[ΚΑΡΑ ΓΟΥΟΚΕΡ: ΤΟ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ]
[Σικκέμα Τζένκινς & Συνεργάτες, Νέα Υόρκη]
Είναι μάλλον εντάξει....
Μάλλον θα χρειαστώ σκάλα.
Την μετακινείς λίγο;
...
....
...
Και μάλλον...α...
...
...ωραία...
...
Στην πραγματικότητα...
πρέπει μάλλον να ευχαριστώ τον εαυτό μου
που τότε στα 24 μου κινήθηκα αρκετά σωστά.
[ΚΈΝΤΡΟ ΣΧΕΔΙΟΥ: ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ]
Όταν άρχισα να παρουσιάζω έργα μου
ζούσα στην Πρόβιντενς Ρόουντ Άιλαντ
Ήμουν φοιτήτρια.
Ήμουν εικοσιτεσάρων ετών
και πρωτοεμφανίστηκα με ένα μεγάλο έργο
στο Κέντρο Σχεδίου της Νέας Υόρκης.
Εδώ το έργο είναι ευαίσθητο, συγκρατείται μόνο
με τα άκρα των δαχτύλων.
Να ο Χακ Φίνν
με το κουστούμι του
και το πόδι του θα πάρει θέση κάπου εδώ.
Εισέπραττα ενδιαφέρον και περιέργεια.
Δεχόμουν τηλεφωνήματα απο πινακοθήκες
που ήθελαν να μάθουν περισσότερα,
κι απο καλλιτέχνες που με προειδοποιούσαν
για τους κίνδυνους της πρώιμης επιτυχίας.
Κι εγω σκεφτόμουν:
"Δεν ξέρω ακόμη ούτε κι εγώ ποια είμαι"
"κι ούτε κι εκείνοι με ξέρουν".
"όμως αν μείνω στην Πρόβιντενς"
"και παίρνω τις ευκαιρίες όπως ερχονται"
"είναι ικανοποιητικά".
Δεν ένιωθα έτοιμη να ζήσω στη Νέα Υόρκη.
Ήξερα όμως και οτι οι αλλαγές είναι αναπόφευκτες
και πως ήθελα να πάω όταν θα ήμουν έτοιμη.