Ο περισσότερος κόσμος γνωρίζει το όνομά του
και το γεγονός ότι είναι διάσημος επειδή είπε κάτι.
Όμως, παρά τη μακροχρόνια επίδραση που είχαν στον κόσμο οι διδαχές του
πολύ λίγοι γνωρίζουν ποιος πραγματικά ήταν ο Κομφούκιος,
τι πραγματικά είπε,
και γιατί.
Μέσα στο χάος της Κίνας του 6ου π.Χ. αιώνα
όπου κράτη πολεμούσαν συνεχώς μεταξύ τους για την κυριαρχία
και ηγέτες δολοφονούνταν συχνά,
μερικές φορές ακόμα και από τους συγγενείς τους,
ο Κομφούκιος αποτέλεσε παράδειγμα καλοσύνης και τιμιότητας,
και με τις διδαχές του
έγινε ένας από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους της Κίνας.
Γεννημένος σε οικογένεια ευγενών μα μεγαλωμένος μέσα στη φτώχεια,
μετά τον πρόωρο θάνατο του πατέρα του,
ο Κομφούκιος ανέπτυξε
μια ισόβια συμπόνια για τα βάσανα του απλού λαού.
Συντηρούσε μετά βίας τη μητέρα και τον ανάπηρο αδερφό του
δουλεύοντας ως βοσκός και λογιστής σε σιταποθήκη
και κάνοντας διάφορες άλλες δουλειές
και μόνο με τη βοήθεια ενός εύπορου φίλου
κατάφερε να σπουδάσει στα Βασιλικά Αρχεία,
εκεί όπου διαμορφώθηκε η κοσμοθεωρία του.
Αν και κάποιοι θεωρούσαν εκείνα τα αρχαία κείμενα
ανούσια κειμήλια του παρελθόντος,
αυτά αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για τον Κομφούκιο.
Μετά από μελέτη και σκέψη
άρχισε να πιστεύει πως ο χαρακτήρας μας σχηματίζεται στην οικογένεια
και με εκπαίδευση στην ιεροτελεστία, τη λογοτεχνία και την ιστορία.
Ένας άνθρωπος καλλιεργημένος έτσι, βοηθάει τους άλλους
καθοδηγώντας τους μέσω ηθικής έμπνευσης και όχι σωματικής δύναμης.
Για να βάλει σε πράξη τη φιλοσοφία του
ο Κομφούκιος έγινε σύμβουλος του ηγεμόνα της πατρίδας του, Λου.
Αλλά όταν από κάποιο άλλο κράτος έστειλαν στον άρχοντα χορεύτριες ως δώρο
και εκείνος παραμέρισε τα καθήκοντά του για να απολαύσει τις χορεύτριες
ο Κομφούκιος, αηδιασμένος, παραιτήθηκε.
Πέρασε τα επόμενα χρόνια ταξιδεύοντας από χώρα σε χώρα,
ψάχνοντας έναν άξιο ηγεμόνα να υπηρετήσει, ενώ θα παρέμενε πιστός στις αρχές του.
Αυτό δεν ήταν εύκολο.
Σύμφωνα με τη φιλοσοφία του και αντίθετα από αυτή της εποχής του,
προέτρεπε τους ηγεμόνες να μην βασίζονται σε σκληρές τιμωρίες και στον στρατό
για να κυβερνούν τα εδάφη τους,
καθώς πίστευε ότι ένας καλός ηγεμόνας
δίνει αυθόρμητα στους άλλους το κίνητρο να τον ακολουθήσουν
λόγω του ηθικού του χαρίσματος.
Ο Κομφούκιος πίστευε επίσης
πως επειδή η αγάπη και ο σεβασμός που μας μαθαίνει η οικογένειά μας
αποτελούν τη βάση για όλες τις άλλες αρετές,
το χρέος μας προς την οικογένεια ενίοτε προέχει των υποχρεώσεων προς το κράτος.
Έτσι όταν ένας δούκας υποστήριζε ότι οι υπήκοοί του ήταν τόσο έντιμοι
που ένας γιος κατάθεσε εναντίον του ίδιου του του πατέρα,
όταν εκείνος έκλεψε ένα πρόβατο,
ο Κομφούκιος είπε στον δούκα
ότι οι ειλικρινά έντιμοι πατεράδες και γιοι προστατεύουν ο ένας τον άλλο.
Στα ταξίδια του, ο Κομφούκιος σχεδόν λιμοκτόνησε,
πέρασε ένα μικρό διάστημα σε φυλακή,
και η ζωή του κινδύνευσε αρκετές φορές.
Δεν πικράθηκε όμως.
Ο Κομφούκιος πίστευε πως ο ουρανός είχε ένα σχέδιο για τον κόσμο
και δίδασκε πως ένας ηθικός άνθρωπος
έβρισκε πάντα χαρά στη μάθηση και στη μουσική.
Καθώς δεν κατάφερε να βρει τον ηγεμόνα που έψαχνε,
ο Κομφούκιος επέστρεψε στον Λου
και έγινε ένας δάσκαλος και φιλόσοφος τόσο σημαντικός
που βοήθησε στη διαμόρφωση του κινέζικου πολιτισμού
και αναγνωρίζουμε παγκοσμίως το όνομά του μέχρι και σήμερα.
Για τους μαθητευόμενούς του,
αποτελούσε ζωντανό παράδειγμα σοφού που οδηγεί τους άλλους με την ηθική του,
οπότε κατέγραψαν τα λεγόμενά του,
τα οποία αργότερα μετατράπηκαν στο βιβλίο που γνωρίζουμε ως «Τα Ανάλεκτα».
Σήμερα, εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως ακολουθούν τις αρχές του Κομφουκιανισμού
και αν και το ακριβές νόημά του είναι υπό συζήτησιν εδώ και αιώνες,
όταν του ζητήθηκε να συνοψίσει τις διδαχές του σε μία απλή φράση,
ο ίδιος ο Κομφούκιος είπε,
«Μην προκαλείτε στους άλλους αυτό που εσείς οι ίδιοι δεν θα θέλατε».
Μετά από 2.500 χρόνια, εξακολουθεί να αποτελεί μια σοφή συμβουλή.