Robin Chase opowiada o Zipcar i swoim następnym wielkim pomyśle

Robin Chase założyła Zipcar, największą na świecie wypożyczalnię samochodów o charakterze członkowskim. To był jeden z jej skromniejszych pomysłów. Tutaj idzie o wiele dalej, rozważając projekt opłat od użytkowania dróg, który wstrząśnie naszymi przyzwyczajeniami związanymi z jazdą samochodem oraz sieć kratową mesh, rozległą jak autostrada międzystanowa.

Opowiem dziś o dwóch rzeczach.

Pierwsza, to że aby wpłynąć na popyt musimy ustalać ceny w oparciu o tendencje rynkowe

oraz korzystać z technologi bezprzewodowych, aby znacząco zredukować swoje emisje

w sektorze transportowym.

A druga o tym, że mamy niesamowitą okazję do wykorzystania,

jeśli wybierzemy odpowiednie technologie bezprzewodowe,

że możemy wygenerować nowy motor wzrostu ekonomicznego

i drastycznie zredukować dwutlenek węgla w innych sektorach.

Jestem naprawdę przerażona.

Za dziesięć, góra piętnaście lat musimy zredukować emisje dwutlenku węgla o 80 procent,

aby zapobiec katastrofalnym skutkom.

I jestem w szoku, że stoję tu, żeby wam o tym powiedzieć.

Jakie są te katastrofalne skutki? Zmiana klimatyczna w postaci wzrostu temperatury o trzy stopnie Celsjusza,

która spowoduje wyginięcie 50 procent gatunków.

To nie film. To prawdziwe życie.

I naprawdę się martwię, ponieważ kiedy ludzie mówią o samochodach

-- o których co nieco wiem --

prasa, politycy, i ludzie w tej sali wszyscy myślą tak:

„Używajmy energooszczędnych samochodów.”

Gdybyśmy zaczęli dzisiaj, teraz, to po 10 latach starań,

te energooszczędne samochody zredukują nasze potrzeby paliwowe o cztery procent.

To za mało.

Ale teraz pomówię o rzeczach przyjemniejszych.

Oto kilka sposobów, dzięki którym możemy dokonać zasadniczych zmian.

ZipCar to firma, którą założyłam siedem lat temu,

ale jest przykładem czegoś, co nazywa się wypożyczalnią samochodów o charakterze członkowskim, albo klubem wypożyczalnią.

W ZipCar parkujemy samochody na obszarze gęstej zabudowy miejskiej

tak, żeby nasi członkowie mogli je zarezerwować na dany dzień lub godzinę, zamiast korzystać z własnego samochodu.

Jak to jest być osobą korzystającą z usług klubu ZipCar?

Oznacza to, że płacę tylko za to, czego potrzebuję.

Te wszystkie godziny, kiedy samochód stoi bezczynnie, ja za to nie płacę.

Oznacza to, że mogę wybrać samochód idealnie odpowiedni na konkretną podróż.

Oto kobieta, która zarezerwowała MiniMia i właśnie to był jej dzień.

Kiedy jadę na spotkanie z klientem, mogę wziąć BMW.

Kiedy jadę poserfować, mogę pojechać swoją Toyotą Element.

Inna rzecz godna uwagi to, że jak sądzę, jest to najwyższa forma posiadania samochodu.

Nie dość, że mam do swojej dyspozycji flotę pojazdów w siedmiu miastach w różnych miejscach globu,

to jeszcze mogę je mieć na każde zawołanie,

ale, broń Boże, żebym musiała zajmować się konserwacją,

naprawami, czy czymkolwiek, co się z tym wiąże.

To jak samochód, o którym marzyłaś, a mama powiedziała, że nie możesz go dostać.

Dla mnie ma to same zalety, żadnych wad.

A jaki jest tego skutek społeczny?

Skutek społeczny jest taki, że dziś ZipCar ma 100 000 członków

jeżdżących 3000 samochodami, korzystających z 3000 miejsc parkingowych.

Zamiast przejechać 20 000 km rocznie, a tyle przejeżdża przeciętny mieszkaniec miasta,

jeżdżą 800 km rocznie. Czy są szczęśliwi?

Odkąd ją założyłam, firma rozrosła się co najmniej dwukrotnie, i wciąż się rozrasta.

Ludzie uwielbiają tę firmę, a nawet więcej,

wiecie? Lubią ją.

Jak to jest, że ludzie zeszli z 20 000 km rocznie do 800 km?

Ponieważ zobaczyli, że to 8 do 10 dolarów za godzinę, a 65 dolarów za dzień.

Jeśli mam iść kupić lody,

czy naprawdę chcę wydać 8 dolarów, żeby pójść po lody? Czy może się bez nich obejdę?

Może kupiłabym te lody przy okazji załatwiania jakiś innych spraw.

Więc ludzie naprawdę bardzo szybko reagują na to, na ceny.

I ostatnia kwestia jaką chciałabym poruszyć, to że ZipCar nie byłby nigdy możliwy bez technologii.

Był wymóg, żeby to było całkiem proste, że wystarczy 30 sekund, żeby wypożyczyć

-- zarezerwować samochód, przejąć go, wsiąść w niego.

A ja, jako dostawca usługi,

nigdy nie byłabym w stanie zapewnić wam samochodu na godziny,

gdyby istniały jakieś koszty transakcji.

Więc bez tych technologii bezprzewodowych, ten koncept nigdy nie mógłby się zdarzyć.

Oto inny przykład. Ta firma to GoLoco.

Otwieram ją za trzy tygodnie.

I mam nadzieję, że dokonam dla klubu wspólnej jazdy tego samego, co zrobiłam dla klubu wypożyczalni samochodów.

Wszędzie w Ameryce ludzie będą mogli z tego skorzystać.

Dzisiaj 75% wszystkich podróży stanowią pojazdy zajęte przez jedną osobę.

Jednak 12 procent podróży do pracy to obecnie carpooling, czyli wzajemne podwożenie się do pracy.

Sądzę, że możemy wykorzystać sieć społeczną i systemy płacenia on-line,

żeby całkowicie zmienić nastawienie ludzi do wspólnej jazdy samochodem

i wykorzystać te przejazdy dużo efektywniej.

Więc kiedy wyobrażam sobie przyszłość,

ludzie będą uważać wspólną jazdę

za niesamowicie wspaniałe wydarzenie towarzyskie swojego dnia.

No wiecie, jak dotarliście na TED? Przyjechaliście z innymi TEDsterami.

Wspaniale. Bo i dlaczego mielibyście wybrać samotną jazdę własnym samochodem?

Jak pojechaliście na zakupy spożywcze? Pojechaliście z sąsiadami, świetnie, to udana okazja towarzyska.

Wiecie, to naprawdę zmieni nasze podejście do podróżowania.

I sądzę, że również zwiększy naszą swobodę poruszania.

Gdzie i z kim mogę dziś pojechać?

Nad takimi rzeczami będziemy się zastanawiać i je rozważać.

A korzyści społeczne.

Już mówiłam, przeciętnie 75 procent pojazdów to jedna osoba w środku.

Sądzę, że możemy to zmniejszyć do 50 procent.

Zmniejszy się zapotrzebowanie na miejsca do parkowania, korki oraz emisja CO2.

Jeszcze jedna rzecz na koniec, że oczywiście umożliwiają to technologie bezprzewodowe.

A koszt jeżdżenia autem sprawia, że ludzie chcą mieć taką możliwość.

Przeciętny Amerykanin wydaje 19 procent swojego dochodu na samochód.

Na dodatek jest pod presją, żeby obniżyć koszty, ale obecnie nie ma jak.

Ostatnim przykładem tego są opłaty za zagęszczenie ruchu drogowego, najbardziej znane z Londynu,

kiedy to pobiera się dodatkową zapłatę za jazdę po zatłoczonych ulicach.

W Londynie, w dzień kiedy wprowadzono naliczanie opłat za jazdę po centrum,

natychmiast nastąpił 25 procentowy spadek zagęszczenia ruchu ulicznego.

Utrzymuje się on od czterech lat, odkąd obowiązuje opłata za wjazd do centrum.

No i jeszcze raz, czy ludziom podoba się rezultat?

Ken Livingstone został ponownie wybrany.

Więc znów widzimy, że cena odgrywa wielką rolę, jeśli chodzi o ludzką gotowość

zredukowania ilości czasu spędzanego za kierownicą.

Od 1970 roku potroiliśmy, a od 1982 roku podwoiliśmy przejechany dystans.

Ten system ma wady.

Odpowiednimi cenami możemy to zmienić.

Opłata za zagęszczanie ruchu drogowego jest tematem dyskusji we wszystkich większych miastach świata

i -- znów -- umożliwia jej istnienie sieć bezprzewodowa.

Nie chcielibyście ustawiać budek pobierających opłaty drogowe w centrum Londynu,

i otwierać, i zamykać te bramki.

Opłata za zagęszczenie ruchu drogowego jest testem technologicznym i testem psychologicznym

czegoś, co nazywa się opłatą od użytkowania dróg.

Ustanowienie opłat od użytkowania dróg jest tym, do czego musimy dążyć.

Ponieważ dziś płacimy za konserwację

i eksploatację dróg za pomocą podatków paliwowych.

Kiedy nabywamy coraz bardziej energooszczędne samochody,

dochód jaki czerpiemy z tych podatków paliwowych będzie się zmniejszał,

więc musimy pobierać od ludzi opłaty od przejechanego dystansu.

Wszystko, co dotyczy opłat za zagęszczenie ruchu drogowego, wszystkie te technologie

znajdą zastosowanie przy opłatach od użytkowania dróg.

Dlaczego zbyt dużo podróżujemy?

Podróżowanie autem za mało kosztuje i dlatego jest go nadmiar.

Musimy postarać się o lepszą analizę rynku.

Jeśli będziemy ją mieć, zdecydujecie ile kilometrów przejechać,

jaki wybrać sposób podróżowania, gdzie mieszkać i pracować.

A technologie bezprzewodowe sprawiają, że możliwa jest pętla czasu rzeczywistego.

Zatem chcę teraz przejść do drugiej części mojej opowieści,

mianowicie, kiedy zaczniemy stosować

to nakładanie opłat za zagęszczenie ruchu drogowego? Opłaty za użytkowanie dróg są nieuchronne.

Kiedy chcemy to zrobić? Czy chcemy czekać

dziesięć czy 15 lat, zanim to nastąpi?

Czy wykażemy się w końcu wolą polityczną i sprawimy, że to się stanie na przestrzeni najbliższych dwóch lat?

Ponieważ powiem, że będzie to narzędzie, które z dnia na dzień zmieni nasze użytkowanie.

Jaki rodzaj technologii bezprzewodowej chcemy wykorzystać?

To jest moja wielka wizja.

Istnieje narzędzie, które może nam pomóc przerzucić pomost nad cyfrową przepaścią,

reagować na sytuacje kryzysowe, usprawnić ruch drogowy,

uzyskać nowy motor rozwoju ekonomicznego

i drastycznie zredukować emisje CO2 w każdym sektorze.

To jest urywek z „Absolwenta”. Pamiętacie ten moment?

Wy będziecie tym przystojnym młodym gościem,

a ja będę mądrym biznesmenem.

„Chcę ci powiedzieć jedno słowo, tylko jedno słowo.”

„Tak, słucham pana?” „Słuchasz?” „Tak, proszę pana.”

„Ad hoc samo-konfigurujące się sieci bezprzewodowe oparte na połączeniach pomiędzy pojedynczymi użytkownikami.”

(Śmiech)

To tak zwane sieci bezprzewodowe typu siatka albo sieć kratowa mesh.

W sieci kratowej mesh, każde urządzenie włącza się w sieć i rozbudowuje ją,

sądzę, że mogliście już troszkę o tym słyszeć.

Podam wam kilka przykładów.

Później będziecie mieć okazję posłuchać Alana Kay'a.

Te laptopy, gdy dziecko je otworzy,

mają łączność z każdym dzieckiem w klasie,

w obrębie tej szkoły, w obrębie tej wioski.

A jaki jest koszt tego systemu komunikacji?

Zero dolarów miesięcznie.

Oto inny przykład. W Nowym Orleanie,

kamery wideo funkcjonowały w sieci kratowej,

tak żeby mogły monitorować przestępczość w śródmiejskiej French Quarter.

Kiedy nadszedł huragan,

jedynym nadal działającym systemem komunikacyjnym była sieć kratowa mesh.

Przylecieli wolontariusze i dodali całe mnóstwo urządzeń.

Przez kolejne 12 miesięcy

sieci kratowe były jedynymi czynnymi sieciami bezprzewodowymi w Nowym Orleanie.

Inny przykład jest w Portsmouth, UK.

W sieci kratowej działa tam 300 autobusów. Ludzie mogą mówić do tych inteligentnych terminali,

możesz spojrzeć na taki terminal

i jesteś w stanie dokładnie zobaczyć ulicę, gdzie znajduje się twój autobus,

i kiedy przyjedzie, i w czasie rzeczywistym możesz sobie kupić bilet.

Znowu, wszystko to jest możliwe dzięki sieci mesh. Miesięczne koszty połączenia: zero.

Tak więc urok sieci kratowych mesh:

Masz te bardzo tanie urządzenia.

Zero bieżących kosztów połączenia. Wysoka skalowalność.

Można je po prostu dodawać, i tak jak w przypadku Katriny,

można je odejmować; jeśli jest ich choć kilka, nadal możemy się komunikować.

Są wytrzymałe. Redundancja jest wbudowana w ten cudowny zdecentralizowany projekt.

Jakie są nieprawdopodobne słabe punkty?

Nikt nie lobbuje na ich rzecz w Waszyngtonie,

ani we władzach samorządowych, na rzecz zbudowania sieci bezprzewodowych w swoich miastach ,

ponieważ koszty bieżące łączności wynoszą zero.

Więc przykłady, które wam podałam, to te wyspy sieci kratowych mesh,

a sieci są interesujące tylko wtedy, kiedy są duże.

Jak tworzymy duże sieci?

Jesteście znowu gotowi -- na „Absolwenta”?

Tym razem nadal będziecie odgrywać młodego przystojniaczka, ale ja będę tą seksowną kobietą.

Oto dwie następne kwestie z filmu.

„Gdzie to zrobiliście?” „W jego samochodzie.”

Więc wiecie, kiedy wsadzicie ten pomysł -- (Śmiech) --

tam, gdzie spodziewalibyśmy się, że ja, Robin Chase, będę chciała

go ujrzeć, wyobraźcie sobie, gdybyśmy mieli wstawić urządzenie sieci kratowej mesh

do każdego samochodu w całej Ameryce.

Moglibyśmy mieć ogólnokrajowy, darmowy system komunikacji bezprzewodowej.

Chyba chcę, żebyście po prostu zastanowili się nad tym.

A dlaczego to się nieuchronnie stanie? Ponieważ będziemy mieli opłaty od zagęszczenia ruchu drogowego;

będziemy mieć opłaty za drogi;

podatek paliwowy stanie się opłatą za użytkowanie dróg.

Te rzeczy się wydarzą.

Z jakiej technologii bezprzewodowej będziemy korzystać?

Może powinniśmy skorzystać z jakiejś dobrej. Kiedy to zrobimy?

Może nie powinniśmy czekać te dziesięć czy 15 lat, aż to się stanie.

Powinniśmy to przyśpieszyć.

Chciałabym, żebyśmy wystartowali z międzystanowym, bezprzewodowym systemem sieci kratowej mesh.

I domagali się, żeby ta sieć była dostępna dla wszystkich, poprzez otwarty standard.

Już teraz tworzymy te urządzenia bezprzewodowe w sektorze transportowym.

Podejrzewam, że może już macie tutaj FastPass, albo EasyLane,

to są urządzenia jednofunkcyjne w tych zamkniętych sieciach.

O co w tym chodzi?

Przesyłamy jak gdyby trochę danych,

kiedy stosujemy nadzór nad ruchem drogowym, opłaty za użytkowanie dróg.

Mamy tę niesamowitą nadwyżkę potencjału.

Więc możemy zapewnić najtańszy sposób przejścia na bezprzewodowe połączenie obejmujące cały kraj.

Możemy mieć wytrzymały, ogólnokrajowy system komunikacji.

Mamy nowe narzędzie tworzenia wydajności we wszystkich sektorach.

Wyobraźcie sobie co się dzieje, kiedy koszt przekazania informacji

ze skądkolwiek dokądkolwiek jest bliski zeru.

Co można zrobić z takim narzędziem. Możemy stworzyć motor wzrostu ekonomicznego.

Informacja powinna być bezpłatna i dostęp do informacji powinien być bezpłatny,

a powinniśmy pobierać od ludzi opłaty za emisje dwutlenku węgla.

Sądzę, że jest to narzędzie nawet bardziej potężne niż Ustawa o Międzystanowej Sieci Autostrad,

i uważam, że jest ono równie ważne, i może równie diametralnie zmienić

naszą gospodarkę jak elektryfikacja.

Gdybym ja mogła wybrać,

mielibyśmy oprócz otwartego standardu otwarty kod źródłowy.

A wersja z otwartym kodem źródłowym oznacza, że

mogłaby -- gdyby nam się udało dobrze to zrobić --

mogłaby bardzo szybko być używana na całym świecie.

Więc wracając do moich wcześniejszych pomysłów.

Wyobraźcie sobie, gdyby każdy z tych autobusów w Lagos był częścią sieci mesh.

Kiedy dziś rano wybrałam się na TEDTalks Prize Larry'ego Brilliant'a

-- jego wspaniałe sieci --

wyobraźcie sobie, gdyby istniało urządzenie open-source

w systemie komunikacji mesh, które można wstawić w te wszystkie sieci,

żeby to wszystko mogło zaistnieć.

A moglibyśmy to zrobić, gdybyśmy mogli przeboleć fakt, że ktoś jest

-- że ten maluteńki kawałek całości będzie za darmo,

a oprócz tego moglibyśmy zarabiać miliardy dolarów.

Ale ten konkretny kawałeczek komunikacji musi być na zasadach otwartego kodu źródłowego.

Zatem przejmijmy kontrolę nad tym koszmarem.

Wprowadźmy natychmiast podatek paliwowy.

Przejdźmy do ogólnokrajowej opłaty drogowej za pomocą bezprzewodowej sieci mesh.

Domagajmy się, żeby sieć opierała się na otwartych standardach, była dostępna dla wszystkich.

I oczywiście korzystajmy z sieci bezprzewodowych.

Dziękuję. (Brawa)