Feudal system during the Middle Ages | World History | Khan Academy

Jak mówiliśmy w innych filmach,

średniowiecze to okres około 1 000 lat

w Europie, od upadku cesarstwa zachodniorzymskiego

w 476 r. do momentu około 1 000 lat później,

kiedy rodził się renesans.

i epoka wielkich odkryć geograficznych.

Kojarzy nam się z rycerzami w lśniących zbrojach

i ich rycerskim kodeksem,

z królami i zamkami otoczonymi fosą.

Kojarzy nam się także z systemem feudalnym,

w jakim fukcjonowała większość Europy

w wiekach średnich.

Wiele z Was pewnie kojarzy niektóre

z kluczowych postaci w systemie feudalnym

Na szczycie, mamy króla.

Król rządzi królestwem.

Wcale nie łatwo sprawować władzę,

szczególnie w średniowieczu,

i król może mieć długi wdzięczności w stosunku do wielu ludzi,

szczególnie tych, którzy pomogli mu dojść do władzy.

pomogli obalić poprzedniego króla lub podbić te ziemie.

Więc w zamian za to i by pomogli w rządzeniu,

król może nadać ziemie lub lenno innym ludziom.

Najważniejszą walutą w średniowieczu

w systemie feudalnym jest ziemia

ziemia w zamian za lojalność i służbę.

Ok, więc cały ten obszar to królestwo.

A tu - księstwo,

a księstwo kontroluje książę.

Mogli w sumie nazwać go księżycem,

ale to brzmiałoby zbyt poważnie.

Więc, król może nadać księstwo

księstwo księciu

a w zamian książę zapewnia swoją lojalność,

składa hołd lenny.

Jeśli królestwo jest w niebezpieczeństwie, książę będzie walczył

u boku króla, na czele własnych oddziałów.

Jeśli król chce podbić inne terytoria,

dzieje się to samo; oprócz tego płaci królowi podatki,

w formie pieniędzy

(w zależności kiedy i gdzie w średniowieczu jesteśmy)

lub mogą być w formie części

produkcji rolnej tego księcia.

Terminy, jakich używamy tutaj, to: książę

jest jednym z wasali króla

lub jest w stosunku wasalnym wobec króla.

Księstwo obejmowało z reguły dość duże terytorium.

W średniowiecznej Anglii, książę był

najwyższym tytułem szlacheckim.

Były różne rodzaje książąt.

Książę mógł mieć swoją własny posiadłość

lub nawet wiele posiadłości, na których rządził

bezpośrednio chłopami pańszczyźnianymi

lub wolnymi, którzy pracowali na jego ziemiach, wypracowując płody rolne,

które mogły pomóc wygenerować część podatku,

który trafia do króla lub zaopatrzyć

gospodarstwo księcia w niezbędne produkty.

Za to reszta księstwa mogła być podzielona dalej

i wtedy książę miał własnych wasali.

Więc, na przykład, ten kawałek ziemi

książę może przekazać komuś,

powiedzmy - hrabiemu, więc nazywamy to

hrabstwem; tak jak i dzisiaj w wielu krajach.

I ten hrabia jest teraz wasalem księcia

a książę jest seniorem hrabiego.

A hrabia z kolei może być seniorem

kogoś innego, swoich wasali.

Długo można to kontynuować,

aż dochodzimy do warstwy chłopów pańszczyźnianych

i wolnych chłopów, którzy wykonują całą robotę.

Ale najważniejsze tutaj jest to, że w zamian za ziemię,

król nadał księciu księstwo, a może ojciec króla

nadał księstwo ojcu tego księcia,

i to nadane księstwo nazywamy lennem,

kluczowy termin w systemie feudalnym.

To hrabstwo tutaj, też jest lennem.

W zamian za to, wasal daje seniorowi

zasoby, podatki i lojalność.

Narysowałem to wszystko tutaj w dość uporządkowany sposób,

choć w rzeczywistości ten system nie był aż tak ułożony.

Czasami, królestwo może bezpośrednio...

Niektóre jego części mogą być podzielone na księstwa.

a niektóre na hrabstwa,

które nie są zależne od żadnego księstwa.

Możemy mieć też księstwo tutaj,

które nie jest podzielone na hrabstwa.

Możemy mieć hrabiego o większej władzy

niż inny hrabia lub hrabiego, który może nawet być

potężniejszy niż książę gdzieś indziej.

Więc może to być dość chaotyczne

i trudne to spamiętania.

I nie wymieniliśmy wszystkich postaci.

Wspomniałem o niektórych tytułach szlacheckich,

jak książę i hrabia,

ale niżej niż hrabia może być baron.

W Anglii, odpowiednikiem hrabiego był earl,

który zarządzał hrabstwem,

a jego żona nosiła tytuł hrabiny.

I kiedy mówię "zarządzał",

mam na myśli fakt, że miał nad nim prawie zupełną kontrolę.

Sprawował nawet sąd nad ludźmi,

którzy mieszkali na terenie jego dóbr lennych.

Rozpocząłem ten film rysunkiem

rycerza na koniu i rycerze są prawdopodobnie

jednym z najsilniejszych skojarzeń z czasami średniowiecza,

więc wiele z Was pewnie zastanawia się,

gdzie w tym mieszczą się rycerze?

Termin "rycerze" będzie odnosił się do nieco innych pojęć,

w zależności od regionu

i okresu średniowiecza,

ale ogólnie odnosi się do konnego wojownika,

kogoś znającego technikę walki,

kogoś, kto może mieć rycerską zbroję.

Ale z czasem, "rycerz" stał się prestiżowym tytułem,

nadawanym przez monarchę lub seniora,

w zamian za służbę, często służbę wojskową.

Możemy mieć rycerza, który otrzymuje lenno,

powiedzmy, od tego hrabiego,

i, powiedzmy, staje się panem własnych dóbr.

Może mieć własnych poddanych, którzy nie są niewolnikami,

ale są przywiązani do ziemi i nie mogą jej opuścić

i nie mają zbyt wielu praw. Uprawiają ziemię.

Możemy mieć innych rycerzy, którzy otrzymali tytuł,

ale nie otrzymali ziemi.

I by jeszcze skomplikować sytuację,

każda z tych osób może mieć wiele tytułów,

Na przykład, ten książę może być też pasowany na rycerza.

Warto zauważyć, że te tytuły szlacheckie:

książę, hrabia, baron, earl, zazwyczaj były dziedziczne.

Przechodziły z pokolenia na pokolenie,

dopóki kolejne pokolenie składało hołd lenny swojemu seniorowi.

Tytuł rycerski za to, był nadawany za służbę,

i zazwyczaj nie przechodził

na kolejne pokolenie.

I żebyśmy mieli jasność: to nadal nie są wszystkie postaci.

Mamy także Kościół, który w średniowieczu

był bardzo potężną instytucją.

Na szczycie hierarchii kościelnej był biskup Rzymu,

znany także jako papież, który miał swoich biskupów

w znaczących regionach.

Mamy także zakony,

które mogą mieć opata,

który jest głową zakonu, gdzie mamy mnichów,

którzy, w modlą się w klasztorach.

Mogą też uprawiać ziemię i kopiować księgi.

I między nimi też toczy się walka o władzę.

I jak zobaczymy, możemy nawet mieć

osoby spoza stanu duchownego składające

hołd lenny duchownym.

Więc żebyśmy mogli sobie wyobrazić,

jak wyglądał hołd lenny.

Mamy tu wasala.

W ceremonii hołdu (homage)

czasami wymawianej "homage"

pochodzącej z francuskiego słowa "homme",

oznaczającego "człowieka".

Więc wasal przysięga być człowiekiem swojego seniora.

Więc to jest w tym przypadku senior.

To jest prawdziwa przysięga złożona przez Bernarda Atton,

wicehrabiego Carcassonne w 1110 roku we Francji.

"W imię Pana, ja, Bernard Atton,"

wybaczcie mi moją wymowę,

"wicehrabia Carcassonne, w obecności moich synów",

i tu wymienia swoich synów,

"szlachciców i wielu zacnych ludzi,

którzy przybyli do klasztoru św. Marii z Grasse,"

albo Grasse, "jako że senior Leo, opat wspomnianego klasztoru.

poprosił mnie, w obecności wyżej wymienionych,

to złożenia przed nim hołdu lennego i homage" lub homage

"z zamków, dworów i miejsc, które

moi przodkowie otrzymali od niego i jego poprzedników

i od wspomnianego klasztoru jako lenno,

i które je otrzymam, jak i oni otrzymali,

uznaję seniora opata Leo

i składam mu hołd, jak do mnie należy."

Więc w tym przypadku seniorem jest opat,

osoba duchowna i głowa klasztoru,

a wasalem jest hrabia.

A właściwie wicehrabia.

I zauważmy, składa hołd lenny opatowi.

I w tym przypadku wydaje się, że przodkowie Bernarda Atton

już byli wasalami opata,

więc to tak naprawdę odnowienie hołdu, by wicehrabia

mógł zatrzymać swoje lenno.

Spójrzcie, jak skomplikowane to może się stać.

Tu, na osi czasu, możecie zobaczyć, kiedy żył Henryk II,

który jak widzicie, miał wiele tytułów.

Ostatecznie został królem Anglii.

Widzicie tu południową Anglię.

Był też księciem Normandii, księciem Akwitanii,

co było interesujące.

Otrzymał to jako posag, poślubiając Eleonorę,

której poprzednim mężem był Ludwik VII, król Francji.

Był księciem Maine, Andegawenii, Turenii.

I to jest bardzo ciekawe -

jest królem w jednym królestwie, królestwie Anglii,

ale jest także księciem i hrabią w ramach innego królestwa,

królestwa Francji.

To w jakiś sposób daje Wam obraz,

jak chaotyczne było średniowiecze.

Nie było tak dobrze zorganizowane jak cesarstwo rzymskie

czy starożytna Persja lub nawet większość dzisiejszych państw narodowych.

Było to wiele różnych królestw podzielonych

na wiele różnych księstw i hrabstw.

Nie było w tym jasnej zasady i logiki,

a układ władzy nieustannie się zmieniał,

w zależności od aliansów, wojen, małżeństw i spadków.