Return to Video

Waarom nieuwsgierigheid de sleutel is tot wetenschap en geneeskunde

  • 0:10 - 0:11
    Wetenschap.
  • 0:12 - 0:15
    Voor velen een onprettige
    herinnering aan verveling
  • 0:15 - 0:18
    in biologie- of natuurkundeles
    op de middelbare school.
  • 0:18 - 0:21
    Maar laat me verzekeren
    dat wat je daar deed
  • 0:21 - 0:23
    heel weinig te maken had met wetenschap.
  • 0:23 - 0:26
    Dat ging over
    het 'wat' van de wetenschap:
  • 0:26 - 0:28
    de geschiedenis van wat
    andere mensen hadden ontdekt.
  • 0:30 - 0:32
    Ik ben als wetenschapper
    het meest geïnteresseerd
  • 0:32 - 0:34
    in het 'hoe' van de wetenschap.
  • 0:34 - 0:38
    Omdat wetenschap kennis aan het werk is:
  • 0:38 - 0:41
    observeren, raden naar een verklaring
  • 0:41 - 0:43
    en vervolgens
    een testbare voorspelling maken
  • 0:43 - 0:46
    door een experiment
    of een andere observatie.
  • 0:46 - 0:47
    Enkele voorbeelden.
  • 0:47 - 0:51
    Eerst zagen mensen een aarde beneden
    en een hemel erboven,
  • 0:51 - 0:55
    en zowel de zon als de maan
    leken om hen heen te bewegen.
  • 0:56 - 0:57
    Hun geraden uitleg
  • 0:57 - 1:00
    was dat de aarde het middelpunt
    van het universum moest zijn.
  • 1:01 - 1:04
    De voorspelling:
    alles moet rond de aarde cirkelen.
  • 1:05 - 1:07
    Dit werd pas echt getest
  • 1:07 - 1:10
    toen Galileo een van de eerste telescopen
    in handen kreeg.
  • 1:10 - 1:12
    Toen hij naar de nachtelijke hemel
    staarde,
  • 1:12 - 1:16
    zag hij dat rond de planeet Jupiter
  • 1:16 - 1:20
    vier manen cirkelden.
  • 1:23 - 1:28
    Hij gebruikte die manen
    om het pad van Jupiter te volgen
  • 1:28 - 1:31
    en ontdekte dat Jupiter niet rond de Aarde
  • 1:31 - 1:33
    maar rond de zon draaide.
  • 1:36 - 1:38
    Dus mislukte de voorspellingstest.
  • 1:39 - 1:41
    Dit leidde tot de weerlegging
    van de theorie
  • 1:41 - 1:43
    dat de Aarde het middelpunt
    van het heelal was.
  • 1:43 - 1:47
    Een ander voorbeeld: Sir Isaac Newton
    merkte dat de dingen op de aarde vallen.
  • 1:48 - 1:51
    De veronderstelde verklaring
    was de zwaartekracht,
  • 1:51 - 1:55
    de voorspelling dat alles
    naar de aarde zou vallen.
  • 1:55 - 1:58
    Maar natuurlijk valt
    niet alles naar de aarde.
  • 2:00 - 2:02
    Moeten we dan maar af
    van de zwaartekracht?
  • 2:03 - 2:07
    Nee, we herzien de theorie en zeggen dat
    de zwaartekracht dingen omlaag trekt
  • 2:07 - 2:11
    tenzij er een gelijke en tegengestelde
    kracht in de andere richting is.
  • 2:12 - 2:14
    Daaruit leerden we iets nieuws.
  • 2:15 - 2:18
    We begonnen meer aandacht te besteden
    aan vogels en hun vleugels.
  • 2:19 - 2:21
    Denk maar aan alle ontdekkingen
  • 2:21 - 2:24
    die uit die lijn van denken ontsproten.
  • 2:24 - 2:29
    De testmislukkingen, de uitzonderingen,
    de uitschieters
  • 2:29 - 2:34
    leren ons wat we niet kennen
    en leiden ons naar iets nieuws.
  • 2:35 - 2:38
    Zo gaat de wetenschap vooruit.
    Zo leert de wetenschap.
  • 2:39 - 2:41
    Soms zeggen de media, en ook af en toe
  • 2:41 - 2:44
    zelfs sommige wetenschappers,
  • 2:44 - 2:46
    dat het een of ander
    wetenschappelijk bewezen is.
  • 2:47 - 2:52
    Maar ik hoop dat je begrijpt
    dat de wetenschap nooit iets
  • 2:52 - 2:54
    definitief voor altijd bewijst.
  • 2:55 - 2:59
    Hopelijk blijft de wetenschap
    nieuwsgierig genoeg
  • 2:59 - 3:00
    om te blijven zoeken
  • 3:00 - 3:03
    en nederig genoeg om het te erkennen
  • 3:03 - 3:05
    als we de volgende uitschieter vinden,
  • 3:05 - 3:07
    de volgende uitzondering,
  • 3:07 - 3:09
    die, net als de manen van Jupiter,
  • 3:09 - 3:12
    ons leert wat we nog niet weten.
  • 3:12 - 3:15
    We gaan even naar een andere versnelling.
  • 3:15 - 3:17
    De caduceus,
    het symbool van de geneeskunde,
  • 3:17 - 3:19
    heeft vele betekenissen
    voor verschillende mensen,
  • 3:19 - 3:22
    maar meestal herleidt
    ons publieke discours over de geneeskunde
  • 3:22 - 3:24
    het tot een technisch probleem.
  • 3:24 - 3:26
    In de wandelgangen van het Congres
  • 3:26 - 3:29
    en de bestuurskamers
    van de verzekeringsmaatschappijen
  • 3:29 - 3:31
    bespreken ze de financiering ervan.
  • 3:31 - 3:32
    Ethici en epidemiologen
  • 3:33 - 3:35
    zoeken naar de beste manier
    om medicijnen te distribueren,
  • 3:35 - 3:38
    en ziekenhuizen en artsen
    zijn absoluut geobsedeerd
  • 3:38 - 3:40
    door hun protocollen en checklists
  • 3:40 - 3:43
    om te achterhalen hoe geneeskunde
    veilig toe te passen.
  • 3:43 - 3:46
    Dat zijn allemaal goede dingen.
  • 3:46 - 3:49
    Maar ze gaan er
  • 3:49 - 3:51
    tot op zekere hoogte van uit
  • 3:51 - 3:53
    dat het leerboek geneeskunde gesloten is.
  • 3:55 - 3:58
    We beginnen de kwaliteit
    van onze gezondheidszorg te bepalen
  • 3:58 - 4:00
    door hoe snel we erbij kunnen.
  • 4:00 - 4:02
    Het verbaast me niet dat in dit klimaat
  • 4:02 - 4:05
    veel van onze instellingen
    voor gezondheidszorg
  • 4:05 - 4:08
    werken als garagisten
    die teveel aanrekenen.
  • 4:08 - 4:10
    (Gelach)
  • 4:10 - 4:14
    Het enige probleem is
    dat toen ik afstudeerde
  • 4:14 - 4:16
    ik niet zo'n hebbedingetje kreeg
  • 4:16 - 4:19
    dat je monteur in je auto plugt
  • 4:19 - 4:21
    om precies te weten wat er fout gaat,
  • 4:21 - 4:23
    omdat het handboek van de geneeskunde
  • 4:23 - 4:25
    niet gesloten is.
  • 4:25 - 4:27
    Geneeskunde is wetenschap.
  • 4:28 - 4:30
    Geneeskunde is kennis aan het werk.
  • 4:31 - 4:32
    We observeren,
  • 4:32 - 4:35
    we raden naar een verklaring
    van die observatie,
  • 4:35 - 4:37
    en dan maken we een voorspelling
    die we kunnen testen.
  • 4:37 - 4:41
    De proeftuin van de meeste
    voorspellingen in de geneeskunde
  • 4:41 - 4:43
    is populaties.
  • 4:43 - 4:46
    Misschien herinner je je wel
    uit die saaie biologieles
  • 4:46 - 4:48
    dat populaties de neiging
    hebben om zich te verdelen
  • 4:48 - 4:49
    rond een gemiddelde
  • 4:50 - 4:52
    als de Gausscurve of de normale curve.
  • 4:52 - 4:54
    Daarom in de geneeskunde,
  • 4:54 - 4:58
    nadat we een voorspelling maakten
    uit een geraden uitleg,
  • 4:58 - 5:01
    testen we ze in een populatie.
  • 5:01 - 5:04
    Dat betekent dat wat
    we kennen in de geneeskunde,
  • 5:04 - 5:06
    onze kennis en onze know-how,
  • 5:06 - 5:08
    van populaties komt
  • 5:08 - 5:11
    maar slechts geldig is
  • 5:11 - 5:13
    tot aan de volgende uitschieter,
  • 5:13 - 5:14
    de volgende uitzondering.
  • 5:14 - 5:17
    Die leert ons,
    net als de manen van Jupiter,
  • 5:17 - 5:18
    wat we eigenlijk niet weten.
  • 5:20 - 5:21
    Ik ben een chirurg
  • 5:21 - 5:23
    voor patiënten met een sarcoom.
  • 5:23 - 5:26
    Sarcoom is een zeldzame vorm van kanker.
  • 5:26 - 5:28
    Het is de kanker van vlees en botten.
  • 5:29 - 5:32
    Ik kan je zeggen
    dat elk van mijn patiënten
  • 5:32 - 5:34
    een uitschieter, een uitzondering is.
  • 5:36 - 5:39
    Geen enkele operatie die ik ooit
    op een sarcoompatiënt uitvoerde,
  • 5:39 - 5:40
    werd ooit begeleid
  • 5:40 - 5:43
    door een gerandomiseerde
    gecontroleerde klinische trial,
  • 5:43 - 5:45
    wat wij beschouwen als de beste vorm
  • 5:45 - 5:48
    van op populatie gebaseerd bewijs
    in de geneeskunde.
  • 5:48 - 5:50
    Mensen praten over buiten-de-doos-denken,
  • 5:50 - 5:53
    maar we hebben niet eens
    een doos bij een sarcoom.
  • 5:54 - 5:57
    We hebben wel, als we
    ons onderdompelen in de onzekerheid
  • 5:57 - 6:00
    en onbekenden en uitzonderingen
    en uitschieters bij sarcoom
  • 6:01 - 6:06
    is een gemakkelijke toegang tot wat
    ik zie als de twee belangrijkste waarden
  • 6:06 - 6:07
    voor de wetenschap:
  • 6:08 - 6:10
    nederigheid en nieuwsgierigheid.
  • 6:11 - 6:13
    Want als ik nederig en nieuwsgierig ben,
  • 6:13 - 6:15
    wanneer een patiënt me iets vraagt
  • 6:15 - 6:17
    en ik het antwoord niet weet,
  • 6:17 - 6:19
    vraag ik het aan een collega
  • 6:19 - 6:22
    die misschien een andere
    vergelijkbare patiënt met sarcoom heeft.
  • 6:22 - 6:25
    We brengen zelfs internationale
    samenwerkingsverbanden tot stand.
  • 6:25 - 6:27
    Die patiënten gaan via chatrooms
  • 6:28 - 6:29
    en steungroepen met elkaar praten.
  • 6:29 - 6:33
    Het is door dit soort nederig
    nieuwsgierige communicatie
  • 6:33 - 6:37
    dat we nieuwe dingen
    gaan proberen en er van leren.
  • 6:38 - 6:40
    Een voorbeeld: dit is een patiënt van me
  • 6:40 - 6:42
    met een kanker
    bij zijn knie.
  • 6:42 - 6:44
    Door die nederig
    nieuwsgierige communicatie
  • 6:44 - 6:47
    in internationale samenwerkingsverbanden,
  • 6:47 - 6:51
    leerden we dat we van de enkel
    een soort knie kunnen maken
  • 6:51 - 6:53
    als we de knie met kanker
    moeten verwijderen.
  • 6:53 - 6:56
    Hij kan met een prothese
    rennen, springen en spelen.
  • 6:57 - 7:00
    Dit werd mogelijk gemaakt
  • 7:00 - 7:03
    door internationale samenwerking.
  • 7:03 - 7:04
    Hij nam er vrede mee
  • 7:05 - 7:07
    na contact met andere patiënten
    die het ook hadden ervaren.
  • 7:09 - 7:13
    Dus leren uitzonderingen
    en uitschieters in de geneeskunde
  • 7:13 - 7:17
    ons wat we niet weten, maar leiden ons
    ook naar een nieuwe denkwijze.
  • 7:18 - 7:19
    Heel belangrijk is het
  • 7:19 - 7:21
    dat wat die nieuwe denkwijze,
    die uitschieters
  • 7:21 - 7:24
    en uitzonderingen
    ons bijbrengen in de geneeskunde,
  • 7:24 - 7:27
    niet alleen van toepassing is
    op die uitschieters en uitzonderingen.
  • 7:28 - 7:31
    Het is niet zo dat we alleen
    maar van sarcoompatiënten leren
  • 7:31 - 7:33
    hoe we met sarcoompatiënten moeten omgaan.
  • 7:34 - 7:36
    Soms leren de uitschieters
  • 7:36 - 7:37
    en de uitzonderingen
  • 7:37 - 7:41
    ons dingen waar
    de bredere populatie wat aan heeft.
  • 7:42 - 7:44
    Net als een boom buiten een bos,
  • 7:44 - 7:49
    trekken de uitschieters
    en de uitzonderingen onze aandacht
  • 7:49 - 7:53
    en geven ons een veel beter besef
    van wat een boom misschien is.
  • 7:54 - 7:57
    We zeggen vaak dat we
    de bomen het bos niet meer zien,
  • 7:57 - 8:01
    maar vaak raak je een boom
    bijster in een bos.
  • 8:02 - 8:04
    Maar een boom die opvalt,
  • 8:04 - 8:06
    maakt de relaties
    die een boom definiëren --
  • 8:06 - 8:10
    de relaties tussen stam,
    wortels en takken --
  • 8:10 - 8:12
    veel duidelijker.
  • 8:12 - 8:14
    Zelfs als die boom scheef staat
  • 8:14 - 8:17
    of zelfs als die boom
    zeer ongewone relaties heeft
  • 8:17 - 8:19
    tussen de stam, wortels en takken,
  • 8:19 - 8:22
    trekt hij niettemin onze aandacht
  • 8:22 - 8:24
    en stelt ons in staat tot waarnemingen
  • 8:24 - 8:26
    die we op de hele populatie
    kunnen uittesten.
  • 8:26 - 8:29
    Ik vertelde jullie
    dat sarcomen zeldzaam zijn.
  • 8:29 - 8:32
    Ze maken ongeveer
    één procent uit van alle kankers.
  • 8:32 - 8:33
    Jullie weten waarschijnlijk ook
  • 8:33 - 8:37
    dat kanker
    wordt beschouwd als een genetische ziekte.
  • 8:37 - 8:39
    Dat betekent dat kanker
    wordt veroorzaakt door oncogenen
  • 8:39 - 8:41
    die bij kanker zijn ingeschakeld
  • 8:41 - 8:42
    en tumorsuppressorgenen
  • 8:42 - 8:45
    die kanker veroorzaken
    als ze uitgeschakeld zijn.
  • 8:45 - 8:46
    Je zou kunnen denken dat we
  • 8:46 - 8:49
    over oncogenen
    en tumorsuppressorgenen leerden
  • 8:49 - 8:50
    van gewone kankers
  • 8:50 - 8:52
    zoals borstkanker en prostaatkanker
  • 8:52 - 8:53
    en longkanker,
  • 8:53 - 8:55
    maar dan zou je verkeerd zijn.
  • 8:55 - 8:58
    Over oncogenen en tumorsuppressorgenen
  • 8:58 - 8:59
    leerden we pas iets
  • 8:59 - 9:02
    in dat piepkleine één procentje
    van kankers dat sarcoom heet.
  • 9:03 - 9:06
    In 1966 kreeg Peyton Rous de Nobelprijs
  • 9:06 - 9:08
    voor zijn ontdekking dat bij kippen
  • 9:08 - 9:11
    een overdraagbare vorm
    van sarcoom voorkwam.
  • 9:12 - 9:15
    Dertig jaar later ontdekten
    Harold Varmus en Mike Bishop
  • 9:15 - 9:17
    wat dat overdraagbare element was.
  • 9:17 - 9:19
    Het was een virus
  • 9:19 - 9:20
    met een gen,
  • 9:20 - 9:22
    het src-oncogen.
  • 9:23 - 9:26
    Ik beweer niet dat src
    het belangrijkste oncogen is.
  • 9:26 - 9:27
    En ook niet
  • 9:28 - 9:31
    dat src het vaakst ingeschakelde
    oncogen is in alle kankers.
  • 9:31 - 9:33
    Maar het was het eerste oncogen.
  • 9:35 - 9:37
    De uitzondering, de uitschieter
  • 9:37 - 9:40
    trok onze aandacht en leidde ons naar iets
  • 9:40 - 9:44
    dat ons zeer belangrijke dingen leerde
    over de rest van de biologie.
  • 9:46 - 9:50
    TP53 is het belangrijkste
    tumorsuppressorgen.
  • 9:50 - 9:52
    Het is het meest
    uitgeschakelde tumorsuppressorgen
  • 9:52 - 9:54
    in bijna elke vorm van kanker.
  • 9:55 - 9:57
    Maar dat leerden we niet
    van de gewone kankers.
  • 9:57 - 10:00
    We leerden het kennen
    toen de artsen Li en Fraumeni
  • 10:00 - 10:01
    naar families keken
  • 10:01 - 10:04
    en ze zich realiseerden
    dat in deze gezinnen
  • 10:04 - 10:06
    veel te veel sarcomen voorkwamen.
  • 10:07 - 10:08
    Ik zei al dat sarcomen zeldzaam zijn.
  • 10:08 - 10:12
    Vergeet niet dat als een diagnose
    van één op een miljoen
  • 10:12 - 10:14
    tweemaal gebeurt in één familie,
  • 10:14 - 10:16
    dat veel te vaak is in die familie.
  • 10:17 - 10:20
    Het feit dat ze zeldzaam zijn,
  • 10:20 - 10:22
    trekt de aandacht
  • 10:22 - 10:25
    en leidt ons
    naar nieuwe vormen van denken.
  • 10:26 - 10:28
    Nu zullen jullie misschien,
  • 10:28 - 10:29
    en met reden, zeggen:
  • 10:29 - 10:31
    "Ja, Kevin, dat is geweldig,
  • 10:31 - 10:34
    maar je hebt het hier niet
    over de vleugel van een vogel
  • 10:34 - 10:37
    of over de manen rond de planeet Jupiter.
  • 10:37 - 10:39
    Dit is een mens.
  • 10:39 - 10:40
    Een uitschieter, een uitzondering
  • 10:40 - 10:42
    kan leiden tot vooruitgang,
  • 10:42 - 10:44
    maar dit is een mens."
  • 10:45 - 10:47
    Ik kan jullie enkel zeggen,
  • 10:47 - 10:49
    dat ik dat maar al te goed weet.
  • 10:50 - 10:54
    Ik spreek met deze patiënten
    met zeldzame en dodelijke ziekten.
  • 10:54 - 10:56
    Ik schrijf over deze gesprekken.
  • 10:56 - 10:59
    Deze gesprekken zijn vreselijk beladen.
  • 10:59 - 11:01
    Ze zijn beladen met vreselijke zinnen
  • 11:01 - 11:04
    als "Ik heb slecht nieuws."
    of "Er is niets dat we kunnen doen."
  • 11:04 - 11:08
    Soms draaien deze gesprekken
    uit op één enkel woord:
  • 11:08 - 11:10
    "Terminaal."
  • 11:18 - 11:21
    Stilte kan ook nogal ongemakkelijk zijn.
  • 11:22 - 11:25
    Waar de leemten in de geneeskunde zijn,
  • 11:25 - 11:27
    kan net zo belangrijk zijn
  • 11:27 - 11:29
    als de woorden die we gebruiken
    in deze gesprekken.
  • 11:30 - 11:31
    Wat zijn de onbekenden?
  • 11:31 - 11:34
    Wat zijn de experimenten
    die worden gedaan?
  • 11:34 - 11:36
    Doe deze kleine oefening met mij.
  • 11:36 - 11:39
    Daarboven op het scherm
    zie je de uitdrukking: 'no where'.
  • 11:39 - 11:41
    Let op de spatie.
  • 11:41 - 11:45
    Als we die spatie één plaats opschuiven
  • 11:45 - 11:47
    in 'no where'
  • 11:47 - 11:50
    wordt het 'now here',
  • 11:50 - 11:52
    met precies
    de tegenovergestelde betekenis,
  • 11:52 - 11:54
    alleen door het verschuiven
    van die ene spatie.
  • 11:56 - 11:58
    Ik vergeet nooit de nacht
  • 11:58 - 12:00
    dat ik in de kamer van
    een van mijn patiënten binnenkwam.
  • 12:01 - 12:03
    Ik had de hele dag geopereerd,
  • 12:03 - 12:05
    maar ik wilde hem toch nog eens zien.
  • 12:05 - 12:07
    Het was een jongen bij wie ik
    een paar dagen tevoren
  • 12:07 - 12:09
    botkanker had vastgesteld.
  • 12:09 - 12:11
    Hij en zijn moeder
    hadden de chemotherapie-artsen
  • 12:11 - 12:13
    eerder die dag ontmoet
  • 12:13 - 12:16
    en hij was in het ziekenhuis opgenomen
    voor chemotherapie.
  • 12:16 - 12:18
    Het was bijna middernacht
    toen ik hem bezocht.
  • 12:18 - 12:20
    Hij lag te slapen, maar zijn moeder
  • 12:20 - 12:22
    zat met behulp van een zaklamp
  • 12:22 - 12:23
    naast zijn bed te lezen.
  • 12:23 - 12:26
    We praatten een paar minuten op de gang.
  • 12:27 - 12:30
    Ze las het protocol
    dat de chemotherapie-artsen
  • 12:30 - 12:33
    haar die dag gegeven hadden.
  • 12:33 - 12:34
    Ze had het van buiten geleerd.
  • 12:36 - 12:39
    Ze zei: "Dr Jones, u vertelde me
  • 12:39 - 12:42
    dat we niet altijd winnen
  • 12:42 - 12:43
    met deze vorm van kanker,
  • 12:44 - 12:48
    maar ik las dit protocol
    en ik denk dat ik het kan doen.
  • 12:49 - 12:52
    Ik denk dat ik kan voldoen
    aan deze zeer moeilijke behandelingen.
  • 12:52 - 12:55
    Ik ga mijn baan opzeggen.
    Ik trek in bij mijn ouders.
  • 12:55 - 12:57
    Ik ga mijn baby veilig houden."
  • 13:00 - 13:01
    Ik zei het haar niet.
  • 13:03 - 13:05
    Ik wilde haar denken niet corrigeren
  • 13:06 - 13:09
    om de spatie te verzetten
    naar de juiste plaats.
  • 13:09 - 13:14
    Het experiment was niet of ze
    dit moeilijke protocol zou kunnen volgen.
  • 13:15 - 13:18
    Ze vertrouwde in een protocol
  • 13:18 - 13:21
    dat, zelfs indien gevolgd,
  • 13:21 - 13:23
    haar zoon niet noodzakelijk zou redden.
  • 13:26 - 13:27
    Ik heb het haar niet verteld.
  • 13:28 - 13:30
    Ik heb de spatie niet ingevuld.
  • 13:31 - 13:33
    Maar anderhalf jaar later
  • 13:33 - 13:36
    is haar jongen toch
    overleden aan zijn kanker.
  • 13:37 - 13:39
    Had ik het haar moeten zeggen?
  • 13:41 - 13:43
    Je zou kunnen zeggen: "Nou en?
  • 13:43 - 13:45
    Ik heb geen sarcoom.
  • 13:45 - 13:47
    Niemand in mijn familie heeft sarcoom.
  • 13:47 - 13:48
    Dat is allemaal in orde,
  • 13:48 - 13:51
    maar het maakt waarschijnlijk
    niet uit in mijn leven. "
  • 13:51 - 13:52
    En je hebt waarschijnlijk gelijk.
  • 13:52 - 13:55
    Sarcoom mag dan
    niet veel betekenen in je leven,
  • 13:57 - 13:59
    maar die spaties in de geneeskunde
  • 13:59 - 14:01
    doen er wel toe.
  • 14:02 - 14:05
    Ik heb je een klein, vuil geheimpje
    niet verteld.
  • 14:05 - 14:09
    Ik vertelde dat we in de geneeskunde
    voorspellingen testen in populaties,
  • 14:09 - 14:10
    maar ik vertelde jullie niet,
  • 14:10 - 14:13
    en meestal vertellen
    de dokters het je nooit,
  • 14:13 - 14:15
    dat telkens wanneer een individu
  • 14:15 - 14:18
    te maken krijgt met geneeskunde,
  • 14:18 - 14:22
    zelfs indien deze persoon stevig
    is ingebed in de algemene populatie,
  • 14:24 - 14:27
    dat noch het individu noch de arts weet
  • 14:27 - 14:29
    waar in die bevolking het individu valt.
  • 14:30 - 14:33
    Daarom is elke ontmoeting met geneeskunde
  • 14:33 - 14:34
    een experiment.
  • 14:35 - 14:37
    Je wordt onderwerp
  • 14:37 - 14:38
    van een experiment.
  • 14:39 - 14:44
    En het resultaat kan beter
    of slechter voor je uitvallen.
  • 14:45 - 14:47
    Als het medicijn goed werkt,
  • 14:47 - 14:50
    zijn we blij met de snelle service,
  • 14:51 - 14:54
    de bravoure, de zelfzekere woorden.
  • 14:55 - 14:57
    Maar als de dingen niet goed werken,
  • 14:57 - 14:59
    willen we soms iets anders.
  • 15:00 - 15:04
    Een collega van mij verwijderde een tumor
    van een ledemaat van een patiënt.
  • 15:04 - 15:06
    Hij was bezorgd over deze tumor.
  • 15:06 - 15:09
    In onze artsconferenties
    uitte hij zijn bezorgdheid
  • 15:09 - 15:11
    dat dit een soort tumor was
  • 15:11 - 15:13
    met een hoog risico
    op terugkomen in hetzelfde ledemaat.
  • 15:14 - 15:16
    Maar zijn gesprekken met de patiënt
  • 15:16 - 15:18
    waren precies wat een patiënt zou willen:
  • 15:18 - 15:19
    vol vertrouwen.
  • 15:19 - 15:22
    Hij zei: "Ik heb het onder controle
    en het komt wel in orde."
  • 15:23 - 15:24
    Zij en haar man waren blij.
  • 15:24 - 15:28
    Zij gingen uit, vierden, chique diner,
    openden een fles champagne.
  • 15:29 - 15:32
    Maar, een paar weken later,
  • 15:32 - 15:35
    voelde ze een ander knobbeltje
    in hetzelfde gebied.
  • 15:35 - 15:39
    Bleek dat hij het niet onder controle had
    en dat het niet in orde kwam.
  • 15:39 - 15:43
    Maar wat toen gebeurde,
    fascineert me absoluut.
  • 15:44 - 15:46
    Mijn collega kwam naar me toe en zei:
  • 15:46 - 15:49
    "Kevin, zou je het erg vinden
    om deze patiënt voor me te volgen?"
  • 15:49 - 15:52
    Ik zei: "Waarom, je weet zo goed als ik
    dat je juist hebt gehandeld.
  • 15:52 - 15:54
    Je hebt niets verkeerds gedaan."
  • 15:54 - 15:58
    Hij zei: "Alsjeblieft,
    volg deze patiënt voor me."
  • 16:00 - 16:01
    Hij was in verlegenheid gebracht --
  • 16:01 - 16:03
    niet door wat hij had gedaan,
  • 16:04 - 16:06
    maar door het gesprek dat hij had gehad,
  • 16:06 - 16:08
    door de overmoed.
  • 16:09 - 16:12
    Ik deed een veel invasievere chirurgie
  • 16:12 - 16:15
    en had daarna een heel ander
    gesprek met de patiënt.
  • 16:15 - 16:17
    Ik zei: "Hoogstwaarschijnlijk
    had ik het allemaal
  • 16:17 - 16:20
    en waarschijnlijk komt het in orde,
  • 16:20 - 16:23
    maar dit is wat we gaan doen.
  • 16:24 - 16:26
    Dit is waar je moet op letten.
  • 16:26 - 16:28
    En waar ik op ga letten.
  • 16:28 - 16:32
    We gaan samenwerken om erachter
    te komen of deze operatie zal werken
  • 16:32 - 16:33
    om je kanker weg te krijgen."
  • 16:34 - 16:36
    Ik kan jullie verzekeren
    dat zij en haar man
  • 16:36 - 16:38
    geen fles champagne
    kraakten na dit onderhoud.
  • 16:40 - 16:43
    Maar nu was ze een wetenschapper
  • 16:43 - 16:47
    en niet alleen maar een onderwerp
    in haar experiment.
  • 16:49 - 16:50
    Ik moedig jullie aan
  • 16:50 - 16:54
    om naar nederigheid
    en nieuwsgierigheid te zoeken
  • 16:54 - 16:55
    bij jullie artsen.
  • 16:57 - 17:00
    Bijna 20 miljard keer per jaar
  • 17:00 - 17:04
    loopt iemand een dokterskabinet binnen
  • 17:04 - 17:06
    en wordt een patiënt.
  • 17:07 - 17:11
    Jij of iemand waar je van houdt,
    zal zeer binnenkort die patiënt zijn.
  • 17:12 - 17:14
    Hoe ga je met je artsen praten?
  • 17:15 - 17:16
    Wat ga je ze vertellen?
  • 17:17 - 17:18
    Wat zullen zij jou vertellen?
  • 17:21 - 17:23
    Ze kunnen je niet vertellen
  • 17:23 - 17:24
    wat ze niet weten,
  • 17:26 - 17:29
    maar ze kunnen je wel vertellen
    wanneer ze het niet weten
  • 17:30 - 17:32
    als je het maar vraagt.
  • 17:32 - 17:35
    Ga dus alsjeblief het gesprek aan.
  • 17:36 - 17:38
    Dank je.
  • 17:38 - 17:40
    (Applaus)
Title:
Waarom nieuwsgierigheid de sleutel is tot wetenschap en geneeskunde
Description:

Wetenschap is een leerproces dat experimenteren, falen en bijsturen inhoudt -- en de wetenschap van de geneeskunde is geen uitzondering. Kankeronderzoeker Kevin B. Jones confronteert de geheimen van de chirurgie en de medische zorg met een eenvoudig antwoord: eerlijkheid.
In een doordachte talk over de aard van de kennis laat Jones zien hoe de wetenschap op haar best is wanneer wetenschappers nederig kunnen toegeven wat ze nog niet begrijpen.

Deze talk werd gehouden op een TEDx-evenement, in de stijl van de TED-conferenties, maar onafhankelijk georganiseerd door een lokaal team. Meer informatie hierover op http://ted.com/tedx

more » « less
Video Language:
English
Team:
TED
Project:
TEDxTalks
Duration:
17:45

Dutch subtitles

Revisions