Kumusta, ako si Madison Maxey.
May kompanya akong tinatawag na Loomia,
at nagtutuon kami sa paggawa ng mga matalinong fabric para sa matalinong pananamit at matalinong malambot na mabuting produkto.
Walang limitasyon pagdating sa mga textile.
Ako si Danielle Applestone at ako ang CEO ng Othermachine Company.
Gumagawa kami ng desktop milling machine.
Ang isang milling machine ay gumagamit ng rotating cutting tool at pinagagalaw nito ito sa materyal upang lumikha ng 3D object.
Sa ilalim ng hood, ginagawa ng lahat ng computer ang parehong apat na basic na bagay.
Nag-i-input sila ng impormasyon,
nag-iimbak at nagpoproseso ng impormasyon,
at saka nag-a-output ng impormasyon.
Bawat isa sa mga bagay na ito ay ginagawa ng naiibang bahagi ng computer.
May mga input device na kinukuha ang input sa labas at kinukumberte ito sa binary na impormasyon.
May memorya upang iimbak ang impormasyong ito.
May central processing unit o CPU,
kung saan lahat ng mga kalkulasyon ay ginagawa.
At, panghuli, may mga output na device na kumukuha ng impormasyon at kinokumberte ito sa pisikal na output.
Pag-usapan natin muna ang input.
Gumagamit ang mga computer ng maraming iba't ibang uri ng input, tulad ng keyboard ng computer, ang touchpad ng isang telepono,
isang camera, isang mikropono, o GPS.
Pero kahit na ang mga sensor sa isang kotse, thermostat o drone ay iba't iba ring input device.
Ngayon, tingnan natin ang simpleng halimbawa kung paano nagbibiyahe ang input sa isang computer at nagiging output.
Kapag pinindot mo ang isang key sa keyboard mo - sabihin nating titik "B". Kinokumberte ng keyboard ang titik sa isang numero.
Ipinapadala ang numerong iyan bilang binary, mga isa at sero, sa computer.
Simula sa numerong ito, kinakalkula ng CPU kung paano ipapakita ang titik "B" sa bawat pixel.
Humihiling ang CPU ng mga tagubilin batay sa mga hakbang mula sa memorya, na nagsasabi dito kung paano gumuhit ng titik "B".
Pinatatakbo ng CPU ang mga tagubiling ito at iniimbak ang mga resulta bilang mga pixel sa memorya.
Panghuli, ang impormasyon sa pixel na ito ay ipinapadala bilang binary sa screen.
Ang screen ay isang output device na kinokumberte ang mga binary signal sa mga maliit na ilaw at kulay na bumubuo sa nakikita mo.
Lahat ng ito ay nangyayari nang napakabilis na para bang instant,
pero upang ipakita ang bawat titik pinatatakbo ng computer ang libu-libong tagubilin,
na nagsisimula sa sandali na pinipindot ng daliri ang lugar ng key.
Sa halimbawang iyan, ang output device ay ang screen, pero may maraming iba't ibang uri ng output
na gumagamit ng binary signal mula sa computer at gumagawa ng isang bagay sa pisikal na mundo.
Halimbawa, magpi-play ng tunog ang isang speaker, at magpi-print ng bagay ang isang 3D printer.
Maaari ring kontrolin ng mga output device ang pisikal na paggalaw tulad ng robotikong braso, ang motor ng kotse,
o ang kasangkapan sa pagputol ng milling machine na ginagawa ng aking kompanya.
Hinahayaan ng mga bagong uri ng mga input at output ang mga computer na makitungo sa mundo sa mga bagong paraan.
Natulungan ito ng mga pagpapabuti sa tulin at laki ng memorya at CPU.
Kapag mas masalimuot ang isang gawain at kapag mas maraming impormasyon ang input o output,
mas kakailanganin ng computer ang mas maraming processing power at memorya.
Ang pagta-type ng mga titik sa screen ay maaaring madali ngunit upang gawin ang masalimuot na 3d graphics o mag-record ng high-definition na pelikula,
madalas may napakaraming CPU ang mga modernong computer upang iproseso ang lahat ng impormasyong iyan
at maraming gigabyte ng memorya upang iimbak ito.
Anuman ang gusto mong gawin sa computer, bawat aksiyon ay tungkol sa:
pag-i-input ng impormasyon mula sa pisikal na mundo,
pag-iimbak at pagpoproseso ng impormasyong iyan,
at pagkuha ng ilang output pabalik sa pisikal na mundo.