YouTube

Got a YouTube account?

New: enable viewer-created translations and captions on your YouTube channel!

Polish subtitles

← Macierz w pętli (wersja wideo)

To tylko zapis naszych interaktywnych sesji poświęconych kodowaniu, stworzony by ułatwić ich przełożenie na inne języki. Polecamy obejrzenie tych sesji bezpośrednio pod adresem: https://pl.khanacademy.org/cs/programming/

Get Embed Code
9 Languages

Showing Revision 2 created 06/25/2015 by Lech Mankiewicz.

  1. Wracamy do programu
    z tablicą moich znajomych.

  2. Coś mnie tu irytuje.
  3. Dodając znajomego, muszę też
    dodać nowe polecenie „text”.
  4. Powiedzmy, że dodaję Winstona.
    Nie pokazuje się automatycznie.
  5. Musiałabym napisać:
    'text(myFriends[3]',
  6. zmienić pozycję „y”
    i dopiero zobaczymy Winstona.
  7. Za dużo pracy!
  8. Chcę, żeby za każdym razem,
    gdy kogoś dodaję,
  9. polecenie „text” pisało się samo.
  10. Pamiętacie pętle?
  11. To świetny sposób, żeby wiele razy
    powtarzać fragment programu.
  12. Np. gdybyśmy chcieli mieć
    szereg drzew lub grupę baloników.
  13. Okazuje się,
    że pętle to też dobry sposób,
  14. by powtarzać fragment programu
    przy każdym elemencie tablicy.
  15. Będziecie używać pętli
    przy każdym użyciu tablicy.
  16. Dobrze współpracują.
  17. Za pomocą pętli pokażę
    imiona znajomych,
  18. zamiast pisać te wszystkie
    polecenia „text”.
  19. Zacznijmy od trzech pytań
    związanych z pętlą.
  20. 1.: „Co chcę powtarzać?”.
  21. Zobaczmy. Co się powtarza?
    Polecenie „text”.
  22. Co chcę zawsze zmieniać?
    Spójrzmy, co się zmienia.
  23. Pozycja „y” i indeks, tak?
  24. Numer znajomego
    oraz pozycja „y”.
  25. A jak długo mamy to powtarzać?
    Aż skończą się znajomi.
  26. Wiemy, czego chcemy,
    możemy więc zrobić pętlę.
  27. Najpierw licznik,
    by wiedzieć, gdzie jesteśmy.
  28. Powiemy: 'var friendNum = 0;'
  29. Zaczniemy od zera,
  30. bo pamiętajcie, to jest pierwszy
    element tablicy, nie 1.
  31. Teraz pętla warunkowa.
    Napiszemy: 'while(friendNum...
  32. < my friends.length)'.
  33. Porównamy licznik
  34. z łączną liczbą rzeczy w tablicy.
  35. Wewnątrz pętli użyjemy
    polecenia „text”.
  36. Piszemy: 'text(myFriends['.
  37. Zamiast liczby wstawimy 'friendNum',
  38. bo oznacza bieżącą liczbę.
  39. Na razie wprowadzimy jedną pozycję.
  40. I mamy komunikat o błędzie
    „pętla nieskończona”,
  41. bo nie zmieniliśmy nic
    we „friendNum”.
  42. Zawsze zwiększamy „friendNum”.
    Inaczej pętla się nie skończy,
  43. bo ten warunek
    zawsze jest prawdziwy.
  44. Coś się zdarzyło.
  45. Porzucę stary program,
    prześledzimy to.
  46. Wyświetliły się wszystkie imiona,
    ale jedne na drugich.
  47. Trzeba zmienić pozycję „y”.
  48. Powiedzmy: 'friendNum*30'.
  49. Dobrze, ale Sophia zniknęła.
  50. Jeśli się dowie,
    nie będzie zadowolona.
  51. Dodajmy do tego 30.
    Teraz wszystkie się rozsuną.
  52. Pięknie! Dzięki pętli
    pokazuje się tablica.
  53. Jeśli dodamy więcej ludzi,
    np. faceta „O, nie!” lub Sala...
  54. Dodam go do tablicy
    i będzie moim znajomym.
  55. Świetnie! To mój kumpel!
  56. Jak widać, program automatycznie
    pokazuje nowych znajomych,
  57. bo zawsze przechodzi
    przez całą tablicę.
  58. Możemy skasować stary program.
    Już go nie potrzebujemy.
  59. Przejrzyjmy ten program
    i zobaczmy, co robi.
  60. Zaczynamy od „friendNum”
    równego zero.
  61. Sprawdzamy, czy „friendNum”
    jest mniejsze niż bieżąca długość.
  62. Zero jest mniejsze od sześciu.
    To prawda.
  63. Wejdźmy tutaj i napiszmy:
    „text my friends friendNum”.
  64. To będzie zero. Pierwszy punkt.
  65. A potem 30 plus zero razy 30.
  66. Program pokazuje Sophię
    w pozycji 10-30.
  67. Właśnie tak. Później:
    - „friendNum++”. I robi się 1.
  68. Program pyta: „Czy 1 to mniej
    niż myFriends.length?”. Tak.
  69. I działa dalej, i dalej...
  70. W końcu dochodzimy do Sala.
  71. Jest szóstym elementem tablicy,
  72. ale ma nr 5, bo zaczynamy od zera.
  73. Czy 5 jest mniejsze od 6? Tak.
  74. Program pokazuje „myFriends5”.
  75. Dalej jest 6. Pytamy:
  76. „Czy 6 jest mniejsze od 6?”.
    Nie: jest równe.
  77. To fałsz. Program nie pokaże
    szóstego elementu.
  78. I dobrze, bo żaden nie ma
    takiego numeru.
  79. Jest szósty element,
    ale numeru szóstego nie ma.
  80. To zero i jedynka mogą wam mącić
    w głowach, ale przywykniecie.
  81. To jest nasza pętla.
  82. Możecie też używać pętli FOR,
    jeśli takie wolicie.
  83. Wtedy powiemy tylko:
    „for' i 'var friendNum = 0;”
  84. i podamy warunek:
    „friendNum < myFriends.length”
  85. oraz zmianę: 'friendNum++'
  86. Wewnątrz pętli FOR
    umieścimy ten fragment programu.
  87. Zmienię „x”, żebyście zobaczyli,
  88. że program robi to samo.
  89. Używajcie do tablic pętli,
  90. bo to wam da wielką moc!