Something We Want to Tell You!

Co nas czeka!
[przerywnik]

[@dairiqueen] Czy na pewno chcę wiedzieć,
czym Dan był zajęty?

P: Jestem smokiem--gejem.
[oboje się śmieją]

D: Jak wszyscy wiemy, wyraźnie zrobiłem sobie przerwę od regularnego tworzenia treści na Youtubie.

P: Nie kwaczę penisa.

P: Jest to projekt, nad którym pracowaliśmy od... 2017 roku?

D: Chcę jaja w wannie.

D: [małe kaszlnięcie]

[przerywnik]

P: Ten film był nadawany na żywo na aplikacji Stereo, która jest sponsorem "Phil i Phil-aciele"!

P: Dziękuję wam! Aplikacja jest dostępna na App Store i Androida za darmo,

P: Gdzie możecie odsłuchać jakiejkolwiek z moich wcześniejszych transmisji

P: A o godzinie 9 (czas UK) po wrzuceniu tego filmiku będę organizował z Danem

P: after-party, ekskluzywnie w aplikacji!
[dźwięk wystrzeliwującej zabawki]

P: Więc możesz wejść w link w opisie, by do nas dołączyć, lub odsłuchać później.

[muzyka budująca napięcie]
P: On tu jest,

P: On żyje,

P: To mój bardzo specjalny gość... To Dan!
[kulminacja muzyki]

D: Hej! Myślałem-- zapomniałeś wyrażenia "on tu jest, on jest gejem, on boi się życia".

P: Ah! Mogłem to powiedzieć!

D: Ogłosiłeś, że żyję, jakby było to niespodzianką.

P: Być może to jest niespodzianką! Niektórzy nie widzieli twojej twarzy, może myślą

P: Że jesteś pół Danem, pół robotem.
[dźwięki robota] Jakby, co się stało?

D: Czy ja żyję? P: Nie mam pojęcia.
D: To dopiero pytanie.

D: Czy kiedykolwiek byłem żywy? Może przez cały czas byłem tylko wymysłem

D: wyobraźni Phila. [Phil łapie dramatycznie dech]
D: To w zasadzie dość smutna historia.

P: Nie mów tak.

D: Nawiązując do tego -- hej, to przyjemność być tu z powrotem, dziękuję za zaproszenie, kolego. [z naciskiem]

P: I witam wszystkich, którzy dołączyli do nas na aplikacji Stereo, witajcie w audycji!

P: Dobrze widzieć-- (D: Witajcie na chacie!)
P: --widzieć wasze twarze, jak wyskakują na ekranie,

P: Dużo dymków.

D: Nie tylko witamy się z kamerą, lecz też z telefonem.

P: To prawda. [dramatyczny odgłos]
To jest cała akcja.

D: Dlatego też mamy założone słuchawki, nie że jesteśmy niewychowani.

P: Tak robią fajni ludzie, że mają słuchawki przez cały czas w uszach.

P: [udając, że mówi w słuchawkę]
Halo, odbiór.

P: Um, chcę tylko uprzedzić z góry i ostrzec przed Danem, ponieważ

P: Czasami ma on brudne usta.

D: Jak to-- no dobra. [Phil śmieje się]
Masz w tym trochę racji.

D: Jeśli ten film znajdzie się na Youtubie, i tak wszystko ocenzurujesz kwaknięciami i w ogóle.
P: No tak.

D: Ale kto tam wie, co powiem.

P: Czy chcesz mieć swoje pierwsze przekleństwo z głowy, żebyśmy byli przygotowani?

[dramatyczna muzyka]
[Dan napina się]

D: Penis. [P: W porządku]
D: Nie wiem, czemu tak z siebie to wycisnąłem.

P: Wolno ci mówić 'penis', nie przeszkadza mi to. Nie kwaczę penisa.

D: Penis, [kwaknięcie, barknięcie jako cenzura]
P: NIE!

[@heraceres] Hej, o mój boże, bardzo za tobą tęskniliśmy!

P: Tęsknili za tobą!
D: Nie, to mowa o tobie.

P: Nie-- [oboje się śmieją]

D: No, pewnie są jak 'co to za szczur tu siedzi?'

P: Mam nadzieję, że mieliście przyjemny okres świąteczny.

[Dan potakuje]
P: Nasz był dość interesujący, był--

D: Powiedziałeś 'mam nadzieję, że wszyscy mieli przyjemny--' Okej, co to w ogóle za wyrażenie?

(P: Nie wiem!)
D: Po drugie, Phil [w głębokim głosie], to rok 2020.

P: No tak.
D: Nikt nie miał niczego [mamrotanie] przyjemnego.

P: Próbuję siać pozytywną energię!

D: No tak, to pojedyncza energia, która należy nam się pod koniec roku.

[Dan cicho kaszle]
P: Energia.

P: Więc, w tym roku to były raczej Zoom-mas (zoom christmas), ale przynajmniej wręczyliśmy sobie prezenty.

D: To prawda.
P: Kupiłem Danowi nowy sweter, który właśnie teraz ma na sobie,

P: Nie żebym zmusił Dana do jego ubioru, ale--

[sarkastycznie]
D: Nie, Phil wcale nie musiał mnie zmuszać do ubioru swetra, który kupił mi na święta.

P: [grożąc] Ubierz sweter.

P: To czarno-biały sweter z małymi misiami,
(D: Pasuje mi do marki), jednak jest też tam

P: Mały, sekretny żółty miś w rogu swetra.
[odgłos miauknięcia]

P: Próbuje sprawić, aby Dan ubierał więcej kolorów w tym roku.

D: Serio? P: Tak.
D: [śmiejąc się] Życzę Ci z tym powodzenia.

P: To pierwsza faza mojego planu.

D: Nie wypowiedziałeś się jeszcze na temat mojego avatara na Stereo.

P: Wygląda podobnie, uważam-- (D: Czyż na pewno?)
P: Uważam, że masz podobne loki.

D: Dzięki, takie było zamierzenie.

P: Jednakże twoje włosy-- Co się w ogóle stało z twoimi bujnymi lockdown lokami?

P: Gdzie się podziały?
D: Moje--moje średniej długości włosy?

P: Tak! Miałem nadzieję, że je zapuścisz.

D: Wszyscy się nad nimi użalają, no.

D: Nie zapuściłem ich, aby eksperymentować z długością, po prostu nie mogłem ich obciąć.

D: W tym jest rzecz. Zrobiły się takie długie, że musiałbym naprawdę się im poświęcić na dłużej,

D: aby dobrze wyglądały, ale fizycznie mnie irytowała ilość

D: włosów, które dotykają moich uszu. Każdy kto miał przez jakiś czas długie włosy i je znacząco obciął,

D: Wtedy myśli sobie [śmiech], ach moje uszy, w końcu wolne!

D: Więc wtedy przez krótki okres czasu, kiedy lockdown stał się swobodniejszy parę miesięcy temu,

D: Zrobiłem ciach!
P: Ciach--ciach.

D: Więc tak to wygląda.

P: Teraz tego żałujesz, ponieważ jest zimno w Londynie,

P: A ty mogłeś mieć małe włochate nauszniki na uszach.

[efekt dźwiękowy złej odpowiedzi]
D: Dość już o włochatych nausznikach, Phil.

P: [obrażony] No, ale mogłeś! Więc--
D: Mówiłem, ostrzegłem wszystkich.

P: Ja kupiłem Danny'emu jego sweter. (D: No tak.)
Za to Dan kupił mi całe pudełko pełne--

D: Okej, więc, jest to świadectwo jak dobrze znam Phila. Proszę o tego docenienie.

P: Całe pudełko pełne retro słodyczy!
[odgłosy wystrzeliwującej zabawki i aplauz]

P: Z czego się bardzo cieszę. Wiem, że pudełko wygląda jakby zamieszkały tam szczury, ponieważ

P: Ciągle siedzę przed telewizorem i wcinam jego zawartość.

D: Kiedy otworzyłem to pudełko, nie mogłem uwierzyć, że większość z tych słodkości kiedyś istniała,

D: Ponieważ nigdy o nich nie słyszałem, ale reakcja Phila była w stylu,

D: "Och, to whippy wobby dib dobbles! Pamiętam je z dzieciństwa, jak mieszkałem na północy [Anglii]!"

P: Przymknij się, no, ale on był-- powiedział, że jem boomerskie słodycze!

[Dan śmieje się] P: To są Fruit Salads.

D: Czym do cholery jest Fruit Salad?
P: Nie mam pojęcia.

P: Spójrz na to tak. (D: No?)
P: Powinieneś celebrować kulturę swojej przeszłości. (D: Okej.)

P: Przypomniało mi się też ostatnio jakieś wyrywkowe wspomnienie, jak kąpałem się z perłami do kąpieli,

P: I powiedziałem o tym Danowi, a on wtedy naprawdę mi je kupił!

D: Ponieważ jestem tym typem osoby, który kiedy słucha czyjegoś wywodu, zapamiętuje sobie myśl

D: "Hej, za 7 miesięcy pamiętaj, aby zakupić Philowi te perły do kąpieli na święta."

P: To takie-- to takie małe kule do kąpieli, i kiedy wszyscy moi znajomi

P: Kupowali sobie naklejki z piłki nożnej, ja pytałem "Mamo, czy mógłbym proszę dostać perły do kąpieli?"

P: Być może to jakoś o mnie świadczy.
D: Też też jest ważna prośba. (Phil śmieje się)

D: Nie wstydzimy się takich rzeczy w roku 2020. Przechodzimy ten rok, mówiąc:

D: "Precz z piłkami nożnymi, ja chcę kule do wanny, kule w wannie."

P: No i wtedy mój brat wraz z Cornelią kupili mi ogromny słój Percy Pigs.

D: Nie znoszę, kiedy ty-- Czym są Percy Pigs?

P: Percy Pog.
D: Dla wszystkich, którzy--
[odgłos błędnej odpowiedzi]

[Phil śmieje się] P: To jeden z moich tweetów w szkicach, nigdy go ostatecznie nie wysłałem.

P: Są to Percy pogs. Tak naprawdę są--
D: Ku--urde. P: Przepraszam.

P: Myślałem, że to będzie nasze pierwsze kwaknięcie. (D: Aww.)
P: Ale się poprawiłeś.

D: Dobrze wiedzieć, że nie muszę się hamować na przyszły raz.
P: No.

P: Tak naprawdę to tylko świnki jako słodycze, no i smakują jak marzenia.

P: Przejdźmy do naszego pierwszego tematu dnia, którym jest--

D: Wah-wah.
P: 2020! [odgłos radosnego okrzyku dzieci]

D: Czemu to tak powiedziałeś?
P: Chyba nie powinienem był tego tak mówić, nie?

D: Nie, ty-- Spróbuj raz jeszcze.
P: [poważnie] 2020. [odgłos złej odpowiedzi]

[dramatyczny odgłos]
D: [smutnie] 2020?

P: Tak. [odgłos wymiotów]
P: 20-- [odgłos wymiotów] 2020.

P: Chcę usłyszeć o waszych porażkach w roku 2020.
D: To był naprawdę okropny rok-- (P: Tak.)

D: Dla wszystkich, globalnie. No cóż, ty spędziłeś jakieś dwa miesiące robiąc masaże odkażaczem do rąk

D: Masaże odkażaczem do rąk na naszych dostawach zakupów z Tesco.

D: Jest to barwne wspomnienie. W sumie zabawne, z perspetywy czasu.

P: Hej, trzeba-- Miałem niewielką paranoję--
D: To prawda.

P: Mówili mi "umyj wszystko!"

D: Tak, i zdecydowanie się posłuchałeś.
P: No tak, myłem ręce.

D: To zajmowało dwie godziny. (P: Ja dosłownie--)
D: Phil był jak, (odgłos wyciskania płynu), mm, tak,

D: Chcesz trochę aromaterapii? Jak tam napięcie mięśniowe w tej, mm, paczce Pringlesów?

P: Myślę, że kazałeś mi przestać, kiedy spróbowałem umyć jabłko mydłem,

P: A twoja reakcja na to brzmiała "Phil, to zaszło za daleko."
[oboje przytakują]
D: Nie róbcie tego.

D: Chwila, przypomina mi to o-- ta sytuacja, pamiętasz w Manchesterze?

P: Co?
D: Miałeś-- nie, rozpoznałeś dostawcę zakupów z Tesco.

P: O czym ty gadasz? Dan, czemu--
[Phil śmieje się]
P: Czemu o tym wspomniałeś?!

D: Nie musimy-- nie musimy o niej nic więcej mówić.
P: O mój boże.

P: Teraz musimy, bo wszyscy są teraz skonfundowani. Okej, więc przyjechał dostawca Tesco, nie?

P: I wtedy-- Ten gość-- Ten dostaw--
D: No dalej, kontynuuj, Phil.

P: Gość, który dostarczał nasze zakupy wyglądał dość znajomo, więc wtedy powiedziałem:

P: "Wydaję mi się, że skądś Cię znam!" Ale nie chodziło mi, żeby no, poderwać go,

P: Bardziej próbowałem--
D: Był z niego fajnie wyglądający chłopak.

P: Wyglądał trochę na emo gościa. (D: No.)
P: Więc powiedziałem,

P: "Znam Cię skądś!" A on do mnie, [głębokim głosem]:
"Ah, to pewnie-- [śmiech]"

"To pewnie z filmów dla dorosłych, w których występowałem."
[odgłos jojo]

P: A ja na to, "Co? Nie! Nie stąd Cię kojarzę! Tylko--"

"Masz znajomą twarz." On wtedy obrzucił mnie takim spojrzeniem, które mówi,

P: "No jasne, ja wiem, skąd mnie znasz."
P: Sytuacje, w których można się znaleźć - - to jedna z nich. No cóż,

D: Jeżeli Phil to powiedział, was stać na cokolwiek.
P: Nie patrz tak na mnie.

D: Zobaczmy, czy ktoś nam przysłał wiadomość.
P: Okej, zobaczmy.

D: Zobaczymy, czy uda się pobić porażkę Phila.

P: Nie wydaję mi się.
D: Dosłownie.

[@heidiesel] 2020 jest rokiem, w którym musiałam zacząć nosić okulary.

Wizja 20/20 nie jest wizją dla mnie
Oboje: Ooh! [odgłos syreny]

D: Wynoś się, wynoś się, wynoś-- wywal ten telefon na drugi koniec pokoju, w tym momencie,

D: Nie jestem zainteresowany, jak mogłaś?! Chociaż, bedąc szczerym, jeżeli faktycznie nie byłaś w stanie

D: Poprawnie widzieć całe swoje życie, a teraz możesz, to dość emocjonalny moment, (P: Zgadzam się.)

D: I Phil podziela twój ból. (P: Zdecydowanie.)
Pomimo, że nie do końca podziela twojego okropnego

D: Poczucia humoru, którego nie popieramy.

P: Dobrze, że poprawiła mi się moja wada wzroku, więc nie stanę się w najbliższej przyszłości ślepy jak kret.

P: Albo się mylę i wkrótce oślepnę, nadal mam czas.

D: Tak myśląc, to był dość problemowy rok dla większości osób. [Phil potakuje]
D: Powiedziałbym, że

D: Na początku, jako introwertyk, była to dla mnie nowość, i myślałem:

P: Ooo.
D: "Może jestem do tego przeznaczony, nie przeszkadza mi siedzenie w domu."

D: To mi minęło. Nie mówię już rzeczy w stylu, "Haha, iksde, i tak siedziałem w domu." Nigdy nie pragnąłem wyjść

D: Na zewnątrz tak bardzo w moim życiu, nawet nie masz pojęcia. (P: Wiem.)
D: Jeżeli mógłbym udać się do parku,

D: I zobaczyłbym człowieka, moja reakcją byłoby "POLIŻ MNIE, POPIEŚĆ MNIE!"
P: Poliż mnie?