< Return to Video

ทักษะของความเชื่อมั่นในตัวเอง - ดร.ไอวาน โจเซฟ ( Ivan Joseph) - TEDxRyersonU

  • 0:07 - 0:09
    เมื่อก่อนตอนผมเป็นโค้ชฟุตบอล
  • 0:09 - 0:10
    เมื่อคุณชนะได้เป็นแชมป์ประเทศ
  • 0:10 - 0:12
    ใคร ๆ ต่างก็อยากมาเล่นทีมคุณ
  • 0:12 - 0:13
    ไม่จริงหรอกครับ
  • 0:13 - 0:17
    เมื่อคุณจ่ายทุนการศึกษา
    ปีละ 25,000 เหรียญ ให้กับพวกเขา
  • 0:17 - 0:19
    ใคร ๆ ก็อยากมาเล่นทีมคุณ
  • 0:19 - 0:21
    พวกพ่อแม่ก็มักจะมาหาผม แล้วพูดว่า
  • 0:21 - 0:24
    "เอาละ ลูกชายหรือลูกสาวของฉัน
    อยากมาเล่นให้กับมหาวิทยาลัยคุณ
  • 0:24 - 0:26
    เราต้องทำอย่างไรบ้างล่ะ
  • 0:26 - 0:27
    แบบว่า คุณมองหาลักษณะอะไรอยู่หรือ"
  • 0:27 - 0:29
    ผมเป็นอาจารย์แบบ
    ถามมา-ถามกลับอยู่แล้ว
  • 0:29 - 0:31
    ก็เลยบอกว่า แล้วลูกชายหรือลูกสาวของคุณ
    ทำอะไรได้ล่ะ
  • 0:31 - 0:34
    มีอะไรที่เขาทำได้ดีมาก ๆ
    ที่เราอาจจะสนใจบ้างไหม
  • 0:34 - 0:37
    โดยมากแล้ว คำตอบก็มักจะเป็นแบบ
    พวกเขาสายตาดีนะ
  • 0:37 - 0:38
    พวกเขาเก่งจริง ๆ
  • 0:38 - 0:39
    มองเห็นได้ทั่วสนามเลย
  • 0:39 - 0:43
    หรือ ลูกสาวของฉันเล่นได้เร็วมากเลย
    ไม่มีใครตามทันเธอ
  • 0:43 - 0:45
    หรือ ลูกชายของฉัน
    เล่นบอลเท้าซ้ายได้เก่งมากนะ
  • 0:45 - 0:47
    เล่นลูกกลางอากาศได้ดี ไม่เคยพลาดเลย
  • 0:47 - 0:50
    ผมก็บอกว่า "เออ ไม่เลวนะ
  • 0:50 - 0:52
    แต่พูดกันตรง ๆ แล้ว
  • 0:52 - 0:54
    สิ่งเหล่านั้นเป็นเรื่องสุดท้ายที่ผมจะมองหา
  • 0:54 - 0:56
    แล้วอะไรสำคัญที่สุดน่ะหรือ
  • 0:57 - 0:58
    ความเชื่อมั่นในตัวเอง"
  • 0:58 - 1:02
    หากขาดทักษะนั้นแล้ว
    และผมใช้คำว่าทักษะอย่างจงใจ
  • 1:02 - 1:06
    หากขาดทักษะนั้นแล้ว
    เราจะเป็นนักฟุตบอลลที่ไร้ประโยชน์
  • 1:06 - 1:10
    เพราะเมื่อใดก็ตาม
    ที่คุณหมดความเชื่อถือในตัวเอง
  • 1:10 - 1:11
    นั่นก็เป็นอันจบกัน
  • 1:11 - 1:13
    ผมนิยามความเชื่อมั่นในตัวเอง
  • 1:13 - 1:16
    ว่าเป็นความสามารถหรือความเชื่อมั่น
  • 1:17 - 1:20
    ที่จะเชื่อว่าตัวเองจะสามารถทำอะไรก็ได้
  • 1:20 - 1:23
    ไม่ว่าจะมีโอกาสน้อยแค่ไหน
    ไม่ว่าจะยากเพียงใด
  • 1:23 - 1:24
    ไม่ว่าจะมีอุปสรรคมากแค่ไหน
  • 1:24 - 1:29
    ความเชื่อที่ว่าคุณสามารถทำมันได้
    ความเชื่อมั่นในตัวเอง
  • 1:29 - 1:31
    พวกคุณบางคนอาจบอกว่า
    "แย่ละ ฉันไม่มีหรอก ฉันขี้อายจะตาย
  • 1:31 - 1:33
    ฉันไม่มีวันทำอย่างนั้นได้หรอก
    บลา บลา บลา"
  • 1:33 - 1:37
    แล้วคุณก็เริ่มฉุดตัวเองต่ำลงไปเรื่อย ๆ
  • 1:37 - 1:40
    แต่ผมใช้คำว่า ทักษะ นะครับ
  • 1:40 - 1:40
    เพราะว่า
  • 1:40 - 1:42
    ผมเชื่อว่ามันสามารถฝึกฝนกันได้
  • 1:42 - 1:44
    แล้วผมจะบอกวิธีการให้สองสามอย่าง
  • 1:44 - 1:46
    หวังว่าเราคงไม่หมดเวลาไปเสียก่อนนะ
  • 1:46 - 1:46
    ผมไม่ใช่สไลด์เลยนะครับ
  • 1:46 - 1:49
    เพราะผมมักจะพูดกระโดด
    ไปโน่น ไปนี่ ไปนั่น
  • 1:49 - 1:51
    มาดูกันซิว่าเราจะไปทางไหนกัน
  • 1:51 - 1:53
    วิธีที่ง่ายที่สุดที่จะสร้างความมั่นใจในตัวเอง
  • 1:53 - 1:55
    ไม่มีปุ่มวิเศษอะไรหรอกครับ
  • 1:55 - 1:56
    ผมไม่สามารถบอกได้ว่า
    "เอาละ เครื่องบินนี้กำลังจะตกแล้ว
  • 1:56 - 1:57
    ใครบินได้บ้าง
  • 1:57 - 1:58
    ยกมือขึ้น"
  • 1:58 - 1:59
    "ฉันไง ฉันมั่นใจ"
  • 1:59 - 2:02
    (เสียงหัวเราะ)
  • 2:02 - 2:05
    ฝึกซ้อม ฝึกซ้อม ฝึกซ้อม
  • 2:05 - 2:06
    ใช่ไหมครับ
  • 2:06 - 2:10
    มัลคอล์ม แกลดเวลล์เรียกมันว่าอะไรนะ
    กฎ 10,000 ชั่วโมงใช่ไหม
  • 2:10 - 2:11
    ไม่มีทางลัดครับ
  • 2:11 - 2:13
    มีอยู่ปีหนึ่ง ผมรับผู้รักษาประตูคนหนึ่ง
    มาจากโคลัมเบีย อเมริกาใต้
  • 2:13 - 2:16
    ชายสูงใหญ่เชียว 6 ฟุต 3 นิ้ว
  • 2:16 - 2:18
    คุณรู้ไหม มือเขานี่อย่างกับหินแหน่ะ
  • 2:18 - 2:20
    ผมคิดว่า เขาเหมือน
    ปลาโลมาฟลิปเปอร์เลย
  • 2:20 - 2:23
    เวลาผมโยนบอลใส่เขา
    มันร่วงตกพื้นทุกครั้งเลย
  • 2:23 - 2:24
    ผมนี่แบบว่า แย่แล้ว เรามีปัญหาแน่
  • 2:24 - 2:27
    ทางแก้ง่ายนิดเดียว ไปหากำแพงเลย
  • 2:27 - 2:28
    เตะบอลใส่กำแพง แล้วคอยรับมัน
  • 2:28 - 2:30
    เตะบอลใส่กำแพง แล้วคอยรับมัน
  • 2:30 - 2:33
    เป้าหมายคือทำให้ได้วันละ 350 ครั้ง
    เป็นเวลา 8 เดือน
  • 2:33 - 2:36
    เมื่อเขากลับมา มือเขาด้านไปหมด
  • 2:36 - 2:39
    ความชุ่มชื้นที่เคยอยู่บนมือของเขา
    หายไปหมด
  • 2:39 - 2:40
    ตอนนี้เขาเล่นอยู่ในยุโรป
  • 2:40 - 2:42
    มหัศจรรย์หรือเปล่าครับ เปล่าเลย
  • 2:42 - 2:45
    ทำซ้ำแล้ว ซ้ำอีก ซ้ำแล้ว ซ้ำอีก
  • 2:45 - 2:47
    ปัญหาก็คือ เราคาดหวัง
    ว่าจะมีความเชื่อมั่นในตัวเอง
  • 2:47 - 2:50
    แต่เราจะมีไม่ได้จนกว่าทักษะนั้น ๆ
  • 2:50 - 2:51
    หรืองานที่เรากำลังทำอยู่
  • 2:51 - 2:53
    ไม่ได้เป็นเรื่องแปลกใหม่สำหรับเรา
  • 2:53 - 2:55
    เราอยากอยู่ในสถานการณ์
  • 2:55 - 2:58
    ที่มันมีแรงกดดันมากเหลือเกิน
  • 2:58 - 3:00
    ผมกำลังหมายถึง
    แรงกดดันนั้นสร้างเพชรขึ้นมา
  • 3:00 - 3:02
    เราอยากอยู่ในสถานการณ์ที่
  • 3:02 - 3:05
    "นี่ ฉันเคยทำแบบนี้
    มาเป็นพัน ๆ ครั้งแล้ว"
  • 3:05 - 3:06
    ผมเตรียมการพูด
  • 3:06 - 3:08
    และฝึกซ้อมหน้ากระจก
    บลา บลา บลา บลา บลา บลา
  • 3:08 - 3:10
    เฮ้ ฉันฟังดูดีแล้ว
  • 3:10 - 3:13
    แล้วผมก็ลองพูดต่อหน้าลูก ๆ และภรรยา
  • 3:13 - 3:14
    ผมบอกว่า เออแฮะ ผมประหม่าอยู่บ้าง
  • 3:14 - 3:15
    แล้วผมก็ซ้อมพูดต่อหน้าเกล็น กาล์ว
  • 3:15 - 3:17
    โอ้แย่ละ ผมยิ่งสั่นเข้าไปใหญ่เลย!
  • 3:17 - 3:19
    พอถึงตอนที่ผมพูดต่อหน้า ACG
  • 3:19 - 3:22
    ที่มีผู้ฟัง 2,500 คน พูดไม่ออกเลยล่ะ
    ใช่ไหมครับ
  • 3:22 - 3:24
    คนสองพันห้าร้อยคน
  • 3:24 - 3:27
    ตอนนั้นมีคนฟังสองพันห้าร้อยคน
  • 3:27 - 3:30
    ผมไม่ได้ประหม่าเลยสักนิดเดียว
  • 3:30 - 3:33
    เพราะความสามารถของผม
    ในการฝึกฝน
  • 3:33 - 3:33
    ใช่ไหมครับ
  • 3:33 - 3:35
    ทำแล้ว ทำอีก ทำแล้ว ทำอีก
  • 3:35 - 3:37
    ปัญหาของการฝึกซ้อมซ้ำ ๆ กันก็คือ
  • 3:37 - 3:40
    มีพวกเราสักกี่คนที่ล้มเลิกไปก่อน
    หลังจากล้มเหลวในครั้งแรก ๆ
  • 3:40 - 3:43
    พวกเรากี่คนกันที่ล้มเลิกไป
    หลังจากเจออุปสรรคไม่กี่ครั้ง
  • 3:43 - 3:45
    เอดิสันอยู่ในวิดีโอนั่น
  • 3:45 - 3:46
    แล้วมันขึ้นอยู่กับว่าคุณจะถามใคร
  • 3:46 - 3:48
    บ้างก็ว่า หนึ่งพันครั้ง
  • 3:48 - 3:50
    บางคนก็ว่า หมื่นครั้ง
    ที่เขาพยายามสร้างหลอดไฟนั่น
  • 3:50 - 3:52
    ตั้งแต่พันครั้งไปจนถึงหมื่นครั้ง
  • 3:52 - 3:54
    เจ.เค.โรวริ่ง ก็น่าจะอยู่ในวิดีโอนั่นด้วย
  • 3:54 - 3:57
    คุณรู้ไหมว่ามีสำนักพิมพ์กี่แห่ง
    ที่เธอเอาแฮร์รี่พอตเตอร์ไปเสนอ
  • 3:57 - 4:00
    ผมเชื่อว่าจำนวนมันอยู่ที่ประมาณ
    12 หรือ 13 นี่แหละ
  • 4:00 - 4:02
    ผมค่อนข้างมั่นใจนะ
    แต่ถ้าเจอคำปฎิเสธซักสองสามครั้ง
  • 4:02 - 4:03
    ผมคงคิดว่า "แย่จัง"
  • 4:03 - 4:05
    หลังจากซักหกหรือเจ็ดครั้ง
    ผมคงคิดว่า "ไม่เอาดีกว่า"
  • 4:05 - 4:07
    ที่แน่ ๆ หลังจากเก้าหรือสิบราย
  • 4:07 - 4:09
    ผมคงกลับมาเป็นโค้ชฟุตบอล
  • 4:09 - 4:10
    หรืออะไรอย่างอื่น แทนที่จะเป็นนักเขียน
  • 4:10 - 4:11
    (เสียงหัวเราะ)
  • 4:11 - 4:11
    ถูกไหมครับ
  • 4:11 - 4:14
    มีคนปฎิเสธตั้งสิบสองครั้ง
  • 4:14 - 4:19
    แต่ฝึกซ้อม ฝึกซ้อม ฝึกซ้อม
    และไม่ยอมรับความล้มเหลว
  • 4:19 - 4:20
    บางทีอาจจะไม่ใช่แค่ การทำซ้ำ ๆ
  • 4:20 - 4:22
    คำตอบน่าจะเป็นความเพียรพยายาม
  • 4:22 - 4:26
    เพราะว่าพวกเราทำอะไรซ้ำ ๆ กันทุกคน
    แต่มีแค่ไม่กี่คนที่พากเพียรจริง ๆ
  • 4:26 - 4:29
    นั่นเป็นทางหนึ่ง
    ที่จะสร้างความเชื่อมั่นในตัวเอง
  • 4:29 - 4:30
    ออกไปข้างนอกนั่น
  • 4:30 - 4:33
    ทำสิ่งที่คุณต้องการทำ
    และอย่ายอมรับคำปฎิเสธ
  • 4:33 - 4:35
    อีกอย่างหนึ่งคือการพูดกับตัวเอง
  • 4:35 - 4:37
    เราต่างก็มีคำพูดประจำที่กับตัวเอง
    วนอยู่ในหัวเรามาตลอด
  • 4:37 - 4:40
    มีใครไปช้อปปิ้งแล้วได้ลองกางเกง
    บ้างไหมครับสัปดาห์นี้
  • 4:40 - 4:41
    ถ้าคุณเป็นผู้หญิง
  • 4:41 - 4:43
    สิ่งแรกที่จะเข้ามาในความคิดก็คือ
  • 4:43 - 4:45
    "แหม กางเกงตัวนี้ใส่แล้วดูอ้วนจัง"
  • 4:45 - 4:47
    และถ้าคุณเป็นผู้ชาย
    มันก็จะเป็นไปในอีกทางแทน
  • 4:47 - 4:49
    "โอ้พระเจ้า เราไม่มีกล้ามเลย
    เนื้อย้วยไปหมด"
  • 4:49 - 4:52
    ใช่ไหมครับ เรามักจะได้ยินเสียงพวกนี้
    ดังก้องอยู่ในหัว
  • 4:52 - 4:55
    ในฐานะนักเรียน
    ถ้ามีใครถามคำถามกับผม
  • 4:55 - 4:58
    ผมจะคิดว่า "โอ ได้โปรดเถอะอาจารย์
    อย่าเรียกผมเลย ผมไม่รู้คำตอบ"
  • 4:58 - 5:00
    แล้วก็ก้มหน้าหลบตา
  • 5:00 - 5:00
    ใช่ไหมครับ
  • 5:00 - 5:03
    ถ้าคุณอยู่ใน...
    ผมจะเล่าอะไรให้ฟัง
  • 5:03 - 5:06
    รองประธานบริหารธุรกิจอยู่ที่นี่
    ผมไม่ควรเล่าซ้ำนะ
  • 5:06 - 5:08
    แต่เมื่อพวกเขาจ้างผม
    ไปเป็นผู้อำนวยการการกีฬา
  • 5:08 - 5:10
    ผมนั่งอยู่ในการประชุมสถาปนิก
  • 5:10 - 5:12
    และผมก็นั่งบื้ออยู่เหมือนเสาต้นหนึ่ง
  • 5:12 - 5:14
    เมื่อเป็นอะไร
    ที่เกี่ยวกับตัวเลขและมุมต่าง ๆ
  • 5:14 - 5:15
    แล้วพวกเขาคุยกันว่า
  • 5:15 - 5:16
    วาล์วรูปกรวย
  • 5:16 - 5:18
    ทางสถาปัตยกรรมนี่
  • 5:18 - 5:21
    เอ่อ ดร.โจเซฟ คุณคิดอย่างไรหรือครับ
  • 5:21 - 5:24
    เอ่อ ผมขอกลับไปค้นดูก่อนนะ
    แล้วจะมาตอบคุณใหม่
  • 5:24 - 5:25
    (เสียงหัวเราะ)
  • 5:25 - 5:26
    ใช่ไหมครับ
  • 5:26 - 5:30
    ผมแบบ โอ้พระเจ้า
    อย่าถามผมเลยนะ อย่าถามผม
  • 5:30 - 5:34
    เราต่างก็มีเสียงแง่ลบ
    ที่ดังอยู่ในหัวของเราทุกคน
  • 5:34 - 5:36
    รู้อะไรไหมครับ
  • 5:36 - 5:39
    มีคนมากพออยู่แล้ว
    ที่คอยบอกเราว่า เราทำไม่ได้หรอก
  • 5:39 - 5:41
    ว่าเรายังทำได้ไม่ดีพอ
  • 5:41 - 5:43
    แล้วทำไมเรา
    ยังจะคอยบอกตัวเองอย่างนั้นอีกล่ะ
  • 5:43 - 5:48
    เรารู้ว่าความคิดส่งผลต่อการกระทำ
  • 5:48 - 5:51
    เราเห็นมันแล้วกับวีดีโอของ
    ดร.เลวี่ เชลดอน
  • 5:51 - 5:53
    เรารู้ว่าความคิดของเรา
    ส่งผลต่อการกระทำ
  • 5:53 - 5:57
    ทำไมเรายังอยากจะพูดสิ่งลบ ๆ
    กับตัวเองอยู่อีกล่ะ
  • 5:57 - 6:00
    เราจำเป็นต้องพูดให้กำลังใจตัวเองสิ
  • 6:00 - 6:02
    มูฮัมหมัด อาลี
    เขาบอกตัวเองว่าอย่างไรครับ
  • 6:02 - 6:05
    ฉันยอดเยี่ยมที่สุด
  • 6:07 - 6:09
    ใครอีกล่ะที่จะเป็นคนบอกคุณ
  • 6:09 - 6:11
    ในช่วงเวลาเงียบสงบในห้องนอน
  • 6:11 - 6:13
    ช่วงเงียบสงบเมื่อคุณแปรงฟัน
  • 6:13 - 6:15
    นั่นเป็นตอนที่เราจำเป็นต้องตอกย้ำ
  • 6:15 - 6:19
    "ฉันเป็นกัปตันเรือของฉันเอง
    และกุมชะตาชีวิตตัวเอง"
  • 6:19 - 6:21
    นั่นเป็นคำยืนยันของผม
  • 6:21 - 6:24
    ผมมาจากโรงเรียนที่มีคนแค่พันคน
  • 6:24 - 6:26
    ผมอยู่ในเมืองที่มีคนแค่พันคน
    เป็นเวลาสิบห้าปี
  • 6:26 - 6:30
    ไม่มีเหตุผลเลยที่ผม
    ควรจะดูแลหน่วยงานการกีฬา
  • 6:30 - 6:32
    สร้างตึก Maple Leaf Gardens
  • 6:32 - 6:35
    แต่ผมเป็นกัปตันเรือของผมเอง
    และกุมชะตาชีวิตตัวเอง
  • 6:35 - 6:39
    ถ้าผมไม่พูดมัน
    ถ้าผมไม่เชื่อคำพูดนี้
  • 6:39 - 6:41
    ก็คงไม่มีคนอื่นจะเชื่อหรอก
  • 6:41 - 6:43
    คุณจะสร้างความเชื่อมั่นในตัวเอง
    ได้อย่างไร
  • 6:43 - 6:46
    อยู่ให้ห่างคนที่คอยบั่นทอนคุณ
  • 6:46 - 6:47
    มีคนพวกนี้เยอะแยะ
  • 6:47 - 6:53
    มูฮัมหมัด อาลี ฉันเก่งที่สุด
    ไม่มีใครดีกว่าฉันอีกแล้ว
  • 6:53 - 6:57
    มันมีความแตกต่างกันระหว่างความอหังการ อัตตา และความหยิ่งทะนงแบบผิด ๆ
  • 6:57 - 7:00
    นี่เป็นแค่การเตือนตัวเอง
    ในยามที่เราอยู่เงียบ ๆ คนเดียว
  • 7:00 - 7:02
    ผมเขียนรายการเอาไว้
  • 7:02 - 7:04
    ติดอยู่ข้างกระจก
  • 7:04 - 7:05
    ทำแบบนั้นนะครับ
  • 7:05 - 7:07
    เกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆ ที่
    ทำให้ผมเป็นผมทุกวันนี้
  • 7:07 - 7:09
    เพราะผมทำความผิดพลาดไว้มากพอ
  • 7:09 - 7:11
    แล้วหนังสือพิมพ์ก็จะลงข่าว
  • 7:11 - 7:13
    ผู้คนรอบข้างก็จะจำได้
  • 7:13 - 7:15
    แล้วก็จะคอยบั่นทอนผมลง
  • 7:15 - 7:17
    และไม่ช้าไม่นานผมก็จะเริ่มเชื่อตามนั้น
  • 7:17 - 7:21
    เคยมีช่วงเวลาที่ความมั่นใจของผม
    ตกต่ำมาก ๆ
  • 7:21 - 7:22
    เป็นช่วงเวลาที่ผมเริ่มรับงานนี้
  • 7:22 - 7:24
    เมื่อผมมาจากไอโอวา
  • 7:24 - 7:27
    ผมไม่รู้หรอกว่าผมจะทำมันได้ไหม
  • 7:27 - 7:30
    ผมต้องเอาจดหมายสร้างความมั่นใจขึ้นมา
  • 7:30 - 7:33
    จดหมายที่ผมเขียนถึงตัวเองเมื่อผมรู้สึกดี
  • 7:33 - 7:36
    ไอวาน ยินดีด้วยที่ได้ปริญญาเอก
    ก่อนอายุ 40 ปี
  • 7:36 - 7:41
    ยินดี... ผมอายุยังไม่ถึง 40 ปีนะครับ
  • 7:41 - 7:42
    (เสียงหัวเราะ)
  • 7:42 - 7:44
    ยินดีด้วยนะ
    ที่ชนะเลิศการแข่งขันระดับชาติ
  • 7:44 - 7:48
    เก่งมากที่เลี้ยงลูกสามคนให้เป็นคนดี
    และแต่งงานกับผู้หญิงที่ใช่
  • 7:48 - 7:50
    ผมเขียนจดหมายถึงตัวเอง
  • 7:50 - 7:52
    มันเป็นรายการคุยโม้ของตัวผมเอง
  • 7:52 - 7:55
    จดหมายส่วนตัวเกี่ยวกับสิ่งที่ผมภูมิใจ
  • 7:55 - 7:56
    เพราะว่ามันจะมีช่วงเวลา
  • 7:56 - 8:00
    และเราทุกคนก็เคยเจอมาในการทำงาน
    ในการใช้ชีวิต
  • 8:00 - 8:03
    ในระหว่างการหางาน
    ในระหว่างความสัมพันธ์
  • 8:03 - 8:05
    เมื่อเราไม่ได้รู้สึกดีกับ
  • 8:05 - 8:06
    ผู้ที่เราเป็น สิ่งที่เราเป็น และที่ที่เราอยู่
  • 8:06 - 8:10
    และผมต้องเอาจดหมายนั้นออกมา
    แล้วก็อ่านมันซ้ำแล้วซ้ำอีก
  • 8:10 - 8:14
    เป็นเวลาประมาณสองสัปดาห์
    เพื่อช่วยให้ผมผ่านพายุลูกนั้นไปได้
  • 8:14 - 8:16
    มันเป็นสิ่งสำคัญนะครับ
  • 8:17 - 8:20
    เลิกพูดจาดูถูกตัวเองในแง่ลบเสียที
  • 8:20 - 8:23
    ถ้าลองมองดู คุณจะเห็นนักกีฬาบางคน
    สวมแถบป้ายเล็ก ๆ
  • 8:23 - 8:25
    หรือไม่ก็มีสายคาดอะไรบางอย่างรอบแขน
  • 8:25 - 8:27
    แลนซ์ อาร์มสตรอง เป็นตัวอย่างที่ดี
  • 8:27 - 8:29
    เขาบอกตัวเองว่าอย่างไรนะครับ
  • 8:29 - 8:33
    อยู่อย่างเข้มแข็ง ไม่ได้เป็นยี่ห้ออะไร
    แต่เป็นการที่เขาเตือนตัวเอง
  • 8:33 - 8:36
    อยู่อย่างเข้มแข็ง
    แล้วมันก็กลายมาเป็นยี่ห้อ
  • 8:36 - 8:39
    เขาจะย้ายมันจากแขนข้างหนึ่งไปอีกข้าง
  • 8:39 - 8:42
    เมื่อเขาเกิดลังเล
    หรือมีความกลัวเกิดขึ้นในใจ
  • 8:42 - 8:44
    อยู่อย่างเข้มแข็ง สวมมันไว้ ไปกันเลย
  • 8:45 - 8:48
    เราต่างก็มีมัน ใส่มันไว้ครับ
  • 8:48 - 8:50
    มีสองวิธี
    ที่จะสร้างความเชื่อมั่นให้กับตัวเอง
  • 8:50 - 8:51
    ผมกำลังกังวลว่าเวลาจะหมด
  • 8:51 - 8:52
    ผมจะบอกวิธีหนึ่ง
  • 8:52 - 8:54
    ที่คุณสามารถ
    สร้างความมั่นใจในตัวเองให้คนอื่นได้
  • 8:54 - 8:56
    เราเป็นโค้ชและนักการศึกษา
  • 8:56 - 8:58
    เราเป็นครู และเราเป็นผู้คน
  • 8:58 - 8:59
    ผู้ที่จะสร้างคุณค่าให้แก่โลกนี้
  • 8:59 - 9:03
    และเมื่อเป็นเช่นนี้ เราช่างวิพากษ์วิจารณ์
    โดยธรรมชาติของเราอยู่แล้ว
  • 9:03 - 9:06
    ผมเป็นโค้ช
    ผมต้องการให้คุณทำประตู
  • 9:06 - 9:09
    ลูกบอลลอยโด่งเกินไป
    "แย่จัง" บอลสูงเกินไป
  • 9:09 - 9:12
    "ขอบคุณโค้ช ผมรู้แล้ว
    ผลที่ออกมาก็บอกผมอยู่แล้ว"
  • 9:12 - 9:13
    แล้วเราจะทำอย่างไรล่ะ
  • 9:13 - 9:15
    ผมอยากให้คุณเอาศอกไว้ตรงนี้
  • 9:15 - 9:16
    อยากให้คุณเอาเขาาไว้เหนือลูกบอล
  • 9:16 - 9:18
    อยากให้คุณโน้มตัวตาม
  • 9:18 - 9:19
    ตูม หน้าคว่ำพื้น ดีมาก
  • 9:19 - 9:21
    สังเกตไหมครับ ผมไม่เคยทำได้เลย
    ในฐานะมืออาชีพ
  • 9:21 - 9:22
    (เสียงหัวเราะ)
  • 9:22 - 9:23
    แล้วเราทำอะไรได้
  • 9:23 - 9:25
    เราแก้ไขข้อผิดพลาดได้
  • 9:25 - 9:26
    เมื่อผมแก้ไขข้อผิดพลาด
  • 9:26 - 9:27
    "จอห์นนี่ นี่แย่มากเลยนะ
  • 9:27 - 9:30
    เธอต้องงอเข่า
    เธอต้องทำอย่างนี้ นี่"
  • 9:30 - 9:33
    ผมทำอะไรกับความเชื่อมั่นในตัวเอง
    ของจอห์นนี่หรือครับ
  • 9:33 - 9:35
    งอเข่าสิ แล้วก็ทำนี่ แล้วก็ทำนี่
  • 9:35 - 9:38
    กว่าคุณจะรู้ตัว จอห์นนี่ก็แย่ไปแล้ว
  • 9:39 - 9:41
    ลืมสิ่งที่จอห์นนี่ทำผิดพลาดไปเสีย
  • 9:41 - 9:44
    แล้วมองไปที่บ็อบ หรือแซลลี่
    หรือเฟรด้าทางนั้นดีกว่า
  • 9:44 - 9:47
    ทำประตูได้ดีเฟรด้า ฉันชอบที่เธองอเข่า
  • 9:47 - 9:50
    เธอโน้มตัวตาม แล้วก็จบด้วยท่าแบบนี้
  • 9:50 - 9:52
    ดีมาก
  • 9:52 - 9:53
    จอห์นนี่ "โอ"
  • 9:53 - 9:56
    ดีมาก จอห์นนี่อย่าเสียกำลังใจ
  • 9:56 - 9:57
    ความมั่นใจของเขาไม่ถูกทำลาย
  • 9:57 - 10:00
    แล้วสิ่งที่ผมได้ทำก็คือ
    ผมสร้างความั่นใจให้เฟรด้าด้วย
  • 10:00 - 10:04
    ลองนึกดูสิครับว่า เราจะเปลี่ยนวิธี
    การเลี้ยงเด็ก ๆ ได้อย่างไร
  • 10:04 - 10:04
    แทนที่จะ
  • 10:04 - 10:07
    "เอาแก้วนั่นออกไปจากเคาน์เตอร์นะ
    เป็นอะไรของแกเนี่ย"
  • 10:07 - 10:08
    (เสียงหัวเราะ)
  • 10:08 - 10:10
    เราต้องคอย "จับถูก" เวลาเขาทำดี
  • 10:10 - 10:12
    ดีมาก ดีมาก
  • 10:12 - 10:14
    ขอบใจมากอลิซ ที่เอาแก้วไปเคาน์เตอร์
  • 10:14 - 10:17
    มันฟังดูง่าย ๆ แต่เราก็ลืมมันไป
  • 10:17 - 10:20
    ในฐานะนักการศึกษา หรือใครบางคนในทีม
  • 10:20 - 10:21
    ถ้าเราสามารถชม
  • 10:21 - 10:24
    พฤติกรรมดี ๆ ที่เราต้องการจะตอกย้ำได้
  • 10:24 - 10:26
    เราลืมมันไป มันฟังดูง่ายเหลือเกิน
  • 10:26 - 10:29
    คอยจับถูก เวลาเขาทำดี
  • 10:29 - 10:32
    เราลืมไป มันเป็นเรื่องง่าย ๆ
  • 10:32 - 10:32
    นี่คือสิ่งที่เขาทำ
  • 10:32 - 10:34
    มีการวิจัยในแคนซัส
  • 10:34 - 10:36
    พวกเขาถ่ายวีดีโอและเราต่างก็ทำเช่นกัน
  • 10:36 - 10:38
    เราเปิดวีดีโอการเล่นของพวกเขา
  • 10:38 - 10:42
    "อืม แต้มนี้เกิดขึ้นเพราะ
    ห่วงไม่ได้ถูกป้องกัน
  • 10:42 - 10:43
    เราไม่ได้เวียนตำแหน่งตรงนี้ใช่ไหม"
  • 10:43 - 10:46
    เราต้องทำอย่างนี้แล้วก็ปิดช่องโหว่ตรงนี้"
  • 10:46 - 10:48
    และ ถ้าหากว่านี่เป็นผลงานเดิม
  • 10:48 - 10:51
    พัฒนาการของทีมรัฐแคนซัส
    ขึ้นไปเป็นแบบนี้
  • 10:52 - 10:54
    จากนั้น พวกเขาบอกว่า
    พวกเขาจะไม่สนใจเรื่องพวกนั้นแล้ว
  • 10:54 - 10:58
    แล้วก็ให้พวกเขาได้เห็น
    แต่ตอนที่พวกเขาทำได้ถูกต้อง
  • 10:58 - 10:59
    จังหวะเวลาที่พวกเขาทำได้สมบูรณ์แบบ
  • 10:59 - 11:01
    ซึ่งไม่ได้เกี่ยวข้อง
    กับการได้แต้มแต่พูดถึงจุดเดียวกัน
  • 11:01 - 11:05
    พัฒนาการกลายเป็นแบบนี้ไปเลย
  • 11:05 - 11:08
    มันเปลี่ยนแปลงและปฏิวัติ
    แนวทางที่พวกเราเหล่าโค้ช
  • 11:08 - 11:09
    มีปฏิสัมพันกับนักเรียนนักกีฬาของพวกเรา
  • 11:09 - 11:12
    เราสามารถเอาไปประยุกต์ใช้กับโลกธุรกิจได้
  • 11:12 - 11:14
    เราเอาไปใช้
    กับการทำงานกลุ่มของนักเรียนได้
  • 11:14 - 11:15
    เราเอาไปใช้กับทีมผู้บริหารได้
  • 11:15 - 11:20
    ง่าย ๆ แค่ คอยจับถูกเวลาพวกเขาทำดี
  • 11:20 - 11:22
    สุดท้าย แต่ไม่ท้ายสุด
  • 11:22 - 11:24
    ลูกของผมทำข้อนี้ได้ดีมาก ๆ
  • 11:24 - 11:27
    คนที่มั่นใจในตัวเอง
    มีวิธิตีความผลของการกระทำ
  • 11:27 - 11:30
    ในทางที่พวกเขาต้องการ
  • 11:30 - 11:34
    ผมถามลูกชายของผม
    ผู้ซื่งเป็นนักกีฬา ที่แย่ แย่มาก ๆ
  • 11:34 - 11:34
    ได้มาจากพ่อเขาครับ
  • 11:34 - 11:36
    (เสียงหัวเราะ)
  • 11:36 - 11:37
    เกมการแข่งขัน
  • 11:37 - 11:38
    เป็นอย่างบ้างลูก
  • 11:38 - 11:41
    โอ้ มันเยี่ยมมากครับ
    ผมทำได้สามประตูแล้วช่วยได้อีกสอง
  • 11:41 - 11:44
    ผมคิด "ฉันไม่เห็นเขาแตะลูกเลยหนิ"
  • 11:44 - 11:46
    แต่เขามีมุมมองของเขาเอง
  • 11:46 - 11:48
    ว่าผลงานของเขาเป็นอย่างไร
  • 11:48 - 11:49
    (เสียงหัวเราะ)
  • 11:49 - 11:51
    ผมชอบจังเลยครับ
  • 11:51 - 11:51
    (เสียงหัวเราะ)
  • 11:51 - 11:54
    ใช่ไหมล่ะ ผมเป็นเหมือนเจ้านี่เลย
  • 11:54 - 11:55
    ผมนี่แบบว่า
    "ผมจำได้ตอนที่ผม
  • 11:55 - 11:58
    พบกับภรรยาอขงผมในห้องโถง
  • 11:58 - 12:00
    "พอลลี เธออยากจะไปดูหนังไหม"
  • 12:00 - 12:02
    คุณผู้หญิง ปิ๊ง ปิ๊ง วิ๊ง วิ๊ง
  • 12:02 - 12:04
    (เสียงหัวเราะ)
  • 12:05 - 12:07
    เธอบอกว่า "อา ไม่ล่ะ"
  • 12:09 - 12:10
    ผมถามเธอใหม่
  • 12:10 - 12:12
    เพราะผมคิดว่า
    เธอยังมองเห็นผมไม่ชัดพอ
  • 12:12 - 12:13
    (เสียงหัวเราะ)
  • 12:13 - 12:15
    บางที เสื้อตัวนั้นอาจดูไม่ดี
  • 12:15 - 12:16
    ใช่ไหม
  • 12:16 - 12:19
    เพราะผมตีความคำปฎิเสธนั้น
    ตามอย่างที่ผมอยากให้เป็น
  • 12:19 - 12:21
    ในที่สุด ผมก็ชวนเธออีกครั้ง
  • 12:21 - 12:24
    เธอบอกผมว่าโดยฝากเพื่อนมาบอก
  • 12:24 - 12:25
    เพราะตอนนั้นเราทำแบบนี้กัน
  • 12:25 - 12:27
    "เธอไม่ไปเดทกับคุณหรอกจนกว่า
  • 12:27 - 12:29
    คุณจะเหลือเป็นคนสุดท้ายบนโลก
  • 12:29 - 12:30
    หรือนรกแตกนั่นแหละ
  • 12:30 - 12:33
    มันมีโอกาสน้อยมาก ๆ
    ที่เราจะต้องช่วยโลก
  • 12:33 - 12:35
    คนอื่นคงคิดว่ามันหมดโอกาสแล้ว
  • 12:35 - 12:37
    แต่ผมคิดว่า
    "เธอบอกว่าผมยังมีโอกาสอยู่นี่นา"
  • 12:37 - 12:38
    (เสียงหัวเราะ)
  • 12:38 - 12:39
    ถูกไหมครับ
  • 12:39 - 12:42
    เพราะนั่นเป็นวิธีที่ผมตีความมัน
  • 12:42 - 12:46
    ถ้าผมจะให้คำแนะนำคุณข้อหนึ่งจากเรื่องนี้
  • 12:46 - 12:48
    มันก็คือไม่มีใครจะเชื่อในตัวคุณ
  • 12:48 - 12:50
    นอกจากคุณจะเชื่อเสียก่อน
  • 12:50 - 12:51
    ลองฟังคำพูดจากวีดีโอนั่นดู
  • 12:51 - 12:53
    พวกนั้นเป็นพวกบ้า
  • 12:53 - 12:56
    คนไม่เข้าพวก พวกนอกคอก
  • 12:56 - 12:57
    ตัวปัญหา
  • 12:57 - 13:00
    พวกที่อยู่ผิดที่ผิดทาง
  • 13:00 - 13:03
    เราเกิดมาแตกต่างกันเพื่อนเอ๋ย
  • 13:03 - 13:05
    และเมื่อคนอื่นมองดูพวกเรา
  • 13:05 - 13:07
    จงเชื่อในตัวเอง
  • 13:07 - 13:08
    ขอบคุณครับ
  • 13:08 - 13:12
    (เสียงปรบมือ)
Title:
ทักษะของความเชื่อมั่นในตัวเอง - ดร.ไอวาน โจเซฟ ( Ivan Joseph) - TEDxRyersonU
Description:

ในฐานะผู้อำนวยการการกีฬาและหัวหน้าโค้ชทีมฟุตบอล Varsity ของมหาวิทยาลัย Ryerson ดร.โจเซฟมักถูกถามว่าทักษะอะไรที่ผู้ฝึกสอนมองหาในตัวนักกีฬา: มันคือความเร็ว ความแข็งแรง หรือความคล่องตัว ในการบรรยายที่ TEDx ดร.โจเซฟเล่าถึงความเชื่อมั่นในตัวเอง และเหตุผลที่ว่าทำไมมันไม่ใช่แค่ทักษะที่สำคัญที่สุดในการกีฬา แต่ยังสำคัญต่อการใช้ชีวิตของพวกเราด้วย
more » « less
Video Language:
English
Team:
closed TED
Project:
TEDxTalks
Duration:
13:21

Thai subtitles

Revisions

Our website uses cookies for analysis purposes.