

özellikle öğretmezsek;

onlara gerçekleri, kavramları
ve çok önemli düşünme becerilerini

anlatmadaki miyop çabalarımızın
başarısız olması muhtemel.

Zihniyetleri değiştirmek için
yapabileceğimiz

çok şey var. Ama burada, gelişim
zihniyetini kendimize ve etrafımızdakilere

aşılamak için hepimizin yapabileceği

üç şey var. Öncelikle, gelişim
zihniyetinin yalnızca yararlı olmakla

kalmayıp, bilimle
desteklendiğini fark edin.

Nöroloji, kendimizi geliştirmek için
sıkı çalıştığımızda, beynin değiştiğini

ve daha becerikli hale
geldiğini ortaya koyuyor

İkincisi, becerilerimizi nasıl
geliştireceğimizi öğren ve bunu öğret.

Planlı alıştırma yapmayı ve etkili
bir çaba için neyin gerektiğini öğren.

Becerilerimizi nasıl
geliştireceğimizi anladığımızda,

onlardan sorumlu olduğumuza
dair inancımızı güçlendiririz.

Üçüncüsü, sabit zihniyetinizin
sesine kulak verin

ve onu duyduğunuzda, ona gelişim
zihniyeti sesinizle konuşun.

"Yapamıyorum." diye duyarsanız,
"Henüz." diye ekleyin.

Bugün, sizden isteğim, gelişim
zihniyeti hakkındaki bu bilgiyi

ailenizle, arkadaşlarınızla
ve okulunuzla paylaşmanız,

böylece, hepimiz potansiyelimizi
tam olarak ortaya koyabiliriz.

Teşekkürler.

(Alkışlar)