Bu ülkede her gün aileler,
sağlık hizmetleri söz konusu olduğunda
imkânsız seçimler yapmak zorunda kalıyor.
Kimberly'nin dediği gibi,
"Yemeğim ve haplarım arasında seçim yapmak zorunda olduğum zamanlar oldu.
Lüks bir şey değildi çünkü o kadar kazanmıyordum.
'Şampuan mı alabilirim yoksa saç kremi mi?' gibiydi.
Kesin gözüyle baktığınız şeylerdi."
Debbie de şöyle diyordu,
"Bir tarafta ilaçlar,
diğer tarafta yaşam masrafları.
Peki, o zaman ne yapacağım?
İlacımı mı alacağım
yoksa faturalarımı mı ödeyeceğim?
İlacım olmadan yaşayamam
ama faturalarımı ödemezsem de yaşayamam. "
Bu ülkede her ay on bin kişi,
ihtiyaçları olan ilacı almadığı için hayatını kaybediyor.
Opioid doz aşımı ve araba kazalarında olandan
daha fazla insan ilaç almadığı için ölüyor.
Ama paranız yetmiyorsa ilaç alamazsınız.
Bugün bir hane halkı ilaçlara yılda 3.000 dolar harcıyor.
Sigortasız olanların yaklaşık üçte biri,
maliyeti nedeniyle reçeteye göre ilaç almayı bıraktığını söyledi.
Sigortalılar bile
yılda 35 bin dolardan az kazanıyorlarsa
bunların yarısı sigortası karşılamıyorsa ilaçları almadığını bildiriyor.
Yani her gün imkânsız seçimler yapmaya zorlanan
Kimberly ve Debbie gibi 10 milyon yetişkin var.
Hepimiz reçeteli ilaç fiyatlarının çok yüksek olduğunu biliyoruz.
Bazı insanları sigortasız
ve diğerlerini eksik sigortalı yapan sağlık sistemimiz,
şu anda erişime ihtiyacı olan ve şimdi ilaca ihtiyaç duyan
insanlara öncelik vermiyor.
On milyon - bu büyük bir sayı,
ama aynı zamanda çözülebilir bir sayı,
çünkü ayrıca boşa giden 10 milyar dolarlık
mükemmel derecede iyi,
kullanılmamış ilaç var.
Yani bu iki taraflı bir haksızlık:
İnsanlar hayatta kalmak ve iyileşmek için ihtiyaç duydukları ilacı alamıyor
ve aynı ilaç imha edilmek üzere tıbbi atık yakma fırınına gönderiliyor.
Bu israf ölçüsüz ama aynı zamanda bir fırsat da sunuyor.
Kâr amacı gütmeyen bir teknoloji şirketi olan SIRUM'u,
kurucu ortaklarımız Adam ve George ile
atılmış ilaçları bir cankurtaran halatına dönüştürmek için kurdum,
tıpkı bu depodaki ilaçlar gibi.
Sağlık sistemimizin bizi yüzüstü bıraktığı tüm yolları düzeltemeyebiliriz,
ancak bunu düzeltebiliriz.
İlaçlar, güvenlik stoğu olan üreticilerden ve toptancılardan gelir
ve kısa vadeli olduğunda onu yok ederler.
Hastaneler, eczaneler
ve huzurevleri gibi sağlık tesislerinden de gelir
ve bir hasta ilacı bıraktığında
veya öldüğünde fazlalık elde edilir.
İlaca ihtiyacı olan 10 milyon insanın ihtiyacını karşılamak için
bu kullanılmayan ilaç kaynağını kullanabiliriz.
Bunu bugün yapabiliriz.
SIRUM, bu yüzlerce tesise
geri dönüşüm kutuları koyarak
ihtiyaç fazlası ilaçları topluyor.
Kutuyu dolduruyorlar ve kutu dolduğunda SIRUM,
bu ilacı almak için kurye toplama işlemini başlatıyor.
Sonra nakliye, takip, bildirimler ve vergi makbuzunu biz hallediyoruz.
İlaç bağışçıları bağış yapmak istiyor
çünkü bu, düzenlenmiş ilaç imha sürecinden daha ucuz ve daha kolay.
Bağış yapmaları için güçlü vergi teşvikleri var.
Daha sonra bağışlanan ilaçları ihtiyacı olan kişilere ulaştırıyoruz.
Yeni bir reçete gelir
ve platformumuz bu hastanın ihtiyacını mevcut envanterle eşleştirir.
Platformumuz daha sonra bir depo seçim listesi oluşturur,
ilaçlar toplanır ve reçeteler işlenir.
Düşük gelirli ailelerin hak ettiği
21. yüzyıl eczane deneyimini inşa ediyoruz.
Hastalar beş dakikadan kısa bir sürede kayıt olabilir
ve 500'den fazla farklı ilaca erişebilir,
kalp hastalıklarından ruh sağlığı rahatsızlıklarına kadar
her şey için sabit bir ilaç listesi,
aslında bugün Amerika Birleşik Devletleri'nde verilen tüm reçetelerin
yüzde 75'inden fazlası demek.
Ayrıca, toplum sağlığı merkezlerinde ve hastaları hizmete yönlendiren
ücretsiz kliniklerde doktorlar, hemşireler ve vaka yöneticilerinden
oluşan bir ağ ile ortaklık yapıyoruz.
Bu sağlık hizmeti sağlayıcılarının
bağışlanan ilaçlarla karşılanan bir reçete almalarını
yerel bir eczaneye reçete göndermek kadar kolaylaştırıyoruz.
Hastalar, partnerlerimizden birinde elden ilaç alabilir
veya ilaçları doğrudan evlerine teslim ettirebilir.
Geleneksel tedarik zincirini aşarak çoğu ilacın bir aylık arzı için
yaklaşık iki dolar olan sabit,
şeffaf bir fiyatlandırma sunabiliyoruz.
Bu, insanların gerçekten bütçe yapabileceği tahmin edilebilir,
uygun bir fiyat demek.
Şimdiye kadar 150.000 kişiye yetecek kadar ilaç sağladık.
Ama daha fazlasını yapabiliriz.
Hedefimiz, önümüzdeki beş yıl içinde
bir milyar dolar kullanılmayan ilacı
bir milyon insana ulaştırmak
ve programımızı 12 eyalete yaymak.
Bu ölçekte, tutarlı ve uygun fiyatlı ilaca erişime sahip olmayan
10 milyon insanın yüzde 40'ına ev sahipliği yapan
topluluklara yetebiliriz.
Bir milyon kişiye doğrudan hizmetimiz,
çok daha fazlası için fiyat rekabetini artıracak.
Walmart, dört dolarlık sabit bir ücret karşılığında sınırlı bir ilaç listesiyle
2006 yılında
eczanedeki tek fiyat yeniliklerinden
birini başlattı.
Bu inanılmaz bir değişikliğe yol açtı.
Rakipleri başka listeler ve aynı fiyat garantisi
sunmaya teşvik etti.
Bu yeni eyaletlerde şeffaf, uygun fiyatlı ilaçları hedefleyerek
aslında tüm düşük gelirli topluluklar için fiyatları düşüren
bölgesel fiyat rekabetini yönlendirebiliriz.
Sağlık sistemimiz karmaşık.
Bu ürkütücü.
İlerlemek imkânsız geliyor.
Ancak ilaca erişimi yeniden hayal edebiliriz.
Fazla ilaçları bu milyarlarca dolarlık endüstrinin değişimini zorlamak için
bir savunma hattı olarak kullanarak,
dünyanın en zengin uluslarından birinde yaşayan insanların,
hayatta kalmak ve iyileşmek için
ihtiyaç duydukları ilaca erişmeliler ve de erişebilirler
temel inancına dayanarak
ilaçlara radikal erişim sağlayabiliriz.
Sağlık sistemimizdeki tüm sorunları çözmek için
tüm cevaplara sahip olduğumu iddia etmiyorum.
Ancak sağlıklı bir yaşam sürmek için
ilaçlara ihtiyaç duyan milyonlarca insana ilaç götürmek,
hayat kurtarmak için ilacı kurtarmak --
bugün yapabileceğimiz bir şey bu.
Teşekkürler.