I rritur në Tajvan,
si bija e një kaligrafisti,
një nga kujtimet më të vyera
është mamaja ime që më tregonte bukurinë, trajtën
dhe formën e karaktereve kineze.
Që atëherë, u magjepsa
nga kjo gjuhë e jashtëzakonshme.
Por një të huaji, i duket
po aq e padepërtueshme sa edhe Muri i Madh i Kinës.
Gjatë viteve të fundit, kam pyetur veten
në mund ta shemb këtë mur,
në mënyrë që kushdo që dëshiron ta kuptojë dhe ta vlerësojë
bukurinë e kësaj gjuhe të sofistikuar, të mund ta bëjë.
Fillova të mendoj se si një metodë e re, e shpejtë
e të mësuarit të gjuhës kineze mund të jetë e dobishme.
Qëkur isha 5 vjeç, fillova të mësoj si të vizatoj
çdo vijë për çdo karakter
në renditjen e duhur.
Mësova karaktere të reja përditë
për 15 vjet.
Meqë kemi vetëm pesë minuta,
është më mirë të kemi një mënyrë më të shpejtë e më të thjeshtë.
Specialistë kineze të gjuhës kuptojnë 20 000 karaktere.
Juve ju duhen vetëm 1000 për të kuptuar shkrimet bazë.
200 prej tyre do ju lejojnë të kuptoni
40 përqind të literaturës bazë --
e mjaftueshme për të lexuar shenjat rrugore, menutë e restoranteve,
për të kuptuar idenë kryesore të faqeve të internetit
ose gazetat.
Sot do të filloj me tetë
për t'ju treguar sesi funksionon metoda.
Jeni gati?
Hapni gojën sa të mundeni
derisa të formohet një katror.
Ju del një gojë.
Ky është një njeri duke shëtitur.
Njeri.
Nëse trajta e zjarrit është njeri
me dy krahë në të dyja anët,
sikur po bërtet çmendurisht,
"Ndihmë! Po digjem!" --
Ky simbol vjen nga trajta e zjarrit,
por më pëlqen ta mendoj në këtë mënyrë. Si ta keni më mirë.
Kjo ështe një pemë.
Pemë.
Ky është një mal.
Dielli.
Hëna.
Simboli i derës
duket si një palë dyer salloni ne wild west.
Këto tetë karaktere i quaj rrënjë.
Janë blloqet ndërtuese
për të krijuar shumë karaktere të tjera.
Njeri.
Nëse dikush ecën mbrapa, kjo është "ndjek"
Siç thotë dhe shprehja e vjetër,
dyshja është shoqëri, treshja është turmë.
Nëse një person hap krahët,
ai po thotë: "ishte kaq e madhe."
Personi brenda gojës, personi është kapur.
Eshtë i burgosur, si Jonah brenda balenës.
Një pemë është pemë. Dy pemë së bashku, kemi minipyll.
Tre pemë së bashku na krijojnë pyllin.
Vendos një dërrasë poshtë pemës, kemi themelin.
Vendos një gojë mbi majën e pemës, është "idiot". (Të qeshura)
E lehtë për t'u mbajtur mend,
duke qenë se një pemë që flet është mjaft idioteske.
Mbani mend zjarrin?
Dy zjarre së bashku, kam shumë vapë.
Tre zjarre së bashku, shumë flakë.
Vendos zjarrin nën dy pemë, është djegie.
Për ne, dielli është simboli i mbarësisë.
Dy diej së bashku, i mbarë.
Tre së bashku, xixëllima.
Vendos diellin dhe hënën të ndriçojnë së bashku,
është shkëlqim.
Do të thotë edhe nesër, pas një dite e një nate.
Dielli po vjen në horizont. Agim.
Një derë. Vendos një dërrase brenda derës,
është shul dere.
Vendos një gojë brenda derës, të bësh pyetje.
Tak tak. Ka njeri në shtëpi?
Ky person po largohet fshehurazi nga dera,
po arratiset, po dredhon.
Në të majtë, kemi një grua.
Dy gra së bashku, grindje.
(Të qeshura)
Tri gra së bashku, kujdes, është tradhti bashkëshortore.
Pra, kemi parë gati 30 karaktere.
Duke përdorur këtë metodë, tetë rrënjët e para
të lejojnë të ndërtosh 32.
Grupi i tetë karaktereve të tjera
ndërton edhe 32 të tjera.
Kështu që me shumë pak mundime,
jeni në gjendje të mësoni disa qindra karaktere,
aq sa di një tetëvjeçar kinez.
Pra, pasi mësojmë karakteret, fillojmë të ndërtojmë fraza.
Për shembull, mali dhe zjarri bashkë,
kemi mal zjarri. Ky është vullkani.
Dimë që Japonia është toka e agimit të diellit.
Ky është një diell, vendosur pranë origjinës,
sepse Japonia shtrihet në lindje të Kinës.
Kështu diell, origjinë së bashku, ndërtojmë Japoninë.
Një person pas Japonisë, çfarë marrim?
Një japonez.
Karakteri në të majtë është dy male
mbi njëri-tjetrin.
Në Kinën e lashtë, do të thotë mërgim,
sepse perandorët kinezë çonin kundërshtarët politikë
në mërgim prapa maleve.
Sot, mërgimi është shndërruar në "të dalësh jashtë".
Një gojë që të tregon ku të dalësh
është dalje.
Ky është një slide që më kujton se duhet të pushoj së foluri
dhe të dal nga skena. Falemnderit.
(Duartrokitje)