شب شنبهی سیاهی بود،
وقتی تنها بودم
و داشتم کیک پنیر نسکافهایم رو میخوردم، بهترین بخش داستانمه...
و پدر و مادرم خونه نبودند.
بعدش، یه پیام رو گوشیم اومد و این صداروداد: «دینگ».
من بازش کردم و دیدم که داره دربارهی یک شکارچی میگه
که میره تو اتاقت و میکشتت
اگه این پیام رو به بیست نفر نفرستی.
من خیلی ترسیده بودم، پس همون کاری که خواسته بود کردم.
جز این که یادم رفت و فقط به ده نفر فرستادم.
پس وقتی پدر و مادرم برگشتند
به پدرم گفتم بیاد و ببینه من هنوز اونجا هستم یا نه.
شب، وقتی میخواستم بخوابم،
حس کردم یکی تو اتاقمه.
فکر کردم شاید پدرمه،
جز این که فهمیدم این موجود، موهای بلند داره.
با خودم گفتم، «پدرم موهای بلند نداره».
نزدیک شد، منو از گردنم گرفت، پریدم که جیغ بزنم.
بعد فهمیدم که خواهرمه.
(خنده حضار)
فکر کنم متعجب موندید که چرا منو از گردنم گرفت.
خب، روشش واسه دوست داشتن من این شکلیه.
(خندهی حضار)
یه بار دیگه، یه پیام دیگه برام اومد که برم «چارلی چارلی، اونجایی» رو
توی یوتیوب چک کنم.
منم رفتم.
فهمیدم که داره از یک روح هندی حرف میزنه
که همهی شیاطین طرفش بودند
و اگه بازی میکردی و با چارلی مودب نبودی،
میومد تو اتاقت و میکشتت.
پس منم بازی کردم، و سعی کردم باهاش مهربون باشم،
اما خیلی مطمئن نبودم.
پس بازم، به پدرم گفتم بیاد ببینه من حالم خوبه یا نه.
وقتی از خواب بیدار شدم، هنوز زنده بودم.
بار سوم، یه پیام دیگه برام اومد.
اما این یکی به جای این که من رو ناراحت و نا امید بکنه خوشحال و هیجانزده کرد.
دربارهی آرزو بود.
هر آرزویی که دوست داشتی، میکردی
فقط اگه این پیامو به ده نفر میفرستادی.
و در عرض یه ساعت، آرزوت برآورده میشه.
همون کارو کردم، و منتظر شدم، یه ساعت... دو ساعت... سه ساعت...
حوصلهام سر رفت، ولش کردم.
این قدر از این پیام ها اعصابم خورد شده بود که میخواستم یه کاری بکنم.
خیلی بهش فکر میکردم.
بعد، بالاخره به ذهنم رسید، میدونم باید چی کار کنم.
میتونستم پیام خودمو درست کنم.
پیام خودمو درست کردم، دربارهی آرزو هم حرف زدم،
اما به جای ده نفر، باید به صد و پنج نفر بفرستیش.
فرستادم برای یکی از دوستام
و این شکلی شد «من ۱۵۰ نفر نمیشناسم،
من ۱۵۰ نفر نمیشناسم»
بعدش بهش گفتم من این یکی رو درست کردم.
پس باهم توافق کردیم که درست کردن این پیام هارو متوقف کنیم.
برای اینکه من خوب بخوابم و شماهم خوب خوب بخوابید،
بیاید همه درست کردن این پیام هارو متوقف کنیم.
ممنون.
(تشویق حضار)