Gjithmonë më jep një ndjenjë trishtimi.
Një anije luftarake e madhe dhe e vjetër
e tërhequr në menyrë përbuzëse
për tu copëtuar. Pashmangshmëria e kohës,
a nuk mendon ashtu?
Çfarë po shikon? Një anije të
madhe të përgjakur.
Më falni. 007...
Unë jam oficeri juaj i ri.
Po tallesh.
Përse, shkaku që nuk kam veshur pallto
laboratorike? Sepse ende ke pika.
Kompleksi im vështirë përshtatet.
Pra, kompetenca yte është.
Mosha nuk është garantues për efikasitet.
Dhe rinia nuk ësht garantues për inovacion
Supozoj që mund të bëj më shumë
dëm në laptopin tim veshur në
pizhamë para gotës time të parë
nga çaji earl grey sesa mund të bësh
ti për një vit në fushë. Pse pra
të nevojitem unë? Herë pas here këmbëza
duhet të tërhiqet. Ose jo. Është
vështirë ta dish veshur në pizhama.
Q.
007.
Bileta për në Shanghai.
Dokumentat dhe passaportin.
Faleminderit.
Edhe kjo.
Armë PPK Walther e shkurtë 9mm.
Ka një sensor microdermal në vegël.
Është e koduar me pëllëmbën e dorës sate
që vetëm ti mund të gjuash me të. Më pak
vrasje të rastit, më
shumë një deklaratë personale. Dhe kjo?
Ç'ështje standarde radio transmetues.
Aktivizoje dhe do ta shpërnda
lokacionin tënd.
Sinjal rreziku. Dhe aq.
Një armë... dhe një radio.
Jo bash krishtlindje, apo jo?
Mos prisje një stilolaps eksploduese?
Nuk e preferojmë më këtë.
Paç fat të mirë në atë fushë atje.
Dhe të lutem ktheji pajisjet të padëmtuar.
Botë e re guximtare.