چهار سال پیش،
یک دختر نوجوان زندگی من را
در یک گفتگو عوض کرد.
او ۱۳ سال داشت،
دخترعموی کوچک یک دوست بود
و خودمانی به من گفت
که با مردی ملاقات کرده و می‌خواهد با او ازدواج کند.
من هم گفتم: «بسیار خوب، درباره‌ او به من بگو.»
و او به من گفت که اسم او هری استایلز (خواننده مشهور) است.
(خنده حضار)
من هم مثل شما، کمی خندیدم،
و بعد او گفت، «می‌دانم تو فکر می‌کنی من جدی نیستم،
ولی من واقعا با او خواهم بود.
چون من او را خیلی دوست دارم
طوریکه می‌توانم کسی را بکشم تا با او باشم.»
(خنده حضار)
و آن زمان لحظه‌ای بود
که دختران طرفدار فکر و ذهنم را درگیر کرد.
آن موقع نمی‌دانستم،
اما آن لحظه مسیر زندگی من دگرگون می‌شود
و پیش می‌رود تا هرچیزی که فکر می‌کردم
درباره یک بزرگسال بودن،
یک زن بودن،
و واقعا شاد بودن می‌دانم را تغییر دهد.
اما قبل از اینکه شروع کنیم،
یک دختر طرفدار چیست،
و یک هری استایلز چیست؟
خب، با توجه به فرهنگ لغت، فرهنگ لغت مریم-وبستر،
دختر طرفدار «یک دختر یا زنی است
که به شدت یا بیش از حد
طرفدار مشتاق کسی یا چیزی است.»
درواقع، شما می‌توانید دختران طرفدار هرچیزی را داشته باشید،
اما علاقه خاص من دختران طرفدار گروه‌های موسیقی پسرها بود.
به خاطر شهرت تا حدودی کشنده آن‌ها.
یادم می‌آید، پدرم برایم داستان طرفداران بیتلز(گروه موسیقی) در دهه ۶۰ را گفت،
طرفدارانی که ظاهرا ماشین بی‌ام‌دبلیو پارک شده را به قطعات واقعی تکه تکه کردند،
فقط چون گمان می‌کردند گروه در آن نشسته است.
در دهه ۶۰، بیتلز بزرگترین گروه پسران روی زمین بود،
اما وقتی من این دختر نوجوان را در ۲۰۱۵ دیدم،
آن بزرگترین گروه موسیقی پسران روی زمین چیزی جز وان دایرکشن(گروه موسیقی) نبود.
و هری استایلز یکی از اعضای وان دایرکشن بود.
هری استایلز برای رفتار دلسوزانه
و موهای فوق‌العاده‌اش مشهور بود.
من این را با خواندن هزاران توئیت درباره او فهمیدم.
من فهمیدم که او بسیار خوش برخورد است.
من فهمیدم که او یک فرشته تمام عیار است.
من فهمیدم که یک زمانی،
او در حاشیه آزادراهی در کالیفرنیا استفراغ کرد
و در مدت دو ساعت،
طرفداران محل استفراغ را به یک زیارتگاه مقدس تبدیل کردند.
(خنده حضار)
من گشتم --
(خنده حضار)
من نقاشی‌هایی که طرفداران از هری کشیده بودند،
عکس‌های کودکی او،
نقاشی‌های عکس‌های کودکی او را طی کردم.
من ویدیوهایی دیدم که نشان می‌داد چطور برای هری سمبل‌های عاشقانه دست‌ساز ساخته می‌شد--
برای مثال، یک آباژور که با عکس صورت او پوشانده شده بود،
یا یک دسته کلید که زمان دقیق تولد او را نشان می‌دهد.
من ساعت ها داستان‌های طرفداران را خواندم،
و در یک دنیای تخیلی
از داستان‌ها که عملا من را
در تصورات مختلف عاشقانه با او شخصیت اصلی می‌کرد افتادم.
یکبار، من به او گفتم که بچه او را باردارم.
یکبار دیگر، ما همدیگر را در بیمارستان وقتی هردو سرطان داشتیم ملاقات کردیم،
و دفعه بعد، ما عمیقا عاشق این بودیم
مجرم‌های فراری شویم که مردم را می‌کشند.
(خنده حضار)
اما بعد ...
یک چیز غیرقابل تصور اتفاق افتاد.
وان دایرکشن، بزرگترین گروه موسیقی روی زمین
عضوی را از دست داد.
زین مالک گروه را ترک کرد،
و اینترنت از ابراز احساسات طرفداران منفجر شد.
توئیت‌هایی خواندم که دخترها دردهای فیزیکی ناشی از این از دست دادن را توصیف می‌کردند،
اینکه چطور نمی‌توانند غذا بخورند یا بخوابند یا راه بروند.
من خواندم که آن‌ها توصیف می‌کردند که زین چقدر زیاد برایشان ارزش داشت.
من فیلم‌هایی از گریه دخترهای ۱۰ ساله دیدم.
که واقعا گریه می‌کردند.
و بعد من افرادی را دیدم که این فیلم ها را دوباره با عنوان‌های جدید می‌گذاشتند
عنوان‌هایی مثل «دیوانه»، «غیرعادی» و «بی‌عقل».
و ناگهان، نوار کنار یوتیوب قسمتی آورد
«گردآوری: واکنش طرفداران به جدایی زین.
هشدار روانی!»
بعد دیدم رسانه‌های خبری به عنوان جریان اصلی این داستان را پوشش می‌دهند.
من خواندم که آن‌ها این «داغدارهای جوان» را توصیف می‌کنند.
من حرف روزنامه نگاری را خواندم،
از زمان گروه بیتلز این یک حقیقت شناخته شده است
که در این دنیا چیزی ترسناک‌تر
از یک گروه دختران نوجوان هیجان‌زده وجود ندارد.
(خنده حضار)
و بعد من از خودم سوالی پرسیدم که هیچوقت در زندگی‌ام متوجه‌اش نشده بودم.
چرا اینطور است که تصویر دختران جوان که با هیجان از ته دل
برای یک ستاره پاپ جیغ می‌کشند
به عنوان یک «دیوانه»، «روانی»،
«ترسناک»، یا چیزی بیشتر از این‌ها در نظر گرفته می‌شود؟
اما تصویر پسران جوان در حال فریاد از ته دل کشیدن برای یک فوتبالیست
کاملا عادی است؟
پسرها برای بازی فوتبال گریه می‌کنند،
این علاقه آن‌ها به بازی است.
دخترها تو کنسرت جاستین بیبر(خواننده) گریه می‌کنند؟
این تاسف‌بار است.
و درست زمانی که متوجه این دوگانگی شدم،
فهمیدم که همه کنجکاوی من درباره دختران طرفدار
دقیقا از همان قضاوت جرقه زده شده بود.
من هم گمان می‌کردم آن‌ها کمی دیوانه بودند.
من تصاویر جیغ‌های دخترها برای گروه بیتلز،
بک استریت بویز(گروه موسیقی)، وان دایرکشن را نگاه کردم،
و کلمه‌ای که به ذهنم آمده بود «هیجان» نبود
بلکه «هیستریا» بود.
و چیزی که من نمی‌دانستم تاریخچه این کلمه بود.
که در قرن ۱۹ام،
هیستریا یک اختلال روانی معمول در زنان در نظر گرفته شده بود
که توسط دکترها تشخیص داده می‌شد
اگر زنی احساسات بیش ازحد یا رفتار بغرنج نشان می‌داد
کلمه «هیستریکال» از کلمه لاتین «هیستریکز» می‌آید،
که معنی آن «رحم» است،
زیرا تصور می‌شد این حالت به دلیل اختلال در عملکرد رحم بوده است.
و بنابراین، درمان برای هیستریا
هیسترکتمی بود.
چیزی که ما همچنان برداشتن رحم می‌نامیم.
و در این مرحله،
من می‌خواهم دغدغه‌ام را دوباره اعلام کنم.
چون من دیگر فکرم فقط درگیر دختران طرفدار نیست.
الان، من فکرم درگیر نحوه صحبت آدم‌ها درباره دختران طرفدار
و طرز نگاه آن‌ها به شور و شوق خانم‌های جوان طرفدار است.
چون، من می‌خواهم بدانم،
اگر دخترها در دنیایی بزرگ شوند
که گاه‌گاهی کلماتی مثل «دیوانه»، «روانی» و «هیستریکال» استفاده می‌شوند
تا شور و شوق زنان را توصیف کند،
پس چگونه این راهی فراهم می‌کند که آن دخترها خودشان را ببینند؟
و اگر دخترها در دنیایی بزرگ شوند که به آن‌ها بگوید
شما کمی دیوانه‌تر از پسرها آفریده شدید،
دراینصورت این مثل این نیست که به آن‌ها بگوییم
دخترها کم عقل‌تر،
غیرمنطقی‌تر از پسرها بدنیا آمدند
و برای گرفتن احترام فکری مثل برادران خود، نالایق هستند.
جدا از آن، فکرم درگیر جیغ‌های زنان است.
نه به طرز وحشتناکی.
من درباره جیغ و فریادهای دلخراشی صحبت می‌کنم
که دختران طرفدار در کنسرت‌ها می‌کشند.
من می‌خواهم بدانم چرا
بعضی از افراد بطور غریزی می‌لرزند وقتی من فقط صدا را توصیف می‌کنم،
مثل اینکه فکر کردن در موردش هم دردناک است.
سپس با امی هیوم ملاقات کردم.
او مربی صدا است.
و من را متحیر کرد.
چون به من گفت که صدای زنان
بین سن ۱۱ تا ۱۳ سالگی
یکی از جالبترین چیزها برای مطالعه است.
چرا؟
چون این تحقیق کرول گیلیگن است
که می‌گوید این سنی است
که دخترها شروع به اجرا کردن و تغییر دادن صدای خود می‌کنند.
برای مثال، اضافه کردن نفس برای نشان دادن بلوغ،
(تقلید صدای پختگی) یا اضافه کردن صدای پختگی برای بی تفاوتی.
(خنده حضار)
اما به من بگویید، طبق این تحقیق،
پسران چه زمانی شروع به اجرا کردن و تغییر صدای خود می‌کنند؟
خب، من فکر می‌کنم ۱۸ سالگی،
چون «مردان دیرتر به بلوغ می‌رسند»، درست است؟
اشتباه است.
جواب چهار سالگی است.
چون این زمانی است که پسران یاد می‌گیرند گربه نکنند یا جیغ نکشند.
آن‌ها صدای مردانه نیستند.
و این زمانی بود که من فهمیدم
که فریاد دلخراش یک دختر طرفدار چیزی مثل ابرنیرو است.
(خنده حضار)
چون این ابراز احساس صادقانه و بدون ترس
از جشن و شادی خالص است،
و این صدایی است
که آن‌ها فراموش نکردند چگونه ساخته می‌شود.
من واقعا گمان می‌کنم آن دختران طرفدار یک ابرنیرو دوم دارند،
چون آن‌ها می‌دانند چگونه چیزی را انجام دهند
که بیشتر دوستان بزرگسال من بلد نیستند.
دختران طرفدار می‌دانند چطور چیزی را بدون شرمندگی یا ترس دوست داشته باشند.
سال‌ها تحقیقات من درباره دختران طرفدار
تصمیم من را قطعی کرد
که متنی برای تقدیر و دفاع از آن‌ها بنویسم.
پس من تصمیم گرفتم این کمدی هیجان انگیز را موزیکال کنم
که به نظر می‌رسد یک کنسرت بیانسه(خواننده) «ملاقات دیوانه ملاقات روحانی» است.
من آن را «دختران طرفدار» نامیدم،
و مانند اسب تروجان(مربوط به یک داستان) طراحی کردم.
بنابراین به نظر می‌رسد سرگرم کردن این زنان جوان،
مثل بردن آن‌ها به قلب شما است.
(خنده حضار)
ممنونم.
(تشویق حضار)
در جایی --
ممنونم.
در جایی، دختری می‌خواند،
«چرا باید احساساتم را پنهان کنم؟
چون شما را اذیت می‌کند؟
یا بخاطر اینکه این چیزی نیست که پسران انجام دهند؟»
و به عنوان کسی که قبلا درباره دختران طرفدار بدبین بودم،
این سوالی است که من می‌خواهم همه شما را با آن تنها بگذارم.
چرا باید دختران طرفدار صدای خود را پایین بیاورند؟
چون آن‌ها دیوانه هستند؟
یا به خاطر تعریف ما از «منطقی» بودن
که بر پایه این است که چه چیزی برای مردان پذیرفتنی است که انجام دهند؟
چه می‌شود اگر دوباره درمورد این فکر کنیم که ما شرطی شده‌ایم تا قضاوت کنیم
وقتی زن جوانی را می‌بینیم که با هیجان از ته دل جیغ می‌کشد؟
چه می‌شود اگر ما تصمیم بگیریم که دوباره درباره کلماتی که
برای توصیف این شادی استفاده می‌کنیم فکر کنیم،
و چه می‌شود اگر ما به خودمان اجازه ندهیم که دختران را
با کلماتی که هوش آن‌ها،
علاقه و قابلیت آن‌ها را زیر سوال می‌برد خرد نکنیم؟
چون، طبق تحقیقات من،
آن‌ها کسانی هستند که توانایی ساختن یک زیارتگاه از استفراغ هری استایلز
در حاشیه آزادراه را در عرض دو ساعت دارند.
(خنده حضار)
که به برخی مهارت‌های اجرایی در تدارکات و ارتباطات نیاز دارد.
(خنده حضار)
اگر این «توانایی» نیست، من نمی‌دانم چی هست.
همه‌ی ما ممکن است فردا بمیریم،
پس چرا وقتی هنوز زنده‌ایم چیزی را دوست نداشته باشیم؟
من گمان می‌کنم، بجای قضاوت دختران طرفدار، ما باید از آن‌ها یاد بگیریم.
و با توجه به این،
(تشویق حضار)
من می‌خواهم از همه‌ی شما درخواست کنم که چیزی را با من امتحان کنید.
من می‌توانم از همه شما بخواهم که بایستید؟
اگر می‌توانید بایستید، بایستید.
خب، چیزی که قرار است اتفاق بیفتد این است.
من تا شماره سه می‌شمارم
و وقتی تمام شد،
من می‌خواهم از هرکدام از شما درخواست کنم
که بهترین جیغ دختر طرفدار بودن خود را بکشید.
(خنده حضار)
باشه؟
این چیزی است که من از شما درخواست دارم که انجام دهید.
چون اگر همه‌ی شما پنج هزار نفر یا بیشتر این را انجام دهید و واقعا بپذیرید،
ما اولین شانس را برای شنیدن این صدا به دست می‌آوریم
و به این نتیجه می‌رسیم که این یک صدای دیوانه نیست.
این یک صدای امیدبخش است.
بنابراین این کار را انجام بدهیم؟
می‌گویم، این کار را انجام بدهیم؟
(حضار: بله!)
بسیار خوب. خب، من می‌خواهم تقلب کنم و با تمام صدایم انجام نخواهم داد،
چون من میکروفون دارم و نمی‌خواهیم این را بشنویم.
اما این یعنی که شما باید با ۱۱۰ درصد خود انجام بدهید.
آماده‌اید؟ یک نفس عمیق با من بکشید.
به کسی که دوستش دارید فکر کنید، شروع کنیم،
یک، دو، سه.
(حضار جیغ می‌کشند)
(خنده و تشویق حضار)
همه شما خیره‌کننده
و همانقدرعاقل و باهوش
و با وقار به نظر می‌رسید
مانند زمانی که وارد این سالن شدید.
(خنده حضار)
متشکرم.
(تشویق حضار)