Το Σόου της Τζιλ και της Τζούλιας

Δυο αγαπημένες του TED, η Τζιλ Σομπούλ και η Τζούλια Σουίνι, ενώνουν
τις δυνάμεις τους σε ένα απολαυστικό συνδυασμό που συνδυάζει
πνευματώδεις στίχους με λίγο κοινωνικό σχολιασμό.

♫ Τζιλ Σομπούλ: Σε μια διάσκεψη
στο Μόντερεϊ, ♫

♫ δίπλα στη μεγάλη, μεγάλη δεξαμενή
με τις μέδουσες, ♫

♫ Μόλις σε πρωτοείδα ντράπηκα τόσο. ♫

♫ Βλέπεις,ήμουν λίγο παρανοϊκή
γιατί ίσως να ήμουν φτιαγμένη. ♫

♫ Και δεν το είχα κάνει αυτό για χρόνια
και δεν θα το ξανακάνω. ♫

♫ Αλλά αυτή είναι άλλη ιστορία. ♫

♫ Σε αγαπούσα από πάντα
και ήμουν μεγάλη θαυμάστρια, ♫

♫ τα ατομικά σου σόου,
νοίκιασα μέχρι και το «Πατ». ♫

♫ Είχα αρκετό θάρρος για να σε πλησιάσω, ♫

♫ αλλά που να φανταζόμουνα ότι ένα χρόνο
αργότερα θα κάναμε αυτό το σόου. ♫

♫ Τραγουδάω. ♫

♫ Τζούλια Σουίνι: Λέω ιστορίες. ♫

♫ Μαζί: Tης Τζιλ
και της Τζούλιας το Σόου. ♫

♫ Σομπούλ: Μερικές φορές λειτουργεί. ♫

♫ Σουίνι: Μερικές όχι. ♫

♫ Μαζί: Της Τζιλ
και της Τζούλιας το Σόου. ♫

♫ Σουίνι: Σε μια διάσκεψη στο Μόντερεϊ, ♫

♫ δίπλα στη μεγάλη, μεγάλη δεξαμενή
με τις μέδουσες, ♫

♫ σε πρωτοείδα και δεν ήμουν
και τόσο ντροπαλή. ♫

Ήρθα κατευθείαν σε σένα και σου είπα
πόσο μεγάλη θαυμάστρια σου ήμουν

από τότε που έγραφα εκείνο
το επεισόδιο για το Φοξ και τη Γουέντι

και ήθελα να γράψεις την μουσική.

Και όταν δεν παίχτηκε ήμουν τόσο λυπημένη,
αλλά παρέμενα θαυμάστριά σου.

Και μέτα όταν πέρασα εκείνον
τον φριχτό χωρισμό με τον Καρλ

και δεν είχα δύναμη να σηκωθώ άκουγα
το τραγούδι σου, ♫ "Τώρα που δεν σ' έχω" ♫

ξανά και ξανά και ξανά και ξανά.

Και δεν το πιστεύω ότι είσαι εδώ
και συναντιόμαστε εδώ στο TED.

Και ακόμα, δεν μπορώ να πιστέψω
ότι τρώμε σούσι μπροστά σε ενυδρείο,

το οποίο, προσωπικά,
νομίζω ότι είναι πολύ ανάρμοστο.

(Γέλια)
(Χειροκρότημα)

Που να φανταζόμουν ότι ένα χρόνο
αργότερα... ♫ θα κάναμε αυτό το σόου. ♫

♫ Σομπούλ: Τραγουδάω. ♫
♫ Σουίνι: Λέω ιστορίες. ♫

♫Μαζί: Tης Τζιλ και της Τζούλιας το Σόου♫

Σομπούλ: Έι, μας ξανακαλέσανε!
Σουίνι: Το φανταζόσουνα;!

♫ Μαζί: Της Τζιλ και της Τζούλιας,
της Τζιλ και της Τζούλιας, ♫

♫ της Τζιλ και της Τζούλιας το Σόου. ♫

♫ Σομπούλ: Γιατί να είναι
όλοι μας οι ήρωες τόσο ατελείς; ♫

♫ Γιατί πάντα να με απογοητεύουν; ♫

♫ Γιατί να είναι όλοι μας οι ήρωες
τόσο ατελείς; ♫

♫ Το άγαλμα στο πάρκο
έχασε το στέμμα του. ♫

♫ Ο Γουίλιαμ Φώκνερ, μπεκρής
και μελαγχολικός. ♫ Σουίνι: Μμμ.

♫ Η Ντόροθι Πάρκερ, μίζερη,
μπεκρού και μελαγχολική. ♫

♫ Και εκείνος ο τύπος στο
«Επτά Χρόνια στο Θιβέτ»

αποδείχτηκε ότι ήταν Ναζιστής. ♫
Σουίνι: Ναι.

♫ Οι ιδρυτές της Αμερικής
είχαν όλοι σκλάβους. ♫ Σουίνι: Ξέρω.

♫ Οι εξερευνητές έσφαξαν τους γενναίους. ♫

♫ Σομπούλ: Ο Θεός της Παλαιάς Διαθήκης
μπορεί να γίνει τόσο μικροπρεπής. ♫

Σουίνι: Ούτε να αρχίσω δεν θέλω.

♫ Σομπούλ: Ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ
ζήλευε τον Τζον, ♫

♫ ακόμα περισσότερο
τώρα που έχει πεθάνει. ♫

♫ Ο Ντύλαν ήταν τόσο κακός στον Ντόνοβαν
σε εκείνη την ταινία. ♫

♫ Ο Πάμπλο Πικάσο, σκληρός
με τις γυναίκες του. ♫ Σουίνι: Τρομερό.

♫ Σομπούλ: Οι αγαπημένοι μου ποιητές
αυτοκτόνησαν. ♫

♫ Ο Όρσον Γουέλς έφτασε στην κορυφή στα 25
και ύστερα έπεσε μπροστά στα μάτια μας. ♫

♫ Και πούλαγε και χάλια κρασί. ♫

♫ Μαζί: Γιατί να είναι όλοι μας οι ήρωες
τόσο ατελείς; ♫

♫ Γιατί πάντα να με απογοητεύουν; ♫

♫ Σομπούλ:Άκουσα ότι
ο Μπέιμπ Ρουθ ήταν κακεντρεχής. ♫

♫ Ο Λιούις Κάρολ ότι γούσταρε την Αλίκη. ♫

Σουίνι: Τι;!

♫ Ο Πλάτωνας στην σπηλιά
με εκείνα τα αγοράκια. ♫ Σουίνι: Ωωωχ...

♫ Σομπούλ: Η Χίλαρι
ήταν υπέρ του πολέμου. ♫

♫ Σουίνι: Ακόμα και ο Τόμας Φρίντμαν
ήταν υπέρ του πολέμου. ♫

♫ Σομπούλ: Ο Κόλιν Πάουελ τελικά ήταν... ♫

♫ Μαζί: Τόσο κότα. ♫
(Γέλια) (Χειροκρότημα)

♫ Σομπούλ: Ο Γουίλιαμ Φώκνερ,
μπεκρής και μελαγχολικός, ♫

♫ Ο Τένεσι Ουίλιαμς,
μπεκρής και μελαγχολικός. ♫

♫ Σομπούλ: Δικό σου, Τζούλια. ♫

Σουίνι: Εντάξει.
Η Όπρα ποτέ δεν ήταν το ίνδαλμα μου.

Θέλω να πω, βλέπω Όπρα όταν είμαι στο
πατρικό μου επισκεπτόμενη την μητέρα μου.

Και για την μητέρα μου, η Όπρα
είναι μεγαλύτερη ηθική αρχή κι απ'τον Πάπα

το οποίο δεν είναι λίγο
διότι είναι ευσεβής καθολική.

Τέλος πάντων, μ' αρέσει η Όπρα,
η γυναικεία της φιλικότητα,

τα θέματα που έχει με το βάρος της,

μ' αρέσει ο τρόπος
που έχει μεταμορφώσει τα Talk Show,

Μ' αρέσει το ότι ξανάκανε το διάβασμα
μόδα στην Αμερική -

αλλά έγινε κάτι
τις τελευταίες δυο εβδομάδες

που ήταν... Την ονομάζω η στιγμή Σουν Γι:

είναι η στιγμή που δεν μπορώ
να συνεχίζω να υποστηρίζω κάποιον.

Και αυτή ήταν όταν έκανε δύο ολόκληρα σόου
προωθώντας εκείνη την ταινία «Το Μυστικό».

Την ξέρετε αυτήν την ταινία «Το Μυστικό»;

Κάνει το «Τι στο Μπιπ Ξέρουμε»
να μοιάζει με διδακτορική διατριβή

από το Χάρβαρντ πάνω στην κβαντομηχανική-
τόσο χάλια είναι.

Κάνει τον «Κώδικα ΝταΒίντσι» να μοιάζει
με το «Πόλεμος και Ειρήνη».

Αυτή η ταινία είναι τόσο άθλια.
Προωθεί μια τόσο απαίσια ψευδοεπιστήμη.

Και η βασική ιδέα είναι
ότι υπάρχει αυτός ο νόμος της έλξης,

και ότι οι σκέψεις σου
έχουν αυτήν την δονούμενη ενέργεια

που εξαπλώνεται στο σύμπαν

και προσελκύει καλά πράγματα
για να σου συμβούν.

Σε επιστημονική βάση, είναι περισσότερο
από «Δύναμη της Θετικής Σκέψης» -

έχει μια απαίσια, απαίσια σκοτεινή πλευρά.
Όπως το ότι αν αρωστήσεις,

είναι επειδή έκανες αρνητικές σκέψεις.

Ναι, τέτοια πράγματα έχει η ταινία
και αυτή τα προωθεί.

Και το μόνο που λέω είναι
ότι εύχομαι ο Μάρεϋ Γκελ-Μαν

να πάει στην Όπρα

και να της εξηγήσει ότι ο νόμος της έλξης
δεν είναι νόμος στην πραγματικότητα.

Αυτά είχα να πω.

(Γέλια)

(Χειροκρότημα)

♫ Σομπούλ: Τραγουδάω. ♫
♫ Σουίνι: Λέω ιστορίες. ♫

♫ Μαζί: Tης Τζιλ
και της Τζούλιας το Σόου. ♫

♫ Σομπούλ: Μερικές φορές λειτουργεί. ♫
♫ Σουίνι: Μερικές όχι. ♫

♫ Μαζί: Της Τζιλ και της Τζούλιας,
της Τζιλ και της Τζούλιας, ♫

♫ της Τζιλ και της Τζούλιας το Σόου. ♫

(Χειροκρότημα)