رادنی بروکس: چرا به رباتها تکیه خواهیم کرد؟
-
0:01 - 0:02آرتور سی کلارک،
-
0:02 - 0:05نویسنده معروف داستانهای علمی تخیلی در دهه ۱۹۵۰،
-
0:05 - 0:09گفت: "ما فنآوری را در کوتاه مدت، دستِ بالا گرفته،
-
0:09 - 0:12و در درازمدت، دستِ کم میگیریم."
-
0:12 - 0:14و فکر میکنم این دلیلِ بخشی از ترسی است که ما میبینیم از اینکه
-
0:14 - 0:19شغلمان را به رباتها و هوشِ مصنوعی از دست دهیم.
-
0:19 - 0:21متأسفانه این طرز فکر، دستِ بالا گرفتن فن آوری در کوتاه مدت است.
-
0:21 - 0:27اما من نگرانم آیا ما در درازمدت فن آوری مورد نیاز را خواهیم داشت؟
-
0:27 - 0:33چون اطلاعتِ جمعیتشناسی میگه در آینده، کارهای زیادی باید انجام داد،
-
0:33 - 0:38که جامعهی ما، باید آنها را بر روی شانههای فولادی روباتها گذاشته تا ساخته شوند.
-
0:38 - 0:41پس من ترس من از این است که ما به اندازه کافی روبات نداشته باشیم.
-
0:41 - 0:45اما ترس و دلهرهی از دست دادن شغل به فن آوری، خیلی وقته که بوده.
-
0:45 - 0:49در سال ۱۹۵۷، اسپنسر تریسی و کاترین هپبورن باهم در فیلمی بودند
-
0:49 - 0:51می دونید چطور تمام شد؟
-
0:51 - 0:55اسپنسر کامپیوتری از همان سالِ ۱۹۵۷،
-
0:55 - 0:57برای کمک به کتابدارانِ شرکت هدیه آورد.
-
0:57 - 1:00کتابدارانِ شرکت، سوالاتِ مدیران را مثلِ:
-
1:00 - 1:04"اسمِ گوزنهای سانتا چیست؟"
-
1:04 - 1:05جستجو کرده و پاسخ میدادند،
-
1:05 - 1:08و این کامپیوتر قرار بود برای این کار به آنها کمک کند.
-
1:08 - 1:12البته کامپیوترهای سالِ ۱۹۵۷ خیلی به درد این کار نمیخوردند.
-
1:12 - 1:15کتابداران میترسیدند شغلشان را از دست دهند.
-
1:15 - 1:17اما در واقع این اتفاق نیفتاد.
-
1:17 - 1:22تعداد شغل برای کتابداران برای مدت طولانی بعد از سال ۱۹۵۷ افزایش یافته.
-
1:22 - 1:25تنها زمانی که اینترنت به بازی آمد،
-
1:25 - 1:28وب به بازی آمد و موتورهای جستجو به بازی آمدند
-
1:28 - 1:30نیاز به کتابداران پایین رفت.
-
1:30 - 1:34همه در سال ۱۹۵۷ سطح فناوری که ما امروزه
-
1:34 - 1:39در دست و جیبمان حمل می کنیم دست کم گرفتند.
-
1:39 - 1:45و ما می تونیم بپرسیم: "نام گوزنهای سانتا چیست؟" و فوراً جوابش را بگیریم.
-
1:45 - 1:47یا هر چیز دیگری که میخواهیم بپرسیم.
-
1:47 - 1:52ضمناً، دستمزد کتابداران سریعتر
-
1:52 - 1:55از دستمزد دیگر مشاغل در آمریکا در همان زمان بالا رفت.
-
1:55 - 1:59چون کتابداران شرکای کامپیوتر شدند.
-
1:59 - 2:02رایانهها ابزار شدند، و آنها ابزار بیشتری برای استفاده داشتند
-
2:02 - 2:04و توانستند در آن زمان در کارشان موثرتر شوند.
-
2:04 - 2:06در ادارات هم همین اتفاق افتاد.
-
2:06 - 2:08اون زمانها مردم از صفحه گسترده استفاده میکردند.
-
2:08 - 2:10در واقع صفحه گسترده ورقهای کاغذ پخششده بودند،
-
2:10 - 2:13و آنها با دست محاسبه میکردند.
-
2:13 - 2:15اما نکته جالب اینکه
-
2:15 - 2:17با انقلاب کامپیوتر شخصی حدود سال ۱۹۸۰
-
2:17 - 2:22برنامههای صفحه گسترده برای کارمندان دفاتر ساخته شدند،
-
2:22 - 2:24نه برای جایگزینی کارمندان دفاتر،
-
2:24 - 2:28بلکه کارمندان قادر به برنامهنویسی شدند.
-
2:28 - 2:31کارمندان دفاتر برنامهنویسان صفحه گسترده شدند.
-
2:31 - 2:33این تواناییهای کارمندان را افزایش داد.
-
2:33 - 2:36کارمندان دیگر مجبور به انجام محاسبات خستهکننده نبودند،
-
2:36 - 2:39و قادر به کارهای مهمتری شدند.
-
2:39 - 2:42امروزه ما در حال شروع دیدن روباتها در زندگیمان هستیم.
-
2:42 - 2:45در سمت چپ، پُکبات از شرکت iRobot را میبینید.
-
2:45 - 2:48وقتی سربازان به بمبهای جادهای در عراق و افغانستان برخورد میکردند
-
2:48 - 2:52به جای اینکه با لباس ضد بمب بروند و با چوب بهشون بزنند،
-
2:52 - 2:54کاری که حدوداً تا سال ۲۰۰۲ انجام میدادند،
-
2:54 - 2:56حالا ربات را برای انجام این کار میفرستند.
-
2:56 - 2:58پس ربات مشاغل خطرناک را انجام میدهد.
-
2:58 - 3:03در سمت راست، تاگز از شرکت Aethon در پیتزبورگ را میبینید.
-
3:03 - 3:05این روباتها در صدها بیمارستان در سراسر آمریکا مشغول کار هستند،
-
3:05 - 3:08ملافههای کثیف را به لباسشویی میبرند،
-
3:08 - 3:09ظروف کثیف را به آشپزخانه حمل میکنند،
-
3:09 - 3:12و از داروخانه دارو میآورند،
-
3:12 - 3:14و پرستاران و دستیاران پرستار را از انجام کارهای خستهکنندهی
-
3:14 - 3:18فقط مکانیکی مثلِ هل دادن چیزها به اطراف آزاد میکنند،
-
3:18 - 3:20تا بیشتر وقت صرف بیماران کنند.
-
3:20 - 3:25در واقع، روباتها همه جا در زندگی ما حضور دارند.
-
3:25 - 3:30اما مردم از روباتهای کارخانه میترسند،
-
3:30 - 3:34چون اطراف روباتهای کارخانه بودن خطرناکه، و برای برنامهنویسي آنها،
-
3:34 - 3:39باید مباحث ریاضی مثل بردار شش بعدی و اعداد مختلط را بفهمید.
-
3:39 - 3:42و مردم عادی نمیتوانند با آنها کار کنند.
-
3:42 - 3:45و من فکر میکنم در این فناوری اشتباه شده
-
3:45 - 3:48چون کارگر را از فن آوری بیگانه کرده.
-
3:48 - 3:52ما واقعاً باید به فن آوری به عنوان ابزاری که
-
3:52 - 3:54کارگران عادی بتوانند باهاشون کار کنند نگاه کنیم.
-
3:54 - 3:57پس من میخواهم امروز دربارهی باکستر با شما صحبت کنم.
-
3:57 - 4:02من باکستر را، راهی - اولین سری ردهی ربات میبینم که
-
4:02 - 4:06مردم عادی میتوانند در محیطهای صنعتی باهاشون کار کنند
-
4:06 - 4:07باکستر اینجا این بالاست.
-
4:07 - 4:10این کریس هِربِرت از شرکتِ Rethink Robotics است.
-
4:10 - 4:12ما اینجا یک نوارِ نقالهی حمل داریم.
-
4:12 - 4:15و اگر نور خیلی شدید نباشه-
-
4:15 - 4:19آهان! شی را از روی نوارِ نقاله برداشت.
-
4:19 - 4:22قصد دارد که آن را اینجا بیاورد و پایین بگذاره.
-
4:22 - 4:25بعد برمیگردد تا یک شی دیگر پیدا کند و بردارد.
-
4:25 - 4:29نکته جالب اینکه باکستر تا حدودی از عقل سلیم برخورداره.
-
4:29 - 4:31ضمناً، چشمهایش چی کار میکنند؟
-
4:31 - 4:32چشمها روی صفحه مانیتور قرار دارند.
-
4:32 - 4:35چشمها جلوتر به جایی که روبات قصد داره حرکت کند نگاه میکنند.
-
4:35 - 4:37پس کسی که با ربات کار میکند میفهمه که ربات میخواهد
-
4:37 - 4:41به چه سمتی رود و از حرکاتش متعجب نمیشود.
-
4:41 - 4:43اینجا کریس شی را از دست ربات درآورد،
-
4:43 - 4:46و باکستر دیگه سعی نکرد که بره و شی را پایین بگذارد
-
4:46 - 4:48برگشت و فهمید که باید برود و یک شی دیگر بردارد.
-
4:48 - 4:51کمی از عقلش برای آوردن و گذاشتن اشیاء استفاده میکنه.
-
4:51 - 4:53ارتباط با باکستر بیخطر است.
-
4:53 - 4:56شما نمی تونید این کار را با رباتهای صنعتی حال حاضر انجام دهید.
-
4:56 - 4:58اما با باکستر، صدمه نمی زند.
-
4:58 - 5:02آن نیرو را احساس میکند، و میفهمد که کریس آنجاست.
-
5:02 - 5:05و کریس را هل نمیده و بهش صدمه نمیزند.
-
5:05 - 5:08اما جالبترین نکته در مورد باکستر رابط کاربر است.
-
5:08 - 5:11و همینطور کریس بازوی دیگرش را میگیرد و وقتی بازویش رو گرفت،
-
5:11 - 5:17در حالت نیروی صفر، نقطه جاذبه خنثیشده، قرار میگیرد.
-
5:17 - 5:19و روی صفحه مانیتور گرافیک نشان میدهد.
-
5:19 - 5:23سمت چپ صفحه، آیکونهای اشیاء اطراف دستش را ببینید.
-
5:23 - 5:26قصد داره یک چیزی در دستش بگذارد و آن را بیاورد اینجا
-
5:26 - 5:31یک دکمه را فشار دهید و چیزی که در دست هست رها میکند.
-
5:31 - 5:36و ربات میفهمه آه، حتماً منظورش اینه که چیز رو پایین بگذارم.
-
5:36 - 5:37یک آیکون کوچک را آنجا قرار میدهد.
-
5:37 - 5:43او میآید اینجا، و انگشتانش را به هم گره می زند،
-
5:43 - 5:47و ربات میفهمه، آه، شما میخواهید یک شی بردارم.
-
5:47 - 5:49آیکون سبز را آنجا روی صفحه میگذارد.
-
5:49 - 5:54اون جایی که روبات باید شی رو بردارد با ترسیم نشان میدهد
-
5:54 - 5:59فقط با حرکت دادن ربات به آن طرف، میفهمه کدام منطقه رو جستجو کند.
-
5:59 - 6:01راهنما مجبور نشد آن گزینه را از یک منوی انتخاب کند.
-
6:01 - 6:04و حالا او به ربات آموزش تصویری شی رو میدهد
-
6:04 - 6:06درحالیکه ما به صحبت ادامه میدهیم.
-
6:06 - 6:08در ادامه، من میخواهم به شما
-
6:08 - 6:10درباره چگونگی این کار در کارخانه بگم.
-
6:10 - 6:11این روباتها را ما هر روز میفرستیم.
-
6:11 - 6:13آنها به کارخانهها در سراسر کشور فرستاده میشوند.
-
6:13 - 6:14این میلدرد است.
-
6:14 - 6:16میلدرد یک کارگر کارخانه در ایالاتِ کانکتیکات است.
-
6:16 - 6:18او در خط تولید کارخانه بیش از ۲۰ سال است که کار میکند.
-
6:18 - 6:21فقط یک ساعت پس از دیدن ربات صنعتی برای اولین بار
-
6:21 - 6:25ربات را برنامهنویسی کرده بود که برخی وظایف در کارخانه را انجام دهد.
-
6:25 - 6:27و به این نتیجه رسیده بود که واقعاً روباتها را دوست دارد.
-
6:27 - 6:32انجام کارهای تکراری ساده که تا آن زمان مجبور بود انجام دهد
-
6:32 - 6:33حالا ربات انجام میداد. هنگامی که ما برای اولین بار
-
6:33 - 6:36به کارخانه رفتیم تا با کارگران کارخانه صحبت کنیم
-
6:36 - 6:39چگونه ما می توانیم روباتهای بهتری بسازیم که با آنها بهتر کار کنند
-
6:39 - 6:40یکی از سؤالاتی که ما از آنها پرسیم این بود که،
-
6:40 - 6:43" آیا میخواهید بچههایتان در کارخانه کار کنند ؟"
-
6:43 - 6:47همه جا پاسخ بود: "نه، من کار بهتری برای بچههایم میخواهم. "
-
6:47 - 6:51میلدرد مثل اغلب کارگران کارخانه امروزهی
-
6:51 - 6:52آمریکا است .این روزها کارگران کارخانه
-
6:52 - 6:55مسن تر هستند، و دارند پیرتر و پیرتر میشوند.
-
6:55 - 6:57جوانان دیگه زیاد وارد کار کارخانه نمیشوند.
-
6:57 - 7:01و وظایفشان داره براشون دشوار تر میشود،
-
7:01 - 7:04ما باید به کارگران ابزار همکاری دهیم،
-
7:04 - 7:05به طوری که کارگران بتوانند بخشی از راه حل باشند،
-
7:05 - 7:10و به کار خود ادامه دهند و ما بتوانیم همچنان در آمریکا تولید کنیم.
-
7:10 - 7:14نظر ما این است که میلدرد، کارگر خط تولید در کارخانه،
-
7:14 - 7:17حالا میتونه مربی ربات شود.
-
7:17 - 7:18میلدرد کارش بهتر میشود،
-
7:18 - 7:23مثل کارمندان دفاتر سال ۱۹۸۰ که کارشان از قبل بهتر شد.
-
7:23 - 7:27ما به کارگران ابزاری نمیدهیم که برای استفادهاش سالها درس بخوانند.
-
7:27 - 7:31ابزاری هستند که فقط در چند دقیقه میتوانند یاد بگیرند.
-
7:31 - 7:35دو نیروی بزرگ هست که هر دو با وجود ارادی بودن، اجتناب ناپذیرند.
-
7:35 - 7:38این دو نیرو، تغییرات آب و هوایی و جمعیتی هستند.
-
7:38 - 7:40جمعیت واقعاً، جهان ما را تغییر خواهد داد.
-
7:40 - 7:44این درصد از بزرگسالانی است که در سن کاری هستند.
-
7:44 - 7:46و این درصد در طول ۴۰ سال گذشته کمی پایین رفته است.
-
7:46 - 7:50اما در طول ۴۰ سال آینده، این درصد خیلی تغییر خواهد کرد، حتی در چین.
-
7:50 - 7:56درصد بزرگسالانی که در سن کاری هستند خیلی کاهش مییابد.
-
7:56 - 8:01و برعکس درصد بزرگسالانی که سن بازنشستگی هستند سریع بالا می رود،
-
8:01 - 8:05وقتی نسل بچههای توسعه به سن بازنشستگی میرسد.
-
8:05 - 8:08یعنی جمعیت بالاتر با دلار تأمین اجتماعی کمتر،
-
8:08 - 8:11برای دریافت خدمات رقابت خواهند کرد.
-
8:11 - 8:15بعلاوه هرچه ما مسن تر میشویم، ما ضعیف تر میشویم.
-
8:15 - 8:17و دیگر نمی تونیم تمام کارهایی که قبلاً انجام میدادیم ، انجام دهیم.
-
8:17 - 8:21اگر ما به آمار سنین مراقبان همراه نگاه کنیم،
-
8:21 - 8:26جلوی چشممان مراقبان پیرتر و پیرتر میشوند.
-
8:26 - 8:28در حال حاضر این اتفاق آماری میافتد.
-
8:28 - 8:34و وقتی تعداد افراد مسن ، و بالاتر از سن بازنشستگی، افزایش مییابد،
-
8:34 - 8:36تعداد افراد کمتری هستند که میتوانند از آنها مراقبت کنند.
-
8:36 - 8:38و من فکر میکنم واقعاً روباتها باید به ما کمک کنند.
-
8:38 - 8:41مقصودم روبات برای همنشینی نیست
-
8:41 - 8:45مقصودم روبات برای انجام کارهایی است که معمولاً خودمان انجام میدهیم
-
8:45 - 8:46اما همانطور که ما مسن تر میشویم سختترمی شوند
-
8:46 - 8:49مثل بالا بردن مواد غذایی از ماشین به آشپزخانه از پلهها،
-
8:49 - 8:52و یا حتی، وقتی ما بسیار پیرتر میشویم،
-
8:52 - 8:55برای رانندگی اتومبیل و بازدید مردم رفتن.
-
8:55 - 9:01و رباتیک به ما اجازه میدهد که زمان پیری شأن و منزلت داشته باشیم
-
9:01 - 9:05با راه حل رباتیک در زندگی کنترل داشتن.
-
9:05 - 9:08که مجبور نشوند برای کمک روی مردم تکیه کنند.
-
9:08 - 9:15و بنابراین ما زمان بیشتری
-
9:15 - 9:17با روباتهایی مثل باکستر
-
9:17 - 9:24برای انجام کارهای روزمره خواهیم گذراند --و ما
-
9:24 - 9:26اینجا، باکستر، خوبه.
-
9:26 - 9:31و ما همه در ۴۰ سال آینده روی روباتهایی مثل باکستر
-
9:31 - 9:33به عنوان بخشی از زندگی روزمره تکیه خواهیم کرد.
-
9:33 - 9:34خیلی ممنون.
-
9:34 - 9:37(تشویق حضار)
- Title:
- رادنی بروکس: چرا به رباتها تکیه خواهیم کرد؟
- Speaker:
- Rodney Brooks
- Description:
-
more » « less
جنجالآفرینان بر اساس این ایده که رباتها به سادگی جایگزین شغل مردم میشوند وحشت ایجاد میکنند. اما در واقع، رباتها میتوانند همکاران لاینفک ما شده، و ما را از کارهای ابتدایی و مکانیکی فارغ کنند. رادنی بروکس میگوید این چقدر میتواند ارزشمند باشد زمانی که تعداد بزرگسالان در سن کاری پایین رفته و تعداد بازنشستگان بالا میرود.او باکستر را به ما معرفی میکند، رباتی با چشمهایی که حرکت میکنند و بازوهایی که به لمس واکنش نشان میدهند که میتواند در کنار جمعیتی که مسن تر میشوند کار کند و یاد گیرد که در خانه هم به مردم کمک کند.
- Video Language:
- English
- Team:
closed TED
- Project:
- TEDTalks
- Duration:
- 09:56
|
b a approved Persian subtitles for Why we will rely on robots | |
|
|
b a edited Persian subtitles for Why we will rely on robots | |
|
|
b a edited Persian subtitles for Why we will rely on robots | |
|
soheila Jafari accepted Persian subtitles for Why we will rely on robots | |
|
|
soheila Jafari edited Persian subtitles for Why we will rely on robots | |
|
Negar S edited Persian subtitles for Why we will rely on robots | |
|
|
Negar S edited Persian subtitles for Why we will rely on robots |