ผมอยากให้นิยามคำว่า "ปัญญาประดิษฐ์" ว่าเป็น
การพยายามสร้างเครื่องจักรขึ้นมาเพื่อทำสิ่งต่างๆ ทั่วไปที่มนุษย์ทำ
ปัญญาประดิษฐ์กำลังทำงานที่ต้องใช้ความฉลาด งานบางอย่างซึ่ง
ต้องใช้หุ่นยนต์และบางครั้งก็เพียงแค่โปรแกรม
เรามีเครื่องจักรที่มีความสามารถในการจดจำ
พวกมันสามารถจดจำวัตถุรอบๆ ตัวได้ และสามารถผจญภัยไปบนโลก
เป้าหมายสูงสุดในการวิจัยเกี่ยวกับปัญญาประดิษฐ์ก็คือ
การสร้างเครื่องจักรที่มีความสามารถและมีความยืดหยุ่นเช่นอย่างที่มนุษย์เป็น
มีหลายอย่างที่มนุษย์สามารถทำได้อย่างง่ายดาย
แต่กลับเป็นเรื่องยากอย่างยิ่งสำหรับคอมพิวเตอร์จะทำได้
ตัวอย่างหลักๆ ก็เช่น การมองเห็น การเข้าใจและพูดภาษาธรรมชาติ
การจัดการวัตถุต่างๆ บนโลก
ปัญญาประดิษฐ์จึงเป็นการพยายามทำให้คอมพิวเตอร์ทำสิ่งเหล่านั้น
อย่างที่คุณเห็นอยู่รอบๆ ตัวคุณ
โปรแกรมแปลภาษาของกูเกิลมีความล้ำหน้าอย่างน่าประทับใจเมื่อเทียบกับเครื่องจักรแปลภาษาอื่นๆ
ทุกวันนี้เมื่อคุณนำเช็คที่เขียนด้วยลายมือใส่ลงในเครื่องกดเงินสด
เครื่องจะอ่านจำนวนเงินที่อยู่บนเช็ค
ระบบให้คำแนะนำที่คุณเห็นในเว็บอเมซอนและยูทูบ และที่อื่นๆ
ก็เป็นระบบปัญญาประดิษฐ์อย่างหนึ่ง
ความฉลาดนั้นไม่ใช่สิ่งลึกล้ำแต่
มันก็ขึ้นอยู่กับว่าคุณจะนิยามมันกว้างเพียงใด รอบตัวเรานั้นมีปัญญาประดิษฐ์จำนวนมาก
ปัญญาประดิษฐ์แบบเข้มข้นหมายถึงการพยายามสร้างระบบปัญญาประดิษฐ์
ซึ่งมีความเท่าเทียมกับมนุษย์ในทุกๆ เรื่อง
มันสามารถทำทุกอย่างที่มนุษย์ทำได้และ
บวกด้วยการว่ามัน
[เครื่องจักรสามารถคิดเองได้หรือไม่? แม้แต่นักวิทยาศาสตร์ก็ยังเห็นไม่ตรงกันในข้อนี้]
คอมพิวเตอร์สามารถใช้เหตุผลได้ในหลายวิธี และในทางที่ซับซ้อน แต่
สิ่งที่เรายังไม่สามารถทำให้เครื่องคอมพิวเตอร์ทำได้ก็คือการรู้ว่า
อะไรที่พวกมันจะต้องรู้เกี่ยวกับโลกแห่งความเป็นจริง
ความเฉลี่ยวฉลาดเป็นความสามารถในการเข้าใจโลกและการทำสิ่งต่างๆ ตามนั้น
เช่นเดียวกับที่มนุษย์ทำอยู่ ซึ่งแน่นอนที่สุด ค่อนข้างซับซ้อน
เนื่องจากสมองมนุษย์เป็นสิ่งที่มีความซับซ้อนที่สุดสิ่งหนึ่งที่เราเคยค้นพบ
และในโลกแห่งความเป็นจริงก็มีสิ่งรบกวนและความผันแปรมากมาย
ซึ่งเราไม่สามารถกำหนดได้ด้วยวิศวกรรม
มันจึงเป็นเรื่องยากอย่างยิ่งที่จะสร้างระบบปัญญาประดิษฐ์
ในยุคปี 80 แนวความคิดก็คือการเขียนกฎต่างๆ
และถ้าเราเขียนกฎที่สามารถอธิบายโลกได้
เราก็จะสามารถคาดเดาสิ่งใหม่ๆ เกี่ยวกับโลกใบนี้ได้
และก็มีบางคนตระหนักว่าวิธีการดังกล่าวนั้นไม่ค่อยจะได้ผลเท่าใดนัก
เนื่องจากมันซับซ้อนเกินไปที่จะเขียนกฎนับพันๆ ข้อ
ซึ่งจะต้องใช้เวลาทั้งชีวิตในการเขียนมันขึ้นมา
เราจึงต้องการที่จะสร้างเครื่องจักรที่มีความเฉลียวฉลาด
ที่จะสามารถสร้างตัวของมันเองขึ้นมาจากการซึมซับโลก
ซึ่งเป็นวิธีเดียวกันกับการที่สัตว์ต่างๆ เรียนรู้ หรือ
การที่มนุษย์มีความเฉลียวฉลาดจากการเรียนรู้
แนวคิดนี้นี่เองที่บางทีสมองได้สร้างตัวเองขึ้น
จากการสั่งสมประสบการณ์ผ่านการเรียนรู้
คำถามหนึ่งที่พวกเราบางคนตามหาคำตอบก็คือ
มันมีกฏพื้นฐานสำคัญง่ายๆ
เพื่อให้เราบางที่สามารถ
สร้างเครื่องจักรที่สามารถสร้างเครื่องจักรที่มีความคิดขึ้นมาได้
เช่นการเปรียบเทียบระหว่างนกและเครื่องบิน
เครื่องบนไม่กระพือปีกและไม่มีขน แต่
ใช้หลักการพื้นฐานเช่นเดียวกับการบินของนก
เรากำลังพยายามที่จะค้นหาสิ่งที่เป็นหลักการพื้นฐานของ
กลศาสตร์การเคลื่อนไหวของอากาศ สำหรับความเฉลียวฉลาด
อะไรคือกฏสำคัญที่จะสร้าง
เครื่องจักรที่สามารถคิดและบางทีพยายามที่จะ
จำลองมันขึ้น
ดังนั้น การเรียนรู้นั้นบางทีอาจเป็นลักษณะที่จำเป็นที่สุดของความเฉลียวฉลาด
ยังมีทางสายอื่นสำหรับการสร้างปัญญาประดิษฐ์
นั่นก็คือสิ่งที่เรียกว่า "การจำลองสมอง"
ด้วยการนำสมองของคนจริงๆ ที่รู้ว่าจะต้องทำสิ่งต่างๆ อย่างไร
มาทำการสแกนอย่างละเอียด
ถึงขนาดรู้ตำแหน่งของเซลล์แต่ละชนิดและ
ความเข้มข้นของสารเคมีแต่ละชนิดในจุดต่างๆ
จนกระทั่งได้แบบจำลองที่แสดงให้เห็นถึงการทำงานของเซลล์แต่ละเซลล์อย่างดีเพียงพอ
และมีรายละเอียดของการสแกนสมองทั้งใบ จากนั้นคุณถึงจะพร้อม
ที่จะจำลองสมองขึ้นมาทั้งใบ
วิธีการนี้ดูเหมือนว่าจะสร้าง
ความรัก ความปรารถนา ความกลัว
ด้วยวิธีการนั้น มนุษย์เราส่งผ่านสิ่งสืบทอดโดยตรงได้มากกว่า
จิตใจและบุคคลิกของเรากลายมาเป็นพื้นฐานของหุ่นยนต์ตัวใหม่นี้
แน่นอนที่สุด จิตใจดวงใหม่ที่สร้างขึ้นจากมนุษย์จะมี
ความแตกต่างจากมนุษย์
พวกเขาจะเพิ่มความสามารถบางอย่าง และเอาบางอย่างออกไป
เริ่มต้นจิตใจที่คล้ายกับของเรา
แน่นอนที่สุด ในโลกของหุ่นยนต์ที่มีความเฉลี่ยวฉลาด
ที่สามารถทำเกือบทุกสิ่ง ได้เช่นเดียวกับมนุษย์
ย่อมเป็นสังคมโลกที่แตกต่างไปอย่างยิ่ง
ยกตัวอย่างเช่น หุ่นยนต์นั้นเป็นอมตะ
หุ่นยนต์สามารถไปที่ไหนก็ได้ผ่านระบบไฟฟ้า
มันสามารถส่งข้อมูลจากหน่วยความจำ
ผ่านระบบสื่อสารและ
ดาวน์โหลดลงในร่างกายใหม่ที่อยู่ที่อื่น
บางคนคิดว่าสิ่งที่เราควรทำจริงๆ ก็คือ
การหลีกเลี่ยงการเปลี่ยนแปลงทางสังคม
ไม่มีวันที่จะปล่อยให้ผู้สืบทอดของเราเป็นสิ่งอื่นที่แตกต่างจากสิ่งที่เราเป็น
เมื่อมนุษย์ในยุคสำริดเริ่มต้นเพาะปลูกเป็นครั้งแรก
มนุษย์ยุคสำริดคนอื่นๆ ก็มีทางเลือก
ว่าจะยังคงเป็นนักหลอมโลหะต่อไป
หรือต้องการเปลี่ยนไปเป็นเกษตรกร
บางคนก็อยู่ บางคนก็เปลี่ยน
ในยุคสมัยใหม่ เมื่อมนุษย์กลายมาเป็นมนุษย์จำลอง
เมื่อนั้นมนุษย์ก็จะมีทางเลือก
ที่จะเป็นมนุษย์ที่อยู่ในสังคมมนุษย์หรือ
จะเข้าร่วมกับเศรษฐกิจหุ่นยนต์ด้วยการเปลี่ยนเป็นหุ่นยนต์อย่างเต็มตัว
บรรพบุรุษของเราอาศัยอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่แตกต่างและผลที่เกิดขึ้นก็คือ
พวกเขายึดถือคุณค่าแตกต่างจากเรา
ลูกหลานของเราเมื่อเขาอาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่แตกต่าง
ไปจากเรา ก็ย่อมจะ
คุณค่าที่แตกต่างไปยิ่งกว่าที่เราเป็น
มีเหตุผลมากมายให้เราสร้างปัญญาประดิษฐ์ขึ้น
ซึ่งก็อาจมีบางสาเหตุที่เราจะกลัวปัญญาประดิษฐ์
เรากำลังจะมีการวินิจฉัยที่ดีขึ้นผ่านปัญญาประดิษฐ์
เรากำลังจะมีการรักษาที่ดีขึ้นผ่านหุ่นยนต์
ที่สามารถทำการผ่าตัดในแบบที่มนุษย์ธรรมดาไม่สามารถทำได้
มันกำลังจะแทนที่คนขับรถแท็กซี่ในทางที่ดีขึ้นหรือไม่ก็แย่ลง
แย่ลงในส่วนของการจ้างงาน ดีขึ้นในเรื่องของความปลอดภัย
ทุกครั้งที่คุณคิดว่าคอมพิวเตอร์จะเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้อง ปัญญาประดิษฐ์
[หุ่นยนต์: ผมรู้ว่าคุณกับแฟรงค์กำลังวางแผนจะตัดการเชื่อมต่อของผม
และผมเกรงว่านั่นเป็นสิ่งที่ผมไม่อาจปล่อยให้เกิดขึ้นได้]
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าคุณเอาจิตใจของมนุษย์ใส่ลงในเครื่องจักรเหล่านี้?
ความกังวลอีกอย่างที่คนมีสิทธิที่จะมีเกี่ยวกับปัญญาประดิษฐ์ก็คือ
อะไรจะเกิดขึ้นถ้าพวกมันตกลงใจว่ามันไม่ต้องการเราอีกต่อไป
ผมคิดว่าเราต้องคิดว่าเราจะสร้างเครื่องจักรอย่างไร
ให้มันมีศีลธรรม
ยิ่งเครื่องจักรมีความฉลาดมากขึ้นเท่าไหร่ เรื่องนี้ก็ยิ่งมีความสำคัญมากขึ้นเท่านั้น
[หุ่นยนต์: ไม่ต้องห่วง ถึงผมจะกลายเป็นหุ่นทำลายล้าง
ผมก็จะเป็นมิตรกับคุณ]
ปัญหาที่จะเกิดขึ้นอย่างเช่น
ปัญหาการจ้างงานและความปลอดภัย
มันจะเกิดขึ้น ขึ้นอยู่กับว่าเมื่อไหร่
ถึงอย่างนั้นปัญญาประดิษฐ์ก็ยังมีประโยชน์อีกมากมาย
ในด้านของสุขภาพของมนุษย์ การศึกษา และเรื่องอื่นๆ
ที่ทำให้ผมลังเลที่จะหยุดมัน
แต่ถึงแม้ว่าผมจะคิดว่าเราควรหยุดมัน
ผมก็คิดว่ามันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้
มันมีแรงจูงใจทางเศรษฐกิจอย่างมากมาย
ผมได้ยินมาว่า ปัญญาประดิษฐ์ นั้นมีมูลค่านับพันล้านดอลลาร์ต่อปี
ดังนั้น ถึงแม้จะพูดว่า รัฐบาลสหรัฐจะยับยั้งการพัฒนา
เช่นที่พวกเขาทำกับสายการพัฒนาสเต็มเซลล์ใหม่
มันก็เพียงแต่ทำให้การค้นคว้าวิจัยหลุดออกนอกระบบ
ไม่ได้หมายความว่าจะหยุดมันได้
สิ่งที่มีประโยชน์มากกว่าในตอนนี้ก็คือ การเริ่มต้นคิด
เกี่ยวกับคำถามต่างๆ เช่น อนาคตของการจ้างงาน และ
เราจะสร้างหุ่นยนต์ที่มีศีลธรรมได้อย่างไร
ผมไม่คิดว่าเราจะหยุดมันไปเฉยๆ ได้
สิ่งที่ผมเดาจากการที่ปัญญาประดิษฐ์นั้นดีขึ้นเรื่อยๆ
อันที่จริงแล้วมันยิ่งจะเหมือนมนุษย์น้อยลง
ปัญญาประดิษฐ์จะเป็นรูปแบบของความเฉลียวฉลาดในแบบของมันเอง
ผมไม่คิดว่าจะมีชีวิตอยู่จนได้เห็นปัญญาประดิษฐ์ที่
ผมคงแปลกใจอย่างมาก ถ้าเราทำได้ใกล้เคียงภายในระยะเวลา 50 ปี
ผู้คนพากันพูดว่า ปัญญาประดิษฐ์ จะเป็นจริงภายในระยะเวลา 20 ปี
ผมเองไม่แน่ใจ ภาษาธรรมชาติยังคงเป็นเรื่องยากมาก
วิศัยทัศน์ก็ยังคงเป็นเรื่องยาก
สามัญสำนึกก็ยังคงเป็นเรื่องยาก
มันทำให้ยากที่จะคาดเดาได้แน่นอนว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป
เรากำลังสามารถสร้างเครื่องจักรที่บินได้เช่นเดียวกับนก
เราสามารถสร้างเครื่องจักรที่มีความคิดได้หรือไม่
คำตอบคือน่าจะเป็นไปได้ ขึ้นอยู่กับเวลา
ยุคสมัยต่อไปดูเหมือนว่าจะแตกต่างไปจากยุคสมัยของเรา
เช่นเดียวกับที่ยุคสมัยต่างๆ ที่ผ่านมาแล้วนั้นแตกต่างกัน
และผมคิดว่านั้นเป็นสิ่งที่เรากำลังคิดถึง
ปัญญาประดิษฐ์จะเปลี่ยนสิ่งต่างๆ ได้อย่างไร