Κάθε καλοκαίρι, η οικογένειά μου κι εγώ ταξιδεύουμε στην άλλη άκρη του κόσμου,
4.800 χιλιόμετρα μακριά,
στην πολιτισμικά ποικιλόμορφη χώρα της Ινδίας.
Τώρα, η Ινδία είναι μια χώρα διαβόητη για την ανυπόφορη ζέστη και την υγρασία της.
Για μένα, η μόνη ανακούφιση από αυτή τη ζέστη είναι να πίνω πολύ νερό.
Τώρα, όσο ήμασταν στην Ινδία,
οι γονείς μου πάντα μου θύμιζαν να πίνω μόνο βρασμένο ή εμφιαλωμένο νερό,
επειδή σε αντίθεση με την Αμερική,
όπου μπορώ απλώς να ανοίξω τη βρύση και να έχω εύκολα καθαρό πόσιμο νερό,
στην Ινδία, το νερό είναι συχνά μολυσμένο.
Έτσι οι γονείς μου πρέπει να σιγουρευτούν
ότι το νερό που πίνουμε είναι ασφαλές.
Όμως, σύντομα συνειδητοποίησα
ότι δεν είναι όλοι αρκετά τυχεροί
να απολαμβάνουν το καθαρό νερό όπως εμείς.
Έξω από το σπίτι των παππούδων μου, στους πολυσύχναστους δρόμους της Ινδίας,
έβλεπα ανθρώπους να περιμένουν σε μεγάλες ουρές
κάτω από τον καυτό ήλιο
για να γεμίσουν κουβάδες με νερό από τη βρύση.
Είδα μέχρι και παιδιά,
που φαινόντουσαν να είναι στην ηλικία μου,
να γεμίζουν αυτά τα διαφανή πλαστικά μπουκάλια
με βρόμικο νερό από τα ρυάκια δίπλα από τον δρόμο.
Όταν είδα αυτά τα παιδιά
να αναγκάζονται να πιουν νερό,
που εγώ ένιωθα πως ήταν πολύ βρόμικο ακόμη και για να το αγγίξω,
άλλαξε τον τρόπο που έβλεπα τον κόσμο.
Αυτή η απαράδεκτη κοινωνική αδικία
με εξώθησε να θέλω να βρω μια λύση
στο πρόβλημα καθαρού νερού του κόσμου μας.
Ήθελα να μάθω γιατί αυτά τα παιδιά στερούνταν το νερό,
μια ουσία που είναι απαραίτητη για τη ζωή.
Κι έμαθα ότι αντιμετωπίζουμε
μια παγκόσμια κρίση νερού.
Ίσως να σας εκπλήσσει αυτό,
καθώς το 75% του πλανήτη μας καλύπτεται από νερό,
αλλά μόνο το 2,5% είναι γλυκό νερό,
και λιγότερο από το 1% από τα αποθέματα του γλυκού νερού στην Γη
είναι διαθέσιμο για ανθρώπινη κατανάλωση.
Με την αύξηση των πληθυσμών,
τη βιομηχανική και οικονομική ανάπτυξη,
οι απαιτήσεις μας για καθαρό νερό αυξάνονται,
αλλά τα αποθέματα γλυκού νερού μας μειώνονται με γοργούς ρυθμούς.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας,
660 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο μας
δεν έχουν πρόσβαση σε πηγή καθαρού νερού.
Η έλλειψη πρόσβασης σε καθαρό νερό είναι η πρωταρχική αιτία θανάτου
σε παιδιά κάτω των πέντε ετών σε αναπτυσσόμενες χώρες,
και η UNICEF εκτιμά ότι 3.000 παιδιά
πεθαίνουν καθημερινά από αρρώστιες που σχετίζονται με το νερό.
Έτσι, αφού επέστρεψα σπίτι ένα καλοκαίρι στη δευτέρα γυμνασίου,
αποφάσισα ότι ήθελα να συνδυάσω το πάθος μου
να λύσω το παγκόσμιο πρόβλημα νερού
με το ενδιαφέρον μου για την επιστήμη.
Έτσι αποφάσισα ότι το καλύτερο πράγμα
θα ήταν να μετατρέψω το γκαράζ μου σε εργαστήριο.
(Γέλια)
Στην πραγματικότητα, πρώτα μετέτρεψα την κουζίνα μου σε εργαστήριο,
αλλα οι γονείς μου δεν το ενέκριναν και τόσο και με έδιωξαν.
Επίσης διάβασα πολλές μελέτες σχετικά με το νερό,
και έμαθα ότι επί του παρόντος στις ανεπτυγμένες χώρες,
κάτι που ονομάζεται ηλιακή απολύμανση, ή SODIS,
χρησιμοποιείται για να καθαρίζει το νερό.
Στο SODIS, γεμίζονται διάφανα πλαστικά μπουκάλια με μολυσμένο νερό
και μετά εκτίθεται στο φως του ήλιου για έξι με οκτώ ώρες.
Η υπεριώδης ακτινοβολία από τον ήλιο
καταστρέφει το DNA αυτών των επιβλαβών παθογόνων
και απολυμαίνει το νερό.
Ενώ το SODIS είναι πολύ εύκολο στη χρήση και ενεργειακά αποδοτικό,
καθώς χρησιμοποιεί μόνο ηλιακή ενέργεια,
είναι πολύ αργό,
καθώς μπορεί να χρειαστούν έως και δύο ημέρες αν έχει συννεφιά.
Έτσι για να γίνει η διαδικασία του SODIS πιο γρήγορη,
έχει χρησιμοποιηθεί πρόσφατα αυτή η νέα μέθοδος
που ονομάζεται φωτοκατάλυση.
Τι ακριβώς είναι η φωτοκατάλυση;
Ας το αναλύσουμε:
Το «φωτό» εννοεί από τον ήλιο
και ο καταλύτης είναι κάτι που επιταχύνει μια αντίδραση.
Έτσι αυτό που κάνει η φωτοκατάλυση
είναι να επιταχύνει αυτή τη διαδικασία ηλιακής απολύμανσης.
Όταν έρχεται το φώς του ήλιου και χτυπήσει ένα φωτοκαταλύτη,
όπως το TiO2, ή διοξείδιο του τιτανίου,
δημιουργεί αυτά τα πραγματικά αντιδραστικά είδη οξυγόνου,
όπως υπεροξείδια, υπεροξείδιο του υδρογόνου και ρίζες υδροξυλίου.
Αυτά τα αντιδραστικά είδη οξυγόνου
μπορούν να απομακρύνουν βακτήρια και οργανισμούς
και πολλούς άλλους ρύπους από το πόσιμο νερό.
Δυστυχώς, υπάρχουν αρκετά μειονεκτήματα
στο πώς αναπτύσσεται επί του παρόντος το φωτοκαταλυτικό SODIS.
Αυτό που κάνουν είναι ότι παίρνουν τα διαφανή πλαστικά μπουκάλια
και καλύπτουν το εσωτερικό με αυτή την φωτοκαταλυτική επίστρωση.
Αλλά οι φωτοκαταλύτες όπως το διοξείδιο του τιτανίου
χρησιμοποιούνται συνήθως σε αντηλιακά
για να μπλοκάρουν την υπεριώδη ακτινοβολία.
Έτσι όταν επιστρώνονται στο εσωτερικό αυτών των μπουκαλιών,
στην πραγματικότητα μπλοκάρουν μερική από την υπεριώδη ακτινοβολία
και μειώνουν την αποτελεσματικότητα της διαδικασίας.
Επίσης, αυτή η φωτοκαταλυτική επίστρωση
δεν είναι καλά συναρμοσμένη στο πλαστικό μπουκάλι,
που σημαίνει ότι ξεπλένονται, και τελικά ο κόσμος πίνει τον καταλύτη.
Ενώ το TiO2 είναι ασφαλές και αδρανές,
δεν είναι αποτελεσματικό αν πίνεις τον καταλύτη,
επειδή τότε θα πρέπει να το αναπληρώσετε,
ακόμη και μετά από μερικές χρήσεις.
Έτσι ο στόχος μου ήταν να ξεπεράσω τα μειονεκτήματα
των τωρινών μεθόδων επεξεργασίας
και να δημιουργήσω μια ασφαλή, βιώσιμη,
φτηνή και οικολογική μέθοδο καθαρισμού του νερού.
Αυτό που ξεκίνησε ως μια επιστημονική εργασία της Β' γυμνασίου
είναι τώρα το φωτοκαταλυτικό μου σύνθετο για τον καθαρισμό νερού.
Το σύνθετο συνδυάζει διοξείδιο τιτανίου με τσιμέντο.
Το σύνθετο που μοιάζει με τσιμέντο μπορεί να μορφοποιηθεί σε διάφορα σχήματα,
που έχει ως αποτέλεσμα ένα εξαιρετικά ευέλικτο φάσμα μεθόδων ανάπτυξης.
Για παράδειγμα, μπορείτε να φτιάξετε μια ράβδο
που μπορεί να μπει με ευκολία μέσα σε μπουκάλια νερού για ατομική χρήση
ή μπορείτε να φτιάξετε ένα πορώδες φίλτρο που φιλτράρει νερό για οικογένειες.
Μπορεί να επικαλύψει ακόμη και το εσωτερικό μιας υπάρχουσας δεξαμενής νερού
για να καθαρίσει μεγαλύτερες ποσότητες νερού για κοινότητες
κατά τη διάρκεια μιας μεγαλύτερης χρονικής περιόδου.
Στην πορεία της εργασίας μου
το ταξίδι μου δεν ήταν και τόσο εύκολο.
Ξέρετε, δεν είχα πρόσβαση σε ένα εξελιγμένο εργαστήριο.
Ήμουν 14 ετών όταν ξεκίνησα,
αλλά δεν άφησα την ηλικία μου να με αποτρέψει
από το ενδιαφέρον μου για την επιστημονική έρευνα
και την επιθυμία μου να λύσω την παγκόσμια κρίση νερού.
Βλέπετε, το νερό δεν είναι απλώς ο καθολικός διαλύτης.
Το νερό είναι ένα καθολικό ανθρώπινο δικαίωμα.
Και γι' αυτόν τον λόγο,
συνεχίζω να δουλεύω αυτό έργο, την επιστημονική έκθεση από το 2012,
για να το πάω από το εργαστήριο στον πραγματικό κόσμο.
Και αυτό το καλοκαίρι, ίδρυσα την Catalyst for World Water,
μια κοινωνική επιχείρηση
που στοχεύει στην εύρεση καταλυτικών λύσεων για την παγκόσμια κρίση νερού.
(Χειροκρότημα)
Μόνη της, μια σταγόνα νερού, δεν μπορεί να κάνει πολλά,
αλλά όταν ενώνονται πολλές σταγόνες,
μπορούν να συντηρήσουν τη ζωή στον πλανήτη μας.
Όπως οι σταγόνες νερού ενώνονται για να γίνουν οι ωκεανοί,
πιστεύω ότι πρέπει να ενωθούμε όλοι μαζί
για να αντιμετωπίσουμε αυτό το παγκόσμιο πρόβλημα.
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκρότημα)
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκρότημα)