I Zasada Dynamiki Newtona

Główne założenia I Zasady Dynamiki Newtona

Ludzie zawsze dostrzegali to, że jeśli mamy pewien przedmiot,

który się porusza;

przyjmijmy, że to jest poruszający się przedmiot

wędrujący w prawo, tutaj

to wygląda na to, że zatrzymuje się on sam z siebie.

Że jeśli nie zadziałamy na ten poruszający się obiekt,

on sam dąży do zatrzymania się.

Znieruchomieje.

I z drugiej strony,

jeśli chcesz aby ten przedmiot poruszał się nadal,

musisz zastosować względem niego siłę.

W naszym codziennym doświadczeniu

nigdy nie obserwujemy przedmiotów poruszających się bez przerwy

bez czyjegoś działania na nie.

Wygląda na to, że taki obiekt zawsze się zatrzyma.

I to jest powód, dla którego przez większą część historii ludzkości,

prawdopodobnie również prehistorii, ale pełną wiedzę mamy dopiero od czasów starożytnej Grecji

cały czas, aż do początków XVI wieku,

więc przez co najmniej 2000 lat,

przyjmowano, że "przedmioty mają naturalną tendencję do zatrzymywania się".

Przedmioty...mają... tendencję.... do nieruchomienia, czy też zatrzymywania się.

I jeśli chcesz utrzymać ten przedmiot w ruchu,

musisz zastosować pewnego typu siłę.

I jeszcze raz, ten fakt jest jak najbardziej zgodny

z codziennym ludzkim doświadczeniem,

to jest coś, czego ciągle doświadczamy w naszym życiu.

Ale w XVI wieku pojawili się Ci panowie

I może jesteś zaskoczony, że widzisz tu trzech panów,

ponieważ sprawa dotyczy I zasady dynamiki Newtona

I rzeczywiście, jednym z tych panów jest

Sir Isaac Newton.

Tu mamy Newtona

Ale Ci dwaj mężczyźni mieli duże zasługi dla tego zagadnienia

ponieważ w istocie opisali oni

to o czym mówi I zasada dynamiki Newtona

i zrobili to wcześniej niż Newton.

To jest Galileusz.

A to Rene Descarts.

Opisali Oni sprawę w inny sposób,

I mówiąc szczerze, Newtonowi przypisuję się tę zasługę

ponieważ w istocie włączył on to prawo w szerszą strukturę

wraz z jego innymi Zasadami Dynamiki i Prawem Powszechnego Ciążenia,

co było prawdziwym fundamentem dla mechaniki klasycznej

i zdawało się wyjaśniać, przynajmniej do XX wieku,

w większości to, jak działa rzeczywistość.

Wielka przenikliwość tych ludzi polegała na tym - i było to bardzo sprzeczne z powszechną intuicją -

(Przenieśmy się teraz do XVI wieku)

że Ci oto panowie stwierdzili, że

może to działa inaczej.

Może przedmioty mają tendencję do utrzymywania swojej prędkości i kierunku.

i jeśli ich prędkość jest zerowa to będą utrzymywać się w spoczynku

chyba, że zadziałała na nie niezrównoważona siła.

Zatem kompletnie przeciwny sposób myślenia.

Przez ponad 2000 lat, przedmioty zatrzymywały się same

jeśli chcesz je utrzymać w ruchu musisz użyć siły.

Ci mężczyźni mówią:

Przedmioty mają tendencję do ciągłego utrzymywania ruchu

i jedynym sposobem, żeby je zatrzymać jest

zadziałanie na nie, zmienienie prędkości

lub jakiś sposób zmiany kierunku

- zadziałanie na nie niezrównoważoną siłą.

Może zapytasz:

Ej, Sal o co tu chodzi?

Przed chwilą mówiłeś o tym

stwierdziłeś, że przez znamienitą większość historii ludzkości

łącznie z moją osobistą historią

to jest to co obserwuję!

Jak Ci faceci mogą mówić, że rzeczy mają tendencję

do poruszania się w nieskończoność?

To wygląda na obalone

Taka była wielka przenikliwo

hmm.. może te przedmioty nie mają same z siebie

tendencji do zatrzymywania się, ale z powodu oddziaływania

z ich środowiskiem generowane są siły,

które powstrzymują ich ruch

Więc kiedy myślisz, że zostawiasz ten przedmiot sam sobie

w rzeczywistości działa siła próbująca zatrzymać go.

I w tym konkretnym przypadku, tutaj

siłą zatrzymującą jest siła tarcia.

to jest oddziaływanie między klockiem a podłożem.

Więc w tym wypadku, gdy myślisz, że zostawiasz ten przedmiot sam sobie

masz blokującą siłę dążącą do zatrzymania ruchu

siłą tą jest siła tarcia.

I Ci mężczyźni zdali sobie z tego sprawę,

ponieważ powiedzieli

spójrz, gdyby to była wrodzona cecha tego klocka

niezależna od środowiska

zatrzymywałby się zawsze

w mniej więcej ten sam sposób.

Ale Oni zauważyli, że gdybyśmy wykonali odrobinę gładszą powiezchnie

ten przedmiot wędrowałby dalej i dalej.

Może gdybyśmy wyeliminowali owo tarcie,

gdybyśmy zrobili powierzchnię kompletnie pozbawioną tarcia

zupełnie gładką, przedmiot ten rzeczywiście podróżowałby w nieskończoność.

Nie mieli oni luksusu jakim jest możliwość wystrzelenia

satelity w kosmos

więc był to bardzo, ale to bardzo niezgodny z powszechną intuicją myślowy eksperyment.

Może zapytasz, co z innymi rzeczami?

Co się dzieje gdy działam siłą?

Bo w moim życiu codziennym

Kiedy chcę przepchać telewizor przez pokój

używam siły do tego.

Ci goście odpowiedzieliby Ci, że

wszystko co robisz,

jeśli utrzymujesz stałą prędkość przesuwając telewizor,

wszystko co robisz to przeciwdziałanie tej negatywnej sile.

Więc gdyby to było przesuwanie telewizora przez dywan

to jest siła tarcia działająca przeciw

ruchowi tego przedmiotu

i w istocie tylko ją równoważysz gdy pchasz telewizor.

Jeśli zrównoważysz to idealnie

będziesz w stanie utrzymać tę prędkość.

Jeśli chcesz przyśpeiszyć

musisz użyć więcej siły zgodnie z kierunkiem w którym go przesuwasz

Podziękowania dla Sala :)