Mike Kelly: Kötü Çocuk
Artık o kadar duymuyorum ama kariyerimin ilk yıllarında herkes bana "kötü çocuk" diyordu.
"Kötü çocuk, kötü çocuk, kötü çocuk!" Ve ben hiç bir zaman kötü bir çocuk olduğumu düşünmüyorum.
Ben kötü çocuk ya da kendini beğenmiş bir delikanlı ya da
entellektüellik karşıtı olmayan falan çalışmıyordum.
Entellektüellik karşıtı olmadığım barizdi ama sanırım bana böyle lakaplar takılmasının arkasındaki sebep,
benim yaptığım eserlerin, o sırada popüler olan sanatın dışında yer almasıydı.
Yani beni ucuzlatmaya çalışıyorlardı.
Çünkü ben fakir sanatı diye adlandırılan bir sanat hareketiyle ilişkilendirilmiştim. Bu harekette, başarısızlıklar, sanata
bakış açısını etkiliyordu ve benim eserlerim halk sanatını veya
düşük sınıflı insanların kültürünü yansıtıyordu.
Sanırım bir çok eleştirmen benim eserlerimin bir çeşit yatırım olduğunu
ya da bunun bir mavi yaka kültürüne ait estetik anlayış olduğunu düşündüler.
Evet benim geçmişim mavi yaka kültürü olabilir ama bu benim, o kültürü sevdiğim anlamına gelmez. Ancak sanat dünyası
çok değişti çünkü bu tür şeyler sanat dünyasında yer almaya başladı. Daha bundan on beş sene önce, New York'taki bir
galeride, kitle kültürüne ait bir gönderge bulamazdınız. Şimdiye her galeride bu var ve boş gezenin boş kalfası türden
insanlardan olumlu şekilde bahsediliyor oldu ve bu tür şeyler beni ilgilendirmiyor çünkü kim bilir bu terimleri kim tanımlıyor...
Eğer ben kötü çocuksam, benden binlerce kez daha kötü olan oğlanlar ve kızlar daha var. Ve eğer bu bir akademiyse, ben
burada dede olabilirim. Benim artık bu konuda düşünmem gerekmiyor.
art21.org
pbs.org/art21
2010 Art21, Tüm Hakları Saklıdır.