Większość ludzi kojarzy jego imię
i wie, że słynie z czegoś, co powiedział.
Nauki Konfucjusza wywarły ogromny wpływ na świat,
a mimo to mało kto wie, kim naprawdę był,
co naprawdę powiedział
i dlaczego.
W VI wieku przed nasza erą w Chinach panował chaos.
Walce poszczególnych krajów o przywództwo nie było widać końca.
Władców często mordowano.
Czasami czynili to ich krewni.
Konfucjusz uosabiał dobroć i uczciwość.
Dzięki swoim naukom stał się
jednym z największych chińskich filozofów.
Urodził się w szlacheckiej rodzinie, ale wychowywał w nędzy
po przedwczesnej śmierci ojca.
Konfucjusz rozwinął w sobie
na całe życie współczucie dla cierpienia ludu.
Z trudem mógł utrzymać matkę i niepełnosprawnego brata.
Pracował jako pasterz i nadzorca w spichlerzu.
Wykonywał też inne prace dorywcze.
Tylko z pomocą bogatego przyjaciela
mógł studiować w archiwach,
gdzie ukształtował się jego światopogląd.
Konfucjusz czytał starożytne teksty
uważane niekiedy za zbędny relikt przeszłości
i czerpał z nich inspirację.
Poprzez studia i refleksję uznał,
że charakter kształtuje rodzina,
nauka obyczajów, literatury i historii.
Ktoś tak wychowany pracuje, żeby pomagać innym,
będąc dla nich autorytetem moralnym, a nie despotą.
Żeby wprowadzić swoją filozofię w życie,
został doradcą władcy w rodzinnym Lu.
Kiedy jednak z innego państwa przysłano władcy grupę tancerek,
a on zaniedbał obowiązki i zajął się tancerkami,
zniesmaczony Konfucjusz zrezygnował z posady.
Przez następne lata podróżował z kraju do kraju,
szukając władcy, któremu mógłby służyć, pozostając wiernym swoim zasadom.
To nie było łatwe zadanie.
Filozofia Konfucjusza diametralne różniła się od ówczesnych przekonań.
Namawiał władców do rezygnacji ze srogich kar i silnej armii
w ich rządach,
bo uważał, że dobry władca
pociągnie za sobą tłumy
dzięki prawości i charyzmie.
Konfucjusz sądził też,
że skoro w rodzinie uczymy się miłości i szacunku,
które są podstawą innych cnót,
obowiązki względem rodziny czasami są ważniejsze niż te względem państwa.
Kiedy jeden z władców szczycił się, że jego obywatele są tak prawi,
że syn zeznawał przeciwko ojcu,
który ukradł owcę,
Konfucjusz oznajmił księciu,
że naprawdę prawi ojcowie i synowie bronią się wzajemnie.
Podczas podróży przymierał głodem,
został nawet na krótko uwięziony,
a jego życie bywało w niebezpieczeństwie.
Jednak nie był zgorzkniały.
Wierzył w boski plan dla tego świata.
Nauczał, że cnotliwa osoba
zawsze może znaleźć radość w nauce i w muzyce.
Nie udało mu się znaleźć władcy, jakiego szukał,
więc powrócił do Lu.
Stał się tak wpływowym nauczycielem i filozofem,
że pomógł ukształtować chińską kulturę,
a jego imię znane jest na całym świecie nawet w dzisiejszych czasach.
Uczniowie Konfucjusza
uznawali go za mędrca, który prowadzi innych dzięki swoim cnotom.
Zapisywali jego słowa,
które ostatecznie zgromadzono w książce znanej nam jako "Dialogi konfucjańskie".
Dzisiaj miliony ludzi na świecie stara się przestrzegać konfucjańskich zasad.
Chociaż o dokładnym znaczeniu jego słów dyskutuje się od tysiącleci,
kiedy zapytano go o podsumowanie swoich nauk jednym zdaniem,
Konfucjusz odpowiedział:
"Nie narzucaj innym tego, czego sam byś nie chciał.".
2500 lat później ta porada pozostaje nadal aktualna.