[Bir İlham Anında...]
1940'lı yıllarda, 2. Dünya Savaşı'nın şiddeti artarken, New York Rochester'da
Harry Coover adında bir kimyager Eastman Kodak için araştırma yürütür.
O ve onun takımı, ordu için hassas bir dürbün
üretmek için temiz bir plastik ararlar.
Siyanoakrilatlar denilen
bir kimyasal tür ile çalışmaya başlarlar,
ancak kimyasalların, kalıcı şekilde her şeye yapışmaları
onları ciddi şekilde rahatsız eder.
Siyanoakrilatlardan vazgeçilir.
Savaştan sonra, Coover Tennessee'de
Kodak'ın kimyasal tesisinde çalışmaya başlar.
Bu kez, o ve ekibi şeffaf jet kokpit kapağı için
ısıya dayanıklı polimerlerleri araştırırlar.
Siyanoakrilatları denerler ancak kimyasalın
her şeye kalıcı olarak yapışması onları hayal kırıklığına uğratır.
Siyanoakrilatlardan tekrar vazgeçilir.
Coover, bununla birlikte, bir ilham anında,
bu kimyasallarla çalışmayı bu kadar sinir bozucu yapan kalitenin,
onları değerli kılan şey olduğunu anlamıştır.
Patentini alır ve süper yapıştırıcıyı satmaya başlar.
Yıllar sonra Vietnam Savaşı sırasında,
sağlıkçılar açık bir yara üzerine süper yapıştırıcı kullanarak
kanamayı anında durdurup
sayısız hayat kurtarmıştır.
Günümüzde tıbbi kalitede süper yapıştırıcı ameliyatta hâlâ kullanılmakta
ama aynı zamanda vazgeçilmez bir ev eşyasıdır.