ආයුබෝවන්
මම සිනමා තරුවක්. මට වයස අවුරුදු 51 යි.
මම තවම තරුණ වෙන බෙහෙත් භාවිතා කරන්නේ නම් නැහැ.
(සිනහව)
ඉතින් මම පිරිසිදුයි. එත් මම හැසිරෙන්නේ ඔබලා අවුරුදු 21 ක තරුණයෙක් හැටියට මාව
සිනමාව තුල දැක්කා වගේමයි.
මම අලෙවි කරනවා, සිහින. මම ලබා දෙනවා , ආදරය ඉන්දියාවේ ඉන්න මිලියන ගණනක් රසිකයින්ට.
ඔවුන් විශ්වාස කරන්නේ මම තමයි ලෝකයේ ඉන්න හොඳම
ආදරවන්තයා කියලා. (සිනහව)
ඔබ කාටවත් නොකියනවානම් මම කියන්නම් මම එහෙම නෙමෙයි කියලා.
ඒත් මම ඒ විශ්වාසය නැති වෙන්න
දෙන්නේ නැහැ. (සිනහව)
මම තවත් තේරුම් ගත්ත දෙයක් තමයි,
මෙතන හුඟ දෙනෙක් ඉන්නවා මම කරපු දේවල් දැක නැති.
මට ගොඩක් දුකයි ඒගොල්ලන් ගැන.
(සිනහව)
(අත්පොළසන්)
ඒකෙන් සිනමා තරුවක් තමන් ගැන හිතන්න වෙහෙසෙන්න ඕනේ වගේ මම මං ගැන හිතන
එක අඩුවක් වෙන්නේ නැහැ.
(සිනහව)
එතකොටයි මගේ යාළුවෝ දෙන්නා, ක්‍රිස් සහ ජුලියෙට් මෙහෙට මට කතා කළේ,
අනාගතයේ "මම" ගැන කතාකරන්න.
ඒත් නිතැතින්ම මම වර්තමානයේ මම ගැනයි කතාකරන්න යන්නේ.
(සිනහව)
මොකද මම විශ්වාස කරනවා මනුෂ්‍යත්වය හුඟක් මං වගේ කියලා.
(සිනහව)
ඔව් ඔව්.
මේ වයසට යන සිනමා තරුවක්,
තමන් වටා තිබෙන නව්‍යතාවයන් එක්ක සටනක යෙදෙන,
තමන් ඒක හරියට කරන්න ඇති නේද කියලා හිතන,
සහ තාමත් ඒ හැමදේම මැද දිගටම බැබලෙන්න
මාර්ගයක් හොයාගන්න උත්සහ කරන.
මම ඉපදුනේ ඉන්දියාවේ අගනුවර වන නව දිල්ලියේ තිබුණු සරණාගත භූමියක.
මගේ පියා නිදහස වෙනුවෙන් සටන් කළ කෙනෙක්.
මගේ අම්මා නම් අනිත් අම්මලා වගේ සාමාන්‍ය සටන්කරුවෙක්.
මුල්ම යුගයේ හෝමෝ සේපියන්ලා වගේ
අපිත් ජීවත් වෙන්න සටන් කළා.
මට අවුරුදු 20 ගණන්වල මුල් කාලයේදී
මගේ මවුපියෝ දෙන්නම නැති වුණා.
මට දැන් හිතෙනවා මම නොසැලකිලිමත් උනාදෝ කියලා.
ඒත් --
(සිනහව)
මගේ පියා මියගිය රාත්‍රිය තාම මතකයි.
මට මතකයි අපේ අසල්වැසියෙකුගේ රියදුරෙක් අපිව රෝහලට අරන් යනවා.
ඔහු කෙඳිරුවා "මැරිච්ච මිනිස්සුන්ගෙන් සල්ලි ලැබෙන්නේ නෑ".
ඔහු මග ඇරලා ගියා.
මට අවුරුදු 14යි එතකොට.
මම මගේ පියාගේ මිනිය කාරෙකේ පිටුපස සීට් එකෙන් තියලා, අම්මා
මගේ පසෙකින් තියාගෙන,
රෝහලේ ඉඳන් ගෙදරට කාරෙක එලවාගෙන ආවා.
හිමින් අඬන අතර අම්මා මං දිහා බලලා ඇහුවා,
"පුතේ, ඔයා කවදද එලවන්න ඉගෙන ගත්තේ?"
මම ඒක ගැන හිතල බලලා අම්මට කිවුවා,
"මේ දැන් අම්මේ."
(සිනහව)
ඉතින් ඒ රාත්‍රියෙන් පස්සේ,
මනුෂ්‍යත්වයේ නව යොවුන් වියට බෙහෙවින් සමාන
ජීවත් වීමේ අමු මෙවලම් මම ඉගෙනගත්තා.
අවංකවම, ඒකාලයේ ජීවිතයේ රාමුව ඉතාම සරලයි.
ඔබ දන්නවා, ඔබ කෑවේ ලැබුණු දෙයක්.
කරන්න කියපු ඕනෑම දෙයක් ඔබ ඔහේ කරා.
මම හිතාගෙන හිටියේ "සිලියැක්" කියන්නේ එළවළුවක් කියලා.
"වීගන්" කියන්නේ "ස්ටාර් ට්‍රෙක්" හි මිස්ටර් ස්පොක්ගේ නැතිවුණු මිත්‍රයා කියලා.
(සිනහව)
ඔබ කසාද බඳින්නේ හමුවුණු පළවෙනි ගෑණු ළමයාවයි,
ඔබේ කාරයේ කාබ්යුරේටරය හදන්න පුළුවන්නම් ඔබ දක්ෂයෙක්.
මම හිතුවේ, "ගේ" කියන්නේ සතුටට කියන බර ඉංග්‍රීසි වචනයක් කියලා,
ඒවගේම "ලෙස්බියන්" කියන්නේ පෘතුගාලයේ අගනුවර කියලා.
(සිනහව)
මම කොතනද හිටියේ?
අපි පෙර පරම්පරා ගණනක් මිනිසුන්ගේ
දහඩිය මහන්සියෙන් තැනුණු පද්ධති මත යපුනා
අපිව ආරක්ෂා කරගන්න.
අපිට දැනුනේ රජය ඇත්තටම අපේ යහපත වෙනුවෙන් වැඩ කරනවා කියලා.
විද්‍යාව සරලයි ඒවගේම තර්කානුකුලයි.
"ඇපල්" කියන්නේ එතකොට පළතුරක් විතරයි,
මුලින් ඒව් පස්සේ නිවුටන්ට අයිති වුණු.
ස්ටීව් ජොබ්ස්ට නෙමෙයි.
ඒවගේම "යුරේකා" කිවුවේ නිරුවතින්
පාරවල් දිගේ දුවන්න ඕනේ වුනහම කෑගහපු වචනය.
ඔබ ගියේ ජීවිතය ඔබව අරන් ගිය දිසාවට.
මිනිසුන් හුඟ වෙලාවට ඔබව සාදරයෙන් පිළිගත්තා.
සංක්‍රමණය ඒකාලේ තිබුණු වචනයක්,
සයිබිරියන් කොක්කු වෙනුවෙන්.
වැදගත්ම දේ, ඔබ ඔබම වුණා.
ඔබ පැවසුවේ ඔබ සිතු දේ.
මට අවුරුදු 20 අග බාගයේ,
මම මුම්බායි නගරයට ආවා.
එවිට මගේ රාමුව,
අලුතින් කාර්මිකකරණය වූ අභිලාෂවත් මනුෂ්‍යත්වය වගේ
වෙනස්වෙන්න පටන්ගත්තා.
වඩා හොඳ පැවැත්මක් වෙනුවෙන් වූ නාගරික කඩිමුඩියත් එක්ක
වෙනස් ආකාරයකට දේවල් පෙනෙන්නට ගත්තා.
ලෝකයේ හැම තැනින්ම පැවතගෙන ආ මිනිසුන් මට මුණගැහුණා.
විවිධ මුහුණු, ජාතීන්, ස්ත්‍රී, පූරුෂයින්, පොලීකරුවන්.
අර්ථ දැක්වීම් වඩාත් පැහැදිලි වුණා.
තම කාර්යයන් තමන්ව අර්ථකථනය කළා
ඒ කාලයේ ඉතා දැඩි ලෙස.
හැම පද්ධතියක්ම විශ්වාස කල නොහැකි ඒවා කියලා මට දැනෙන්න ගත්තා.
මිනිස් වර්ගයාගේ විවිධත්වයත්, දියුණුව
සහ වර්ධනය වීමට ඇති අවශ්‍යතාවයත්
ඒවාට දරාගැනීම අපහසුයි.
අදහස් ගලා අවේ නිදහසේ, වේගයෙන්.
මිනිසාගේ නව නිපැයුම් සහ සහයෝගිතාවයේ සහ මගේම නිර්මානශිලිත්වයේ
ආශ්චර්යය මම අත්දුටුවා.
සාමුහික ප්‍රයත්නයන්ගේ සහය මාව
සුපිරි තරුවක් තත්වයට ඔසවා තැබුවා.
මම එතනට ළඟාවෙලා බව දැනෙන්න ගත්තා.
මට වයස අවුරුදු 40 වෙනකොට මම දියුණුවේ හිනිපෙත්තටම නැගලා හිටියේ.
හැම තැනම දැක්කේ මාව.
ඔබ දන්නවද? ඒ වෙනකොට මම චිත්‍රපටි 50ක් වගේම
සින්දු 200ක් කරලා තිබ්බේ.
මැලේසියාවෙන් නයිට් පදවියකුත් ලැබුනා.
ප්‍රංශ රජයෙන් මට ඉහළම සිවිල් ගෞරව සම්මානය ලැබුනා.
එහි නම මට දැනටත් කියවගන්න බැහැ.
(සිනහව)
මට සමාවෙන්න ප්‍රංශය. ස්තුතියි එය මට ලබාදුන්නාට.
ඊටත් වඩා මට ඇන්ජලීනා ජොලීව මුණගැහෙන්න ලැබුනා.
(සිනහව)
තත්පර දෙකහමාරකට.
(සිනහව)
මට විශ්වාසයි ඇයට ඒක මතක ඇති.
ඔව්, නැතුවත් ඇති.
මම හනා මොන්ටානා ළඟ ඉඳගත්තා රවුම් රාත්‍රී කෑම මේසයක.
ගොඩක් වෙලාවට ඇය මට පිටුපස හරවාගෙන සිටියේ.
මම කිවුවා වගේ මම මයිලිගෙන් ජොලී වෙත පියාඹමින් සිටියේ.
එවිට මනුෂ්‍යත්වය මාත් සමගම ඉහළ නගිමින් සිටියේ.
ඇත්තටම ප්‍රමාණය ඉක්මවා ඉහළ නගිමින් හිටියේ.
ඊටපස්සේ වුනදේ ඔයාලා දන්නවා.
ඊටපස්සේ අන්තර්ජාලය ආවා.
මම හිටියේ වයස 40 අග බාගයේ.
මම ට්විටර් පණිවිඩ දාන්න ගත්තා, කූඩු කරලා ඉන්න
කුරුල්ලෙක් වගේ. මම හිතුවේ මං ගැන උනන්දු වෙන අය
ඒවා අගය කරයි කියලා,
මම විශ්වාස කරපු ආශ්චර්යය වෙනුවෙන්. ඒත් වෙන
දෙයක් මමයි මනුෂ්‍යත්වයයි වෙනුවෙන් බලා සිටියා.
ඔබ දන්නවා, අපි බලාපොරොත්තු වුනේ ලෝකයේ දියුණුවන සම්බන්ධතා එක්ක මිනිසුන්ගේ
අදහස්, සිහින යහපත් අයුරින් වර්ධනයවෙයි කියලා.
අපි ඉල්ලුවේ නැහැ නිදහස සහ විප්ලවය සිදුවන
තැනින්ම ගලා ආ
සංවෘත වුණු සිතුවිලි, විනිශ්චයන්,
සහ අර්ථකතනයන්.
මම කියපු හැම දෙයක්ම අලුත් තේරුමක්
ගත්තා. මම කරපු හැම දෙයක්ම, හොඳ, නරක,
කැත, තිබුනේ මිනිස්සුන්ට අදහස් දක්වන්න, විනිශ්චය කරන්න.
ඒනිසාම මම නොකියපු, නොකරපු දේවල්වලට පවා
අත්වුණේ ඒ ඉරණමමයි.
අවුරුදු 4කට කලින්,
මමයි, මගේ බිරිඳ ගෞරියි තීරණය කළා, අපේ තුන්වෙනි දරුවා බිහිකරන්න.
අන්තර්ජාලයේ තිබුනේ ඒ
අවුරුදු 15ක් වෙච්ච
අපේ පළවෙනි දරුවාගේ
වරදින් හදාගත් දරුවා කියලා.
තිබුණු විදිහට, ඔහු අයුතු සම්බන්දකමක් ඇතිකරගෙන ගැහැණු ළමයෙක්
එක්ක, රෝමෙනියාවේදී ඇයගේ වාහනය එලවනගමන්.
ඔව් ඒකට ගැලපෙන්න බොරු වීඩියෝවක් හදල තිබුනා.
අපි හුඟාක් කලබල වුණා පවුලක් හැටියට.
වයස 19ක් වුණු මගේ පුතා,
තාමත් ඔබ ඔහුට හෙලෝ කිවුවොත්,
ඔහු පසුපස හැරිලා කියන්නේ,
"ඒත් මට යුරෝපීය රියදුරු බලපත්‍රයක්වත් තිබුනේ නෑනේ".
(සිනහව)
ඔව්.
මේ අලුත් ලෝකයේ,
හිමින්සැරේ යතාර්ථය බොරුවත්, බොරුව යතාර්ථයත් බවට පත්වුණා.
මට දැනෙන්න පටන්ගත්තා
මට මට ඕනේ කෙනා බවට පත්වෙන්නත් මට හිතෙන දේ කියන්නත් බෑ කියලා.
මෙදා සැරේ මනුෂ්‍යත්වයත්
මං වගේම වෙලා.
මම හිතන්නේ අපි දෙන්නම, ගතකරන්නේ මැදිවියේ අර්බුදයයි.
මනුෂ්‍යත්වයත් මං වගේම ප්‍රමාණයට වඩා නිරාවරණය වුණු චංචල වූ පොරක් වෙමින් සිටියා.
මම අලෙවි කරන්න පටන්ගත්තා හැමදෙයක්ම,
හිසේ ගාන තෙල් සිට ඩීසල් ජෙනරේටර් දක්වා.
මනුෂ්‍යත්වය හැමදේම මිලදී ගනිමින් සිටියා,
බොර තෙල්වල සිට රසායනික ප්‍රතික්‍රීයක දක්වා.
ඔබ දන්නවද? මම ඇඟටම හිරවුණු සුපිරි වීරයින්ගේ ඇඳුමකුත් අඳින්න උත්සහ කළා,
මාව නැවත කරලියට ගේන්න.
මම පිළිගන්න ඕනේ, මම අසමත් වුනා එයින්.
මම කියන්න ඕනේ ලෝකයේ ඉන්න හැම බැට් මෑන්, ස්පයිඩර් මෑන්
සහ සුපර් මෑන් කෙනෙක්ම වෙනුවෙන්,
ඔබ සැමදෙනාම ඔවුන්ට ප්‍රශංසා කරන්න ඕනේ,
මොකද ඒ සුපිරි වීර ඇඳුම ඇඳන් ඉන්න හරිම අමාරුයි.
(සිනහව)
ඔව් මම අවංකවමයි කියන්නේ මේ වෙලාවේ.
ඇත්තටම.
මම අහම්බෙන් අලුත් නර්තන විලාශයකුත් හොයාගෙන තිබුනා,
මටවත් තේරුනේ නැති. ඒක ගොඩක් ජනප්‍රිය වුණා.
ඉතින් කමක් නැත්තන්,
ඔබ මාව ටිකක් දැකලා තියෙන නිසා, වැඩි ලැජ්ජාවක් නැතුව, මං ඔයාලට
පෙන්නන්නම්. ඒක ලුන්ගි ඩාන්ස්.
කමක් නැත්තන් මම කරලා පෙන්නන්නම්. නැත්තන් මම දක්ෂයි මීට වඩා.
(ඔල්වරසන්)
ඒක මේවගේ එකක්.
ලුන්ගි ඩාන්ස්. ලුන්ගි ඩාන්ස්. ලුන්ගි ඩාන්ස්. ලුන්ගි ඩාන්ස්.
ලුන්ගි ඩාන්ස්. ලුන්ගි.
එච්චරයි. ඒක ගොඩක් ජනප්‍රිය වුණා.
(ඔල්වරසන්)
ඔව් ඇත්තෙන්ම.
ඔබලා දකින්න ඇති, කාටවත් තේරුනේ නෑ මොකක්ද මේ වෙන්නේ කියලා, මට ඇරෙන්න.
මම මුකුත් කරේ නෑ ඇත්තටම.
මොකද මුළු ලෝකයම, මුළු මනුෂ්‍යත්වයම,
මං වගේම ව්‍යාකුල වෙලා අතරමං වෙලා.
ඒත් මම ඇත ඇරලා දැම්මේ නෑ.
මම උත්සහ කළා මගේ අනන්‍යතාවය නැවත ගොඩනගන්න සමාජ මාධ්‍යය
ඔස්සේ. අනිත් අය වගේ.
මම හිතුවා, මම දාර්ශනික ට්විටර් පණිවිඩ දැම්මොත්,
මිනිස්සු හිතයි මම ඒවගේ කියලා.
ඒත් ඒ පණිවිඩ සමග තිබුණු සමහරුන්ගේ අදහස් දැක්වීම්,
හරිම ව්‍යාකුල කෙටි යෙදුම් මට තේරුනේ නැති. ඔබ දන්නවාද?
ROFL, LOL.
මගේ අදහස් උද්ධීපනය කරන ට්විටර් පණිවිඩයකට කෙනෙක් ලියලා තිබුනා, "අඩිඩාස්" කියලා.
මම කල්පනා කළා ඇයි සපත්තුවක් ගැන කියන්නේ කියලා.
මම කිවුවේ, ඇයි මට අනිත් පැත්තට සපත්තුවක නමක් කියන්නේ?
ඉතින් මම මගේ අවුරුදු 16යේ දුවගෙන් ඇහුවා, ඇය මට කියලා දුන්නා
"අඩිඩාස්" කියන්නේ "දවසෙම මම සිහින දකින්නේ ලිංගිකත්වය ගැන".
(සිනහව)
ඇත්තටම.
මම දන්නේ නෑ ඔයාලා දන්නවද කියලා.
ඉතින් මම අනිත් අතට ලියුවා "WTF" කියලා මිස්ටර් අඩිඩාස්ට.
මම හිතින් ස්තුතිවන්ත වුනා සමහර කෙටි යෙදුම් වෙනස් නොවෙන නිසා.
WTF
ඒත් අපි ඉන්නේ මෙතන.
මට අවුරුදු 51යි, ඔයාලට කිවුවා වගේ,
කොහොම උනත් මනස විකෘති කරන කෙටි යෙදුම් අතරේ.
මට ඔයාලාට කියන්න ඕනේ වුනේ
මනුෂ්‍යත්වයට පවතින්න වැදගත්ම වෙලාවක් තිබුනානම්
ඒ දැනුයි.
මොකද වර්තමානයේ ඔබ නිර්භීතයි.
වර්තමානයේ ඔබ පැතුම් සහගතයි.
වර්තමානයේ ඔබ නව්‍යයි, විචක්ෂනශීලියි.
සහ ඇත්තෙන්ම වර්තමානයේ ඔබ කරදරකාරී ලෙස අසීමිතයි.
මේ සිත් වසඟ කරවනසුලු
පැවැත්මේ අසම්පුර්ණ මොහොතක
මම මෙතනට එන්න ටිකකට කලින් නිර්භීතව
මගේ මුහුණ දිහා හොඳින් බලන්න හිතුවා.
එතකොටයි මට තේරුනේ මම ටිකෙන් ටික මැඩම් ටුසාඩ්ගේ කෞතුකාගාරයේ
තියෙන මගේ ඉටි රූපය වගේ වෙන්න යනවා කියලා.
(සිනහව)
ඔව්, ඒක දැනුනු මොහොතේ
මම ඇහුවා මනුෂ්‍යත්වයටත් මටත් තියෙන වඩාත් ප්‍රධානම උචිතම ප්‍රශ්නය.
මම මගේ මුහුණ හදාගන්න ඕනෙද?
ඇත්තෙන්ම මම නළුවෙක් මම ඔයාලට කිවුවා වගේ.
මිනිස් නිර්මානශීලිත්වයේ නූතන ප්‍රකාශනයක්.
මගේ භුමිය
තේරුම් කිරීම අපහසු ඒත් බොහොම සරල ආධ්‍යාත්මයේ නිජබිමයි.
එහි ඉමහත් පරිත්‍යාගශීලිත්වය නිසා
ඉන්දියාව තීරණය කළා කොහොමහරි
නිදහස් සටන්කරුවෙකුගේ මුස්ලිම් පුතෙක් වුනු මාව,
වැරදීමකින්, සිහින අලෙවි කරන ව්‍යාපාරයට අතගැසූ මාව,
එහි ආදරයේ රජු බවට පත් කරන්න.
"බොලිවුඩයේ සක්විති රජු",
මේ භුමිය මෙතෙක් දැක ඇති ශ්‍රේෂ්ඨතම ආදරවන්තයා,
මේ මුහුණත් එක්ක.
ඔව්.
(සිනහව)
තවත් මේ මුහුණම, කැත, සාම්ප්‍රදායික නැති, පුදුමසහගත ලෙස,
රසවත්ද නැති කියලා නම් කර තිබුනා.
(සිනහව)
මේ පුරාණ භුමියේ මිනිසුන්,
මාව ඔවුන්ගේ අසීමිත ආදරයෙන් වැළඳගත්තා.
මම මේ මිනිසුන්ගෙන් ඉගෙන ගත්තා,
බලයටවත් දුප්පත්කමටවත් ඔබේ ජීවිතය වැඩියෙන්
ආශ්චර්යවත් හෝ අඩුවෙන් කරදරකාරී හෝ
කරන්න බෑ කියලා.
මම මගේ රටේ මිනිස්සුන්ගෙන් ඉගෙන ගත්තා.
ජීවිතයක, මනුෂ්‍යයෙකුගේ,
සම්ප්‍රදායක, ආගමක, රටක ගරුත්වය
සැබෑවටම පවතින්නේ එහි
කරුණාවන්ත වීමේ හැකියාව මතයි.
මම ඉගෙනගෙන තියෙනවා ඔබව සසල කළ හැකි
යමක් නිර්මාණය කරන්නට පෙළඹවිය හැකි
ඔබව වැටෙන්න දෙන්නේ නැතුව තියන
ඔබට ජීවත් වෙන්න උදවු කරන දෙය
මිනිස් වර්ගයා දන්නා පැරණිම සහ සරලතම හැගීම විය හැකියි.
ඒ තමයි ආදරය.
මගේ භුමියේ සිටි එක් ගුප්ත කවියෙකුගේ ප්‍රසිද්ධ කියමනක් තමයි,
(හින්දි බසින් කවියක්)
(කවිය අවසන් වෙයි)
එය සරලව පරිවර්තනය වෙන්නේ,
ඔව් ඔබ හින්දි දන්නවානම් අත්පොලසන් දෙන්න,
ඔව්. (අත්පොලසන්)
හරි අමාරුයි මතක තියාගන්න.
එය සරලව පරිවර්තනය වෙනවා ඇත්තටම,
ඔබ දැනුම අඩංගු පොත් සියල්ල කියවලා
ඔබ ඒ දැනුම
නව නිපැයුම් මගින්, නිර්මානශිලීත්වය මගින්, තාක්ෂණය මගින් යෙදෙවුවත්,
මනුෂ්‍ය වර්ගයා කවදාවත් ඔහුගේ අනාගතය ගැන ඥානවන්ත නොවේවි,
එයත් සමඟ තමන්ගේ වර්ගයා ගැන ආදරය, කරුණාවත් මුසු වී නැත්නම්.
"ප්‍රේම්" කියන වචනය නිර්මාණය කරන හෝඩි දෙකහමාර,
ඒකියන්නේ ආදරය,
ඔබට එය තේරුම්ගත හැකිනම්,
එය පුහුණු විය හැකිනම්,
එපමණක් ඇති මනුෂ්‍ය වර්ගයාට ප්‍රඥයාව ලබාදෙන්න.
මම ඇත්තටම විශ්වාස කරනවා අනාගතයේ "ඔබ"
ආදරය දෙන කෙනෙක් විය යුතුයි.
එසේ නොවේනම් එය සමෘධිමත් නොවේවි.
එය ඉපදුනුතැනම මැරිලා යාවී.
ඉතින් ඔබට පුළුවන් ඔබේ බලය
පාවිච්චි කරලා තාප්ප බඳින්න,
මිනිසුන් වෙන්කරලා තියන්න.
එහෙම නැත්තන් ඔබට පුළුවන් එය පාවිච්චි කර, බාධක බිඳ ඔවුන් සාදරයෙන් පිළිගන්න.
ඔබට ඔබේ විශ්වාසය භාවිතා කරන්න පුළුවන්
මිනිසුන්ව බියගන්වන්න.
බියගන්වා ඔවුන්ව ඉදිරියට යවන්න.
නැත්තන් එය භාවිතා කරන්න පුළුවන් ඔවුන්ට ධෛර්යය දෙන්න
ජීවිතයේ ඉහළම තැන්වලට යන්න.
ඔබට ඔබේ ශක්තිය පාවිච්චි කරන්න පුළුවන්
රසායනික බෝම්බ සාදා විනාශයේ අඳුර පතුරුවන්න.
නැත්තන් එය භාවිතා කරන්න පුළුවන් මිලියන ගණනක් දෙනාට එළිය ලබාදෙන්න.
ඔබට පුළුවන් අසංවේදීව සාගරය අපවිත්‍ර කරන්න, ගස් කපලා වනාන්තර විනාශ කරන්න.
ඔබට විනාශකරන්න පුළුවන් පරිසර පද්ධතිය
නැත්තන් ඔවුන් දිහා ආදරයෙන් බලා
ජලයෙන් සහ ගස්වලින් නැවත ජීවය නිර්මාණය කරන්න.
ඔබට පුළුවන් අඟහරු ලෝකයට ගිහින්
එහි සන්නද්ධ බලකොටු තනන්න.
නැත්තන් ඔබට හොයන්න පුළුවන් ජීවය සහ එයින් යමක් ඉගෙනගන්න, ගෞරව කරන්න.
ඔබට පුළුවන් ඔබ ඉපයූ ධනය පාවිච්චිකර
නිරර්ථක යුද්ධවලට සහය දෙන්න,
පුංච් ළමයි අතට තුවක්කු දෙන්න
එකිනෙකා මරාගන්න.
නැත්තන් පුළුවන් ඒවායින්
වැඩිපුර කෑම හදලා
ඔවුන්ගේ බඩ පුරවන්න.
මගේ රට මට උගන්වලා තියෙනවා
මනුෂ්‍යයෙක්ට ආදරය කරන්න ඇති හැකියාව භාක්තිවන්තකමට සමානයි කියලා.
එය හැම අතම බබලනවා,
ශිෂ්ටාචාරය දැනටමත් ප්‍රමාණයට වඩා පළුදු වුනු ලෝකයක.
පහුගිය දවස්වල, මෙහි තිබුණු දේශන, ඇවිත්
තම හැකියා පෙන්වූ ලස්සන මිනිසුන්
තමන් ලැබූ ජයග්‍රහණ, නව නිර්මාණ, තාක්ෂණය ගැන කතාකරන,
අපි මෙතැනදී ලබන විද්‍යාව සහ දැනුම,
TED දේශනවලදී සහ ඔබ සැවොම,
අනාගතයේ "අපි" සැමරීමට ඇතිතරම් වන හේතුයි.
එත් ඒ සැමරීම තුල
අප තුල ආදරය සහ කරුණාව රෝපණය කරන ගමන
පෙනෙන්නට තියෙන්න ඕනේ. පෙනෙන්නට තියෙන්න ඕනේ.
ඒහා සමානවම.
ඉතින් මම විශ්වාසකරනවා අනාගතයේ "ඔබ"
අසීමිතයි.
ඒකට ඉන්දියාවේදී කියන්නේ චක්‍රය කියලා, රවුම වගේ.
එය නවතින්නේ එය පටන්ගන්න තැනදීමයි, ගමන සම්පුර්ණ කරන්න.
කාලයත් අවකාශයත් වෙන්කර හඳුනාගතහැකි ඔබට
තේරුම්ගත හැකියි
ඔබගේ ඇදහිය නොහැකි,
ආකර්ශනීය වැදගත්කම
සහ මේ අති විශාල විශ්වය හා සලකන විට ඔබගේ සම්පුර්ණ නොවැදගත්කම යන දෙකම.
මනුෂ්‍යත්වයේ සැබෑ අහිංසක කමට
ඔබට නැවත ආ හැකියි.
හදවතින්ම නොකැළැල්ව ආදරය කළ හැකියි.
සත්‍යයේ ඇස් දෙකෙන් ලෝකය දැකිය හැකියි.
නොකැළැල් මනසක පැහැදිලි බවින් සිහින දැකිය හැකියි.
අනාගතයේ "ඔබ"
තමන් සමඟ සම්පුර්ණයෙන්ම
ආදරයෙන් බැඳී සිටින ලෝකයක් තිබිය හැකියි
කියන විශ්වාසය තියාගෙන ඉන්න
වයසට යන සිනමා තරුවක් වගේ,
විය යුතුයි.
ලෝකයක් -- ඇත්තටම, ඒ ඔබ විය යුතුයි
තමන් තමන්ගේ හොඳම ආදරවන්තයා වන
ලෝකයක් බිහි කරන.
මම විශ්වාස කරනවා නෝනාවරුනි මහත්වරුනි,
ඒ තමයි අනාගතයේ "ඔබ" විය යුත්තේ.
බොහොම ස්තුතියි.
ශුක්රියා. (ස්තුතියි)
(අත්පොළසන්)
ස්තුතියි.
(අත්පොළසන්)
ස්තුතියි.