کریس اندرسون: اولین سخنران ما که در TEDGlobal صحبت کرده است
فکر می‌کنم هفت سال پیش.
نام ایشان پروفسور یوری الان است،
در موسسه علمی وایزمن،
اکنون ایشان و همکارانشان طرحی قوی را عرضه کرده‌اند
که به این پرسش کلیدی پاسخ می‌دهد:
روی کره زمین چطور می‌توانیم به سر کار برگردیم
بدون اینکه موج دومی از همه‌گیری را بوجود آوریم؟
یوری الان، به TED خوش آمدید.
یوری الان: ممنونم. خوشحالم که دوباره در خدمت شما هستم.
اندرسون: عالی است که شما را دوباره می‌بینیم.
خب حس می‌زنم کلید ایده شما
شامل سرکوب عدد آر یا عدد سرایت پایه است.
اگر این عدد کمتر از یک باشد،
کمتر از یک نفر توسط هر فرد خاص مبتلا می‌شود
و در نهایت این همه‌گیری از بین خواهد رفت.
مردم از این واهمه دارند که اگر برگردند سر کار،
عدد آر دوباره از یک بیشتر خواهد شد.
شما برای جلوگیری از این اتفاق پیشنهادی دارید.
این پیشنهاد چیست؟
الان: دقیقاً.
خب ما داریم یک استراتژی را
پیشنهاد می‌دهیم که بر اساس نقطه ضعف زیست شناختی ویروس بنا شده است،
که چرخه‌ای از کار و خانه‌نشینی است.
از نقطه ضعف ویروس بهره می‌بریم، هنگامی که شخصی مبتلا می‌شود،
تا حدود سه روز ناقل نمی‌باشد.
یعنی شما در سه روز اول دیگران را مبتلا نخواهید کرد،
و بطور متوسط پس از دو روز دیگر علائم بیماری نمایان می‌شود.
ما داریم استراتژی چهار روز کار در هفته و سپس ۱۰ روز خانه‌نشینی را
عرضه می‌کنیم.
در دو هفته بعد دوباره به همین منوال: ۴ روز کار و ۱۰ روز قرنطینه.
با این کار اگر شخصی در محل کار مبتلا شود،
در دوره خانه‌نشینی به حداکثر ناقل بودن خود می‌رسند، و با این کار از انتقال
به بسیاری از افراد دیگر جلوگیری می‌کنند.
اینگونه سرعت انتقال ویروس محدود می‌شود.
همچنین ۴ روز کار کردن در دو هفته
مدت زمانی که ویروس می‌تواند افراد زیادی را ملاقات کند محدود می‌شود،
و این اثری بسیار قوی دارد.
بنابراین همه در ۴ روز مشابه سر کار می‌روند،
کودکان در همان ۴ روز مدرسه می‌روند،
با وجود تمام تدابیر من جمله فاصله‌گذاری اجتماعی و ماسک و ...
دوره خانه‌نشینی هم داریم.
اتدرسون: خب اگر بدترین حالت را در نظر بگیریم،
حالتی که شما در ابتدای ۴ روز خودتان صبح دوشنبه به سر کار می‌روید
و در مسیر رفتن به محل کار فرضاً در مترو مبتلا شوید،
این تئوری بیان می‌کند که حتی در پایان آن ۴ روز،
شما همکاران خود را مبتلا نخواهید کرد؟
الان: درست است.
خب شما در مترو مبتلا شدید،
و بنابراین در سه روز اول شما در دوره پنهان بیماری هستید،
همکارانتان را مبتلا نمی‌کنید،
بیشترین واگیری شما در منزل رخ می‌دهد،
واگیری ثانویه در منزل خواهد بود،
و افراد دارای علائم می‌توانند خود را قرنطینه کنند،
و در طولانی مدت عدد آر کمتر از یک خواهد بود،
و اگر این چرخه ادامه پیدا کند، این همه‌گیری
از بین خواهد رفت.
اندرسون: آیا ناامیدکننده نیست اینکه عده‌ای بگویند،
«صبر کن -- من نمی‌خواهم
دیگران را در منزل مبتلا کنم، ترجیح می‌دهم
مردم را در محل کار مبتلا کنم تا در منزل.»
چه پاسخی خواهیم داشت؟
الان: بله، قطعاً.
پس باید روش‌های جایگزین را لحاظ کنیم.
اگر اقتصاد را بازگشایی کنید و موج دوم رخ دهد،
در هر صورت همه آن همه‌گیری‌ها در زمان خانه‌نشینی اتفاق می‌افتد،
به همراه آثار مخرب بر اقتصاد و دیگر موارد.
و بنابراین در بلندمدت،
اگر یک استراتژی چرخه‌ای مثل این را
انجام دهید، اما با عدد آر کمتر از یک،
حداقل بر اساس مدل‌ها و ملاحظات ریاضی
از همه‌گیری بسیار بزرگتری که در موج دوم رخ می‌دهد جلوگیری می‌کنید.
اندرسون: درست. شما نیازهای خانواده خود را تامین می‌کنید -- ببخشید، ادامه دهید.
الان: حتی افراد مبتلا به همه افراد خانواده انتقال نمی‌دهند.
بر اساس برخی مطالعات شدت انتقال بین ۱۰ تا ۳۰ درصد است.
اندرسون: درست.
اما امید این است که با تامین نیازهای خانوده خود
با تبعیت از یک استراتژی که تعداد بسیار کمی از همکارانتان
در هر صورت قرار است ناقل باشند،
خب پس طرح این است، اما --
الان: درست است.
اندرسون: این را به من بگویید -- چون چهار روز از ۱۴ روز،
کسی ممکن است بگوید، «خب عالی است،
اما معنای آن کاهش ۷۰ درصدی بهره‌وری
در اقتصاد است،
پس این به کار نمی‌آید.»
فکر می‌کنم به نظر شما کاهش بهره‌وری
اینقدر کاهش نخواهد یافت.
الان: درست است.
و البته اکثر افراد آخر هفته کار نمی‌کنند،
پس در واقع ۴ از ۱۰ روز کاری در طول ۲ هفته،
و زمانی که برنامه زمانی از پیش تعیین شده
برای ۴ روز کاری دارید،
می‌توانید ساعات کار را افزایش دهید،
می‌توانید شیفت‌‌بندی کنید
با اولیت‌بندی در این ۴ روز
بسیار بیش از ۴۰ درصد روزهای کاری قابل بهره‌وری است.
اندرسون: بله پس در مورد نحوه عملکرد صحبت کنیم.
اجازه دهید ابتدا تولید را تصور کنیم
که در حال حاضر متوقف است.
آیا منظور این است که تولیدکننده می‌تواند در این چهار روز
دو یا حتی سه شیفت کاری لحاظ کند،
شاید چیزی حدود ۳۵ ساعت کاری برای ۴ روز
و همچنان بهره‌وری بالایی داشته باشد،
اساساً اجازه دهیم به همین طریق خطوط تولید پیش بروند؟
الان: دقیقاً.
خب این بخش جالبی از این طرح است،
هنگامی که جمعیت را به دو یا سه گروه تقسیم می‌کنید.
بهتر بگویم یک گروه چهار روز کار می‌کند و ۱۰ روز به خانه‌نشینی می‌رود.
سپس گروه دوم وارد میدان می‌شود.
این ایده توسط همکاران ما در دانشگاه برایلان مطرح شد.
مزیتی که دارد این است که در زمان کار تراکم کمتری دارید.
اگر دو گروه داشته باشیم،
تراکم نصف می‌شود و انتقال بیماری کاهش می‌یابد.
و شما با استفاده از این ایده جالب می‌توانید خطوط تولید را
تقریباً سرپا نگه دارید.
اندرسون: با به کار بردن همین طرح می‌توانیم ادارات را باز کنیم --
به نظر می‌رسد همانگونه که قبلاً هم مشاهده شده،
بهره‌وری زیادی می‌تواند از کار در منزل حاصل شود،
پس می‌توانید این ایده را تصور کنید که افراد برخی از امور را
زمانی انجام دهند که به محل کار باز می‌گردند،
با هم دیگر روبرو شوند، کارها را با هم شروع کنند،
گفتگوها، طوفان ذهن و همه چیزهای خوب،
زمانی هم که در منزل هستند، کارهای مربوطه را انجام دهند
همانگونه که در هفته‌های پیشین انجام داده‌ایم،
به نوعی کار تکی.
چقدر در این مورد فکر کرده‌اید که چطور خواهد بود،
آیا امکان پذیر است که کارها را به گونه‌ای موثر به انواع مختلف تقسیم کنیم
و از یک همچین استراتژی بهره ببریم
تا بهره‌وری کامل یا حتی بهره‌وری بیشتر حاصل شود؟
الان: موافقم -- برای بسیاری از بخش‌ها، افراد در خانه خیلی موثر کار می‌کنند،
و از چند صنعت شنیده‌ایم
که بهره‌وری در طول خانه‌نشینی و کار در خانه
واقعاً افزایش یافته است.
پس اگر یک برنامه زمانی، یک استراتژی چرخه‌ای داشته باشید
می‌توانید حجم کار را محدود کنید،
یا می‌توانید در صورت نیاز بصورت بسیار موثر
برای کار حضوری برنامه‌ریزی کنید
چون از ائتلاف زمان زیاد جلوگیری می‌کنید،
ببینیم کار فرد در منزل مفیدتر است
یا در محل کار و بهره‌وری بالا به دست آوریم.
باید عرض کنم که برخی بخش‌ها واقعاً باید خود را تطبیق دهند،
مثل هتل‌ها، گردشگری، تامین غذا.
در برخی صنایع همچنان به بررسی و تطبیق بیشتری نیاز است.
اما دیگر صنایع تقریباً می‌توانند خود را سازگار کنند.
شاید اصلاً بهتر باشد این موضوع را بعد از همه‌گیری لحاظ کنیم،
چون لااقل بهره‌وری تقریباً می‌تواند بالا نگه داشته شود.
اندرسون: من این را خواندم و داشتم در مورد سازمان خودمان یعنی تد فکر می‌کردم،
و اینکه چگونه واقعاً می‌توانیم خوب کار کنیم.
مثلا یک مورد،
این سوال در مورد افراد درون‌گرا و برون‌گراست.
برخی از درون‌گراها اگر صادق باشند،
ممکن است بگویند این همه‌گیری برایشان هدیه‌ای بوده است از آسمان.
توانسته‌اند با استرس کمتر کار کنند.
توانسته‌اند تمرکز کنند و دیگر مزایا.
با این استراتژی ۴ روز کار و ۴ روز تعطیلی،
شاید بتوانید یک جهان کاری را تصور کنید
که برای هر دو گروه درونگرا و برونگرا بهینه شده باشد؟
الان: قطعاْ.
من هم همین حس را دارم.
من و همکارم با شخصیت‌های متفاوت،
هر دو در دانشگاه تدریس می‌کنیم،
و تدریس با این استراتژی
کمک کرده است که در برخی جهات مفیدتر باشم.
بنابراین کاملاً موافقم.
و فکر می‌کنم مهار خلاقیت افراد در محل کار،
همچنان در آغاز راه انواع ترکیباتی هستیم که از پس این استراتژی بر می‌آید.
اندرسون: اما برای کسانی که در خط مقدم هستند،
مثلاً کسانی که کالاها را تحویل می‌دهند و غیره
و شما این کار را نمی‌توانید مجازی انجام دهید،
آیا هیچ فکری شده است
که چگونه استراتژی چهار روز کار و سپس خانه‌نشینی
چطور از زمان تعطیلی می‌توان بهره برد
تا بتوان در کار این افراد مشارکتی داشت
از راه انواعی از آموزش؟
یا اینکه بهتر است این افراد فقط در طول چهار روز خیلی شدید کار کنند،
و احتمالاً حتی با این سناریو باز هم عایدی کامل نخواهند داشت،
اما از خانه‌نشینی کامل بهتر است،
و بهتر از این است که برگردیم سر کار و موج دیگری شروع شود؟
الان: درست است.
بنابراین در سطح جامعه،
از اینکه دوباره همه چیز را باز کنیم و موج دیگری آغاز شود،
که نیازمند قرنطینه کامل است بهتر است
برای افرادی مانند شیفت‌های بیمارستان،
برخی بیمارستان‌ها این نوع برنامه را پذیرفتند
پس می‌توانیم از شیفت‌ها حفاظت کنیم و جلوی تراکم را بگیریم.
این همچنین سادگی و شفافیت زیادی را خلق می‌کند.
چون زمان کار را می‌دانید،
و به نوعی اطمینان دارید چون این استراتزی بر اساس یک مدل علمی بنا شده است
این هم در مورد اثر این طرح.
همچنین منصفانه است چون همه باید بروند سر کار،
نه فقط بخش‌های خاص،
شفاف است و غیره.
[تقاطع صحبت]
اندرسون: و این چیزی است که توسط آحاد شرکت‌ها
به کار برده شده است؟
یا اینکه واقعاً برای یک شهر در یک زمان بهتر است
یا حتی یک کشور در یک زمان؟
الان: فکر می‌کنیم در سطوح مختلف عمل کند.
خب برای شرکت‌های معینی، خیلی طبیعی است که پذیرفته شود،
یا در مورد بیمارستان‌ها، مدارس و غیره.
همچنین می‌تواند در سطح شهر یا منطقه عمل کند،
ما پیشنهاد می‌کنیم این طرح برای مثلاً یک ماه بصورت آزمایشی اجرا شود،
تا ببینیم آیا موارد مثبت افزایش می‌یابد.
اگر افزایش یافت می‌توانید تعداد روزهای کاری را کاهش دهید.
یا اگر موارد مثبت سریعاً کاهش یافت می‌توانید به روزهای کاری بیفزایید
همچنین می‌توان با شرایط آب و هوایی و موقعیت هر فرد سازگاری ایجاد کرد.
بنابراین کاملاً وفق‌پذیر است.
اندرسون: اما بعنوان مثال با تطبیق زمان کار با مدارس
که فوراً اجازه می‌دهد روزی که فرزندان در مدرسه هستند
والدین به سر کار برگردند، البته باید امتحان کنیم --
الان: قطعاً.
اندرسون: بهترین نمونه عملی این طرح
این است که کشورها می‌توانند خانوارها را
به دو دسته الف و ب یا چیزی مثل این تقسیم کنند،
و این تطبیق می‌تواند محقق شود؟
الان: دقیقاً.
شما می‌توانید خانوارهای مختلف را در دسته الف و دسته ب قرار دهید،
و در روشی همگام‌ شده بچه‌ها به مدرسه می‌روند
و والدین به سر کار
و گروه دیگر، هفته‌های جایگزین را انتخاب می‌کنند.
تعداد مشخصی از افراد باید همیشه کار کنند.
شاید معلمان همانند کارکنان ضروری نیاز باشد که کامل کار کنند.
دقیقاً مثل وضعیت قرنطینه،
بخشی از جمعیت همچنان باید کامل کار کنند.
اما بخشی که اینگونه کار می‌کند باید محافظت شود،
چون عدد آر کمتر از یک است،
پس ابتلاهای جدید نمی‌توانند به همه‌گیری زیاد منجر شوند.
اندرسون: دیوید بی‌یلو که قبلاً گفتم الان حضور دارند. دیوید.
بی‌یلو: بله، سلام به همه.
یوری همانگونه که قابل تصور است سوالات زیادی
از سوی مخاطبین وجود دارد،
و اولی را داریم
در مورد آن کارکنانی که بعنوان ضروری تلقی شدند.
می‌توانید بگویید که چگونه روش پیشنهادی شما بر متخصصین درمان و دیگرانی که زمان
و انعطاف لازم برای قرنطینه ندارند
اثر خواهد گذاشت.
الان: عالی است.
می‌خواهم بگویم کارکنان ضروری وجود دارند،
افرادی با درآمد کم وجود دارند، که نمی‌توانند به قرنطینه بروند
چون باید خرج زندگی را تامین کنند.
و مطالعات نشان می‌دهد که تحرک بین افراد بخش‌های کم‌درآمد
در زمان قرنطینه بیشتر است.
و همچنین در کشورهای در حال توسعه مردم باید از منزل خارج شوند.
نمی‌توان خانه‌نشینی را اجرایی کرد.
بنابراین این استراتژی ۴-۱۰ می‌تواند اجرای خانه‌نشینی را ساده‌تر کند
و افراد در طول این روزها می‌توانند کسب درآمد کنند،
یا حداقل خودشان انتخاب می‌کنند
که چه بخشی را کار کنند و چه بخشی در قرنطینه باشند.
برخی کشورها حتی با قرنطینه نمی‌توانند عدد آر کمتر از یک بدست آورند،
بخاطر مشکل عدم رعایت، بخاطر بخش‌های غیررسمی و غیره.
ما معتقدیم که چرخه ۴-۱۰ انجام قرنطینه را ساده‌تر می‌کند
و ممکن است سطح همه‌گیری کمتر از یک شود.
که بر میلیاردها نفر در جهان اثر می‌گذارد.
امیدوارم به سوالتان پاسخ داده باشم.
بی‌یلو: بله فکر کنم،
و سوال دیگری داریم،
اگر بتوانیم مهمترها را انتخاب کنیم،
این:
آیا می‌توان با محاسبات ریاضی
میزان افزایش ریسک این چرخه ۴-۱۰ را کمی کرد؟
الان: خب میزان افزایش ریسکی که ما آن را در مقاله علمی‌مان بیان کردیم،
ما تمام تحلیل‌های حساسیت و غیره را انجام دادیم،
و این سوال میزان افزایش ریسک را از چه لحاظ می‌خواهد؟
خب، از لحاظ اقتصاد ...
ممکن است موج دومی وجود داشته باشد.
امیدوارم نباشد ولی قطعاً احتمال دارد،
و در این خصوص شفاف است که موج دوم و قرنطینه‌ای دیگر
از لحاظ سلامت عواقب بدتری نسبت به چرخه ۴-۱۰
خواهد داشت.
و این یک سوال جدی است که نسبت به چه چیزی دارید مقایسه می‌کنید.
بی‌یلو: مطمئناً
خب یوری خیلی متشکرم که این ایده را به اشتراک گذاشتین.
اندرسون: واقعاً.
دیوید بمان.
اما قبل از اینکه بروی:
آیا هیچ دولتی علاقه‌ای به بررسی این ایده نشان داده است؟
آیا افرادی را دیده‌اید که واقعاً بخواهند بعنوان یک سیاست ملی
اجرایش کنند؟
الان: بله با برخی کشورهای اروپایی
و کشورهایی در آمریکای شمالی و البته اسرائیل در ارتباط هستیم.
اتریش برنامه مشابهی برای مدارس پذیرفته است،
که در طی دو هفته ۵ روز مدرسه برقرار است.
و چند شرکت و بیمارستان و غیره.
و ما واقعاً علاقمندیم ببینیم چطور عمل خواهد کرد.
اندرسون: خب من نقطه اساسی شروع را دوست دارم
یعنی نگاه به نقاط ضعف دشمن.
و شما به این چرخه ۴-۱۰ دست یافتید
که لزوماً پس از یک بیماری خطرناک نیست،
اگر بتوانید راهی برای اجرا پیدا کنید.
فکر می‌کنم تست کردن واقعاً این طرح را بسیار ارتقا می‌دهد، درست است؟
تست کردن مردم قبل از برگشتن --
الان: این طرح بر اساس تست بنا نشده است.
برای این طرح نیازی به تست نیست،
و می‌تواند در مناطقی بدون تست‌های زیاد انجام شود.
اگر تست را داشته باشید، در مسیر موثرتری می‌تواند به کار رود
با تمرکز تست افراد در پایان ۱۰ روز قرنطینه
درست زمانی که می‌خواهند برگردند سر کار؛
این باعث می‌شود هر تست در کاهش
عدد سرایت پایه موثر باشد.
اندرسون: در واقع به جای تست کردن تمام جمعیت
در هر سه یا چهار روز،
فقط دو هفته یکبار خواهد بود.
این هدف بسیار قابل تصور است.
الان: مطمئناً.
اندرسون: بله.
خب یوری الان برای دادن وقت بسیار از شما متشکرم.