Νικόλ Πάρις: TEDYouth, για να σας ακούσω!
(Beatboxing)
TEDYouth, για να σας ακ...
(Beatboxing)
Είσαστε έτοιμοι;
(Χειροκρότημα)
Είσαστε έτοιμοι;
Έντ Κέιτζ: Ναι, ναι, ναι!
(Beatboxing)
(Γέλια)
ΕΚ: Σας αρέσει;
Επιτρέψτε μου να σας δείξω πώς το κάναμε παλιά.
ΝΠ: Μπαμπά, προχώρα.
ΕΚ: Όταν μεγάλωνα τη δεκαετία του '90
(Beatboxing)
(Γέλια)
(Beatboxing)
ΝΠ: Μπαμπά, μπαμπά.
Στάσου, στάσου.
Ω, Θεέ μου.
ΟΚ, προσπαθεί να με προκαλέσει.
Στάσου τώρα, στάσου.
Θυμάσαι όταν με νανούριζες με beatbox;
ΕΚ: Ναι, ναι, θυμάμαι.
Αυτό γινόταν όταν ήταν μωρό.
Κάναμε κάτι τέτοιο.
(Beatboxing)
ΝΠ: Το θυμάμαι αυτό.
(Beatboxing)
ΝΠ: Εντάξει μπαμπά, μπαμπά, χαλάρωσε λίγο.
Περίμενε, περίμενε, περίμενε.
ΕΚ: Όλοι θυμάστε το βίντεο.
Αυτό είναι μια μικρή ανταπόδοση
στα 50 εκατομμύρια ανθρώπων που με έλεγαν αποτυχημένο.
ΝΠ: Στάσου, στάσου.
Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν τι είναι το beatboxing,
από πού ξεκίνησε.
ΕΚ: Σωστά, σωστά.
ΝΠ: Από πού άρχισε.
Λοιπόν, γιατί δεν τους λες μια μικρή ιστορία,
κάτι λίγο, μια ιστορία από το που ξεκίνησε.
ΕΚ: Το beatbox ξεκίνησε εδώ, στη Νέα Υόρκη.
(Χειροκρότημα)
Σωστά, σωστά. Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη!
Όλοι μαζί, «Ναι!»
Εμείς είμαστε από το Σαιντ Λούις.
(Γέλια)
ΝΠ: Τώρα μπορείτε να κατεβάσετε τα χέρια σας.
(Γέλια)
ΕΚ: Αλλά το beatbox ξεκίνησε εδώ, στη Νέα Υόρκη.
Γινόταν το εξής: Όταν πηγαίναμε σε πάρτι,
είχαμε τον ντι τζέι και τον ράπερ.
Αλλά επειδή εγώ δεν παρήγαγα ρεύμα,
έπρεπε να μιμούμαι κάποιο ρυθμό.
Έτσι, όταν έβλεπες έναν beatboxer,
τον έβλεπες να κάθεται στην άκρη.
Μετά θα έβλεπες τον ράπερ, και όταν άρχιζε να ραπάρει,
εμείς κάναμε έναν απλό ρυθμό,
γιατί τότε οι ρυθμοί ήταν απλοί.
(Beatboxing)
Ή:
(Beatboxing)
Αυτοί ήταν απλοί ρυθμοί.
Αλλά τώρα, έχεις κάτι τύπους
που θέλουν να τα κάνουν όλα με τους ρυθμούς τους,
και θέλουν να γελοιοποιήσουν τον πατέρα τους
και δεν είναι σωστό να θες να γελοιοποιήσεις
το άτομο που σε φροντίζει, που πληρώνει τα δίδακτρά σου,
ειδικά όταν έχεις 50 εκατομμύρια ανθρώπους
που περιφέρονται και σε αποκαλούν «ο αποτυχημένος».
Το παίρνω κατάκαρδα.
Αλλά τώρα κάνουμε κάτι διαφορετικό στο σπίτι μας.
Κάνουμε αυτοσχεδιασμούς.
Και αυτούς τους αυτοσχεδιασμούς τους κάνουμε στην εκκλησία.
Ξέρετε, στην εκκλησία, κοιταζόμαστε όλοι κάπως έτσι,
(Beatboxing)
(Γέλια)
Στέλνουμε στους άλλους το ρυθμό μας με μηνύματα.
Ή όταν είμαστε στην κουζίνα και μαγειρεύουμε,
όταν ταξιδεύουμε, στα αεροδρόμια.
ΝΠ: Στέκομαι στη γωνία και λέω, «Ε, μπαμπά, άκου αυτό».
(Beatboxing)
Εντάξει, αστειεύομαι. Αλλά ξέρετε κάτι;
Μιλάμε για αυτοσχεδιασμούς και όλα αυτά.
ΕΚ: Ναι.
ΝΠ: Γιατί να μην τους δώσουμε μια μικρή γεύση
από τους δικούς μας αυτοσχεδιασμούς;
Θέλετε όλοι ν' ακούσετε; Είστε έτοιμοι για λίγο τζαμάρισμα;
(Χειροκρότημα)
Συγγνώμη; Δεν σας ακούω!
(Χειροκρότημα)
Ναι! Για πάμε!
(Beatboxing)
(Χειροκρότημα)
(Beatboxing)
(Χειροκρότημα)
ΝΠ: Είμαι έτοιμη ν΄απογειωθώ!
EK: Είσαστε έτοιμοι; Σηκωθείτε πάνω! Εμπρός, όλοι όρθιοι!
Πάμε!, Εμπρός, τεντωθείτε!
(Beatboxing)
ΝΠ: Αυτό ήταν.
(Χειροκρότημα)
Σας ευχαριστώ! Πάμε δυνατά!
ΕΚ: Σας ευχαριστούμε!
ΝΠ: Πάμε δυνατά! Πάμε δυνατά!
Ευχαριστώ!