Jak zmiana narracji może wpłynąć na twoje życie
-
0:01 - 0:05Zacznę od przytoczenia wiadomości,
którą ostatnio dostałam. -
0:05 - 0:08Moja skrzynka odbiorcza
jest dość nietypowa, -
0:08 - 0:10ponieważ jestem terapeutką
-
0:10 - 0:13odpowiedzialną za kolumnę porad
"Drogi terapeuto", -
0:13 - 0:15więc wyobraźcie sobie,
jakie wiadomości dostaję. -
0:15 - 0:20Przeczytałam tysiące
bardzo osobistych listów -
0:20 - 0:22od nieznajomych z całego świata.
-
0:22 - 0:25Tematy są różne,
od złamanych serc i straty -
0:25 - 0:27po kłótnie z rodzicami albo z rodzeństwem.
-
0:27 - 0:30Wszystkie przechowuję w folderze,
-
0:30 - 0:32który nazwałam "Trudy życia".
-
0:32 - 0:36Dostaję takich wiadomości bardzo dużo
-
0:36 - 0:38i chcę zaprosić was do mojego świata,
-
0:38 - 0:40aby przeczytać jedną z nich.
-
0:40 - 0:42Oto ona.
-
0:47 - 0:48"Drogi terapeuto,
-
0:48 - 0:50jestem mężatką od 10 lat
-
0:50 - 0:52i jeszcze parę lat temu
wszystko szło świetnie. -
0:53 - 0:55Ale mąż zaczął się ze mną
coraz rzadziej kochać -
0:55 - 0:57i teraz prawie w ogóle
nie uprawiamy seksu". -
0:57 - 0:59Założę się, że nie tego
się spodziewaliście. -
0:59 - 1:00(Śmiech)
-
1:00 - 1:04"Wczoraj wieczorem odkryłam,
że od paru miesięcy -
1:04 - 1:06w tajemnicy odbywa długie,
nocne rozmowy telefoniczne -
1:06 - 1:07z kobietą z pracy.
-
1:08 - 1:10Wyguglałam ją i jest przepiękna.
-
1:10 - 1:12Nie mogę uwierzyć, że to się dzieje.
-
1:12 - 1:15Ojciec miał romans
z kobietą z pracy, gdy byłam młoda, -
1:15 - 1:17i rozbiło to naszą rodzinę.
-
1:17 - 1:19Chyba nie muszę mówić, że jestem załamana.
-
1:19 - 1:21Jeśli zostanę w tym związku,
-
1:21 - 1:23nigdy nie będę w stanie zaufać mężowi,
-
1:23 - 1:27ale nie chcę, żeby dzieci
musiały znosić rozwód, miały macochę... -
1:27 - 1:29Co powinnam zrobić?".
-
1:31 - 1:34Co, waszym zdaniem, powinna zrobić?
-
1:35 - 1:36Gdybyście dostali taki list,
-
1:36 - 1:39pewnie byście myśleli o tym,
jak bolesna jest zdrada. -
1:40 - 1:43Albo o tym, jak bolesna
jest w tym szczególnym przypadku, -
1:43 - 1:45ze względu na doświadczenia
autorki z ojcem. -
1:46 - 1:49I, jak ja, pewnie byście czuli
empatię wobec tej kobiety -
1:49 - 1:52i mieli, jak by to ładnie powiedzieć,
-
1:52 - 1:54"niezbyt pozytywne" odczucia
wobec jej męża. -
1:55 - 1:58Tego typu myśli pojawiają się
również w mojej głowie, -
1:58 - 2:00gdy czytam takie listy.
-
2:00 - 2:03Ale muszę być bardzo ostrożna,
kiedy na nie odpowiadam, -
2:03 - 2:07bo wiem, że każdy list jest historią
-
2:07 - 2:09opowiedzianą tylko z jednej strony.
-
2:09 - 2:12I że jej druga wersja również istnieje.
-
2:12 - 2:14Zawsze.
-
2:14 - 2:17Mówię o tym, bo jako terapeutka
zrozumiałam przynajmniej jedno: -
2:17 - 2:21że wszyscy jesteśmy
nierzetelnymi narratorami naszych żyć. -
2:21 - 2:22Ja jestem.
-
2:23 - 2:24Wy jesteście.
-
2:24 - 2:27I każdy, kogo znacie, też jest.
-
2:27 - 2:28Pewnie nie powinnam tego mówić,
-
2:28 - 2:30bo teraz nie uwierzycie w moją prelekcję.
-
2:30 - 2:31(Śmiech)
-
2:31 - 2:34Nie mówię, że specjalnie ściemniamy.
-
2:34 - 2:37Większość tego, co opowiadają
mi ludzie, jest prawdą, -
2:37 - 2:39ale pokazaną z ich obecnego
punktu widzenia. -
2:39 - 2:41W zależności od tego,
na czym się skupiają, -
2:41 - 2:43co uwzględniają, a co pomijają,
-
2:43 - 2:45co widzą i co chcą, abym ja widziała,
-
2:45 - 2:48opowiadają swoje historie
w odpowiedni sposób. -
2:48 - 2:51Pięknie opisał to psycholog Jerome Bruner,
-
2:51 - 2:55"Opowiadając historię, nieuchronnie
zajmujemy stanowisko moralne". -
2:56 - 2:58Każde z nas nosi w sobie
historie ze swojego życia. -
2:58 - 3:01Czemu podjęto jakieś decyzje,
czemu coś się nie udało, -
3:01 - 3:03czemu traktowaliśmy kogoś
w pewien sposób - -
3:03 - 3:05no bo przecież mu się należało --
-
3:05 - 3:07czemu ktoś traktował nas
w pewien sposób... -
3:07 - 3:09mimo tego, że nam się nie należało.
-
3:09 - 3:12Dzięki historiom
nadajemy sens swojemu życiu. -
3:12 - 3:14Ale co, jeśli historie, które opowiadamy,
-
3:14 - 3:18wprowadzają w błąd, są niepełne
albo po prostu niesłuszne? -
3:19 - 3:21Zamiast iść do przodu,
-
3:21 - 3:22stajemy się więźniami tych opowieści.
-
3:22 - 3:26Zakładamy, że to okoliczności
kreują nasze historie. -
3:26 - 3:28Moja praca za każdym razem udowadnia mi,
-
3:28 - 3:30że jest dokładnie na odwrót.
-
3:30 - 3:34To, jak przedstawiamy nasze życie,
kształtuje to, jakie ono będzie. -
3:35 - 3:36Nasze opowieści są niebezpieczne,
-
3:36 - 3:38ponieważ mogą nas zniszczyć,
-
3:38 - 3:39ale mają też w sobie siłę.
-
3:39 - 3:43Oznacza to, że jeśli możemy
zmienić swoje historie, -
3:43 - 3:45możemy też zmienić swoje życie.
-
3:45 - 3:47Dzisiaj chcę wam pokazać, jak.
-
3:47 - 3:49Powiedziałam wam, że jestem terapeutką,
-
3:49 - 3:52taką prawdziwą - w tym jestem
wiarygodną narratorką. -
3:52 - 3:55Ale jeśli, powiedzmy, jestem w samolocie
-
3:55 - 3:56i ktoś pyta się, czym się zajmuję,
-
3:56 - 3:59to zazwyczaj mówię, że jestem redaktorką.
-
3:59 - 4:01Mówię tak między innym dlatego,
że na "terapeutkę" -
4:01 - 4:04zwykle dostaję dziwną odpowiedź w stylu
-
4:05 - 4:06"O, terapeutka.
-
4:06 - 4:08Będziesz mnie pani psychoanalizować?".
-
4:08 - 4:10A ja myślę sobie, "A: nie,
-
4:10 - 4:12i B: niby czemu miałabym to tutaj robić?
-
4:12 - 4:14Gdybym była ginekolożką,
-
4:14 - 4:16też byś zapytała,
czy zrobię ci teraz badanie?". -
4:16 - 4:18(Śmiech)
-
4:19 - 4:21Ale, przede wszystkim, mówię tak,
-
4:21 - 4:23bo jest to po prostu prawda.
-
4:23 - 4:26Zadaniem terapeuty
jest pomóc ludziom w redagowaniu, -
4:26 - 4:28ale, co ciekawe, w mojej roli
jako Drogi terapeuta, -
4:28 - 4:31redagując nie robię tego
tylko dla jednej osoby, -
4:31 - 4:33ale uczę wszystkich czytelników,
-
4:33 - 4:36za pomocą jednego listu tygodniowo.
-
4:36 - 4:38Rozważam następujące kwestie:
-
4:38 - 4:40"Co jest nieistotne?"
-
4:40 - 4:43"Czy protagonista idzie do przodu,
czy zatacza koła, -
4:43 - 4:46czy bohaterowie poboczni
są istotni, czy przeszkadzają?", -
4:46 - 4:48Czy elementy fabuły ukazują motyw?".
-
4:49 - 4:50Zauważyłam,
-
4:50 - 4:54że opowieści większości osób skupiają się
na dwóch kluczowych motywach. -
4:54 - 4:56Pierwszym jest wolność,
-
4:56 - 4:57a drugim - zmiana.
-
4:57 - 5:01To od nich zaczynam proces redakcji.
-
5:01 - 5:04Skupmy się przez chwilę na wolności.
-
5:04 - 5:06Nasze opowieści brzmią mniej więcej tak:
-
5:06 - 5:08na ogół wierzymy,
-
5:08 - 5:12że nasza wolność jest nieograniczona.
-
5:12 - 5:14Do czasu, gdy pojawia się problem
-
5:14 - 5:17i nagle tej wolności nie mamy wcale.
-
5:17 - 5:19Wiele z tych opowieści mówi
o byciu w potrzasku, prawda? -
5:20 - 5:22Czujemy się uwięzieni
przez rodzinę, miejsce pracy, -
5:22 - 5:24związki czy przeszłość.
-
5:25 - 5:28Nieraz sami więzimy się
w narracji samobiczowania... -
5:28 - 5:29Doskonale znacie te historie.
-
5:29 - 5:31Motyw "Wszyscy maja lepiej ode mnie",
-
5:31 - 5:33kreowany przez media społecznościowe.
-
5:33 - 5:36A także "jestem pozerem",
"jestem odstręczający", -
5:36 - 5:38czy "nigdy mi się nie ułoży".
-
5:38 - 5:41"Gdy mówię 'Cześć, Siri', a ona
nie odpowiada, więc mnie nienawidzi". -
5:42 - 5:44Widzę, że nie tylko ja tak mam.
-
5:45 - 5:49Kobieta, która napisała ten list,
również czuje się uwięziona. -
5:49 - 5:52Jeśli zostanie z mężem,
już nigdy mu nie zaufa, -
5:52 - 5:54ale jeśli odejdzie,
to ucierpią na tym dzieci. -
5:55 - 6:00Jest rysunek, który świetnie przedstawia
sedno takich sytuacji. -
6:00 - 6:03Jest tam więzień szarpiący kratami,
-
6:03 - 6:05który desperacko próbuje się wydostać.
-
6:05 - 6:07Ale po lewej i prawej stronie nic nie ma.
-
6:07 - 6:09Żadnych krat.
-
6:09 - 6:11Więzień nie jest w więzieniu.
-
6:12 - 6:13Tak jak większość z nas.
-
6:13 - 6:15Czujemy się przytłoczeni,
-
6:15 - 6:17uwięzieni w emocjonalnej celi więziennej.
-
6:17 - 6:19Ale nie wychodzimy bokiem na wolność,
-
6:19 - 6:21bo wiemy, że jest w tym pewien haczyk.
-
6:21 - 6:24Wolność wiąże się z odpowiedzialnością.
-
6:24 - 6:27A jeśli weźmiemy odpowiedzialność
za naszą część historii, -
6:28 - 6:30może okazać się, że musimy się zmienić.
-
6:30 - 6:33Zmiana jest drugim motywem
typowym dla naszych opowieści. -
6:33 - 6:34Wygląda to mniej więcej tak:
-
6:34 - 6:37dana osoba mówi, "chcę się zmienić".
-
6:37 - 6:39A tak naprawdę kryje się za tym
-
6:39 - 6:42"chcę, aby inny bohater
tej historii się zmienił". -
6:42 - 6:44Terapeuci opisują to następująco:
-
6:44 - 6:47"Gdyby babcia miała wąsy,
to by była dziadkiem". -
6:47 - 6:48No cóż.
-
6:48 - 6:49(Śmiech)
-
6:49 - 6:51Nie ma to sensu, prawda?
-
6:52 - 6:55Niby czemu protagonista,
będący główną postacią w historii, -
6:55 - 6:56miałby się zmienić?
-
6:56 - 6:58Być może dlatego, że zmiana,
-
6:58 - 7:00nawet bardzo pozytywna,
-
7:00 - 7:02niesie za sobą
zaskakujące poczucie straty. -
7:02 - 7:04Starty tego, co znajome.
-
7:04 - 7:07Nawet jeśli znajome
jest nieprzyjemne albo żałosne, -
7:07 - 7:09to znamy bohaterów,
miejsce akcji i fabułę, -
7:09 - 7:12aż do powtarzającego się
w historii dialogu. -
7:12 - 7:13"Nigdy nie robisz prania!".
-
7:13 - 7:15"Ostatnio zrobiłem!".
-
7:15 - 7:16"Tak? Niby kiedy?".
-
7:16 - 7:18Jest coś dziwnie pocieszającego w tym,
-
7:18 - 7:21że doskonale wiemy,
jak za każdym razem potoczy się historia. -
7:22 - 7:26Napisanie nowego rozdziału
wiąże się z wyprawą w nieznane. -
7:26 - 7:28To niczym patrzenie na pustą kartkę.
-
7:28 - 7:32Każdy pisarz wam powie,
że nie ma nic gorszego od pustej strony. -
7:32 - 7:34Sprawa jest prosta.
-
7:34 - 7:36Gdy już zredagujemy swoją historię,
-
7:36 - 7:39kolejny rozdział będzie pisać się
znacznie łatwiej. -
7:39 - 7:43W naszej kulturze tak wiele mówi się
o poznawaniu samego siebie. -
7:43 - 7:46Ale żeby się poznać,
najpierw musimy się "odznać". -
7:46 - 7:50Uwolnić się od naszej wersji historii,
którą sobie powtarzaliśmy, -
7:50 - 7:52aby móc cieszyć się życiem,
-
7:52 - 7:55a nie zamartwiać tym,
co wmawialiśmy sobie na jego temat. -
7:56 - 7:59Właśnie tak możemy wydostać się zza krat.
-
7:59 - 8:03Wróćmy więc do listu
tej kobiety od zdrady. -
8:03 - 8:05Zapytała mnie, co powinna zrobić.
-
8:05 - 8:07W moim gabinecie widnieje takie słowo:
-
8:07 - 8:09ultrakrepidarianizm.
-
8:09 - 8:14Wyrażanie opinii i rad w sprawach będących
poza obszarem wiedzy danej osoby. -
8:14 - 8:15Świetne słowo, prawda?
-
8:15 - 8:17Pasuje do wielu sytuacji,
-
8:17 - 8:19więc po tej prelekcji
pewnie też będziecie go używać. -
8:19 - 8:22Używam go, ponieważ jako terapeutka
-
8:22 - 8:25mogę pomóc ludziom uporządkować problemy,
-
8:25 - 8:27ale nie mogę za nich
podejmować życiowych decyzji. -
8:28 - 8:30Tylko sami możemy napisać swoje historie,
-
8:30 - 8:33ale potrzebujemy do tego
odpowiednich narzędzi. -
8:33 - 8:36Chciałabym, żebyśmy wspólnie
zredagowali list tej kobiety, -
8:36 - 8:40celem pokazania, w jaki sposób sami
możemy poprawiać swoje historie. -
8:40 - 8:42Na początek poproszę was,
-
8:42 - 8:46abyście pomyśleli o historii,
którą sobie powtarzacie, -
8:46 - 8:48a która być może wam nie służy.
-
8:48 - 8:51Może to być historia o jakiejś sytuacji,
której doświadczacie, -
8:51 - 8:53jakiejś osobie w waszym życiu,
-
8:53 - 8:55a może nawet o was samych.
-
8:56 - 8:59Skupcie się też na bohaterach pobocznych.
-
8:59 - 9:04Kim są ludzie, którzy pomagają wam
pielęgnować negatywną wersję tej historii? -
9:04 - 9:07Na przykład, jeżeli autorka listu
powiedziała znajomym, co się stało, -
9:07 - 9:11zapewne okazali jej tak zwane
"współczucie idioty". -
9:11 - 9:14Oznacza to przytakiwanie
danej historii słowami: -
9:14 - 9:16"masz rację, to bardzo niesprawiedliwe",
-
9:16 - 9:18gdy znajomy nie dostał awansu,
na który miał nadzieję, -
9:18 - 9:21choć wiemy, że było tak już parę razy,
-
9:21 - 9:24ponieważ tak naprawdę się nie przykłada
-
9:24 - 9:26i zapewne kradnie też akcesoria biurowe.
-
9:26 - 9:27(Śmiech)
-
9:27 - 9:30Mówimy "masz rację, ale z niego dupek",
-
9:30 - 9:33kiedy koleżanka mówi nam,
że zerwał z nią chłopak, -
9:33 - 9:35choć wiemy, że są pewne zachowania,
-
9:35 - 9:36które powtarza w związkach,
-
9:36 - 9:39jak ciągłe wysyłanie wiadomości
czy przeszukiwanie jego szafek, -
9:39 - 9:41które prowadzą do takiego zakończenia.
-
9:41 - 9:43Sęk w tym,
-
9:43 - 9:45że jeżeli każda wizyta w barze
kończy się kłótnią, -
9:45 - 9:47to zapewne problemem jesteś ty.
-
9:47 - 9:49(Śmiech)
-
9:49 - 9:53Aby zostać dobrym redaktorem,
musimy zaoferować mądre współczucie -
9:53 - 9:55nie tylko naszym znajomym, ale i sobie.
-
9:55 - 9:58Książkowo nazywa się to chyba
-
9:58 - 10:00"przekazywanie gorzkiej prawdy
ze współczuciem". -
10:01 - 10:03Te prawdy są oznaką współczucia,
-
10:03 - 10:06ponieważ pomagają nam ujrzeć to,
co pominęliśmy w swojej historii. -
10:06 - 10:10Prawda jest taka, że nie wiemy,
czy mąż tej kobiety ma romans, -
10:10 - 10:13ani dlaczego ich relacje seksualne
osłabły przed dwoma laty, -
10:13 - 10:15ani o czym są te nocne
rozmowy telefoniczne. -
10:16 - 10:18Możliwe, że ze względu
na swoją przeszłość, -
10:18 - 10:20ona pisze historię o zdradzie,
-
10:20 - 10:25ale zapewne pomija jakieś fakty,
o których wolałaby, abym nie wiedziała, -
10:25 - 10:27a może nawet ukrywa je przed samą sobą.
-
10:28 - 10:31To jak z tym facetem,
który przechodzi test Rorschacha. -
10:31 - 10:32Wiecie, o co w nim chodzi?
-
10:32 - 10:35Psycholog pokazuje plamy atramentowe,
które wyglądają tak, -
10:35 - 10:38i pyta: "Co pan widzi?".
-
10:38 - 10:41Facet patrzy na tę plamę i mówi:
-
10:41 - 10:44"No, na pewno nie widzę krwi".
-
10:46 - 10:47A badający odpowiada:
-
10:47 - 10:51"Dobrze, a czego jeszcze
na pewno pan nie widzi?" -
10:51 - 10:54W literaturze nazywamy to
punktem widzenia. -
10:54 - 10:56Czego nie chce zobaczyć narrator?
-
10:57 - 11:00Chcę wam przeczytać jeszcze jeden list.
-
11:01 - 11:03Oto on.
-
11:05 - 11:06"Drogi terapeuto,
-
11:08 - 11:09potrzebuję rady w sprawie żony.
-
11:10 - 11:12Ostatnio wszystko, co robię, ją irytuje,
-
11:12 - 11:15nawet drobnostki, na przykład,
że hałasuję przy jedzeniu. -
11:15 - 11:19Zauważyłem, że po kryjomu próbuje
dolewać mi mleka do granoli, -
11:19 - 11:21żeby aż tak nie chrupała".
-
11:21 - 11:22(Śmiech)
-
11:22 - 11:26"Myślę, że jest wobec mnie krytyczna,
odkąd dwa lata temu zmarł mi ojciec. -
11:26 - 11:28Byłem z nim bardzo blisko,
-
11:28 - 11:30a jej ojciec odszedł, gdy była młoda,
-
11:30 - 11:32więc nie była w stanie zrozumieć,
przez co przechodzę. -
11:32 - 11:35Mam w pracy koleżankę,
która rozumie moją rozpacz, -
11:35 - 11:37bo sama kilka miesięcy temu straciła ojca.
-
11:37 - 11:40Chciałbym móc porozmawiać z żoną tak,
jak robię to z koleżanką, -
11:40 - 11:43ale mam wrażenie,
że ona ledwie mnie teraz znosi. -
11:43 - 11:45Jak mogę odzyskać żonę?".
-
11:45 - 11:46Okej.
-
11:47 - 11:49Pewnie zauważyliście,
-
11:49 - 11:52że jest to ta sama historia,
którą przeczytałam wam wcześniej, -
11:52 - 11:55po prostu opowiedziana
z perspektywy innego narratora. -
11:55 - 11:57Jej historia opowiada o mężu,
który ją zdradza, -
11:57 - 12:01jego historia opowiada o żonie,
która nie rozumie jego bólu. -
12:01 - 12:04Godne uwagi jest to, że pomimo różnic,
-
12:04 - 12:08obie historie opowiadają
o tęsknocie za więzią. -
12:09 - 12:11Jeżeli zrezygnujemy
z narracji pierwszoosobowej -
12:11 - 12:14i napiszemy historię
z perspektywy drugiego bohatera, -
12:14 - 12:17może okazać się, że nagle
będziemy bardziej przychylni, -
12:17 - 12:19a fabuła się rozszerzy.
-
12:19 - 12:22To najtrudniejszy krok
w procesie redagowania, -
12:22 - 12:25ale właśnie tam zaczyna się zmiana.
-
12:25 - 12:28Co by się stało, gdybyście spojrzeli
na swoją historię -
12:28 - 12:31i napisali ją, patrząc oczami
drugiej osoby? -
12:32 - 12:35Co byście zauważyli
z tej szerszej perspektywy? -
12:36 - 12:39Pracując z ludźmi cierpiącymi
na depresję, czasami mówię: -
12:39 - 12:42"Nie jesteś jeszcze osobą,
z którą można o tobie porozmawiać", -
12:42 - 12:45ponieważ depresja zaburza nasze historie
w pewien szczególny sposób. -
12:45 - 12:47Ogranicza naszą perspektywę.
-
12:47 - 12:50To samo dzieje się, kiedy czujemy się
samotni, zranieni albo odrzuceni. -
12:51 - 12:52Wymyślamy przeróżne historie,
-
12:52 - 12:54które przepuszczamy przez wąską soczewkę,
-
12:54 - 12:56z której korzystamy nieświadomie.
-
12:57 - 13:00W ten oto sposób sami
zasypujemy się fake newsami. -
13:01 - 13:03Muszę się do czegoś przyznać.
-
13:04 - 13:06To ja napisałam list
z perspektywy tego męża. -
13:07 - 13:09Nie macie pojęcia, jak długo rozmyślałam,
-
13:09 - 13:11czy wybrać granolę,
czy chipsy z chleba pita. -
13:11 - 13:14Napisałam go, bazując
na wszystkich możliwych narracjach, -
13:14 - 13:16które poznałam na przestrzeni lat,
-
13:16 - 13:20nie tylko podczas praktyki,
ale również w swojej kolumnie. -
13:20 - 13:21Gdy dochodziło do tego,
-
13:21 - 13:26że dwie osoby w tej samej sytuacji
napisały do mnie za plecami drugiej, -
13:26 - 13:29a ja widzę dwie wersje tej samej historii
czekające w skrzynce odbiorczej. -
13:29 - 13:31To naprawdę się wydarzyło.
-
13:32 - 13:35Nie znam drugiej strony
opowieści tej kobiety, -
13:35 - 13:36ale wiem jedno:
-
13:36 - 13:38to ona musi ją napisać.
-
13:38 - 13:40Ponieważ po odważnym zredagowaniu
-
13:40 - 13:44będzie mogła napisać list,
który nie opisuje sprawy tak czarno-biało. -
13:44 - 13:47Nawet jeśli jej mąż ma jakiś romans -
-
13:47 - 13:48a tak może być -
-
13:49 - 13:51ona niekoniecznie zna całą fabułę.
-
13:52 - 13:55Sam fakt podjęcia się redakcji sprawi,
-
13:55 - 13:58że będzie mogła rozwinąć tę fabułę
na wiele sposobów. -
13:59 - 14:03Czasami spotykam się z ludźmi,
którzy naprawdę utknęli, -
14:03 - 14:06i robią wszystko,
żeby w tym utknięciu pozostać. -
14:06 - 14:09Nazywamy ich nieporadnymi narzekaczami.
-
14:09 - 14:10Na pewno znacie takie osoby.
-
14:10 - 14:14Tacy ludzie na każdą sugestię odpowiadają:
-
14:14 - 14:18"Ta, nic z tego nie będzie, bo...",
-
14:19 - 14:22"Ta, przy moim pechu,
to raczej mało prawdopodobne", -
14:22 - 14:26"Serio chcę mieć więcej przyjaciół,
ale ludzie są mega irytujący". -
14:26 - 14:28(Śmiech)
-
14:28 - 14:30Tak naprawdę odrzucają
-
14:30 - 14:34możliwość zredagowania historii,
w której tkwią w beznadziei. -
14:34 - 14:37Do takich ludzi zwykle
podchodzę z innej strony. -
14:38 - 14:40Mówię im coś innego.
-
14:40 - 14:41Mówię im:
-
14:42 - 14:44"Wszyscy umrzemy".
-
14:45 - 14:48Pewnie się teraz cieszycie,
że to nie do mnie chodzicie na terapię. -
14:48 - 14:51Gapią się na mnie tak, jak wy teraz,
-
14:51 - 14:53takim pełnym zmieszania spojrzeniem.
-
14:53 - 14:55Wyjaśniam im wtedy, że jest historia,
-
14:55 - 14:58którą w końcu napiszą o każdym z nas.
-
14:58 - 15:00Oczywiście chodzi tu o nekrolog.
-
15:01 - 15:04Mówię, że zamiast pozostać
autorami swojego nieszczęścia, -
15:05 - 15:08możemy przekształcić
te historie jeszcze za życia. -
15:09 - 15:12Możemy stać się bohaterem,
a nie ofiarą naszej opowieści, -
15:12 - 15:15zdecydować, co znajdzie się
na otwartej w naszych myślach stronie -
15:15 - 15:16i ukształtuje naszą rzeczywistość.
-
15:17 - 15:21Mówię im, że życie polega na decydowaniu,
których historii chcemy słuchać, -
15:21 - 15:23a które powinniśmy zredagować.
-
15:23 - 15:26I że zrobienie korekty jest warte zachodu,
-
15:26 - 15:28ponieważ największy wpływ
na jakość naszego życia -
15:28 - 15:30mają historie, które sami
sobie opowiadamy. -
15:31 - 15:34Mówię, że pisząc historie naszego życia,
-
15:34 - 15:38powinniśmy starać się
o osobistą nagrodę Pulitzera. -
15:38 - 15:41Większość z nas nie jest
bezradnymi narzekaczami, -
15:41 - 15:43a przynajmniej tak nam się wydaje.
-
15:44 - 15:46Bardzo łatwo przyjąć tę rolę,
-
15:46 - 15:49gdy czujemy się niespokojni,
źli czy bezbronni. -
15:49 - 15:52Następnym razem,
gdy będziecie się z czymś zmagać, -
15:52 - 15:55pamiętajcie, wszyscy umrzemy.
-
15:55 - 15:57(Śmiech)
-
15:57 - 15:59A następnie wyciągnijcie
swoje redaktorskie narzędzia, -
15:59 - 16:01zadajcie sobie pytanie:
-
16:01 - 16:04"jaką chcę napisać historię?"
-
16:05 - 16:09i stwórzcie swoje arcydzieło.
-
16:09 - 16:10Dziękuję.
-
16:10 - 16:12(Brawa)
- Title:
- Jak zmiana narracji może wpłynąć na twoje życie
- Speaker:
- Lori Gottlieb
- Description:
-
Dzięki historiom nadajemy sens swojemu życiu, ale gdy te narracje są niepełne albo mylące, zamiast iść do przodu i zyskać zrozumienie, możemy utknąć w miejscu. W tej pragmatycznej prelekcji psychoterapeutka redagująca kolumnę porad, Lori Gottlieb, pokazuje, jak redagować własną narrację i przedstawiać ją z innego punktu widzenia, aby uwolnić się od historii, które sobie wmawiamy.
- Video Language:
- English
- Team:
closed TED
- Project:
- TEDTalks
- Duration:
- 16:41
![]() |
Krystian Aparta edited Polish subtitles for How changing your story can change your life | |
![]() |
Krystian Aparta approved Polish subtitles for How changing your story can change your life | |
![]() |
Krystian Aparta accepted Polish subtitles for How changing your story can change your life | |
![]() |
Krystian Aparta edited Polish subtitles for How changing your story can change your life | |
![]() |
Krystian Aparta edited Polish subtitles for How changing your story can change your life | |
![]() |
Krystian Aparta edited Polish subtitles for How changing your story can change your life | |
![]() |
Krystian Aparta edited Polish subtitles for How changing your story can change your life | |
![]() |
Krystian Aparta edited Polish subtitles for How changing your story can change your life |