Daha zengin oldukça
daha az şeye sahip olduğunuz bir dünya hayal edin.
Lüks bir arabanın,
büyük bir evin
pahalı kıyafetlerin
statü sembolü olmaktan çıktığı ve bir yük haline geldiği bir dünya.
Deneyimler en çok değer verdiğimiz kişisel eşyalarla yer değiştirirken.
Hiçbir şeye sahip olmamak ama her şeye sahip olmak mümkün mü?
Geçmişte, eviniz yanıyor ve herkes güvendeyse
kurtarmak isteyeceğiniz ilk şey ne olurdu?
Fotoğraf albümleri, değil mi?
Bugünse, çoğumuz fotoğraflarımızı bulut hesaplarında sapasağlam tutuyoruz.
Müzik, kitaplar, filmler; fiziksel objelerden dijital hizmetlere dönüştü.
Bu da sadece buz dağının görünen kısmı.
Her sene, sahip olduğum şeyleri azaltıyorum.
On yedinci doğum günümü hatırlıyorum.
Nihayet ehliyetimi aldığım için çok heyecanlıydım.
Araba kullanmak büyük bir şeydi,
satın almaktan bahsetmiyorum bile -
fiyatları karşılaştırmak, yakıt verimliliğini incelemek,
rengini ve tasarımını düşünmek.
Bir kere arabanız olunca sigortalatmanız gerekir.
Arada bir bakım yapmak, yakıt koymak,
uzun saatleri park yeri aramayla harcamak.
Ah evet,
ara sıra da yıkamak.
Hepsinden sonra, neden araba almak isteyesiniz ki?
Gerçekten ihtiyacınız olan şey A noktasından B noktasına gitmekse.
Bugün, her an ve her yerde araba çağırabilirim.
Dakikalar içinde gelir ve gitmek istediğim yere beni götürür.
Sonra tıpkı bir sihir gibi
kaybolur.
Bu birçok bakımdan, araba sahibi olmaktan daha bir iyi düzen.
Arabanın yaptığı görev bir tür biniş hizmetine dönüşüyor.
Yakın zamanda, şehirlerde kişisel arabalar yasaklanabilir,
ve özerk araç hizmetiyle yer değiştirebilir.
Bir teknoloji ürün tasarımcısı olarak, fiziksel ürünlerden dijital hizmetlere
doğru olan değişimi fark etmeye başladım.
İnanıyorum ki nesneler
beyin ve teknolojiyle donatılarak akıllandıkça
dijital medyayı takas ettiğimiz aynı sosyal yolla
takas edilen, paylaşılan, kullanılan
hizmetlere dönüşecekler.
Evlerimiz de işletmelere dönüşecek mi?
Eskiden, yeni evliler adım atıp ev satın alırlardı.
İpotek ettirir, emlakçıları kıyaslar, bir ton mobilya alırlardı.
Bakım masrafları için uzun süre harcayıp arada bir de restore ettirirlerdi.
Tüm bu özveri neden yapılır?
Özellikle bugünlerde hayat sürprizlerle dolu.
Son birkaç yıldır,
beş kıtada 30 ülkeden fazla yeri
gezdim ve oralarda yaşadım.
Cebimdeki üstün bilgisayar
ve yaygın bağlantı sayesinde
bir ofise ihtiyacım yok.
Her yerde çalışabilirim.
Seyahat, yeni nesil göçebeler için
verimli bir alan işlevi görerek bir yaşam biçimi haline geldi.
Bu da sahip olma mevzusu gerçekten bir yük haline geldiği zaman oldu.
Hizmetler hiç olmadığı kadar önemli.
Hepimiz bir şekilde hizmet keyfini deneyimledik:
spor salonları, kuaförler,
restoranlar, temizlik hizmetleri.
Sizin için adı her neyse,
eminim ki, diğer şeylerin yanı sıra, bu size biraz daha özgürlük,
bir müddet daha iç rahatlığı sağladı.
O zaman neden burada duralım?
Etrafımızdaki tüm fiziksel ürünlerin
dijital hizmetlere dönüştüğü bir dünya hayal edin.
Kişisel eşyalar, mallar cüzdanlar, mülkler olmadan
hayat nasıl görünürdü?
Sadece hizmet ve deneyim satın alabileceğiniz bir dünya.
Sizi bu tür bir geleceğin olduğu yaşamdan bir güne götüreyim.
Ben, yaşamam, çalışmam ve oynamam gereken
karmaşık bir yerde yaşıyorum.
Birçok arkadaşım gibi ben de 24 saat boyunca sundukları
servislerden dolayı ortak yaşam evlerini tercih ediyorum.
Arada bir kendime yemek yapıyorum.
Yemek seçimlerime göre
özenle seçilmiş ve yakındaki bir çiftçiden bana taze yemekler gönderen
bir yemek hizmetine abone oluyorum.
Herkesin bahsettiği ünlü bir robot aşçı
tarafından yemek pişirilen özel organik hizmet modeline
yükseltmeyi düşünüyorum.
Birçok kıyafetim için de abone oluyorum.
Her sabah bir drone ile penceremin önüne geliyorlar.
İstersem yılın her günü farklı bir şey giyebilirim.
Gün sonunda, kıyafetleri drone alsın diye bırakacağım.
Mücevherlerimi üç boyutlu yazdırıyorum.
Aslında, bu zaten yaptığım bir şey.
Eğer özel bir gün ise bana özel tasarlanmış bir elbise ile
ayaklarımın taranmasıyla elde edilen
bana özel ayakkabıları üç boyutlu yazdırıyorum.
Etkinlik bittiğinde, hepsini geri kazanım kutusuna atacağım.
Materyal orijinal haline dönüştürülecek.
Dairemde elbise dolabı, çamaşır makinesi veya bulaşık makinesi yok.
İpotek için, bakım için kaygı duymama gerek yok.
Hatta arada bir olan restorasyon için bile.
Çünkü mobilya ve dekorasyon hizmet dahilinde.
Çocuklarımız olduğunda,
muhtemelen bebek eşyaları ve oyuncak hizmetlerine abone olacağız.
Birkaç haftada bir, oyuncaklar değişecek.
Çocuklarımın yaşlarına ve tercihlerine göre
yeni ve sterilize olanlarını alacağız.
İhtiyaçlarım değiştiğinde, şehir değiştirdiğimde,
veya ailem genişlediğinde evim de değişecek.
Bir yıl boyunca, bir ay boyunca ve hatta birkaç gün boyunca böyle kalabilirim.
Seyahat ettiğimde bavul hazırlamama gerek yok.
Normalde kullandığım şeyler, nereye gitsem beni orada bekliyor olacak.
Bu yeni dünya bazı endişeler doğurabilir.
Mesela;
hiçbir şeye sahip olmamak nasıl hissettirecek?
Bu durum beni evsiz mi yapacak?
Objelere olan duygusal bağımızı kaybedecek miyiz?
Arkadaşlıkla ve ilişkilerle ilgili sorular:
Sosyal hayatımız nasıl görünecek?
Çocuklarımızı nasıl büyüteceğiz? Ve yaşlanmak nasıl hissettirecek?
Öte yandan
belki de bu durum, park yerlerini ve geniş tenha evleri
yeşil parklı ve paylaşımlı toplu alanlarla değiştirerek yeni hobi bulmak adına
zaman kazanmak için veya bu zamanı ev işlerinde harcamak yerine
sevdiğimiz insanlarla geçirmek adına ve böylece kalabalık şehirlerimizi
yeniden tasarlamak adına bir fırsat.
Belki bu bin yaşındaki eğitim sistemimizi güncelleştirmek için bir fırsat.
Eğitimin, her birimizin en iyi öğrenme yöntemi
doğrultusunda kişiselleştirildiğini hayal edin.
Neden tek bir belirli okula ve konuma bağlı kalalım?
Bir sınıf, tüm dünyadan çocuklarla
bir okul gezisi haline gelebilir.
Muhtemelen benim bileceklerimden çok daha fazlasını öğrenecekler.
Sürekli geziyorsak nasıl iletişimde kalacağız?
Belki de karışık gerçeklik hizmetini kullanarak takılırız.
Yakında, hepimiz peri süper güçlerine sahip olacağız.
İhtiyacımız olduğu anda önümüzde olacaklar ve ihtiyacımız bittiğinde gidecekler.
Daha yüksek kalite ve bana özel kişiselleştirilmiş dikimle
ulaşılabilir, uygun fiyatlı
ve paylaşılabilir olacaklar.
Eve gittiğinizde ve ön kapınızdan geçtiğinizde
bir saniye durun ve kendinize sorun
''Biraz daha az şeye sahip olabilir miyim?
Bu bana daha çok özgürlük, daha çok zaman ve daha çok iç rahatlığı sağlar mı?''
Bazıları sorabilir;
hiçbir şeye sahip olmayarak zincirlerimden kurtulmuş hissedip hissetmememin farkı ne?
Onlara tam tersini hissettiğimi söylüyorum.
Atalarımızla aramda derin bir bağ hissediyorum.
Tıpkı hiçbir şeye sahip olmayan,
meraklı, uyumlu, yola çıkmaya ve bilinmeyeni keşfetmeye hazır
nesneler yerine deneyimleri biriktirmeye yer açan ilkel bir göçebe gibi.
Daha azına sahip olmak
ama çok daha fazlasına sahip olmak.
(Alkış)