[Λίντα Μπένγκλις: "Το Κύμα του Κόσμου"]
[ΗΧΟΣ ΑΠΟ ΤΖΙΤΖΙΚΙΑ]
Νοιώθω ότι όλοι οι καλλιτέχνες βρίσκονται
σε ένα είδος κατάστασης που
αντιγράφει τις πρώιμες αναμνήσεις τους.
Εγώ γεννήθηκα στη Λουιζιάνα--
Λέικ Τσάρλς, Λουιζιάνα.
Θυμάμαι ότι έπαιρνα λίγα ξύλα
και λίγες βρυώδες μορφές
και κάποιος μου είπε ότι μπορείς
να φτιάξεις μια βάρκα με αυτόν τον τρόπο,
με ένα φύλλο, ένα ξύλο και μια βρυώδη μορφή.
Έτσι άρχισα να παίζω πολύ με ο,τι υπήρχε στο έδαφος--
σκεπτόμενη απλώς τη φύση.
Νομίζω πως όλα τα παιδιά το κάνουν.
Αργότερα, θα ταξίδευα τους βάλτους σε μηχανοκίνητο σκάφος.
Η Λουιζιάνα είχε μια ολόκληρη περιοχή πλωτών οδών
που στη συνέχεια οδηγούν στον Κόλπο.
Έτσι υπήρχαν όλα τα είδη καναλιών και πλωτών οδών,
και τα ήξερα.
Πράγματι προτιμούσα να είμαι στο νερό έτσι
και να ανακαλύπτω όλα αυτά τα διαφορετικά πράγματα--
βάρκες που είχαν βυθιστεί πριν πολλά χρόνια.
[ΗΧΟΣ ΑΠΟ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΒΡΟΧΗΣ ΠΟΥ ΧΤΥΠΟΥΝ ΞΥΛΙΝΕΣ ΣΑΝΙΔΕΣ]
[Κουίνς, Νέα Υόρκη]
[ΗΧΟΣ ΧΤΥΠΟΥ ΜΕΤΑΛΛΙΚΩΝ ΑΛΥΣΙΔΩΝ]
[Μπομπ Σπρινγκ, Χυτήριο Μοντέρνας Τέχνης]
[ΜΠΟΜΠ ΣΠΡΙΝΓΚ] Αυτό είναι λίγο σαν να λέμε,
"Καλωσόρισες πάλι, Λίντα."
Η Λίντα έφτιαξε το μοντέλο για αυτό--
αυτό το κομμάτι--
σε αυτό το χώρο.
[ΗΧΟΙ ΗΛΕΚΤΡΙΚΩΝ ΕΡΓΑΛΕΙΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΜΕΤΑΛΛΟ]
[ΜΠΕΝΓΚΛΙΣ] Ήμουν τόσο ευγνώμων.
Σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να έχει χαθεί στη θάλασσα,
δεν ήξερα πού ήταν,
και τότε το είδα να βρίσκεται αποθηκευμένο στη Λουιζιάνα.
Τώρα, εκείνοι οι άνθρωποι που το ξέρουν και γνωρίζουν την ιστορία
μπορούν να δουν το συντριβάνι!
Ήταν ένας διαγωνισμός Παγκόσμιας Έκθεσης στη Νέα Ορλεάνη,
ήταν η τελευταία Παγκόσμια Έκθεση το 1984.
Έτσι εισήγαγα την ιδέα μου, που ήταν ένα κύμα.
Πάντα μου κινούσαν το ενδιαφέρον τα κύματα--
όχι αυτά τα μεγάλα που βλέπεις στο Ακαπούλκο και τον Ειρηνικό,
ξέρεις πού κυλούν και θα μπορούσαν...
Αλλά είχα πάντα ενδιαφέρον για εκείνα τα μικρά κύματα του Κόλπου
γιατί αυτό είναι το πρώτο που είδα.
Νομίζω ότι ήταν ίσως στη δεκαετία του εβδομήντα,
που είχα την ιδέα να φτιάχνω συντριβάνια.
Επειδή πραγματικά, αυτό που έκανα με την ουρεθάνη
Ήταν ένα παγωμένο είδος υγρής μορφής,
και σκέφτηκα ότι αυτή η υγρή μορφή θα μπορούσε τόσο όμορφα να επεκταθεί με νερό.
Είχα κάνει κύματα από τον τοίχο.
Γι'αυτό, ήθελα να κάνω ένα ανεξάρτητο.
Έκανα αυτό το δεκαεπτά και μισό πόδι είδος γέφυρας σε μπρούντζο
από την ιδέα αυτής της υγρής μπρούντζινης ομπρέλας μέσα-έξω και να έχει νερό.