Hi, ik ben Madison Maxey.
Ik heb een bedrijf genaamd Loomia,
en wij focussen op het maken van slimme stoffen voor slimme kleding en slimme zachte goederen.
De bomen groeien tot in de hemel als het om stoffen gaat.
Ik ben Danielle Applestone, de CEO van Othermachine Company.
Wij bouwen freesmachines voor op het bureau.
Aan freesmachine heeft draaiend snijgereedschap en stuurt dit door materiaal om een 3D-object te maken.
Onder de motorkap voeren alle computers dezelfde vier basis handelingen uit.
Ze voeren informatie in,
en bewaren en verwerken de informatie,
en voeren daarna de informatie uit.
Elk van deze dingen wordt door een ander deel van de computer uitgevoerd.
Er is invoerapparatuur dat de input van de buitenwereld ontvangt en deze omzet in binaire informatie.
Er is geheugen om deze informatie op te slaan.
Er is een centrale verwerkingseenheid of CPU,
waar alle berekening worden uitgevoerd.
En er zijn uitvoerapparaten die informatie ontvangen en deze in fysieke output omzetten.
Laten we beginnen met input.
Computers kunnen veel verschillende typen input ontvangen, van een toetsenbord, een touchpad van een telefoon,
een camera, een microfoon, of een GPS.
Zelfs de sensoren op een auto, een thermostaat, of een drone zijn invoerapparaten.
Laten we nu eens kijken naar een eenvoudig voorbeeld over hoe input door een computer reist en output wordt.
Als je een toets op je toetsenbord indrukt, bijvoorbeeld de letter "B", zet het toetsenbord de letter om in een getal.
Dat getal wordt als binair, enen en nullen, naar de computer verzonden.
De CPU gebruikt dit getal om te berekenen hoe de letter "B" pixel voor pixel moet worden weergegeven.
De CPU verzoekt om stap-voor-stap instructies vanuit het geheugen, die het vertellen hoe de letter "B" te tekenen.
De CPU voer deze instructies uit en slaat het resultaat als pixels op in het geheugen.
Deze pixelinformatie wordt als binair naar het scherm verzonden.
Het scherm is een uitvoerapparaat, en zet binaire signalen om in kleine lichtjes en kleuren die bepalen wat jij ziet.
Dit gebeurd zo snel dat het als ogenblikkelijk aanvoelt,
maar een computer voer duizenden instructies uit om een letter weer te geven,
beginnend vanaf het moment dat je vinger op de toets drukt.
In dat voorbeeld was het uitvoerapparaat het scherm, maar er zijn veel verschillende typen output
die een binair signaal vanuti de computer ontvangen en er iets mee doen in de fysieke wereld.
Een luidspreker zal bijvoorbeeld geluid laten horen, en een 3D-printer zal een object printen.
Uitvoerapparaten kunnen ook fysieke bewegingen aansturen zoals een robotisch arm, de motor van een auto,
of het snijgereedschap van de freesmachine dat mijn bedrijf maakt.
Nieuwe typen inputs en outputs laten computers op geheel nieuwe manieren communiceren met de wereld.
Dit werd voor elkaar gekregen door de verbeterde snelheden en grootte van het geheugen en CPU.
Hoe gecompliceerder een taak is, en hoe meer informatie wordt in- en uitgevoerd,
hoe meer rekenkracht en geheugen een computer nodig heeft.
Het typpen van letters op een scherm is misschien makkelijk, maar voor gecompliceerde 3D-graphics of een HD-flim opnemen,
hebben moderne computers vaak meerdere CPUs om al die informatie te verwerken
en veel gigabytes aan geheugen om het op te slaan.
Wat je ook doet met de computer, elke handeling betreft:
het invoeren van informatie vanuit de fysieke wereld,
het opslaan en verwerken van die informatie,
en het verkrijgen van output in de fysieke wereld.