Informatie kun je zien als een willekeurige mededeling,
die wordt opgeslagen of doorgegeven via een willekeurig medium.
Wanneer je schildert maak je een mededeling in een continu patroon
met een schier eindeloos aantal mogelijke vormen
Je bent helemaal vrij hoe je je uitdrukt.
Toen we het schrift begonnen te ontdekken, moesten we de wereld verdelen
in een beperkt aantal ondeelbare delen,
die we kunnen weergeven met symbolen.
Elke geschreven taal kan op deze manier bekeken worden.
Elk bericht bestaat uit symbolen die in een bepaald patroon geordend zijn.
Laten we teruggaan naar 3000 jaar v.Chr.
en twee van de oudste geschreven talen bekijken.
Als eerste de hiërogliefen uit het oude Egypte.
Dit was een verheven vorm van communicatie, bedoeld voor
officiële, economische, magische en religieuze doeleinden.
Maar heel weinig mensen konden het schrijven, zij stonden bekend als de 'scribes'
en de gewone mensen konden het meestal ook niet lezen.
De symbolen zelf bestaan uit twee categorieën:
woordtekens, die één enkel betekenisvol concept voorstellen,
en klanktekens, die een klank voorstellen.
Er werden in totaal normaal gesproken zo'n 1500 symbolen gebruikt.
Als je deze verdeelt in woordtekens versus klanktekens,
dan zie je dat de klanktekens veruit in de minderheid zijn.
Er zijn maar 140 klanktekens, waarvan maar ongeveer 33
herkenbare klanken. Dat is maar een fractie van alle symbolen.
In die tijd gebruikte men vooral steen om symbolen in weer te geven.
ideaal voor inscripties die lang mee moeten gaan, tot ver in de toekomst.
Of je ze kon meenemen was niet relevant voor dit soort mededelingen.
Maar rond die tijd was een nieuw medium in opkomst.
Langs de Nijl lag extreem vruchtbaar land, dankzij de klei-afzettingen door overstromingen.
Een van de vele gewassen die ze kweekten was papyrus. Dit kon in stroken gesneden worden
en ten slotte op elkaar geperst. De suikers in de plant werkten als lijm.
Na een paar dagen drogen had je een bijna gewichtsloos blad.
Dit was een ideaal medium om berichten ergens naartoe te sturen, veel beter dan
de duurzame stenen inscrtipties. Deze overgang naar goedkope draagbare media
Door het papyrus veranderden de symbolen zodat ze sneller geschreven konden worden.
Dit leidde tot een cursief script dat 'Hieratisch' heet.
Hier zie je bijvoorbeeld het oudste medische document ter wereld. Dit is in Hieratisch geschreven,
ergens rond 1600 v.Chr. De symbolen zijn gebaseerd op hierogliefen, maar de 'plaatjes'
Ook het aantal gebruikte symbolen werd minder, tot nog maar ongeveer 700.
Doordat ze ontsnapten aan het zware steen, werden de gedachten zelf ook lichter. De sterke toename van schrijven op papyrus
ging hand in hand met de secularisering van schrift, gedachten en activiteiten.
Dit leidde tot het nieuwe 'Demotische' schrift. Het ontstond ca. 650 v.Chr., speciaal om makkelijk
snel te kunnen schrijven. Dit is bijvoorbeeld een trouwacte; het is een van de oudste
in het aantal gebruikte symbolen: nog maar 10% van wat ze eerder gebruikten.
Dit kwam doordat er steeds meer fonetische symbolen - klanktekens - werden gebruikt en minder woordsymbolen.
De vereenvoudiging betekende ook dat kinderen al jong konden leren schrijven.
Dit zelfde patroon zie je in andere culturen.
we gaan terug naar 3000 v.Chr. en bekijken het Spijkerschrift uit Mesopotamië. Dit was oorspronkelijk voor
economische doeleinden. Het was zeer geschikt voor het vastleggen van schulden en overschotten, voordat munten werden uitgevonden.
Dit document vermeldt bijvoorbeeld iemands voorraad dierenhuiden. Later ontwikkelde het schrift zich
voor andere dingen. Hier staat bijvoorbeeld een recept voor brood en bier.
En op deze een juridisch document. De Sumeriërs gebruikten dit schrift
Dit vonden ze in Syrië. Met de overgang naar het Akkadisch werd het aantal symbolen
verminderd tot ca. 600. Wederom door een verschuiving naar klank-tekens.
Zowel in hiërogliefen als spijkerschrift zie je in de latere vormen een paar honderd klanksymbolen.
Toen het schrijven langzamerhand populair werd, was de tijd rijp
voor een heel nieuw systeem.
Een van de belangrijkste ontdekkingen in de geschiedenis van het schrift stamt uit ca. 1700 v.Chr.
Deze inscripties zijn gevonden op het Sinaï-schiereiland, ongeveer zes meter van elkaar.
Ze zijn belangrijk omdat elke afbeelding staat voor een klank, en er is geen enkel woord-teken.
Correct uitgesproken, zouden deze letters oud-Semitische woorden vormen.
We weten nog niet precies wat er staat, maar het lijkt een weergave van naam, rang en een gebed.
De twee woorden die ontcijferd zijn, zijn "Stamhoofd" en "God".
Dit onschuldige voorbeeld was deel van een revolutie waardoor je kon schrijven door alleen klank-tekens te gebruiken.
Tegen 1000 v.Chr ontstaat het Phoenicische alfabet, in het Middellandsezeegebied.
De Phoeniciërs waren een zeevarende handelsnatie. Hun schrift was gebaseerd op het principe
De symbolen waren afgeleid van hiërogliefen, op zo'n manier dat
de naam van de letter, begon met de klank ervan. "Mem" (water) werd wat wij nu kennen als
de letter "M". Alph" (os) werd onze letter A.
Maar het geheim van dit alfabet was dat het het Semitisch niet nodig had om te werken
dat wisten de uitvinders ervan zelf niet eens.
Met maar kleine aanpassingen werden deze wonderbaarlijke letters geschikt voor diverse talen van europa, India
en Zuid-Oost Azië. Zo verspreidde geletterdheid zich over de wereld.
Het was de bron van het Griekse en later het Romeinse alfabet, zoals we dat tegenwoordig kennen.
Het concept 'alfabet' is een krachtige methode om informatie op te slaan en over te brengen.
Het maakt niet echt uit wat de symbolen zijn, hoe je ze kiest of zelfs welke taal het is.
Informatie is niet meer dan een selectie uit een verzameling mogelijke symbolen.
We zijn altijd op zoek geweest naar snellere, efficiëntere manier om informatie te vervoeren
over steeds grotere afstanden. Wanneer we dit proberen te doen via nieuwe media, die sneller gaan
dan elk mens of dier, dan ontstaat een technisch probleem.
Dit is het oudste woordenboek, uit ca. 2300 v. Chr. Het is een Sumerisch-Akkadisch woordenlijst.
Het had oorspronkelijk meer dan 2000 verschillende symbolen, die weer verdeeld waren in
dat één teken voor één klank staat. Ze schreven er een noordelijke Semitische taal mee, met maar 22 symbolen.
viel samen met de toename van het aantal mensen dat kon schrijven.
voorbeelden van demotisch schrift. En wederom zien we een sterke afname
waarna ze werden geweekt en in elkaar geweven,
woorden en klanken. Het Sumerisch werd vervangen door het Akkadisch als gesproken taal.
zijn sterk vereenvoudigd zodat ze sneller geschreven konden worden. Een soort steno.