-
من اقیانوس هستم.
-
من آبم.
-
بیشتر این سیاره منم.
-
من به آن شکل دادم.
-
هر رودی،
-
هر ابری،
-
و هر قطره بارانی،
-
همه به من باز می گردند.
-
به هر صورت،
-
هر چیز زنده ای به من نیاز دارد.
-
خاستگاه منم.
-
آنها از من بیرون خزیدند.
-
انسان ها؟
-
متفاوت نیستند.
-
هیچ چیز به آنها بدهکار نیستم.
-
من می دهم.
-
آنها می گیرند.
-
اما همیشه می توانم پس بگیرم.
-
همیشه همینطور بوده.
-
به هرحال سیاره ی آنها نیست.
-
هیچ وقت نبوده.
-
و هیچ گاه نخواهد بود.
-
اما انسان ها،
-
بیشتر از چیزی که می بخشند، برمی دارند.
-
مرا مسموم می کنند و انتظار دارند به آنها غذا دهم.
-
خب، به این روش پیش نمی ره.
-
اگر انسان ها می خواهند در طبیعت همراه من وجود داشته باشند،
-
و از من،
-
پیشنهاد می کنم به خوبی گوش دهند.
-
فقط یکبار این را خواهم گفت.
-
اگر طبیعت سلامت باقی نماند،
-
انسان ها زنده نمی مانند.
-
به همین سادگی.
-
من، روزگار می گذارنم، با یا بدون انسان ها.
-
من اقیانوسم.
-
یکبار کل سیاره را پوشانیدم.
-
و همیشه می توانم دوباره چنین کنم.
-
همه ی چیزی بود که باید می گفتم.
-
طبیعت به آدم ها نیازی ندارد.
-
آدم ها به طبیعت نیاز دارند.
-
Conservation International
-
www.natureisspeaking.org
