Bir yazılımcı ve teknoloji uzmanı olarak,
yıllar boyunca sayısız kentsel teknoloji
projesinde çalıştım.
Kentsel teknoloji, insanlık problemlerini çözmek
için kullanıldığından yararlı teknoloji olarak da adlandırılır.
2010 yılında Uganda'da
devletin, lokal nüfusun cep telefonlarını
görüş ayrılığı yüzünden denetlemesine karşı çıkılması üzerine
bu sorunla ilgili çalışıldı.
Aynı teknoloji daha sonra Kuzey Afrika'da,
benzer bir amaç için; nüfusu kontrol etmek için
devlet bilerek bağlantıyı kestiğinde, aktivistlerin bağlı kalmasına
yardımcı olmak amacıyla kullanıldı.
Ama yıllar geçtikçe, bütün bu teknolojiler
ve çalıştığım işler üzerine düşündüğümde,
zihnimi kurcalayan bir soru oluştu.
Ya teknolojinin erdemleri konusunda yanılıyorsak
ve biz yardım etmeye çalışırken,
aslında bazen toplumlara gerçek anlamda zarar veriyorsa?
Dünyanın dört bir yanındaki teknoloji endüstrileri, herkesi olumlu yönde
etkileyecek büyük bir şey yapma
varsayımıyla hareket ederler.
Nihayetinde, bu inovasyonlar dışarıya açılacak ve herkese ulaşacak.
Ama bu durum her zaman geçerli değil.
Ben teknolojinin bu kör savunmasına bir cümleyi kopyalayarak,
"teknolojik süzülme" diyorum.
(Gülüşmeler)
Eğer seçkin şeyler tasarlarsak er ya da geç bu teknolojilerin
herkese ulaşacağını sanma eğilimindeyiz,
ama her zaman böyle olmuyor.
Teknoloji ve inovasyon daha çok para ve zenginlik gibi hareket eder.
Birkaç kişinin elinde bulunma eğiliminde olurlar
ve bazen birçok kişinin eline geçme imkânı bulurlar.
Çoğunuz hafta sonlarında baskı rejimiyle mücadele etmediğinizden,
biraz daha ilişkilendirebilmek için birkaç örnek düşünmenizi istedim.
Giyilebilir teknoloji, akıllı telefonlar ve uygulamaların dünyasında,
kişisel sağlığınızı takip edebildiğiniz büyük bir akım var.
Ne kadar kalori yaktığınızı takip edebileceğiniz,
fazla mı oturduğunuzu ya da yürüyüşünüzün yeterli mi olduğunu gösteren programlar.
Bu teknolojiler, tıbbi tesislerde hasta alımını çok daha etkili hâle getiriyor
ve sonrasında bu tıbbi tesisler
bu verimlilik türlerini beklemeye başlıyorlar.
Peki, bu dijital araçlar tıbbi odalara girip
dijital açıdan hazır olduktan sonra,
dijital görünümlü olamayana ne oluyor?
Hareketlerinin kaydını tutacak
400$'lık bir telefonu ya da saati olmayanın
tıbbi deneyimi nasıl olacak?
Tıbbi sistemin omzuna yüklenmiş bir yük mü olacaklar?
Deneyimleri değişecek mi?
Finans dünyasında, sanal para ve kripto paralar
dünya çapında para transferinde köklü değişiklikler getiriyor,
ama bu teknolojilerle gelen
giriş güvenliği inanılmaz derecede zor, değil mi?
Aynı bağlantılara, telefona, cihazlara ulaşabilmeniz gerekiyor.
Ulaşamadığınız durumlarda ise genelde belli miktarda nakit isteyen
bir veri yüklenicisi bulabilirsiniz.
Bu noktada kendime sorduğum bir soru; dünyanın geri kalanı
dijital paraya geçerken, kâğıt para kullanan son topluma ne olur?
Kendi memleketim olan Philadelphia'dan bir örnek;
geçenlerde, orada halk kütüphanesine gittiğimde
varlıksal bir kriz yaşıyorlardı.
Kamu fonu küçülüyordu,
açık kalıp amaçlarına hizmet etmeleri için alanlarını daraltmaları gerekliydi
ve bunun için buldukları yol; birçok kitabı
dijital ortama aktarmak ve buluta taşımaktı.
Birçok çocuk için bu harikadır, değil mi?
Kitapları evden kiralayabilirsiniz,
okula giderken veya okuldan araştırma yapabilirsiniz,
ama bunlar için iki büyük şart var.
Birincisi, evde bağlantın olması gerekir,
ikincisi ise, bir cep telefonuna erişimin gereklidir.
Philadelphia'da birçok çocuğun böyle bir imkânı yoktur.
Basit bir eğitim sistemine alışmışlarken,
tamamen bulut tabanlı bir kütüphaneye geçiş
eğitim deneyimlerini nasıl etkileyecek?
Rekabetçi kalmayı nasıl başaracaklar?
Dünyanın diğer köşesindeki Doğu Afrika'dan son bir örnek daha:
Toprak mülkiyet haklarını pek çok sebepten dolayı dijital ortama
geçirmek için büyük bir hareket vardı.
Göçmen topluluklar ve art arda ölen yaşlılar
sonucunda ortaya çıkan zayıf arşiv
kimin neye sahip olduğu konusunda karışıklık yaratıyordu.
Sonucunda, bütün bilgileri dijital ortama aktarma,
mülk sahiplerinin kayıtlarının tutulması, buluta aktarılması
ve toplumla paylaşılması gibi büyük bir değişim vardı.
Ancak, istenmeden doğan bir sonuç;
risk sermayedarları, yatırımcılar ve emlak müteahhitleri
teknolojiye erişimleri
ve bunu mümkün kılan bağlantıları olduğundan
bu toplumlara dadandılar ve bu toplumlardaki
arazileri satın almaya başladılar.
Bu örnekleri birbirine bağlayan ortak payda,
bizim yaptığımız teknoloji araçlarının istenmeyen sonuçlarıdır.
Mühendisler, teknoloji uzmanları olarak
bazen verimliliği, faydaya tercih edebiliyoruz.
Sonuçlardan daha çok bir şeyler yapma konusunda düşünüyoruz.
Bunun değişmesi gerekiyor.
İnşa ettiğimiz ve giderek yaşadığımız dünyayı kontrol altına alan teknolojinin
sonuçları hakkında düşünme sorumluluğumuz var.
90'ların sonlarında,
dünya yatırım ve banka sisteminde, etik açıdan büyük bir baskı vardı.
2014 yılında, teknik ve teknoloji alanında
benzer bir hareket için gecikmiş olduğumuzu düşünüyorum.
Girişimci, genel müdür, mühendis ve yapıcı olan sizleri,
yapacağınız bir sonraki büyük şeyi düşünürken,
yaptığınız şeyin istenmeyen sonuçlarını
düşünmeniz konusunda destekliyorum.
Çünkü gerçek inovasyon, herkesi kapsayan yollar bulmaktır.
Teşekkür ederim.
(Alkış)