Zacznijmy od ciszy.
Cisza to jeden z najcenniejszych stanów, jakich ludzie mogą doświadczyć,
ponieważ pozwala nam poczuć głębię naszego istnienia.
Właśnie dlatego pojawienie się samochodów elektrycznych
wywołało wśród ludzi spory entuzjazm.
Po raz pierwszy mogliśmy połączyć ideę samochodu
z doświadczaniem ciszy.
Samochody w końcu mogą być ciche.
Spokój na ulicach,
bezdźwięczna rewolucja w miastach.
(Cichy dźwięk auta elektrycznego)
Ale ta cisza może być również problemem.
W przypadku samochodów fakt, że nie wydają żadnego dźwięku,
może być dość niebezpieczny.
Pomyślcie o niewidomych,
którzy nie mogą zobaczyć, że nadjeżdża auto.
Zatem samochodu elektrycznego nie mogą nawet usłyszeć.
Albo pomyślmy o tym, jak spacerując po mieście,
zatopieni we własnych myślach, odcinamy się od otoczenia.
W takich chwilach dźwięk może zostać naszym wartościowym towarzyszem.
Jest to jeden z najcenniejszych prezentów, które podarował nam wszechświat.
Dźwięk to emocje,
to coś doskonałego,
a w przypadku samochodów, to także źródło informacji.
Aby chronić pieszych
oraz zapewnić kierowcom informację zwrotną dotyczącą dźwięku
władze na całym świecie wprowadziły szereg przepisów,
które regulują głośność dźwięku w pojazdach elektrycznych.
Zwykle wyznaczają minimalny poziom dźwięku
na określonych pasmach częstotliwości
przy prędkościach do 30 km/h.
Powyżej tej prędkości,
naturalny odgłos samochodu uznawany jest za wystarczający.
Wspomniane przepisy wywołały szereg różnych reakcji
między tymi, którzy lubią odgłosy miasta, a tymi, którzy obawiają się,
że będzie zbyt głośno.
Jednak ja tego nie postrzegam jako dźwięk samochodu.
Raczej uważam, że jest to jego głos.
Jest to równocześnie jedno z moich największych wyzwań i zaszczytów.
Projektuję głosy samochodów elektrycznych.
Wszyscy świetnie znamy dźwięk silnika spalinowego
i dobrze wiemy, jak brzmi silnik elektryczny.
Pomyślcie o tramwaju.
W momencie poruszania się,
wydaje wznoszący się dźwięk o wysokiej częstotliwości,
który określamy jako "gwizdanie".
Ale gdybyśmy wzmocnili ten dźwięk,
to nie bylibyśmy w stanie spełnić wymagań prawnych.
To kolejny powód, dla którego musimy stworzyć nowy dźwięk.
Jak tego dokonujemy?
W wielu miastach ruch uliczny jest już bardzo chaotyczny,
a my nie chcemy większego chaosu.
Ulice XXI wieku są świetnym studium przypadku.
Są wypełnione tymczasowością, wewnętrzną sprzecznością i nieładem.
Taki krajobraz oferuje szereg możliwości
do znajdowania nowych rozwiązań na zmniejszenie tego chaosu.
Wymyśliłem podejście, które ma na celu redukcję chaosu
poprzez wprowadzenie harmonii.
Skoro większość osób nie wie, jak może brzmieć samochód elektryczny,
to po pierwsze, muszę zdefiniować świat nowego odgłosu,
coś, czego nie znamy z doświadczenia,
a tworzy punkt odniesienia do przyszłości.
Wraz z małym zespołem tworzymy wiele faktur dźwięku,
które są w stanie transmitować emocje.
Tak samo jak malarz przez użycie kolorów
jesteśmy w stanie łączyć uczucia i częstotliwości tak,
żeby w momencie, gdy nadjeżdża samochód
można było poczuć emocję,
która, oprócz spełniania wymagań prawnych,
podaje informacje o tym, jaka jest specyfika oraz tożsamość pojazdu.
Nazywam ten paradygmat "genetyką dźwięku".
Pod tym pojęciem stoi głównie estetyczna przestrzeń dźwięku.
Równocześnie poszukuję nowych, innowacyjnych metod
generujących pejzaże dźwięku, które nie są nam jeszcze znane,
i które pozwolą nam wyobrazić sobie abstrakcyjne światy,
które będzie można dotknąć oraz usłyszeć.
Genetyka dźwiękowa opiera się na trzech etapach.
Pierwszym z nich jest zdefiniowanie organizmu dźwiękowego.
Drugi to opis wahań dźwięku,
a trzeci to skomponowanie genów dźwięku.
Organizm dźwiękowy opisuje się w oparciu o grupę właściwości,
które powinien posiadać każdy skomponowany przeze mnie dźwięk.
[Dźwięk się porusza.]
Do małej jednostki, jaką jest dźwięk auta,
przetaczam moc zawartą w muzyce,
i dzięki temu dźwięk może się przemieszczać.
[Dźwięk gra.]
Tak jak tancerz na scenie,
dźwięk będzie pozostawiał swoje ślady w powietrzu.
[Dźwięk to pamięć.]
Tu nie chodzi tylko o odgłos samochodu,
ale wspomnienie momentu, gdy mój tata wracał do domu.
[Dźwięk jest hipnotyzujący.]
Dźwięk ma moc tworzenia nieoczekiwanego poczucia zachwytu,
które wprawia w hipnozę.
I na koniec...
[Dźwięk to superczłowiek.]
Dźwięk wybiega poza człowieczeństwo,
ponieważ pozwala nam poza nie wykroczyć.
W drugim etapie definiujemy wahania dźwięku.
[Pryzmat osobowości.]
W przypadku ludzi różne kształty ciała wytwarzają różne głosy.
Tak samo różne kształty samochodów mają inne zachowania akustyczne,
które zależą od geometrii i materiałów.
Musimy wiedzieć, jak auto rozprzestrzenia dźwięk na zewnątrz.
W tym pomagają nam pomiary akustyczne.
Tak jak jeden głos może produkować różne tony oraz brzmienia,
tak samo my tworzymy różne wahania dźwięku
w obrębie ośmiu słów, które zdefiniowałem.
Niektóre z nich są dla mnie bardzo ważne.
Na przykład koncept "wizjonera",
"elegancji", "dynamiki" oraz "przyjęcia".
Gdy zdefiniujemy te dwa aspekty,
otrzymamy coś, co nazywam pryzmatem osobowości.
Jest to jakby dźwiękowy dowód tożsamości samochodu.
W ramach trzeciego kroku wstępujemy w świat projektowania dźwięku,
w którym komponowane są geny dźwiękowe
i powstaje nowy archetyp.
Pozwólcie, że przytoczę kolejny przykład
zamiany pola akustycznego w melodię.
Pomyślcie, że jestem skrzypkiem stojącym na scenie.
Gdy zacznę grać na skrzypcach,
to stworzę pole akustyczne, które rozejdzie się po całej sali.
W pewnym momencie dźwięk rozbije się o ścianę
i zostanie wszędzie rozproszony.
Tak to właśnie wyglądało.
Jakiś czas temu uchwyciłem kilka sposobów w jakie dźwięk uderza o ściany boczne.
W zeszłym roku dostałem propozycję od Orkiestry Symfonicznej Radia Bawarskiego,
abym skomponował dzwonki do telefonów, które mieli wykonać.
Przy jednym z nich miałem pomysł, aby rozpocząć od pola akustycznego.
Wziąłem fragment,
nałożyłem go nad muzykami znajdującymi się na scenie.
Potem podążyłem za rozchodzącym się polem akustycznym,
używając trzech parametrów:
czasu, natężenia i częstotliwości.
Następnie zapisałem wszystkie gradienty występujące dla każdego instrumentu,
i jak widać,
utwór zaczyna się delikatnymi dźwiękami granymi przez sekcję smyczkową.
Gdy włączają się drewniane i blaszane instrumenty dęte, osiąga crescendo,
a melodia zakończy się dźwiękami harfy i pianina
grającymi na najwyższej skali.
Posłuchajmy, jak to wyszło.
(Delikatna muzyka)
(Utwór się kończy)
Tak brzmi mój budzik, gdy dzwoni rano.
(Śmiech)
Wróćmy zatem do samochodów elektrycznych.
Posłuchajmy pierwszego przykładu, który puściłem wam na początku.
(cichy dźwięk auta elektrycznego)
Chciałbym zaprezentować, jak może brzmieć odgłos samochodów elektrycznych
stworzony na podstawie genetyki dźwięku.
(Delikatna muzyka)
(Ton wznosi się wraz z przyspieszeniem)
Samochód to metafora czasu, odległości i podróży,
wyruszania i powrotów,
oczekiwania i przygody.
Ale równocześnie jest metaforą inteligencji i zawiłości,
ludzkiej intuicji oraz osiągnięcia.
Dźwięk musi to wszystko wychwalać.
Postrzegam samochody jak żywe istoty
i bardzo złożone instalacje artystyczne.
Dźwięk, który otrzymujemy dzięki genetyce dźwiękowej
nie tylko pozwala nam czcić tę zawiłość,
ale też sprawia, że świat będzie bardziej eleganckim i bezpiecznym miejscem.
Dziękuję.
(Brawa)