Galician subtitles

← Trucos simples para a vida con párkinson

Get Embed Code
38 Languages

Showing Revision 11 created 04/14/2016 by Pablo Figueiredo Palacios.

  1. Na India temos familias enormes
  2. -aposto a que moitos de vostedes
    teñen oído falar diso-
  3. o que implica que hai
    moitas xuntanzas familiares.
  4. E de nena, os meus pais adoitaban
    arrastrarme a estas xuntanzas.
  5. Pero polo único
    que eu sempre devecía

  6. era xogar cos meus primos.
  7. E sempre estaba este tío meu
  8. que acostumaba estar aí
  9. sempre disposto a brincar con nós,
  10. a facernos xogos,
  11. para que os rapaces
    o pasásemos en grande.
  12. Este home tiña un éxito tremendo:
  13. era moi seguro de si e forte.
  14. Pero vin como se lle deterioraba
    a saúde a esta persoa sa e robusta.
  15. Diagnosticáronlle párkinson.
  16. A enfermidade de párkinson causa
    a dexeneración do sistema nervioso,

  17. o que implica que para esta persoa
    noutrora independente
  18. de súbito tarefas coma tomar café,
    por mor dos tremores, son dificilísimas.
  19. O meu tío comezou a usar
    un andador para camiñar,
  20. e para virarse,
  21. literalmente tiña que dar
    un paso de cada vez, así,
  22. e leváballe unha eternidade.
  23. Así a todo, esta persoa afeita
    a ser o centro de atención
  24. en todas as reunións familiares,
  25. repentinamente agachábase
    detrás da xente.
  26. Agochábase da mirada compasiva
    dos ollos da xente.
  27. E el non é o único do mundo.

  28. Cada ano, diagnostícanse unhas
    60.000 persoas máis con párkinson,
  29. e esta cantidade vai en aumento.
  30. Os deseñadores soñamos con arranxar
    estes problemas poliédricos,
  31. cunha solución que o resolva todo,
  32. pero non ten que ser sempre así.
  33. Podemos centrarnos
    en problemas simples
  34. e crearlles unha pequena solución
    e acadar á fin unha mellora de impacto.
  35. Por iso o meu obxectivo
    non era curar o párkinson,
  36. senón facer as súas tarefas cotiás
    moito máis doadas,
  37. para logo acadar unha mellora.
  38. Ben, o primeiro que acoutei
    foron os tremores, non é?
  39. O meu tío díxome que deixara
    de tomar café ou té en público
  40. só pola vergoña que pasaba,
  41. así é que eu deseñei
    a cunca antiderrame.
  42. É simplemente a súa forma
    a que a fai funcionar.
  43. A curva do bordo desvía o líquido
    cara dentro cando hai tremores
  44. e mantén o líquido dentro,
    ao revés dunha cunca normal.
  45. Pero o importante aquí
    é non etiquetala para o párkinson.
  46. Parece unha cunca para ser usada
    por ti, por min, por calquera torpe,
  47. e iso fai moito máis reconfortante
    o seu uso, a integración.
  48. Moi ben, un problema resolto,
  49. aínda queda moito que facer.
  50. En todo este tempo
    estiven a entrevistalo,

  51. a preguntarlle,
  52. e decateime de que obtiña
    información moi superficial
  53. ou só respostas ás miñas preguntas.
  54. Pero eu necesitaba certamente
    afondar ata unha nova perspectiva.
  55. Por iso pensei, ben, observemos
    as súas tarefas cotiás,
  56. mentres come, mentres mira a televisión.
  57. E entón, cando estaba a observar
    como ía cara á mesa de xantar
  58. dixen: como este home,
    que ten dificultades co piso chairo,
  59. pode subir polas escaleiras?
  60. Posto que na India non temos
    cadeiras elevadoras para subir
  61. coma nos países desenvolvidos,

  62. un ten que ascender
    de feito polas escaleiras.
  63. E nisto díxome el:
  64. “Ben, vouche ensinar como o fago.”
  65. Vexamos o que vin.

  66. Levoulle moito tempo
    adoptar esta posición

  67. e no entanto, eu estaba a pensar
  68. “Meu deus, vaino facer realmente?
  69. Vaino facer realmente sen o andador?”
  70. E logo...
  71. (Risas)

  72. el vírase, e súbeas moi facilmente.
  73. Así é que... abraiados?
  74. Ben, eu tamén.
  75. Ou sexa que esta persoa
    que non camiñaba polo chairo
  76. de súpeto podía subir as escaleiras.
  77. Durante a investigación vin
    que era polo movemento continuo.

  78. Tamén temos este outro home
    que sofre os mesmos síntomas
  79. e emprega un andador
  80. pero cando senta nunha bicicleta
  81. esfúmanse tódolos síntomas
  82. porque é un movemento continuo.
  83. Así que eu só tiña de trasladar
    a sensación de andar polas escaleiras
  84. ao piso chairo.
  85. E probamos e puxemos en práctica
    moitas ideas con el,
  86. pero a que funcionou ao final
    foi esta. Botémoslle unha ollada!
  87. (Risas)

  88. (Aplausos)

  89. Andou máis rápido, non si?

  90. (Aplausos)

  91. Eu chámolle a isto
    "ilusión das escaleiras"

  92. e de feito, cando a ilusión das escaleiras
    acabou de súpeto, el paralizouse
  93. e isto chámase "conxelación da marcha".
  94. Como isto acontece moito,
  95. por que non ter a ilusión das escaleiras
    ao longo de tódolos seus cuartos,
  96. para facer que se sintan máis seguros?
  97. Saben? A tecnoloxía non o é todo.
  98. O que nós precisamos son solucións
    centradas no ser humano.
  99. Eu ben puiden crear unha proxección,
  100. ou unhas gafas Google ou algo parecido.
  101. Pero fiquei cun simple debuxo no chan.
  102. Este debuxo podería levarse aos hospitais
  103. para facelos sentir máis benvidos.
  104. A min o que me gustaría acadar
    para os pacientes de párkinson

  105. é que se sentisen coma o meu tío hoxe.
  106. Díxome que eu lle permitira
    sentirse el mesmo outra vez.
  107. “Intelixente” no mundo de hoxe en día
    é sinónimo de última tecnoloxía,

  108. e o mundo é máis e máis intelixente
    día a día.
  109. Pero por que non pode ser intelixente
    algo tan sinxelo e tamén efectivo?
  110. O que precisamos é algunha empatía
    e algo de curiosidade.
  111. para saír aí, para observar.
  112. Mais non o deixemos aí!
  113. Atopemos estes problemas complexos.
    Non lles teñamos medo.
  114. Quebrémolos, reduzámolos
    a problemas máis pequenos
  115. e logo atopémoslles solucións simples.
  116. Comprobemos estas solucións,
    erremos se é preciso,
  117. pero con novos coñecementos para mellorar.
  118. Imaxinen o que poderiamos acadar
    con todas as nosas solucións simples.
  119. Como sería o mundo se combinásemos
    todas as nosas solucións simples?
  120. Fagamos un mundo máis intelixente,
    pero con simplicidade.
  121. Grazas.

  122. (Aplausos)