Welkom bij Buddha at the Gas Pump. Mijn naam is Rick Archer en mijn gast deze week is Bentinho Massaro.
Een Nederlander met een Italiaanse naam die perfect Engels spreekt ook al is dat niet zijn moedertaal.
En wie op de jonge leeftijd van 23 al heel populair is in spirituele cirkels
voor zijn helderheid, zijn eenvoud en zijn ongedwongen manier
En ik hoor steeds van 'oudjes' zoals ikzelf
'Wow, heb je die jongen Bentinho al gehoord, die moet je horen, hij is zo helder'
Haha, dus ik ben heel blij dat Bentinho meedoet aan dit programma
En ik heb, ik weet niet...alles wat ik op YouTube kon vinden...
iets van vijf à tien uur aan materiaal, wat ik heb beluisterd
En dat was echt prettig, dus...
bedankt dat je dit doet.
Bedankt Rick
En bedankt voor je flexibiliteit, hij is nogal drukbezet...
en het is nu iets van tien of elf uur 's avonds in Nederland
En hij is net terug uit België waar hij een retraite begeleidde...
maar hij ziet er nog steeds fris en fruitig uit...
dus hij houdt het nog wel een paar uurtjes vol.
Dankje Rick. -Geen dank.
Misschien kunnen we beginnen met... soms begin ik ermee dat mensen hun hele levensver haal vertellen.
De hele aaneenschakeling van gebeurtenissen die ertoe leidde dat ze wakker werden.
Dat kúnnen we doen...maar ik dacht dat je het misschien leuker zou vinden om...
Als je in een bus zat met iemand en je had vijf à tien minuten...
om te vertellen wat volgens jou het allerbelangrijkste is...
wat zou je dan zeggen?
Ik zou zeggen dat we altijd focussen op de inhoud van onze ervaringen
op het verhaal, de beschrijving en de definities
Dus er wordt constant gedefiniëerd.
En dit gedefiniëer plaatst een verhaallaagje over alles heen.
Deze op tijd en oorzaak gebaseerde manier van denken...
en alles in een perspectief plaatsen
dat is...de bron van lijden.
Dus in plaats daarvan zou ik ze aanraden om..
niet zo op de inhoud van je ervaring en omschrijvingen te focussen...
en in plaats daarvan, voor de verandering, niet teveel te focussen op wát je ervaart...
en de omschrijving daarvan, maar eenvoudig opmerken, één moment...
het simpele feit dat we 'ervaren'.
Dus we pauzeren gewoon even en merken op...
het feit dat het 'ervaren van de ervaringen' al gebeurt.
Of we het nu leuk vinden, of niet...
of we het nu doen, of niet
of we het proberen, of niet.
Zo moeiteloos, gewoon hier en nu, wordt deze 'ervaring ervaren'.
We kunnen kort pauzeren om dat op te merken en dan...
gaat het dagelijkse leven weer verder of iets dergelijks.
Beschrijvingen beginnen weer...
definities beginnen weer...
en dat is perfect. Dus als ik deze persoon tegenkwam in de bus...
en het was de eerste ontmoeting dan zou ik waarschijnlijk daar stoppen.
Als we kleine kinderen zijn, leren we definities.
We hebben ze nodig om in de wereld te functioneren:
'Dit is mijn moeder, dit is mijn ontbijt, dit is mijn speelgoed' enzo.
Als we niet wisten wat dingen waren, zouden we niet met elkaar kunnen praten.
We zouden niet kunnen functioneren in de wereld der objecten.
En als iemand een beroerte heeft gehad en alles vergeten is...
dan functioneren ze niet meer op latere leeftijd.
Dus je bedoelt natuurlijk niet dat we de definities van dingen...
of de betekenis van woorden niet zouden moeten begrijpen...
Je bedoelt iets anders dan dat.
Klopt, dus als ik dezelfde persoon de volgende dag...
in dezelfde bus tegen zou komen zou ik verder gaan.
Ik zou zeggen 'Vandaag heb je de kans gehad om op te merken hoe, als je even pauzeert...
als je niet meer benadrukt wat gaande is...
als je stop met actief te benoemen en je hebt gemerkt dat je al ervaart...
je hebt net gepauzeerd om op te merken dat 'ervaren' er al is...
dan heb je waarschijnlijk enige opluchting gevoeld, door die herkenning.'
En nu, als gedachtes, sensaties, definities en verhaaltjes weer opstarten...
en je gebruikt ze actief, kun je dan opmerken dat ze niet bestaan...
los van de ervaring, die doorgaat.
Dus deze definities zijn 'ervaringen' en die worden 'ervaren'.
Dus het ervaren of...je kunt het ook bewustzijn noemen...
maar ik noem het hier liever 'ervaren', en het ervaren gaat hier gewoon door en het is op te merken...
dus het maakt niet uit hoeveel definities er in je hoofd zitten...
je kunt nog steeds opmerken dat deze continu worden ervaren...
en met die golf beweeg je even mee, je laat het moment gewoon even geworden...
en je merkt 'ervaren' op.
En gedachten komen dan op en definities komen op...
en je vertelt je moeder wat je vandaag hebt gedaan, of je vrouw, of je zoon.
En je merkt tijdens dat verhaal op dat dat niets verandert...
aan het 'ervaren'. Ervaren loopt gewoon door.
En de 'ervaringen', of ze nu veel gedachtes bevatten of geen gedachtes...
of een depressieve of een prettige gemoedstoestand...
het 'ervaren van die ervaring' loopt door...
en dat kun je niet 'scheiden' van de ervaring.
Dus als de vorm van de ervaring 'pijn' of 'chaos' is of 'veel gedachtes of definities'...
dan kun je toch opmerken dat het 'ervaren' en de 'ervaring' niet twee dingen zijn.
Dus dat betekent niet dat je in een bepaalde gemoedstoestand moet zijn...
dat definities 'goed' of 'slecht' zijn.
Het betekent gewoon...niets eigenlijk.
Maar je herkent gewoon dat, wat er ook gaande is...
inclusief de verhaaltjes, allemaal bij de ervaring hoort.
Maar nu heb je de keuze of je op die definities focust en daarin gelooft...
of je kunt ontspannen en opmerken...
moment na moment, dat je ervaart.
En hoe vaker dit gebeurt, hoe meer ruimte er komt...
...ook in de verhalen en in de depressies en de emoties
Het klinkt alsof je zegt dat...
Je reikt mensen een techniek aan waarmee...
...mensen minder vastzitten in hun verhalen...
en in het drama dat ze ervaren.
Laten we een metafoor gebruiken:
Je zit in de bioscoop en als je helemaal zou vergeten...
dat je in de bioscoop zit, een film zit te kijken...
dan zou je heel bang kunnen worden.
Misschien gaan er enge dingen gebeuren, je denkt 'misschien ga ik wel dood'...
tot je weer weet dat het maar een film is, dat je in een bioscoop zit...
dat je veilig bent en popcorn aan het eten bent.
Maar het echte leven is vaak veel overtuigender...
dan de gemiddelde film. Dus jij probeert, als ik het goed heb, ervoor te zorgen...
dat mensen een stapje terug doen en zich realiseren dat...
ze eigenlijk een film aan het kijken zijn.
Dat het 'drama' niet zo echt is als ze eerst dachten.
Min of meer, maar het verschil is dat...
als je het zo zegt, leg je nog steeds de nadruk op de film.
Terwijl, dit gaat niet zozeer over de film of wat er gebeurt...
hier gaat het erom je echt bewust te worden...
van het feit dát je ervaart.
Dus op dat moment focus je niet op de inhoud.
De inhoud is er wel, maar je focust er niet op...
en dus ben je je daar niet heel bewust van.
Op dat moment ben je meer bewust van het feit...
dat 'ervaren' bezig is en dan krijg je een gevoel van tijdloosheid.
Het is een tijdloos continuüm van 'ervaren'.
Dat gaat door en door, niet in de tijd, maar...
een tijdloos continuüm van 'ervaren' waarin gedachtes opkomen als 'ervaringen'.
'Ervaren' heeft dus maar één vorm en dat is...
je huidige ervaring. En je huidige ervaring verandert steeds van 'gedachtes' naar ' geen gedachtes' naar...
wat dan ook maar.
En dan eenvoudig weten dat 'ervaren'...dat steeds op te merken...
en op die golf mee te gaan.
Het gaat er dus niet om een stapje terug te doen...
alhoewel ik snap dat het daar op lijkt, maar...
je doet geen stapje terug, want...terug naar wat? Er is alleen maar 'ervaren'...
en dit 'stapje terug' kan een scheiding creëren...
zo van 'ik moet de getuige zijn' en daardoor ontstaat een...
subtiele scheiding die veel lijden veroorzaakt.
Dus, het is beter om de ervaring gewoon te nemen zoals die komt...
en dat te benadrukken...'ervaren'. Gewoon bij 'ervaren' te blijven...
en te weten dat 'ervaren' gewoon al gebeurt, of je het wil of niet...
probeert, of niet...
Oké, ik doe nog een poging met de vergelijking van de film en dan hou ik ermee op...
Vraag je mensen om op te merken dat er een scherm is? Waar de films op verschijnen?
Dus in andere woorden, vraag je mensen zich te realiseren dat...
als je het over 'ervaren' hebt, bedoel je dan puur bewustzijn dat voortdurend aanwezig is...
bij alle veranderende 'ervaringen'. Is dat wat je wil dat ze opmerken?
Eh...zo klinkt het wel ja, maar dat is niet helemaal.
De reden dat ik het over 'ervaren' heb, is dat het woord 'bewustzijn' wordt...
zoals jij het omschrijft. Dat zie ik bij veel mensen, er is een subtiele scheiding...
tussen 'puur bewustzijn' en 'ervaringen'.
De hele weg, tot het bittere einde, is er dan een worsteling, zo van:
'Ik moet puur bewustzijn zijn, ik moet pure ervaring zijn'.
Alsof dat een eigen vorm heeft, los van ervaringen. Dus om daar verre van te blijven...
merk eenvoudig op dat je 'ervaart' en je kunt van 'ervaren' geen zelfstandige toestand maken.
Je kunt niet zeggen dat het 'ervaren van deze ervaring' zus of zo is...
dat het 'ultiem' is, je kunt het niet idealiseren als een ding of een vormeloos ding.
Want 'vormeloos bewustzijn' is nog steeds een 'ding' waar we naar kunnen verwijzen.
Dus om dit subtiele onderscheid tegen te gaan, kunnen we heel eenvoudig en natuurlijk...
opmerken dat we deze ervaring ervaren. We staan daar even bij stil.
En na een tijdje hoef je daar niet eens meer bij stil te staan...
we merken het vanzelf op.
En...nee ik heb het dus niet over een scherm of een achtergrond of een ondergrond...
of een 'ding' of iets 'noodzakelijks'.
Ik heb het eenvoudigweg over een functie. Bewustzijn is geen ding, het bestaat niet op zich...
het is een functie, de functie van 'ervaren'. Ervaren is een functie...
en je kunt het nergens vinden, je kunt er geen label op plakken.
Je kunt alleen opmerken dat het gebeurt.
En...dus ja, op die manier.
Ja, ik bedoel, ik zou niet willen suggereren...
en jij waarschijnlijk ook niet, dat bewustzijn geleefd kan worden als een...
daad van wilskracht, die je gedurende je dag uitvoert, want dat zou heel onnatuurlijk zijn...
dat zou je aandacht verdelen zo van 'of je leeft zo, of niet' maar...
we gaan gewoon zo verder, maar ik wil zeker weten dat ik begrijp wat je bedoelt.
Want als ik het, in de loop van dit gesprek, begrijp...
dan begrijpen de luisteraars het hopelijk ook. En je geeft veel retraites en lezingen enzo...
en je hebt deze vragen al eerder beantwoord.
Oké, er loopt een man op straat en hij kijkt om zich heen, hij ziet de auto's...
de bomen en de vogeltjes enzovoort en hij denkt zijn gedachtes, niets bijzonders...
maar laten we zeggen dat hij jouw verhaal kent, jouw lezingen enzo...
wat zou hij anders doen, terwijl hij daar loopt, als hij zich jouw instructie herinnert...
dan wat hij normaal gesproken zou doen, als hij op straat loopt?
Dat is een goeie vraag...hopelijk zou hij niets anders doen dan normaal...
Ja, aan de buitenkant zou je niets zien, passanten valt niets op, maar van binnen...
wat doet hij anders, als hij zich jouw instructie herinnert...
dan wat hij normaal gesproken zou doen, terwijl hij daar op straat loopt.
Hij zou voortdurend opmerken, niet zo van 'ik moet opmerken, ik moet opmerken...'
maar van moment tot moment, als hij zich het herinnert, oké even denken...
Dus deze persoon heeft zich hier een week in verdiept? Deze persoon zou...
het feit opmerken dat bewustzijn altijd al aanwezig is. Dus...
hij zou de bomen zien, hij zou de vogeltjes horen en af en toe...
zou hij opmerken, zou hij bewust worden van het feit dat hij het waarneemt.
Oké? Dus het wordt 'ervaren'. En deze persoon 'ervaart' regelmatig, een moment...
dat hij of zij aan het 'ervaren' is. Dus 'ervaren' ervaart zichzelf...
'Bewustzijn' wordt bewust van zichzelf.
-Heel goed.
Verder is alles hetzelfde, de vorm is hetzelfde, enzovoort.
Maar...als deze persoon hier al twee maanden mee bezig is, een hypothetisch geval...
dan zou hij of zij dat niet eens benadrukken. Het zou een natuurlijk...
onvoorwaardelijk gevoel van vreugde zijn, dat bij het leven hoort.
En er zou een natuurlijke helderheid zijn, over het feit dat...
je altijd hier bent, ongeacht wat er gebeurt. Er zou dus een geaardheid zijn...
een vertrouwen...dit vertrouwen heeft een kracht die iemand laat leven met...
steeds minder moeite, met steeds minder het gevoel van worstelen...
het gevoel een bepaald 'aspect' te zijn van een ervaring. Er zou een natuurlijke...
openheid zijn en vreugde om de vogels te horen en de bomen te zien.
Dus er is een natuurlijk 'weten' dat niet 'gemaakt' wordt, niet geforceerd wordt.
Oké, dus het klinkt bijna alsof...iemand zichzelf eraan herinnert om...
zijn aandacht 180 graden te laten draaien, tijdelijk, om ervoor te zorgen dat 'bewustzijn' zichzelf herkent...
wat normaal niet gebeurt, want normaal gesproken is onze aandacht naar buiten gericht...
op de objecten van onze ervaringen en zijn we gewoon bezig en staan we er niet bij stil...
of laten we bewustzijn niet op zichzelf reflecteren. Kun je dat zo zeggen?
Eh...ja, dat klinkt goed. En dus door mensen dit te laten doen...
ontwikkelen ze een soort gewoonte voor regelmatige zelfreflectie of bewustzijn...
wat zichzelf herkent en dan slijpt het in en dan is het, na een paar maanden, niet eens meer echt iets wat je probeert te doen.
Je verblijft dan in een meer zelfrectieve, zelfbewuste gemoedstoestand, klopt dat?
Ik probeer het in mijn eigen woorden te vangen, ik kaats het even terug...
om er zeker van te zijn dat ik het goed genoeg snap om erover te kunnen praten.
Ja, dat klinkt helemaal goed.
Oké, ik heb een aantal dingen van je beluisterd, zoals ik al zei...
en één van die dingen was een interview met jou op ConsciousTV met Renate McNay...
en een punt waar zij steeds op terugkwam, en waar ik het ook over wil hebben...
is dat het erop lijkt dat de grote meerderheid van de mensheid...
behoorlijk diep ingegraven zit in de drama's van het leven...
er zijn zoveel mensen die honger lijden en worstelen en behoorlijk...
vervelende levens leven, waarschijnlijk miljoenen mensen...
en maar een klein groepje mensen hebben de luxe om dit soort onderricht te overwegen...
en dit soort dingen te doen. De meeste mensen worden overmand en overvallen...
door het leven, ik bedoel, merk je dat het om een klein subgroepje gaat...
wat naar jouw lezingen komt en die interesse hebben in jouw onderricht...
en heb je ooit te maken gehad met iemand die echt...
in 'zwaar weer' verkeerde, qua omstandigheden of bijvoorbeeld geestelijk gestoord was...
iemand die helemaal in de war was en het lijkt me dat zo iemand...
het heel moeilijk zou vinden om deze instructies op te volgen...
er veel aan zou hebben.
Dus je vraag is, of ik ervaring heb met zulke mensen en...
hoe dat ging? -Ja, ik bedoel, jij spreekt vanuit jouw ervaring...
en misschien duiken we daar straks nog in, maar het lijkt me...
jij bent heel duidelijk, en heel natuurlijk. Je lijdt geen honger, je werkt niet bij de...
New York aandelen beurs, weet je, mensen zouden kunnen zeggen 'oké, het klinkt goed, maar...
in mijn leven is het niet zo makkelijk als jij het laat klinken.'
Ja, dat zeggen mensen vaak. -En wat zeg jij dan? Nou...
ten eerste denk ik dat lijden relatief is. Ik bedoel, wat er met jou gebeurt is voor jou misschien...
net zo erg als ergere omstandigheden voor een ander, als je het vergelijkt...
dus lijden is heel relatief, maar het belangrijkste is dat het uiteindelijk niet uitmaakt...
wat jouw situatie is, wat jouw ervaring is. Ik heb depressie en angst ervaren...
'donkere nacht van de ziel' en het is nog steeds mogelijk, het is niet exclusief.
Dus het maakt uiteindelijk niet uit wat je meemaakt. En dat is moeilijk te accepteren...
voor sommige mensen, maar ik merk dat als er ook maar een hele kleine opening is...
dan kun je, met vakkundige communicatie, dat overbrengen...
ik heb mensen gezien die slopende depressies hadden, soms jaren, soms decennia en...
zij zijn hiermee aan de slag gegaan, ze zijn bij een paar lezingen geweest en...
ze voelen zich zeer opgelucht. Dus het is niet exclusief. En natuurlijk...
als iemand echt zijn lijden wil hebben, als ze vinden dat ze het verdiend hebben, er trots op zijn...
dan is dat hun keuze. En dan later, als het echt teveel wordt...
zijn ze er misschien aan toe om iets van een jongen van 23 aan te nemen, of iemand anders...
Ik moet aan een paar verzen van de Bagavad Ghita denken...
Eentje zegt 'Geen moeite gaat verloren en geen hindernis bestaat.
Zelfs een klein beetje van deze Dharma helpt tegen angst.'
Ik weet niet naar welke beoefening dat verwijst, maar...
het lijkt er een beetje op. En conditionering zit natuurlijk heel diep.
Iemand kan enorm getraumatiseerd zijn in zijn jeugd, maar...
om een andere metafoor te gebruiken 'als je lucifer aansteekt in een donkere kamer...
geeft dat een mooi licht, maar het contrast, in vergelijking met wat je gewend bent...
kan heel sterk zijn. Dus ik kan me voorstellen dat iemand...
die depressief is en dit een klein beetje probeert...
dat het hun leven kan opfleuren. -Ja, zeker.
Maar goed, conditionering zit heel diep en ik vraag me af...
Het klinkt bijna wonderbaarlijk, zo van in de tweede maand leven ze al helemaal 'in het nu' ik bedoel...
veel mensen zijn al jaren bezig met hun spirituele pad en zij zouden kunnen denken...
'wow, dit klinkt te mooi om waar te zijn.' Dat het zo snel, zo diepzinnig kan worden.
Maar, blijkbaar niet. Maar merk je ook dat sommige mensen hun stinkende best doen...
ze komen naar je lezingen, je retraites en ze zeggen 'Bentinho, ik snap het gewoon niet...
ik probeer het wel en ja, het helpt een beetje, het werkt wel ontspannend, maar...
ik heb nog steeds zoveel problemen, dat los ik nooit op door wat je aanraadt.'
Ja, die specifieke vraag krijg ik, zo van 'het is ontspannend, maar ik kom er niet doorheen'.
Ze zijn psychologisch geconditioneerd en ze hebben het gevoel van 'ik moet dit fixen...
ik moet mijn problemen oplossen', psychologisch oplossen.
En dat heeft een relatieve waarde, een zekere waarheid, maar alles bij elkaar...
gebeurt het niet dat mensen een retraite teleurgesteld of gefrustreerd verlaten, voor zover ik weet, tot nu.
Maar ik krijg die specifieke vraag wel, en dat wordt dan opgelost door 'm te beantwoorden.
Ik zie dat mensen vaak opgelucht vertrekken en ik het niet het gevoel...
dat er 'losse eindjes' zijn, maar er is wel een zeker momentum.
Voor sommige mensen is het helder en duidelijk en voor anderen iets minder.
Maar volgens mij is het, tot nu toe, zo dat mensen deze bijeenkomsten verlaten met een gevoel van...
enige opluchting. En zo niet, dan hoop ik dat ze zo vrij zijn om dat te zeggen.
En om die vragen te stellen. Wilde je het ook nog hebben over de specifieke...
neigingen en conditionering? De psychologische diepte daarvan? -Zeker
Ik bedoel, wil je dat ik daar iets over zeg?
Ja, ik vind het, tot nu toe, leuk wat je erover zegt.
Oké euh...er komen twee dingen in me op, om nog even door te gaan op wat je net zei...
ik bedoel, het soms makkelijk voor mensen om op een weekendretraite te gaan en zich...
goed te voelen, lekker relaxt en lekker en dan gaan ze naar huis...
en daar zijn vijf kinderen, een baan, een man aan de drank en allerlei problemen...
en dan verdwijnt het als sneeuw voor de zon, de rust die ze tijdens de retraite voelden.
De kalmte is helemaal verdwenen en dat is een probleem en...
je zou ze natuurlijk nog steeds aanmoedigen om door te gaan met hun beoefening...
en misschien wordt het dan toch geïntegreerd en beklijft het hoe langer ze doorgaan.
Misschien heb ik nu m'n eigen vraag beantwoord, of niet.
In het ideale geval ja, maar ik ben nog steeds aan het leren...
ik krijg feedback, ik ben hier nog maar net mee begonnen, dus...
En op het gebied van conditionering...ik weet dat je naar India bent geweest en...
Je hebt Indische geschriften bestudeerd en je kent termen als 'vasana' en 'samskara'...
waarmee bedoeld wordt 'diepgaande indrukken' die in het zenuwstelsel zijn ingeslepen...
door ervaringen uit het verleden, of zelfs vorige levens, of op z'n minst dit leven...
en de traditionele kijk daarop is dat daar doorheen gewerkt moet worden...
karmazaadjes moeten verbrand worden. En in mijn geval, toen ik zo oud was als jij...
ging ik op langdurende meditatie cursussen, we mediteerden dan zes weken of zes maanden...
zo'n zes of tien uur per dag, heel intensief, en het zou je verbazen, of niet...
maar mensen hadden dan hele diepgaande ervaringen en ook de diepte van de shit die opkwam...
als ze eenmaal zo diep gingen. Heel verbazingwekkend en soms raar...
wat zich openbaarde of ontvouwde en dan, na een paar maanden in een soort wasmachine...
kwam je er uit en dan voelde je je echt totaal getransformeerd...
alsof je erin ging als een oud Volkswagentje en eruit kwam als een gloednieuwe Mercedes.
Het voelde echt als een grote verandering. Ik noem dat omdat...
één vraag of twijfel die ik had, toen ik naar je luisterde was...
is het mogelijk dat zo'n simpele herkenning, gedurende de dag...
daar kan komen, op die grote dieptes, waar dingen verborgen liggen...
die je al je hele leven met je mee sleept. En misschien verwijder je alleen het toplaagje...
maar kom je op deze manier nooit bij die diepere lagen.
Geen idee hoor, ik zeg maar wat. -Je bent een goeie interviewer. -Nou, ik praat teveel.
Ik doe m'n best. -Oké, doe maar één vraag tegelijk.-Oké dat was een beetje lang, maar...
Maar, in een notendop, vraag ik me dus af of mensen meer met zich meeslepen dan ze weten...
en dat wat jij ze biedt, hoe heilzaam dat ook is, alleen maar de bovenste laag verwijdert.
En of er ook iets nodig is om dieper te gaan, om bij die diepere bagage te komen.
Aan de ene kant wel, aan de andere kant niet. Ja, het moet dieper gaan en dat doet het ook.
Wat er verandert, is het perspectief, hoe dingen gezien worden. Het gaat niet om de inhoud, de 'rommel'...
want als je met de 'rommel' aan de slag gaat, is het een bodemloze put. Rommel gaat niet weg, want...
alles is rommel. 'Geen rommel' is ook rommel, dus het gaat niet om de rommel en je hoeft...
daar dus ook niet per se aan te werken. -Nee, ik bedoelde ook niet dat je er aan moest werken.
Maar er kunnen wel diepe indrukken in het zenuwstelsel zitten, zogenaamde vasana's.
En ik ben wel een beetje skeptisch over het effect van wat je onderwijst.
Over of het die diepere lagen ook bereikt, of dat het vooral om oppervlakkige effecten gaat.
En ik bedoel dat niet aanvallend, het is niet zo dat ik dat geloof, maar ik leg deze vragen aan je voor...
omdat ik hier en daar twijfels heb, en om meer kennis uit je te trekken. -Ja, perfect.
Dus, die diepe neigingen, waar je het over hebt, wat er verandert als mensen dieper gaan...
wat helemaal afhangt van hun eigen inzet en zijn of haar wens, want wat je wil...
daar werk je dan voor. Dus als je een beter leven wilt, betere omstandigheden, dan ...
ga je naar een retraite om te leren hoe je je omstandigheden verbetert.
Als je meer geld wilt, ga je naar The Secret.
Als je zelf wilt ervaren dat je al perfect bent, onafhankelijk van wat er gebeurt...
en je wilt daar de diepte mee in en je bent echt gedreven om de volle diepte in te gaan, dan...
zal dat gebeuren en als je al tevreden bent met een oppervlakkige, of tijdelijke herkenning...
en dat helpt je op dat moment is dat ook helemaal prima. Dan klopt dat met je wens.
En ook al gaat je wens maar zo ver, het werkt toch door, naar beneden, om het zo te zeggen...
want dan wil je hier meer van en dan wil je hier alles van en dan wil je alleen nog maar dit.
Dus als je het lekkerste ijsje hebt gehad, neem je geen genoegen meer met minder.
Ook al moet je er twee uur voor rijden. Dus, zo werkt het hier ook mee.
Eerst lijkt het oppervlakkig, maar mensen voelen zich toch al opgelucht, en dat is perfect.
Je kunt mensen alleen daar bereiken, waar ze zijn.
Maar dat betekent niet dat dit niet naar diepere lagen kan leiden en ja...
Het kan dingen uitroeien, die niet echt waren.
Hoe zeg ik dat...oké om terug te gaan naar het punt: wat er verandert...
is niet 'de rommel', het gaat niet over de rommel, maar...
als we hier dieper mee gaan, dat de 'gestalt' van dingen verandert, je perspectief verandert.
Je ziet dingen bijna vanuit de binnenkant en we zien het in het licht...
van al aanwezige perfectie. En als dat vanuit de eigen ervaring wordt begrepen...
dan is je diepste trauma, je grootste schat. Het is niet je grootste obstakel...
het is je grootste schat, want het bevestigt die perfectie zoveel meer dan...
'oh, oké, prima'. Want het bevestigt dat je helemaal vrij bent, vreugdevol, helemaal oké...
En als die diepe indruk doorzet, wanneer je echt de diepte ingaat...
zie je tegelijk de depressie én dat alles oké is en kun je van elke vezel...
van je wezen houden. Je kunt je in deze liefde onderdompelen...
je kunt het toelaten en je kunt de perfectie van depressie zien.
Dus wat er verandert, is dat depressie niet meer als een 'ding' wordt gezien.
Als een afzonderlijk object, als een hindernis. Als je hier echt de diepte mee ingaat...
realiseer je je de onafscheidelijkheid van het 'ervaren' en de 'ervaringen.'
Dus dan mag de depressie er gewoon zijn, we laten onze definities even voor wat ze zijn...
en we realiseren ons, we ervaren, dat de depressie is wat wij zijn.
Er is geen scheiding, er is geen ontsnapping. En als je er niet aan kunt ontsnappen...
is de depressie een heilzame gevangenis. Het is...ah...het zet alle strategieën schaakmat.
En als dat gebeurt...pfff...dan kan de depressie zichzelf ontlasten. Aaahhh...eindelijk lucht.
Ja, frisse lucht, eindelijk! Er wordt van gehouden, en je voelt dan van alles. Je gaat lachen...
huilen, je voelt je vrij, je voelt pijn en je voelt alles tegelijk!
En in de hete diepte van deze intensiteit vind je een vertrouwen in jouw perfectie...
die anders onmogelijk is. En dat maakt al het andere makkelijk, appeltje eitje.
Wat goed, en het klinkt niet alsof je vanuit theorie praat. Het klinkt alsof je vanuit...
persoonlijke ervaring praat. Met andere woorden, je beschrijft...
waar jij doorheen ging, wat jij hebt meegemaakt, toch? -Ja.
En op basis daarvan, geef je les aan anderen. En, hoe lang geef je hierin les?
Een paar jaar? -Ja, online een paar jaar. Bijeenkomsten sinds een maand of vier, vijf, zoiets.
En, ik heb twee vragen. Eén is, wat je net hebt omschreven, komt echt uit je eigen ervaring.
Loopt deze ervaring door? Gaat jouw proces ook nog steeds dieper, kom jij ook op...
nieuwe lagen, hoe verder je gaat? Niet zozeer 'ontdekkingen', maar diepere lagen.
Kun je dat zo zeggen?
Ja, niet zozeer lagen, het lijkt meer op de helderheid van een computerscherm.
Het is hetzelfde scherm, hetzelfde licht, maar je kunt het licht feller maken. Daar lijkt het op.
Ik heb hier zelfs LED videolampen en ik kan ze feller maken als ik dat wil.
Fantastisch, daar lijkt het op. Het is dynamisch, niet statisch. De dynamiek van aandacht...
en waar je de nadruk op legt werkt nog, en je kunt het intensiveren en helderder maken en...
je kunt je eraan overgeven, tot in eindeloze gradaties.
Dus ja, het wordt steeds stralender. -Ja, ik sprak onlangs nog met Wayne Liquorman...
een uur geleden en een punt waar hij het over had, was dat voor hem, was er een verschuiving.
Er was een moment wat hij aan kon wijzen op een kalender waarop er een verschuiving in oriëntatie...
was en hij zegt dat hij toen verlicht raakte en daarna...
voor wat betreft het niet-manifeste aspect van het leven, het bewustzijn, dat kon niet...
verbeterd worden, of veranderd, of stralender. Het is wat het is, en het verandert nooit.
Maar toen ik doorvroeg, zei hij dat, voor wat betreft het manifeste aspect...
van het leven, het relatieve, komt er geen einde aan hoezeer je het kunt verbeteren...
je hart ontwikkelen, allerlei menselijke eigenschappen kunnen...
tot in het oneindige ontvouwen. Herken je dat? Ging je op een bepaald moment...
over een drempel waarna je wakker werd, verlicht werd? Ik weet niet...
mensen houden niet van die terminologie, want het wordt teveel gebruikt en verkeerd begrepen.
En dat het vanuit die basis steeds sterker werd.
Of heb je het gevoel dat je die drempel nog niet bereikt hebt?
Zeker, wat ik spiritualiteit zou noemen, is het ontwikkelen van...
menselijk potentieel. En dat komt na 'verlichting', voor mij dan.
Niet ervoor. Het kan wel gecultiveerd worden, maar dan draagt het het gif...
van 'verbetering' in zich. Het gaat dan altijd gepaard met de worsteling en pijn van...
het geloof dat je imperfect bent, in je kern. Dus er is dan nog steeds een strijd...
voor verbetering, want 'dan zal ik vrij zijn.'
Eerst vrijheid! Dat is mijn aanpak...want dan genieten we van die vrijheid, tot in de diepte, voor altijd.
En dan de mind, de geest, is als de heerser van alle manifeste aspecten van onze ervaring.
Die wordt steeds beter afgestemd, zou je kunnen zeggen, en zijn potentie...
is onbegrensd. Dus, het wordt steeds subtieler en de mogelijkheden ontvouwen zich...
steeds verder en het wordt steeds helderder. Maar het is niet iets wat je kunt cultiveren.
Me moeten ons bewust worden van dingen zoals ze zijn.
De perfectie van de ervaring en de onontkoombaarheid van deze ervaring.
We moeten onszelf steeds schaakmat zetten, totdat we doorhebben dat er geen...
strategie los van de ervaring bestaat. En dan wordt de open, vrije ervaring...
de basis van waaruit je leeft. En dat wordt als een bad nemen, onderdompelen, onderdompelen...
en genieten, genieten, genieten. Met als resultaat dat we gaan bloeien, stralen en...
we worden steeds opener voor de mogelijkheden en spiritualiteit begint daar.
En alle meditaties waar we naar verlangen, de samadhi's, en alle gaven, die komen daarna.
Met groter gemak en zonder het gif van het geloven dat je niet perfect bent.
Wat je zegt doet me denken aan een analogie die mijn leraar altijd gebruikte.
Hij zei: het leven is één groot gebied met mijn diamantmijnen en goudmijnen enzo en...
je zou daar naartoe kunnen gaan en dat kunnen veroveren of verkennen.
Maar als het gebied niet van jóuw is, loop je op onvaste grond.
Je moet eerst het fort veroveren wat het gebied beheerst en daarna kun je zoveel mijnen veroverenen verkennen als je maar wil.
Zeker, zoals Jezus het zei, ‘eerst het Koningkrijk Gods en al deze dingen zullen u toegeworpen worden.’
Ja, komt op hetzelfde neer, denk ik.
Oké, hier komen we nog op terug. Maar laten we eerst even teruggaan naar jouw verhaal.
Op welke leeftijd kreeg je een vermoeden dat er meer in het leven is dan speelgoed enzo?
Ik denk toen ik 10 was, zoiets, dus ja, kort antwoord.
Oké, wat gebeurde er toen je 10 was? -Er gebeurde niet echt iets. -Wat realiseerde je je toen?
Even kijken, ik had altijd al een vermoeden, een natuurlijk vermoeden van ‘er is meer’ en ‘alles is mogelijk’.
Toen ik Superman zag, wist ik dat ik later Superman zou zijn. Het was voor mij duidelijk dat dat allemaal kon.
Het was gewoon duidelijk en beperkte perceptie voelde gewoon niet goed, niet waar.
Dus, dat is al zo, zolang ik me kan herinneren. -Een gevoel dat er meer in het leven is.
Je leeft niet en je wilt wel leven. -Min of meer, maar op die leeftijd had ik nog geen idee van...
'ik leef het niet'. -Ja, je kon het niet verwoorden. -Ja, exact.
En vervolgens ging ik...mijn ouders hebben de Silva Mind Control Course gedaan... -Oh ja, ken ik, Jose Silva.
Zij deden die cursus en ze waren enthousiast. Het was hun eerste ervaring met iets 'alternatiefs'.
En zij vroegen mij...ze vertelde me over een paar trucjes zoals 'hoe krijg je de slechteriken...
uit je dromen' en wakker worden zonder wekker op een specifiek tijdstip.
Een citroen proeven, zonder dat je er een hebt. Simpele trucjes, die kinderen leuk vinden.
En ik vond dat leuk, het haakte in op mijn gevoel van 'er is meer, alles is mogelijk.'
En toen kwam er een speciale kindercursus van ze en mijn ouders boden aan...
dat ik die mocht doen, als ik dat wilde en dat wilde ik wel.
Dus dat heb ik gedaan, twee keer, geloof ik en dat gaf mij voor het eerst toegang tot ontspanning...
en, hoe noem je dat, de alfa hersengolf frequentie. Wat gewoon een basale vorm van...
meditatie is. En gebruik maken van je mind's vermogen om je leven...te verbeteren.
Dat is de basis van die cursus, volgens mij. Daarna, toen ik 14 was...
deed ik de cursus opnieuw, de versie voor volwassenen. Daar zaten ook andere...
dingen bij, zoals ESP enzo. Dus, ik had een basis, ik deed ook Reiki 1 toen ik 14 was.
En ik was geïnteresseerd in persoonlijke ontwikkeling, ik las wat boeken...
die ik leuk vond, zoals Paulo Coelho, dat soort dingen. Dus er was een vonk en...
die werd af en toe gevoed door materiaal en toen raakte ik dat weer kwijt...
op de middelbare school, het werd overschaduwd. 'Alles is mogelijk' werd...
overschaduwd. -Dat gebeurt nou eenmaal op een middelbare school.
Dat gebeurt nou eenmaal op een middelbare school. En toen ik me dat realiseerd...
besloot ik bewust, dit conformistische leven is niet voor mij. De vreugde van het mysterie...
vind ik veel aantrekkelijker, dan een plaatje. Ik snapte de waarde daar ook niet van.
Ik kon me daar dus niet op toeleggen, godzijdank! Dus, toen ik me dat realiseerde...
werd ik me er plotseling bewust van dat ik de laatste drie, vier jaar had geleden...
en dat ik dat niet eens doorhad, dat ik bezig was met mijn imago enzo.
Maar op een bepaald moment herinnerde ik mij die natuurlijke vreugde, en dat ik die kwijt was...
en die wou ik terug! Dat was alles. -Dus in je vroege jeugd had je vaak een natuurlijk vreugde...
en die raakte overschaduwd. -Ja, dat is waar. En toen was het eerste wat op mijn pad kwam...
telekinese. Heb je het ConsciousTV interview gehoord? -Zeker.
Dus ik probeerde dingen te laten bewegen, zonder ze aan te raken. -Lukte dat?
Ja hoor. -Echt? Interessant. Wat deed je dan? Iets over je bureau laten bewegen ofzo?
Klopt, zoals een stukje folie, je begint met lichte dingen, op een naald...
en dan laat je dat rondraaien, zonder al teveel frictie. En daarna leg je de folie...
op tafel en dat laat je rondraaien. -Gewoon met je mind? -Klopt. -Wow.
En dan laat je een pen omrollen en dan realiseer je je na vijf, zes maanden oefenen...
dat het gewoon een geinig trucje is en het is niet echt bruikbaar ofzo.
Daar ben ik het mee eens, maar het is wel ongebruikelijk dat het iemand lukt.
Mensen zien Uri Geller als een goochelaar, die door een trucje de indruk wekt dat een lepel...
gebogen wordt. Waren er ook andere mensen die dit bestudeerden, die succes hadden?
Ja hoor, zeker. -Wow, te gek. -We zouden nu een sessie kunnen doen.
En dan leer je mij een pen om te laten rollen. Hahaha!
Dus...hoe dan ook, ik realiseerde me na zes maanden 'hier bereik ik niets mee'.
Het was niet bevredigend genoeg. Ik oefende de meeste dagen, maar ik had het gevoel dat...'
ik m'n hele leven zou moeten oefenen om hier iets mee te kunnen en...lekker belangrijk!'
Dus dat gevoel kreeg ik toen en toen richtte ik me op de yogasutra's van Patanjali.
Ken je die? -Ja. En er zit iets in het TM programma, in het TM City programma...
wat gebaseerd is op het derde hoofdstuk van de yogasutra's, de siddhi-oefeningen, maar...
daar had ik geen succes mee, zoals jij haha! -Dus, de yogasutra's, dat is een mannelijk pad...
met veel structuur 'doe dit eerst, daarna dit, dan dat, dan dit, et.' en dat vond ik...
te saai. Ik heb geen discipline. Ik heb commitment, maar geen discipline.
Dus dat was niet voor mij. Dus ik deed een yoga meditatie leraren opleiding, van twee jaar.
Maar de instructies die ik kreeg van de leraar, hoe ik alles moest doen, voelde zo onnatuurlijk.
Dat overschaduwde echt mijn harmonie. Ik was veel blijer buiten de meditatiezaal...
dan op het kussen. Dus daar ben ik mee gestopt en toen naar India gegaan...
daar gereisd, nou ja, meer in twee of drie plaatsen geweest, gedurende een half jaar.
En daar deed ik van alles, cursussen, veel boeken gelezen, mezelf de kans gegeven...
om de diepte in te gaan, zonder al teveel afleiding, sociale impulsen. -Tiruvannamalai?
Nee, Rishikesh en Dharamsala. Dit was in het begin van 2008. -Ik vind het wel cool...
aan de ene kant zou je kunnen zeggen, dat dat amateuristisch is...
van het één naar het ander hoppen, maar ik denk in jouw geval, hoe ik dat voel, had jij...
het inzicht om te weten wanneer je een eindpunt had bereikt met bepaalde dingen...
dat het je niet meer verder zou helpen en dat je klaar was om door te gaan en dat...
kan ook een teken zijn van een serieuze aanpak, in plaats van een oppervlakkige.
'Van het een naar het ander hoppen.' -Dankje, en ik voel me er ook niet meer slecht over, haha.
Ja, want mensen kunnen echt veel langer in iets blijven hangen dan goed is...
uit loyaliteit of een schuldgevoel of zoiets en het kan ook waardevol zijn om juist te blijven...
en niet op te geven als het moeilijk wordt. Maar je moet leren te onderscheiden.
En als de beoefening goed voor me was geweest, zou het niet om tijd gaan, maar om perfectie.
Onthullen dat perfectie er al is. Dan had ik discipline gehad, want dan had ik het interessant...
gevonden, natuurlijk en direct. Als er íets is waar ik een hekel aan heb, is het...
'vergezocht'. Onnodig gedoe. En vandaar dus een 'gebrek aan discipline'.
Dus in India had ik de tijd om dingen te laten bezinken, ermee te stoeien...
m'n best te doen. Echt mediteren, echt dit, echt dat, swami's en leraren ontmoeten...
dat allemaal. -Maar dat was niet echt jouw ding. -Klopt.
Massage cursussen, Ayurveda cursussen, Reiki master diploma, Transcendental...
meditatie, Vipassana meditatie, lalalala. -Oh je hebt TM geleerd? -Eh...ja.
Dat heb ik vele jaren gedaan. -Oké. -Leraar geworden. -Oh wauw, wat goed.
Veel tijd doorgebracht met Maharishi. -Gaaf. Daar moet je meer over vertellen in de volgende...
-Ja, dan kun jij míj interviewen haha. Oké, en toen? -Toen kwam ik op het punt van...
totale frustratie waar ik 'verlichting' wilde, ik wilde die 'verlichting'. 'Wanneer gebeurt...
dat nou, wanneer gebeurt dat nou?. Wat is er voor nodig? Weet je, elk jaar zo van...
'dit jaar gaat het gebeuren'. Eerst op m'n achttiende, zo van 'ja dat zou cool zijn, 'verlicht op m'n achttiende'.
En toen negentien...'oh shit, ik... -'Misschien op m'n vijfentwintigste'. -Ja, nee ik wilde dat als tiener.
Maar dat werkte dus niet, want ik wist niet wat ik zocht. Weet je, 'verlichting' ik had er een beeld bij
en een beeld kun je niet 'bereiken'. Dus... deze worsteling werd teveel en ik werd heel verdrietig, wanhopig.
Dus ik moest huilen, figuurlijk dan. -Niet letterlijk, maar figuurlijk? -Nou, beide.
Dus je voelde je wanhopig? Net als Arjuna? Net als Arjuna, ik wíst dat je daarover zou beginnen.
-Oh echt? -Haha, ik vind dit een leuk gesprek. Dus...een momentje hoor...
-Lach je, of huil je? -Oeh...eh...oké. -Ik hoorde je dit al eerder doen in andere video's...
die ik heb bekeken en het lijkt wel alsof je hart openbarst en dat je niet meer kunt...
praten, omdat je hart door iets groots gaat. Heel mooi, lief. Ik hou ervan. -En ik van jou.
Dus...eh...ik zei... -Zal ik je op weg helpen? -Ik voelde me wanhopig, toch?
Klopt. -Dus...dat mondde uit in een periode van drie maanden, de laatste drie maanden in India...
waarin ik me echt gevangen voelde in India. Ik voelde me compleet onveilig...
angstig, bang, bevreesd, depressief. -Niet door je omgeving, maar door de onmogelijkheid...
van je situatie? Je zat vast, zoiets? -Ja, maar beide. Zowel de situatie, mijn vriendin, waar ik erg...
gehecht aan was toen, werd heel erg ziek met veel episodes.
Ze ging bijna dood, denk ik, dat is mijn perspectief daarop en ik voelde me nergens...
veilig, er was geen behoorlijk ziekenhuis. -Ja, het is zwaar. -Het was vreselijk heet.
Het voelde fysiek als een gevangenis, ik kon niet wegkomen als dat nodig was.
Ik zou dan zes uur in een bus moeten zitten. Het voelde onveilig, fysiek. Maar ook op de...
manier die jij zei, van binnen voelde het ook angstig zo van 'wat moet ik doen?.
En toen, toen bereikte ik een punt in mezelf, dat ik wist 'dit kan ik niet meer doen'.
'Ik kan niet geloven en proberen wat de leraren zeggen...want deze natuurlijke...
aanwezigheid, van hier zijn, is zoveel natuurlijker voor mij. Dus waarom zou ik...
die natuurlijke herkenning achter me moeten laten voor meditatie op een of ander...
'energie pad' dat ik precies goed moet doen, op de nanoseconde en alles timen...
en hierheen en daarheen en dit zien en dat zien.
Ja, het is alsof ze je iets willen laten zoeken wat je al leefde.
En ze laten je iets zoeken wat al hier is. -Exact, zo voelde dat.
Maar ik had nog tiener onzekerheid 'wie ben ik?', 'hoe kan ik dat weten?'
Zij hebben dertig jaar ervaring met meditatie of samadhi en dergelijke.
Dus ik ging heen en weer tussen mezelf vertrouwen en er schijt aan hebben...
oppervlakkig dan, want daaronder was ik nog steeds onzeker. Het was meer zo van...
'Piep jullie!, ik ga mijn eigen ding doen'. Maar dan uit frustratie...
uit afwijzing, zo van 'ik kan hier niet meer tegen'. Maar daar in India werd het zo zwaar...
dat ik niet meer naar anderen kon luisteren. Dus dat...pfoe...niet in één keer, maar...
de vastberadenheid gaf me toen meer zelfvertrouwen en heel synchroon...
kwamen er toen boeken op mijn pad en onderricht dat veel directer was en...
bevestigend van 'dit'. Maar pas nadat ik tegen mezelf had gezegd:
'Ik ga alleen nog maar met 'dit' werken, ik ga meer op mezelf vertrouwen.
Er is een gezegde 'Als de leerling er klaar voor is, verschijnt de leraar'. En misschien...
kun je ook zeggen 'Als de leerling er klaar voor is, verschijnt het boek'.
-Jazeker, zoiets. Dus vanaf dat moment was het een continue ontwikkeling...
om het scherm helderder te maken. En er waren nog veel onzekerheden en zware concepten...
over 'verlichting' die opkwamen en me bij de je-weet-wel grepen, dus...
maar het werd moeilijk om te 'verbeteren', het was meer dat ik me ging ontspannen...
en de herkenning werd steeds natuurlijker, vanzelfsprekender, duidelijker.
En ik hopte nog steeds van leraar naar leraar en van boek naar boek...
maar het was nu anders. Ze waren meer inspirerend en ze waren meer geheugensteuntjes...
dan klusjes die gedaan moesten worden. Dus ze leverden brandstof voor de helderheid van wat...
al herkend was. Ik vatte het dus relaxt op, niet op een 'zoekende' manier.
In die periode transformeerde de 'zoek energie' naar een 'openvouwende energie'.
Eén van mijn favoriete gezegdes is 'Neem wat je nodig hebt, en laat de rest achter'. -Zeker.
Dat is mooi...ik wil dat je doorgaat met je verhaal. -Dat was het einde.
Welnee, er is vast meer. Maar in spirituele cirkels is er een ontmoediging van 'zoeken'.
Mensen zeggen dat je dat op moet geven en... ijn ervaring, en misschien is het...
niet hetzelfde voor iedereen, is dat er een natuurlijk punt is waar de energie verschuift...
van verlangen, hunkeren, zoeken, dit moet ik hebben, zoiets, naar voldoening, tevredenheid...
en een rusten in aanwezigheid. Wat niet betekent dat je je nieuwsgierigheid bent...
verloren, je interesse. Je leest misschien nog steeds boeken je luistert nog steeds naar leraren...
of niet. Maar zo ja, dan is er een andere oriëntatie. Het is niet zo van 'ik moet...
naar die nieuwe leraar voor een puzzelstukje, dan zal ik tevreden zijn. Het is meer zo van...
goh, hoe verwoordt deze het, hoe verwoordt die het. Oh, hij heeft een helder verhaal...
en díe is interessant'. Het is zoals je eerder zei, je gaat het gebied verkennen...
vanuit de basis van het fort dat je veroverd hebt, meer dan een wanhopige zoektocht...
naar iets waarvan je denkt dat je het nodig hebt. -Ja, mooi gezegd. -Dank.
Dus je kwam terug uit India? -Klopt. -Hopelijk zonder al teveel amoebes.
Ik had er een paar. -Haha. -Ik hou van stoelgang testje in India. -Haha.
Wat een zegen. -Ja, heel leuk. Een vriend van mij ging naar India in de hoop dat...
de bodem uit zijn wereld zou vallen en in plaats daarvan viel de wereld uit zijn bodem.
Hahahaha! -Hahahaha. Dus ik kwam terug uit India en ik had nog nog steeds last van...
een manische depressie.-Echt? Mánisch? Ik bedoel, met gekkigheid en daarna weer depressief?
Of bedoel je gewoon depressief? -Wat is manisch? -Dat je hyper bent, over actief...
in de wolken, bezeten en dan stort je in een diepe depressie en mensen gaan in rondjes...
daarmee, dat is de betekenis van 'bipolair' of 'manisch depressief'.
Dat bedoel je toch niet, of wel? -Ik bedoelde 'tijdelijk'. -Tijdelijke depressie? -Ja.
Dank! Weer iets geleerd. -Mooi liedje van Jimmi Hendrix 'Manic Depression.'
Zal ik opzoeken. -Ja, fantastisch liedje. Hoe dan ook, ga verder.
Waar was ik ook alweer? -Je kwam terug uit India en je had nog steeds aanvallen van depressiviteit.
Klopt, dus dat was een interessante periode van ongeveer een jaar...
waarin dat steeds terug kwam. Maar je kon tegelijkertijd zien dat het elke keer...
makkelijker werd. En ik herinner me een periode waarin ik thuis was en voor het eerst...
de vreugde voelde, die je net bij me zag. En ik herinner me dat ik het bed hier lag...
het was een moment van depressie, mijn vriendin van India had het uitgemaakt en mijn leven...
bestond niet. Ik woonde toen in Amsterdam, hier twee uur vandaan, en hier zit je in...
de rimboe. En daar waren mijn vrienden, mijn baan, mijn huis, mijn thuis, mijn vriendin, mijn huisdieren.
Dus toen we uit elkaar gingen, kwam ik hier in de rimboe en dus hield mijn leven op...
althans de omstandigheden. En ook al was de helderheid al gezien en maakte onderdeel uit van...
mijn dagelijkse leven. Desalniettemin kwam ik op een heel donker punt van 'oké, alle hoop is vervlogen qua...
omstandigheden, ik heb hier niets'. En ik lag hier in bed en ik ontspande me en...
oh eerst iets anders. Hiervoor voelde ik me, ja ik denk manisch depressief, zoals jij het omschrijft.
Deze keer voelde dat zo 'tssss' en ik bedacht me 'Wat als ik me zo voel...
voor de rest van mijn leven. Elke dag, voor de rest van mijn leven. En dat ik geen...
zelfmoord kon plegen, zelfs geen seconde kunnen ontsnappen. Dit gevoel...
deze intensiteit wilde ik ontvluchten, maar wat als dat niet kan? Wat als ik me zo zou voelen...
de rest van mijn leven? De komende tachtig jaar, zou ik me zo voelen...
zonder enige ontsnapping of opluchting. Hoe zo ik dan toch van mijn leven kunnen genieten?
En toen zette ik mezelf schaakmat. Toen nam de onontkoombaarheid het over...
en daarom noem ik het een gelukzalige gevangenis. Want als je je beseft dat je...
in de gevangenis zit, levenslang, dan valt het proberen de gevangenis te ontsnappen, wat de bron van...
lijden is, weg. Dus je zit in een gevangenis, maar het is een gelukzalige gevangenis.
Je hoeft niet te ontsnappen. En net zo met deze depressie, het was zo intens...
dat ik mezelf vroeg 'Wat als dit mijn hele leven zo blijft? Zonder vluchtmogelijkheden?'
Door die vraag hield je op met vechten en accepteerde je de dingen zoals je waren, klopt dat?
Een intensievere verschuiving van perceptie vond plaats. Ik verlegde de focus van de depressie...
naar 'hoe kan ik okay zijn, mét dit?' Dus ik zat niet meer aan de depressie vast...
aan de ervaring van de depressie, want als het hier mijn leven lang blijft...
hoef ik er ook geen aandacht aan te schenken. Ik hoef niet al mijn aandacht en focus...
daar te hebben, want het gaat toch nie weg, het blijft hier mijn hele leven. Dus dan verandert...
de aandacht. Als je de mogelijkheid hebt om zwaartekracht uit te schakelen...
zou je steeds proberen om dat te doen, en dus zou je je steeds bewust zijn van...
zwaartekracht. Maar omdat je weet dat zwaartekracht er altijd zal zijn...
zolang je op deze planeet bent, sta je nooit stil bij zwaartekracht.
Je accepteert het gewoon. -Je accepteert het gewoon. En zo ook met depressie...
ook al is het intens. En het betekent niet dat het gevoel weg is, maar er is een verschuiving...
waardoor ik kon zien dat het een soort lichtschakelaar is.
Ik kan het aan het uitzetten. Ik kon me óf op de depressie richten of...er schijt aan hebben.
En als ik er schijt aan had, merkte ik dat ik er nog steeds was, met alle helderheid...
en vrijheid en ik hoefde niet alles een verhaaltje over de depressie te maken.
Ik kon het er gewoon laten zijn, of het zelfs vergeten. Ik hoefde het niet ingewikkelder...
te maken. Want dat creëert juist het lijden. En ik dacht ook van 'oprotten met die filosofie van...
als je er geen aandacht aan besteedt, verdring je het.' Weg ermee!
Dit is er gewoon mijn hele leven, ik laat het lekker, prima, maar ik ga er geen...
aandacht aan besteden, ik ga gewoon mijn leven leven. Hoe kan ik verder mét deze depressie...
niet 'vrij van' maar terwijl ik depressief ben, hoe kan ik dan toch oké zijn.
En ik denk niet dat je echt dacht dat je die depressie je hele leven zou hebben...
Je dacht meer van 'wat als'. -Ja, ik stelde me het voor.
Je speelde er een mind-spelletje mee. -Ja, klopt.
Weet je, ik denk dat sommige mensen, om maar even een gedachte ertussen te proppen, dat...
we leren te wennen aan de staat waarin we ons bevinden en als we in één klap...
van dit moment naar vijf jaar verder zouden kunnen, of vijf jaar terug...
dan zouden we ons enorm gelukkig of depressief kunnen voelen, terwijl...
in elk stadium vinden we de staat waarin we dan verkeren normaal. Het is een ijkpunt.
Het is de basis, die we als normaal beschouwen. Oké, dus je lag op je bed en...
je deed een mentale oefening over de depressie. -Klopt. Dat was voor het bed.
En die avond, of eentje daarna, voelde ik me bevrijd van de depressie...
het kwam af en toe nog wel terug met dezelfde intensiteit, maar het waren...
momenten. Het was niet meer constant. Maar wat er op het bed gebeurde was, dat ik ontspande, alles.
En toen begon ik vanuit mijn eigen ervaring te begrijpen dat...
bewustzijn en wat ik waarnam in mijn kamer niet twee dingen zijn. Dus wat ik merkte...
in mijn ervaring of intuïtie, dus niet door erover na te denken, maar juist...
door helemaal te ontspannen, door naar alles te kijken, heel teder...
het was in deze kamer. Ik keek naar het plafond, naar het schilderij, et cetera.
En ik kreeg het gevoel dat je zintuigen en je perceptie onlosmakelijk zijn.
Ik kan dit schilderij niet los van bewustzijn vinden. Ik kan dit plafond niet...
buiten de 'ervaring van het plafond' vinden. Dus het enige wat ik heb...
is mijn directe ervaring, wat ik niet uit 'bewustzijn' kan trekken. En dus dit gevoel...
van onlosmakelijkheid kwam op waardoor ik me zo gelukzalig voelde dat...
ik een week lang niet kon slapen. Ik was tot vijf, zes uur 's ochtends wakker.
Ik staarde gewoon naar het plafond, terwijl ik in bed lag, urenlang, helemaal gelukkig...
ik kon niet slapen. -Elke avond? -Ja, ongeveer een week en daarna nam het af...
kon ik weer slapen, het paste zich aan, het raakte een beetje uit zicht en dan...
werd het herontdekt enzo. Dus dat was ook een intensieve periode waardoor het...
meer diepte kreeg. Het gaat dus niet om de 'materie'. Je zou kunnen zeggen dat het in India...
nog vrij oppervlakkig was, nog steeds een spelletje. Terwijl de tweede keer, toen het dieper ging...
wat ik ook gebruik in het onderricht wat ik aan het schrijven ben...
het licht gaat aan op een diepere laag, en je kunt zoveel makkelijker ermee omgaan, door...
niets te doen eigenlijk, gewoon doordat de 'Gestalt' verandert, doordat je perceptie verandert met...
de intense dingen. Dus ik hoefde er niet zo diep in te graven, het ging niet om de 'materie', het ging om...
de verandering in hoe ik erover dacht, hoe ik deze dingen bekijk.
Hoe ze mijn aandacht opeisen, of niet. -Juist.
Je stopte het gevecht ermee en ging het meer accepteren, zo klinkt het.
Het gewoon laten zijn wat het is, zonder ertegen te vechten.
En het zou kunnen, als we het over het idee van het oplossen van 'materie' hebben, dat die...
ervaring met depressie het proces was van diepe 'materie' oplossen.
Veranderingen in je zenuwstelsel, op een diep niveau, je subtiele wezen, ik weet niet.
Er zijn fysiologische correlaten met alles dat we ervaren. Bloedwaarden, hormonen...
en dat soort dingen. Wie weet was er een purificatie-proces aan de gang, die
de depressie veroorzaakte. En, misschien door te relaxen, in plaats van te worstelen...
werd je een meewerkende patiënt. Je epte niet om je heen op de...
operatietafel, je lag stil zodat de natuur z'n werk kon doen.
Dat zou kunnen, maar ik wil wel benadrukken dat er een keuze werd gemáákt.
Een verandering in perceptie, zoals het lichtknopje. Dus dat zorgde er echt voor dat...
ik het echt veel meer kon omarmen. Het was niet alleen maar uit frustratie, nou ja, dat ook, maar...
het was geen implosie, het was een onderzoek, iets was je kunt dóen.
Als je maar op de juiste manier naar de dingen kijkt, dan kun je zoveel meer diepte bereiken...
in jouw vermogen om dingen gewoon te laten zijn en ze in hun volle glorie te ervaren...
en hun onlosmakelijkheid. -Als je kunt herhalen wat de keuze was, je koos...
Ik zou zeggen dat de keuze was om er niet langer betekenis aan te geven.
Ik gebruik vaak het voorbeeld van de ruitenwissers in de auto.
Zolang je gelooft dat ze je iets kunnen vertellen over wie je bent...
zul je niet kunnen rijden, dan kijk je steeds zo, want je denkt dat ze je iets kunnen...
vertellen over wie je bent. En dus is er een interesse in de ruitenwissers.
En dan zul je ze je aandacht geven. Je aandacht zal vastzitten aan de ruitenwissers.
Maar dat komt niet door de ruitenwissers, maar door jouw geloof dat die ruitenwissers...
je iets kunnen vertellen over wie je bent. Er wordt dus betekenis aan gegeven, er is interesse.
Maar mijn depressie interesseerde me ineens geen reet meer.
Ja, je hechtte er geen belang meer aan. -Klopt, wanneer je je realiseert dat...
dit (bewegende ruitenwisser) er sowieso is, dan plots... (ga je naar iets anders kijken).
Ja, het gaat naar de achtergrond. -Klopt, en het lost op in...'oké'.
En je aandacht wordt opener, wordt open voor vreugde en ervaren en vrijheid.
Dat herinnert me aan de film Close Encounters. Richard Dreyfuss stapelt aardappelpuree
op in de vorm van een berg en hij zegt 'Dit betekent iets'. En zijn familie kijkt naar 'm, zo van...
die is gek. Heb je die film gezien? -Nee. -Oh die moet je zien, Close Encounters of the Third Kind.
-Oh die heb ik wel gezien, maar ik herinner me dat niet. -Van Steven Spielberg.
-Ik herinner me de scene niet. -Cool, dit klinkt als een echt verschuiving voor je...
en werd het een omkeerpunt voor je? Viel je niet meer terug in je depressie?
Ging je door met deze beoefening, van verder kijken of er doorheen kijken?
Ik zou zeggen dat het een heel ander gevoel wordt. Het wordt, hoe zeg je dat, de...
natuurlijke manier. Het natuurlijk ervan, want je hebt voor jezelf bevestigd...
dat je het los kunt laten. Eerder vond je dat eng en dacht je dat de depressie...
iets over jou zei. En nu weet je, door directe ervaring, je hebt het voor jezelf bevestigd...
dat je het los kunt laten, dat dat veilig, en dat het zelfs goed is om het los te laten.
Dit vertrouwen wordt je natuurlijke antwoord op wat op je pad komt. -Het wordt je tweede natuur?
Het werd m'n tweede natuur, maar dat betekent niet dat ik me nooit meer...
met een gedachte identificeerde. Dat betekent niet dat ik nooit meer depressief was.
Het betekent niets. Het ontlast je gewoon, op een natuurlijke manier. Steeds meer.
Aaah...en dan stel je geen vragen meer, het gaat niet om oefenen of niet.
Je doet het gewoon als dat nodig is, dan maak je het scherm helderder.
Maar de basis, de bron van lijdenis...pffff. -Geëlimineerd. Dus jij zegt dat...
wanneer het moeilijk wordt, zelfs nu, ga jij de oefening met opzet doen.
Maar verder is dat niet nodig, je functioneert gewoon zo.
Ja, klopt helemaal. -Oké. Je vertelde dat je relatie met je vriendin een paar maanden geleden...
eindigde. Ik weet niet of dat dezelfde was als in India...-Nee.
Een andere, en nu ben je verloofd. Wanneer ga je trouwen? Of heb je nog geen datum?
Weet ik niet, nee we hebben nog geen datum. -Maar je hebt een verloofde. En zoals...
de meeste mensen weten, wanneer een relatie eindigt met iemand waar je van houdt...
of je verlooft met iemand waar je van houdt, dat kan allemaal behoorlijk intens zijn.
Dus hoe is dat voor jou? Om door deze normale, menselijk overgangen te gaan.
Dingen die normaal gesproken nogal intens zijn. Hoe is jouw ervaring daarvan nu?
Aaaaah...het is prachtig! Het is zoveel emotie en het is aaah...emotie is mooi.
Er zit zo'n basis van liefde in alles wat ik voel, dat zelfs wanneer ik iets vervelend vind...
of verdrietig, dan voel ik tegelijkertijd liefde en die liefde is gewoon hartbrekend...
hartsmeltend en alles raakt ervan doordrongen, zelfs negatieve emoties. Dus vanochtend zette ik mijn...
verloofde op het vliegtuig terug naar Amerika en dat voelde niet prettig.
We zijn drie weken samen geweest, door Europa gereisd en het was een...
super samenzijn, heel natuurlijk, en zoveel resonantie op alle niveaus van mens-zijn of en dergelijke.
Dus toen ik haar op het vliegtuig zette, voelde ik emoties, verdriet enzo.
En tegelijkertijd is het ook heel zoet, zelfs dan. En twee uur later gaf ik een retraite.
Ik was gewoon in staat om met mensen te zitten en het is helder en vrij.
Dus er is een onverschrokkenheid, om veel te ervaren.
Terwijl daarvoor willen we ons afsluiten voor onze emoties.
We willen 'managen' wat we voelen en wat we niet voelen.
Terwijl we kunnen voor onszelf checken, dat als we de dingen gewoon laten, we er nog steeds zijn.
Als 'ervaren', bewustzijn is er nog. Wij bestaan nog, voor, tijdens en ná emoties.
Dan bouwen we een kracht op, een onverschrokkenheid...
die zoveel gemak, openheid, blijdschap en liefde geeft aan alles wat we ervaren...
dat we niet langer bang zijn om mens te zijn. Ik hoef geen monnik te zijn.
Die onzin hoeft niet meer, het gaat om de puurheid van de menselijke ervaring.
En die schoonheid, de volle 'ja' tegen die ervaring, zelfs als die klote aanvoelt.
Gewoon de onverschrokkenheid van het rvaren van je klote voelen...
daar zit veel liefde in, dat is heel zoet.
Merk je nu nog dat er een ingeslepen gewoonte is om je terug te trekken...
of om je in je schulp terug te trekken? Of is die neiging helemaal weg en...
ben je altijd helemaal open, ongeacht wat er komt.
Het is zo moeilijk om daar antwoord op te geven, want als ik 'nee' zou zeggen 'dat gebeurt niet meer.'
Dan gebeurt het wél...aaaah. Want het ondermijnt alles, inclusief dat.
De perfectie is dus gerealiseerd en zelfs dat wordt ondermijnd.
Dus als het gebeurt, gebeurt het niet echt. Het terugtrekken gebeurt nog wel, ja...
en de verandering in energie, gebeurt ook nog, maar het gebeurt niet echt meer, want...
het mag er zijn. -Aha, dus je bedoelt het gebeurt nog wel aan de oppervlakte, maar die...
fundamentele openheid, de kwaliteit van 'toelaten' is een continuüm en dat laat de...
neiging om af te sluiten niet de overhand krijgen, zou je het zo kunnen zeggen?
Dat kan, maar het gaat erom dat je je realiseert dat het onmógelijk is dat dat de overhand krijgt.
Het gebeurde niet echt, zelf toen het wel gebeurde. Dus het ondermijnt die perceptie...
en dat bedoel ik als ik zeg dat als we er de diepte mee ingaan, verandert de Gestalt.
De code verandert niet, de vorm verandert niet per se.
Ja, dat ook, maar het is nog steeds erg vergelijkbaar. Maar het ondermijnt...
de hele notie van 'imperfectie' of dat iets 'meer open' of 'minder open' is.
Dus ik vind het oké, er is geen zoektocht als ik nabijheid voel...aaaah.
Dus dat idee wordt ondermijnd door herhaalde bevestiging van die natuurlijke vrijheid.
Dus ik hoef niet steeds 'openheid' te ervaren. Ja, dat is een groot onderdeel van de dagelijkse ervaring.
Maar het maakt me eigenlijk niets uit, snap je? -Ja.
Het betekent niets. Openheid is niet het tegenovergestelde van geslotenheid.
Er is dus onverschrokkenheid voor alle gemoedstoestanden...
en alle ervaringen. -Dat is mooi.
De vraag die opkomt is de vraag die al een beetje naar voren kwam in het begin.
Ik heb niet veel mensen gesproken die naar jou hebben geluisterd en ik kan slechts gissen...
naar wat mensen misschien denken of vragen, maar ik heb het gevoel dat veel mensen...
misschien denken 'Deze jongen is getalenteerd, het zit hem mee, het is heel...
natuurlijk voor hem, ik ben veel sterker geconditioneerd, ik heb een veel zwaardere last dan hij...
het is voor mij veel moeilijker om te doen waar hij het over heeft...
die dame Renate McNay zei ook zoiets en misschien is het goed om dit nogmaals te bespreken om...
jou de kans te geven om mensen gerust te stellen dat, ongeacht hun gemoedstoestand, ze kunnen...
daar beginnen en het zal effectief zijn voor ze.
Bij negen van de tien mensen die ik tegenkom, zou ik graag van situatie willen ruilen, geef maar een gil.
-Echt? -Ja. Mensen hebben altijd een ge-idealiseerd beeld van mijn leven...
over mijn jeugd, over mijn talent en... aaaah dat het mij aan kwam waaien.
En dat is niet waar, dat is niet waar, het kwam niet aanwaaien.
Het is wel een natuurlijk deel van me, maar dat natuurlijke deel zit ook in jou en iedereen.
Het gaat erom het te herkennen. Ik stond daar intuïtief voor open, om dat te ontvangen.
Met veel onzekerheid, en veel shit die omhoog kwam, conditionering die opspeelde...
en natuurlijk ben ik jonger dan de meeste mensen bij de bijeenkomsten en je zou kunnen zeggen dat...
in dit leven hebben zij meer conditionering opgebouwd, maar vanuit het perspectief van...
'Wat zou makkelijker zijn?', zou ik met de meeste mensen willen ruilen, qua...
situaties, de hoeveelheid problemen, de hoeveelheid veranderingen...
de intensiteit van emoties, de intensiteit van de persoonlijkheid.
Als ik de makkelijke manier wil, dan is dit dat niet.
Om maar even te zeggen, het komt niet zo aanwaaien als mensen denken en...
deze vreugde is mogelijk...voor iedereen.
Ik geloof het en alle onderrichten zeggen dat een innerlijke schat hebben.
Zoals jij al zei 'eerst het Koningkrijk Gods en al deze dingen zullen u toegeworpen worden.’
Dus traditioneel wordt dat zo gezien, dat we allemaal een innerlijke rijkdom hebben en...
het gaat erom dat aan te raken, te ontvouwen, toe te laten het laten gebeuren.
En het ziet ernaar uit dat sommige mensen in zwaarder weer verkeren dan anderen, en het is stom om te vergelijken.
Ik bedoel, je kan niet zeggen 'Hij hoeft maar tien pond te dragen en hij vijftien en hij honderd' ofzo, maar...
en ik weet niet of het zinnig is om daarover te praten, misschien zouden we beter kunnen zeggen...
'Begin waar je bent en doe je best.' Hoe gaat die quote ook alweer, die ik aan het begin noemde.
Of Jezus 'Zoek en je zult vinden.' -Absoluut. En als er íets heeft gewerkt in mijn leven, was het...
mijn inzet voor dat. Geen discipline, maar niet aflatende inzet. -Je intentie.
Ja. -Ik denk dat dat een belangrijk onderdeel is, motivatie.
Ja, want zo dring je meteen door tot de kern. Dat geeft je...tzzzz...éénpuntigheid.
Ook zo met toewijding aan de waarheid en ja 'zoekt en gij zult vinden.'
Dat betekent niet dat mijn verhaal 'makkelijker' was of minder wat dan ook, want ik heb...
een intens verhaal en ik ben een intense persoon en mijn geest is heel intens, nog steeds.
En daar gaat het niet om, het gaat om... pfff...dus iedereen kan dit doen, iedereen kan dit doen.
Die man die ik net sprak, Wayne Liquorman, quote Nisargadatta ermee dat...
hij tegen zijn leerlingen zei 'Serieus zijn is heel belangrijk, je moet serieus zijn.
En met de volgende adem zei hij dan 'Je kan niets doen, maar je moet wél serieus zijn!'
Daar werden sommigen gek van, het lijkt paradoxaal. Maar ja, hij beschreef het, hij schreef niet vóór. -Ja.
En je noemde Patanjali eerder. In de yoga sutra's classificeert hij yogi's als mild, medium en intens.
En hij zegt dat hevige intensiteit het snelst tot realisatie zal leiden.
En ik denk dat dat zelfs gecultiveerd kan worden. Dat wat we aandacht geven, wordt sterker.
En jij hebt dit al sinds je jeugd, deze intentie die groeit en dat is de sterkste steunpilaar...
om realisatie te verwerkelijken. -Mee eens. -In welke vorm dan ook maar. -Exact.
Maar ik denk dat de vorm die jij aanbiedt heel mooi is en ik heb me ingeschreven voor jouw nieuwsbrief...
en die volg ik met interesse. Dus, ik moet nog even zeggen dat als je...
op de hoogte wilt blijven van Bentinho, hij heeft een website...
www.free-awareness.com (inmiddels: www.bentinhomassaro.com)
Ik zal een link daar naartoe op mijn website (www.batgap.org) zetten.
En daar kun je je ook opgeven voor periodieke nieuwsbrieven, die heel informatief zijn.
En er staat veel op YouTube wat je kunt bekijken of beluisteren. En hij reist rond.
Hij doet congressen, hij komt in oktober naar de VS, toch? Je gaat toch...
bij het Science and Nonduality congres spreken? -Ja ik zal er in september en oktober zijn en...
er komt een vijfdaagse retraite in september in Californië, in San Rafaël.
Dat is al bevestigd. Ik moet alleen nog een aanmeldpagina maken. -Goed.
Of je nu in Europa bent of in de VS, als je een retraite of congres wilt bijwonen met Bentinho, dan kan dat.
Is er nog iets dat je wilt zeggen, iets wat nog niet voorbij is gekomen? Een conclusie?
Iets wat ik heb overgeslagen? -Nee, je bent heel aardig voor me geweest.
Ik waardeer dit echt, ik vond het leuk om je te spreken en ik weet dat je het druk hebt...
en dat je een lange dag achter de rug hebt. Hoe laat is het daar nu?
Valt mee, het is 23.45u. -Het wordt laat, maar je ziet er goed uit, haha.
Mijn vrouw zegt dat je jong bent. -Hehe. -Dus alvast een goeie nacht en...
ik sluit graag af door mensen eraan te herinneren dat dit één in een lopende serie interviews is.
Dit is, geloof ik, nummer tachtig, zoiets. En je kunt ze allemaal zien en horen op...
batgap.com, dat is een acroniem voor Buddha at the Gas Pump. Je kunt je daar...
inschrijven voor een nieuwsbrief, als je op de hoogte gehouden wilt worden van...
nieuwe interviews. En je kunt ze ook als Podcast ontvangen als je ze liever op je iPod...
beluistert, in plaats van dat je achter je pc zit te kijken.
Bedankt voor het kijken en luisteren en tot de volgende keer.