Return to Video

Andrew Blum: Czym naprawdę jest Internet?

  • 0:01 - 0:03
    Jak dotąd pisałem
    głównie o architekturze,
  • 0:03 - 0:05
    o budynkach,
    a pisanie o architekturze
  • 0:05 - 0:08
    opiera się na pewnych założeniach.
  • 0:08 - 0:11
    Architekt projektuje budynek,
    który staje się miejscem,
  • 0:11 - 0:13
    lub też architekci projektują
    wiele budynków,
  • 0:13 - 0:16
    które tworzą miasto,
    niezależnie od skomplikowanej
  • 0:16 - 0:19
    mieszanki sił politycznych,
    kulturowych i ekonomicznych,
  • 0:19 - 0:22
    które je kształtują.
    W efekcie można pojechać
  • 0:22 - 0:24
    i je zwiedzać,
    przechadzać się po nich,
  • 0:24 - 0:26
    poczuć ich zapach.
  • 0:26 - 0:30
    Można doświadczyć ich przestrzeni.
  • 0:30 - 0:32
    Jednak w przeciągu
    ostatnich kilku lat
  • 0:32 - 0:35
    obserwuję coś uderzającego.
    Coraz mniej wychodzę na zewnątrz,
  • 0:35 - 0:39
    a coraz więcej siedzę przed
    monitorem komputera.
  • 0:39 - 0:43
    W szczególności od około 2007 roku,
    od zakupu iPhone'a,
  • 0:43 - 0:45
    nie tylko całymi dniami
    siedziałem przed komputerem,
  • 0:45 - 0:47
    ale również wpatrywałem się
  • 0:47 - 0:50
    w ten mały ekran, który
    nosiłem w kieszeni.
  • 0:50 - 0:53
    Najbardziej zaskakujące było to,
    jak szybko moja relacja
  • 0:53 - 0:56
    ze światem zewnętrznym
    zaczęła się zmieniać.
  • 0:56 - 0:58
    W tym stosunkowo krótkim
    okresie czasu,
  • 0:58 - 1:01
    powiedzmy w ciągu 15 lat
    przebywania online,
  • 1:01 - 1:04
    czy też, dla niektórych,
    od czterech lub pięciu,
  • 1:04 - 1:07
    nasz stosunek do otoczenia
    zmienił się,
  • 1:07 - 1:09
    nasza uwaga jest nieustannie
    rozpraszana.
  • 1:09 - 1:12
    Równocześnie wpatrujemy się w monitory
  • 1:12 - 1:13
    i obserwujemy świat zewnętrzny.
  • 1:13 - 1:16
    A to, co najbardziej mnie uderzyło, to to,
  • 1:16 - 1:19
    że świat wewnątrz ekranu,
  • 1:19 - 1:23
    wydaje się być pozbawiony
    jakiejkolwiek fizyczności.
  • 1:23 - 1:26
    Gdy wpisać w wyszukiwarkę hasło "Internet",
  • 1:26 - 1:29
    to jedyne, co znajdujemy,
    to znany obrazek autorstwa Opte,
  • 1:29 - 1:32
    przedstawiający sieć jako Drogę Mleczną,
    nieskończoną przestrzeń,
  • 1:32 - 1:34
    gdzie, wydawać by się mogło,
    w ogóle nas nie ma.
  • 1:34 - 1:36
    Wydaje się, że nigdy nie będziemy
    w stanie pojąć go w całości.
  • 1:36 - 1:40
    Przypomina mi zdjęcie Ziemi
    wykonane przez ekipę Apollo 17
  • 1:40 - 1:43
    "Blue Marble", które podobnie sugeruje,
  • 1:43 - 1:45
    że nie jesteśmy w stanie
    jej zrozumieć jako całości.
  • 1:45 - 1:49
    W obliczu tej przestrzeni
    zawsze będziemy mali.
  • 1:49 - 1:52
    Jeśli zatem istniał świat
    wewnątrz ekranu komputera
  • 1:52 - 1:55
    oraz świat fizyczny wokół mnie,
    nie byłem w stanie sprawić,
  • 1:55 - 1:58
    by zeszły się w jednym miejscu.
  • 1:58 - 2:01
    I wtedy stało się to.
  • 2:01 - 2:04
    Jak to czasem bywa,
    mój Internet się zepsuł,
  • 2:04 - 2:07
    facet od kablówki
    przyszedł go naprawić.
  • 2:07 - 2:09
    Zaczął od zakurzonej
    plątaniny kabli za kanapą
  • 2:09 - 2:12
    śledził je na zewnątrz budynku,
    w piwnicy, na podwórku,
  • 2:12 - 2:15
    i znalazł całą plątaninę kabli na ścianie.
  • 2:15 - 2:18
    Wtedy zobaczył biegającą po kablu wiewiórkę
  • 2:18 - 2:20
    i powiedział: "Oto problem.
  • 2:20 - 2:25
    Wiewióra żeruje na pańskim Internecie."
    (Śmiech)
  • 2:25 - 2:28
    Osłupiałem. Internet jest
    transcendentną ideą.
  • 2:28 - 2:31
    To zestawy protokołów,
  • 2:31 - 2:35
    które zmieniły wszystko - od zakupów
    po randkowanie czy rewolucje.
  • 2:35 - 2:37
    Zdecydowanie nie jest to coś,
  • 2:37 - 2:41
    co mogłaby zjeść wiewiórka.
    (Śmiech)
  • 2:41 - 2:43
    Jednak na to wyglądało.
  • 2:43 - 2:46
    Wiewiórka rzeczywiście
    pogryzła mi internet. (Śmiech)
  • 2:46 - 2:48
    Od tego momentu nie mogłem pozbyć się
    tej myśli z głowy.
  • 2:48 - 2:50
    Co by się stało, gdyby
    wyszarpnąć kabel ze ściany
  • 2:50 - 2:52
    i zacząć go śledzić.
    Dokąd by mnie zaprowadził?
  • 2:52 - 2:55
    Czy Internet jest miejscem,
    które można odwiedzić?
  • 2:55 - 2:57
    Czy mogę tam pójść?
    Kogo bym tam spotkał?
  • 2:57 - 3:00
    Czy coś tam w ogóle jest?
  • 3:00 - 3:03
    Odpowiedź bezwarunkowo brzmiała "nie".
  • 3:03 - 3:06
    Ta czarna skrzynka z czerwonym światełkiem
    to Internet,
  • 3:06 - 3:09
    jak w serialu ''Technicy-magicy".
  • 3:09 - 3:13
    Internet zwykle mieszka na szczycie Big Bena,
  • 3:13 - 3:16
    ponieważ tam jest najlepszy zasięg,
  • 3:16 - 3:19
    jednak oni wynegocjowali,
    że ich koleżanka może go pożyczyć
  • 3:19 - 3:22
    na popołudnie, by użyć w swojej prezentacji.
  • 3:22 - 3:25
    "Mędrcy Internetu" byli skłonni na to przystać
  • 3:25 - 3:28
    na krótki czas.
    Kobieta patrzy na to i pyta:
  • 3:28 - 3:31
    "To jest Internet?
    Cały Internet? Ciężki jest?"
  • 3:31 - 3:35
    Oni na to: "Oczywiście, że nie!
    Internet nic nie waży."
  • 3:35 - 3:37
    Poczułem się zażenowany.
    Szukałem rzeczy,
  • 3:37 - 3:40
    której szukają jedynie głupcy.
  • 3:40 - 3:42
    Internet był bezkształtną plamą,
  • 3:42 - 3:45
    głupim czarnym pudełkiem
    z mrugającym światłem.
  • 3:45 - 3:47
    To nie był prawdziwy świat.
  • 3:47 - 3:50
    Jednak świat Internetu naprawdę istnieje.
  • 3:50 - 3:52
    Przez niemal dwa lata
  • 3:52 - 3:56
    odwiedzałem ogromne bazy danych
  • 3:56 - 3:58
    zużywające tyle samo energii
    co miasta, w których się znajdują.
  • 3:58 - 4:01
    Odwiedzałem miejsca jak to.
    Hudson Street 60 w Nowym Jorku,
  • 4:01 - 4:03
    jedno z niewielu miejsc na świecie,
  • 4:03 - 4:06
    z krótkiej listy około tuzina,
  • 4:06 - 4:09
    gdzie więcej sieci Internetu łączy się z innymi
  • 4:09 - 4:10
    niż gdziekolwiek indziej.
  • 4:10 - 4:13
    A to łączenie to zdecydowanie
    fizyczny proces.
  • 4:13 - 4:15
    To łączenie routerów jednej sieci,
    jak Facebook,
  • 4:15 - 4:18
    Google, B.T., Comcast, Time Warner,
  • 4:18 - 4:20
    za pomocą zazwyczaj żółtego
    kabla światłowodowego,
  • 4:20 - 4:23
    z routerem innych sieci,
  • 4:23 - 4:28
    a to zdecydowanie fizyczna
    i zaskakująco intymna czynność.
  • 4:28 - 4:31
    Budynek przy Hudson i kilkanaście podobnych
  • 4:31 - 4:33
    mieszczą w sobie 10 razy więcej
    połączeń sieciowych
  • 4:33 - 4:35
    niż cała dzielnica.
  • 4:35 - 4:37
    Takich miejsc jest naprawdę niewiele,
  • 4:37 - 4:40
    A Hudson 60 jest
    szczególnie interesujące,
  • 4:40 - 4:43
    ponieważ to "dom"
    kilku bardzo ważnych sieci,
  • 4:43 - 4:45
    które służą podmorskim kablom,
  • 4:45 - 4:47
    które biegną pod powierzchnią oceanu
  • 4:47 - 4:49
    i łączą Europę z Ameryką,
    łączą nas wszystkich.
  • 4:49 - 4:53
    Na nich w szczególności
    pragnę się skupić.
  • 4:53 - 4:57
    Jeśli Internet to rzeczywiście
    globalny fenomen,
  • 4:57 - 4:59
    i żyjemy w globalnej wiosce,
    to tylko dzięki kablom
  • 4:59 - 5:01
    pod powierzchnią oceanu.
  • 5:01 - 5:04
    W tym wymiarze wydają się być
    niesamowicie małe.
  • 5:04 - 5:07
    Można je objąć dłonią.
    Są jak szlauch ogrodowy.
  • 5:07 - 5:11
    Jednak w innym wymiarze
    są ogromne,
  • 5:11 - 5:13
    jak tylko można sobie wyobrazić.
  • 5:13 - 5:16
    Rozciągają się poprzez ocean.
    Mają długość od trzech do pięciu,
  • 5:16 - 5:18
    ośmiu tysięcy mil morskich.
  • 5:18 - 5:21
    i nawet jeśli stojąca za tym inżynieria
    i technologia obliczeniowa
  • 5:21 - 5:24
    jest niezwykle skomplikowana,
    podstawowe elementy
  • 5:24 - 5:28
    procesu są szokująco proste.
    Światło wchodzi do przewodu z jednej,
  • 5:28 - 5:31
    a wychodzi z drugiej strony oceanu,
    i zazwyczaj pochodzi
  • 5:31 - 5:34
    z budynku zwanego naziemną stacją końcową transoceanicznego kabla telekomunikacyjnego,
  • 5:34 - 5:37
    który zazwyczaj znajduje się
    w dyskretnej nadmorskiej okolicy.
  • 5:37 - 5:40
    Na dnie oceanu znajdują się
    przypominające kształtem tuńczyki
  • 5:40 - 5:42
    wzmacniacze, które wzmacniają sygnał co 50 mil.
  • 5:42 - 5:46
    A skoro szybkość transmisji
  • 5:46 - 5:49
    jest zawrotna, podstawowa jednostka
    to 10 gigabitów na sekundę
  • 5:49 - 5:52
    długości fali światła,
    jakieś 10 tys. razy
  • 5:52 - 5:55
    szybsze niż wasze połączenie,
    zdolne przenieść 10 tys. mediów strumieniowych.
  • 5:55 - 5:58
    Ale nie tylko.
    Można wprowadzić nie jedną falę
  • 5:58 - 6:01
    a 50, 60 czy nawet 70 różnych fal
    czy kolorów światła
  • 6:01 - 6:04
    do pojedynczego włókna światłowodu,
  • 6:04 - 6:07
    a następnie osiem włókien w kablu,
    rozchodzących się po 4 w każdym kierunku.
  • 6:07 - 6:09
    a następnie osiem włókien w kablu,
    rozchodzących się po 4 w każdym kierunku.
  • 6:09 - 6:13
    Są one maleńkie,
    o grubości włosa.
  • 6:13 - 6:15
    A następnie łączą się
    gdzieś na kontynencie.
  • 6:15 - 6:17
    Łączą się w takiej
    oto studzience włazowej, dosłownie.
  • 6:17 - 6:20
    Oto miejsce, gdzie 5 tys. mil kabli
    zostaje podłączonych.
  • 6:20 - 6:25
    Stąd kable rozciągają się
    od Halifaksu do Irlandii.
  • 6:25 - 6:28
    Ten krajobraz się zmienia.
    Trzy lata temu,
  • 6:28 - 6:30
    kiedy zacząłem o tym myśleć,
    zachodnie wybrzeże Afryki obiegał
  • 6:30 - 6:33
    prezentowany na tej mapie
    autorstwa Steve'a Songa,
  • 6:33 - 6:36
    jako czarna linia,
    zaledwie jeden kabel.
  • 6:36 - 6:40
    Teraz jest ich 6, 3 wzdłuż każdego wybrzeża,
    a w planach jeszcze więcej.
  • 6:40 - 6:43
    Kiedy kraj zostaje
    podłączony do sieci,
  • 6:43 - 6:45
    wiadomo od razu, że to nie wystarczy.
    Jeśli zamierza się zbudować
  • 6:45 - 6:48
    wokół tego przemysł,
  • 6:48 - 6:50
    połączenie musi być stałe,
    ponieważ jeśli kabel się przerwie
  • 6:50 - 6:52
    trzeba wysłać na morze statek,
  • 6:52 - 6:55
    rzucić w nie bosak, wyciągnąć go,
    znaleźć drugi koniec
  • 6:55 - 6:58
    a następnie złączyć je,
    i rzucić z powrotem.
  • 6:58 - 7:03
    To całkowicie fizyczny proces.
  • 7:03 - 7:07
    To mój znajomy, Simon Cooper,
    który do niedawna
  • 7:07 - 7:10
    pracował dla Tata Communications,
  • 7:10 - 7:13
    wielkiej indyjskiej firmy.
  • 7:13 - 7:16
    Nie spotkaliśmy się nigdy osobiście.
    Komunikowaliśmy się
  • 7:16 - 7:19
    jedynie za pomocą systemu teleobecności,
    co sprawia, że zawsze
  • 7:19 - 7:23
    myślę o nim jako o mężczyźnie z Internetu.
    (Śmiech)
  • 7:23 - 7:26
    Jest Anglikiem. Cały przemysł wokół
    podmorskich kabli telekomunikacyjnych
  • 7:26 - 7:30
    jest przez nich zdominowany.
    I wszyscy zdają się mieć 42 lata.
  • 7:30 - 7:33
    (Śmiech)
    Ponieważ wszyscy zaczynali 20 lat temu,
  • 7:33 - 7:36
    w czasach boomu.
  • 7:36 - 7:39
    Tata weszło na rynek komunikacji
  • 7:39 - 7:42
    kiedy zakupiło dwa kable,
    jeden przechodzący przez Atlantyk,
  • 7:42 - 7:45
    a drugi przez Pacyfik,
    następnie dodając do nich kolejne,
  • 7:45 - 7:48
    aż zbudowali pas okalający świat.
  • 7:48 - 7:50
    To oznacza, że wysyłają wasze bity
    na wschód i na zachód.
  • 7:50 - 7:53
    Mają dosłownie wiązkę światła okalającą świat.
  • 7:53 - 7:55
    A jeśli przerwie się kabel na Pacyfiku,
  • 7:55 - 7:58
    wyślą je w innym kierunku.
    Kiedy już tego dokonali,
  • 7:58 - 8:02
    zaczęli rozglądać się za kolejnymi
    miejscami do okablowania.
  • 8:02 - 8:04
    Co oznaczało
  • 8:04 - 8:07
    głównie te miejsca w Afryce.
  • 8:07 - 8:11
    To co mnie najbardziej zdziwiło,
    to niesamowita geograficzna wyobraźnia Simona.
  • 8:11 - 8:14
    Potrafi myśleć o świecie
    z niesamowitą ekspansywnością.
  • 8:14 - 8:17
    W szczególności
    interesowało mnie zobaczenie
  • 8:17 - 8:20
    jak tworzy się takie kable. Wszystkie te ulotne
  • 8:20 - 8:22
    momenty połączenia
    jakich doświadczamy online,
  • 8:22 - 8:26
    krótkie graniczenia, tweet,
    post na Facebooku,
  • 8:26 - 8:30
    czy też email,
    wydawały się być tego fizyczną konsekwencją.
  • 8:30 - 8:32
    Wydawało mi się, że jest taki moment,
    kiedy kontynent
  • 8:32 - 8:34
    jest podłączany
    i chciałem to zobaczyć.
  • 8:34 - 8:36
    Simon pracował nad nowym kablem,
  • 8:36 - 8:39
    WACS - West Africa Cable System,
    rozciągającym się
  • 8:39 - 8:41
    od Lizbony do zachodniego wybrzeża Afryki,
  • 8:41 - 8:44
    do Wybrzeża Kości Słoniowej,
    do Ghany, Nigerii, Kamerunu.
  • 8:44 - 8:46
    Powiedział, że zbliżają się do końca,
  • 8:46 - 8:48
    w zależności od pogody, da mi znać.
  • 8:48 - 8:51
    Z 4-dniowym wyprzedzeniem
    powiadomił mnie
  • 8:51 - 8:54
    bym udał się na południową plażę Lizbony.
    Chwilę po 9
  • 8:54 - 8:58
    z wody wyszedł ten facet. (Śmiech)
  • 8:58 - 9:02
    Niósł ze sobą
    zieloną nylonową linkę
  • 9:02 - 9:05
    zwaną rzutką. To było pierwsze połączenie
  • 9:05 - 9:08
    między morzem a lądem,
    które zostanie później
  • 9:08 - 9:11
    podźwignięte do rozmiaru
    9 tys. mil świetlnej ścieżki.
  • 9:11 - 9:14
    Później buldożer zaczął wciągać,
  • 9:14 - 9:17
    ze specjalistycznego statku,
    unoszący się na wodzie
  • 9:17 - 9:20
    dzięki bojom kabel,
    aż dotarł na właściwe miejsce.
  • 9:20 - 9:23
    Możemy zobaczyć przyglądających się temu
    angielskich inżynierów.
  • 9:23 - 9:26
    Kiedy już kabel był na miejscu,
    mężczyzna wrócił do wody
  • 9:26 - 9:29
    i wielkim nożem odciął każdą z boi.
  • 9:29 - 9:31
    Wystrzeliły w powietrze
  • 9:31 - 9:33
    i kabel opadł na dno morza.
    Czynność powtarzał
  • 9:33 - 9:35
    aż dotarł do statku,
    a tam
  • 9:35 - 9:38
    dano mu szklankę soku i ciasteczko.
  • 9:38 - 9:40
    Następnie wskoczył z powrotem,
    dopłynął do brzegu
  • 9:40 - 9:47
    i odpalił papierosa. (Śmiech)
  • 9:47 - 9:50
    Później, gdy kabel był już na brzegu,
  • 9:50 - 9:53
    zaczęto przygotowywać połączenie
  • 9:53 - 9:56
    z kablem ze stacji końcowej.
  • 9:56 - 9:59
    Najpierw potraktowali go piłą,
  • 9:59 - 10:02
    jakby okrawając plastikowe wnętrze
  • 10:02 - 10:04
    z kucharską precyzją,
    a następnie jubilerską,
  • 10:04 - 10:07
    by połączyć cienkie jak włos włókna
  • 10:07 - 10:09
    z włóknami drugiego kabla,
  • 10:09 - 10:12
    by ostatecznie zespawać je w maszynie.
  • 10:12 - 10:15
    Widząc tych operujących piłą mężczyzn,
  • 10:15 - 10:18
    przestaje się myśleć
    o Internecie jako chmurze.
  • 10:18 - 10:21
    Zaczyna się on wydawać
    rzeczą niezwykle fizyczną.
  • 10:21 - 10:24
    Również zaskoczyło mnie to, że
  • 10:24 - 10:27
    mimo tego że całość opiera się
    na najbardziej zaawansowanej technologii,
  • 10:27 - 10:30
    niesamowicie nowatorskich rzeczach,
    to proces wdrożeniowy,
  • 10:30 - 10:33
    sam w sobie i kultura go otaczająca,
    istnieje od dawna.
  • 10:33 - 10:35
    Widzimy lokalnych pracowników i
    wydających polecenia
  • 10:35 - 10:39
    angielskich inżynierów w tle.
    A co ważniejsze,
  • 10:39 - 10:41
    są to te same miejsca.
    Te kable łączą
  • 10:41 - 10:44
    te same strategiczne porty,
    Lizbonę, Mombasę
  • 10:44 - 10:47
    Mumbaj, Singapur, Nowy Jork.
  • 10:47 - 10:52
    Cały proces na brzegu
    zajmuje około 3 - 4 dni.
  • 10:52 - 10:56
    Po zakończeniu prac
    przykrywa się właz,
  • 10:56 - 10:59
    zasypuje piachem
  • 10:59 - 11:02
    i zapomina o sprawie.
  • 11:02 - 11:04
    Wiele mówi się o informatycznej chmurze,
  • 11:04 - 11:06
    ale za każdym razem,
    kiedy coś do niej wkładamy,
  • 11:06 - 11:08
    pozbywamy się odpowiedzialności.
  • 11:08 - 11:12
    Jesteśmy do tego mniej przywiązani.
    Pozwalamy, by inni o to dbali.
  • 11:12 - 11:13
    To nie wydaje się w porządku.
  • 11:13 - 11:16
    Neal Stephenson świetnie to ujął mówiąc:
  • 11:16 - 11:20
    "Podłączeni do kabli ludzie
    powinni coś wiedzieć o kablach."
  • 11:20 - 11:22
    Moim zdaniem powinniśmy wiedzieć,
  • 11:22 - 11:25
    skąd pochodzi Internet, jak również to
  • 11:25 - 11:30
    co fizycznie łączy nas wszystkich.
  • 11:30 - 11:32
    Dziękuję. (Brawa)
  • 11:32 - 11:35
    (Brawa)
  • 11:35 - 11:38
    Dzięki. (Brawa)
Title:
Andrew Blum: Czym naprawdę jest Internet?
Speaker:
Andrew Blum
Description:

Kiedy wiewiórka przegryzła kabel, odcinając mu dostęp do Internetu, dziennikarz Andrew Blum zaczął się zastanawiać, z czego tak naprawdę Internet się składa. Postanowił zatem go zobaczyć - podwodne kable, sekretne przełączniki i inne fizyczne elementy, które tworzą wirtualną sieć.

more » « less
Video Language:
English
Team:
closed TED
Project:
TEDTalks
Duration:
11:59

Polish subtitles

Revisions