Hava kirliliğinden yapılmış mürekkep

Çevremizdeki havada bulunan kirliliği ele geçirebilseydik ve onu yararlı bir şeye dönüştürebilseydik ne olurdu? Mucit Anirudh Sharma, PM 2,5 kirlilikten yapılmış elverişli siyah mürekkep olan hava-mürekkebini nasıl yarattığını paylaşıyor. Yeni karbon temelli malzemelerin nasıl moda, basım ve paketleme gibi sanayilerdeki eski metotları bozduğunu ve bu sırada dünyayı birazcık bile olsa daha temiz yaptığını öğrenin.

Her yıl, dört-beş milyon insan,

dünya çapında hava kirliliğine

maruz kalarak ölüyor.

Bu gördüğünüz bakteri üretme tabağı,

bir piroliz bitkisinden yakalanan

yaklaşık 20 dakikalık kirlilik içeriyor.

Bu PM 2.5.

Bu tanecikleri şimdi görebilirsiniz

ama havada iken onları görmezsiniz.

O kadar küçükler ki akciğerlerimiz,
vücudumuz onları filtreleyemez

ve zamanında tedavi edilmezse

astım ve akciğer kanseri olarak
vücudumuzda kendilerini bulurlar.

2012'de öğrenciyken
Hindistan'a olan bir yolculuğumda

bu resmi çektim.

Bu resim kafama kazındı.

Bir yandan bu dizel jeneratörünün
egzozunu görüyorsunuz,

enerji üreterek

insan gelişiminin, hızlı sanayileşmenin

ve bir toplum olarak son
100 yılda ne hale geldiğimizin

bir simgesi olan aynı jeneratör.

Ama diğer bir yandan

jeneratörün emisyonundan yapılan

aynı artık iri parçacıklı atıktan üretilen

bu çok ilginç, üçgen, siyah
renkli numuneyi görüyorsunuz.

Bu resim bana bir fikir verdi

ve beni mürekkepler ve kirlilik hakkında
tekrardan düşünmeme sebep oldu

çünkü o siyah renkli izi oluşturuyordu.

Gerçek şu ki kullandığımız
geleneksel siyah mürekkeplerin çoğu

fabrikalarda fosil yakıtları
yakarak üretilmektedir.

Tüm dünyada is karasını ve her gün
kullandığımız siyah mürekkepleri

üretmek için fosil yakıtları
yakan fabrikalar var.

Ama arabalarımız, makinelerimiz
ve egzozumuz tarafından zaten

milyonlarca litrelik fosil yakıtın
yandığını hesaba katarsak

o kirliliği ele geçirebilseydin ve
geri dönüşümünü sağlamak

ve o mürekkepleri yapmak için
kullanabilseydiniz ne olurdu?

Bu deneye bir şans vermeye karar verdim.

Boston'daki laboratuvarıma geri
döndüm ve küçük bir deney yaptım.

Boston'da kullanabileceğim
pek bir kirlilik bulamadım,

bu yüzden son çareyi
bir mum kullanmakta buldum.

Bu bir deneydi.

Bir mum yaktım,

mumun isini emecek olan
bu makineyi inşa ettim,

biraz sebze yağıyla
ve vodkayla karıştırdım

çünkü bir kendin yap ustası için
bunlar gerçekten kolaylıkla mevcuttu.

(Kahkahalar)

Bunları karıştırdıktan sonra

kartuşa dolacak olan
mürekkebin temel şeklini

seri bir şekilde üreteblirsiniz

ve şimdi bununla basım yapabilirsiniz.

Bu benim kirlilik ile basım deneyinin

"Merhaba, Dünya!" deyişimdi.

Bu, bakteri üretme tabağında gösterdiğim

dışarıda yanmakta olan herhangi bir fosil
yakıtın sonucu olan aynı kirlilik.

2015'te bu deneyi bir adım
ileri taşımaya karar verdim.

Hindistan'da hava kirliliğinin elde
ediliminde ve geri dönüşümünün

sağlanması üzerinde çalışabileceğim
bir laboratuvar kurdum.

İyi zamanlarında laboratuvar buna
benzer bir şekilde görünürdü.

Ama deneyler her zaman kontrol
altında değildi ve felaketler yaşandı.

Deney sürerken laboratuvar buna
benzer bir şekilde sonuçlanırdı.

Nereye gitmek istediğimizi biliyorduk

ama oraya nasıl ulaşağımızdan
tam olarak emin değildik.

Sanırım bazen binadan
laboratuvarın yanından gelip geçenler

"Bu çocuklar orada bomba
yapıyorlar" diye düşünürdü

çünkü etrafta çok fazla
yangın, kablo ve duman vardı.

(Kahkaha)

Bir garaja taşınmaya ve deneyleri
bir adım ileriye taşımaya karar verdik.

Bir garaj tuttuk ve ilk zamanlar
Bangalore civarında

bu makinelerle araba ile geziniyorduk.

Bu ilk prototip.

İnsanların bize attıkları
bakışları hayal edin

"Bu arabalar etrafta gezinip ne yapıyor?"

Bu geleneksel
bir dizel arabadan yayılan kirliliği

ele geçirecek olan
sistemimizin ilk prototipi.

Bu teknolojinin ilk evresi.

Biz teknolojiyi geliştirdik
ve bir dizel jeneratör gibi

sabit kirlilik kaynaklarından kirlilik
ele geçirecek bu versiyonu yarattık.

Görürseniz bütün duman bu
makineyi açar açmaz kayboluyor.

Motorun performansını etkilemeden

dizel jeneratörden yayılan kirliliğin
%95ini ele geçirebiliyoruz.

Bu ele geçirdiğimiz hakkında
konuştuğumuz parçacıklı madde

bu durumda, 3 ile 4 saat arasında
bir jeneratörün çalışması.

Deneylerimiz ve araştırmamız gelişirken

çok büyük bir şirket, çok büyük
bir marka bize geldi ve şöyle söyledi;

"Bu fikri siz çocuklarla birlikte
ileriye taşımak istiyoruz

ve bunu çok bilinen
bir forma taşımak istiyoruz."

"Hadi bu kirlilikten
yaptığınız mürekkeplerle

bir küresel sanat kampanyası
yapalım." dediler.

Mürekkeplerin nasıl
gözüktüğünü size göstereyim.

Bu kalem, araba kirliliğinin 40 ila 50
dakikasının geri dönüşümüyle yapıldı,

şu bahsettiğimiz bakteri
üretme tabağındaki aynı kirlilik.

O kadar koyu siyah ki
onunla yazabilirsiniz.

PM 2.5 yazacağım

ki bu yanlış.

Bu aynı kirlilikten elde
edilmiş çok koyu bir siyah.

Laboratuvar seviyesinde
daha fazla araştırmadan sonra,

bu fikrin çok büyük bir deneyini yapmamız
için büyük bir şirketten teklif aldık.

Bir marka olduğundan iki kez düşünmedik.

"Hadi yapalım" dedik.

Laboratuvarda icat etmek başka bir şey

bu fikirleri alıp onları gerçek dünyaya
uygulamak tamamen bambaşka bir şey.

İlk zamanlarda, son çareyi kendi
evlerimizi ve mutfaklarımızı

mürekkep yapıcı fabrikalar olarak

kendi yatak odalarımızı
ve oturma odalarımızı

bu mürekkepleri yapmak için ilk üretim
hattı olarak kullanmakta bulduk.

Bu, tüm dünyada hava mürekkebiyle
resim yapacak sanatçılara

mürekkep tedarik etmek için kullanılan
ortağım Nikhil'in kendi yatak odası.

Bu da Nikhil, tüm dünyada
sanatçılar kullanabilsin diye

limanlara AIR-INK ulaştırırken.

Çok geçmeden, tüm dünyada binlerce
sanatçının AIR-INK kullanmaya

ve buna benzer sanat eserlerinin ortaya
çıkmaya başladığını görmeye başladık.

Kısa bir süre içinde, binlerce siyah ve
beyaz kirlilikten yapılmış sanat eserleri

küresel çapta ortaya çıkmaya başladı.

Bana inanın, bir grup bilim adamı,
mühendis ve mucit için

kendi ürünlerinin tüm dünyadaki
bazı en iyi sanatçılar tarafından

artık kullanılmasından daha
tatmin edici bir şey yoktu.

Bu "Contagious" dergisinin
geçen seneki kapağı,

laboratuvarlarımızda yaptığımız
aynı mürekkep kullanılarak yapılmıştı.

Bu, The Rolling Stones'un
"Paint It Black" şarkısı için resmeden

İngiliz sanatçı Christian Furr
tarafından yapılmış ünlü bir resim.

Bu kalem ve mürekkepte tam anlamıyla

çok beğenilen ve popüler kültür
sanat eserlerinden çok daha fazlası var.

Bizim şimdiki hedefimiz
kara para kazandıracak

-- sadece para demek istedim

(Kahkahalar)

tüm dünyada son binlerce yıldır üretilen
klasik siyah mürekkeplerin yerine geçicek

yüksek kalite basım işlemi ve
mürekkepler üretecek bir şirket kurmak.

Tüm dünyadaki artan popüleritemiz ve
sanat eserlerimizden kısa bir süre sonra

çok farlı bir problemle
karşı karşıya kalmaya başladık.

"Bu kirlilik ile ne yapabilirsiniz?"

diye sorarak ofis adresimize
kirlilikle dolu torbalar gönderen

çevreyi kirletenlerden
e-postalar almaya başladık.

Şimdi Mumbai'daki laboratuvarımız Çin'den,

Hindistan'dan, Londra'dan, aklınıza
neresi gelirse, kirlilik örnekleri var.

Üstelik bu sadece başlangıç.

Bu çevreyi kirleten kişi PM 2.5 ile dolu
torbaları ona biraz para ödersek onun için

geri dönüştürüp dönüştüremeyeceğimizi
sorarak bu resmi gönderdi.

Eğer o kirliliği almasaydık ne yapardı?

Muhtemelen civarda bir nehir veya
çöp sahası bulur ve oraya dökerdi.

Ama şimdi diğer yandan AIR-INK iktisadını

hallettiğimiz için onu bu kirliliği bize
vermeyi ve ondan mürekkep yapmayı

ve çok daha değerli ürünlere
çevirmeyi teşvik edebiliyoruz.

Hepimizin bildiği üzere
kirlilik evrensel bir katil.

Mürekkebimizin dünyanın kirlilik
problemini çözeceğini iddia edemeyiz.

Ama bu probleme birazcık farklı bir açıdan
bakarsanız ne yapılabileceğini gösteriyor.

Şu anda tuttuğum bu tişörte bakın.

Bu, bahsettiğim aynı AIR-INK'ten yapıldı.

Bu bakteri üretme tabağının
içindeki aynı kirlilikten

ve dışarıda yürürken hepimizin nefes
aldığı aynı kirlilikten yapıldı.

Bundan daha iyisi yapmak için çalışıyoruz.

Çok teşekkür ederim.

(Alkışlar)