[Deze film bevat schokkende beelden. Let op.]
Ik verzamel objecten.
Ik verzamel brandijzers waarmee slaven als eigendom gemarkeerd werden.
Ik verzamel handboeien voor volwassenen
en enkelbanden voor volwassenen
alsmede voor kinderen.
Ik verzamel kaarten waarop mensen gelyncht worden.
Ja, dat vertonen ze.
Ze tonen ook de enorme menigte die deze lynchpartijen bijwoonde
en het zijn kaarten
die ook ter correspondentie gebruikt werden.
Ik verzamel pro-slavernij boeken die zwarte mensen als criminelen afbeelden
of als dieren zonder zielen.
Ik heb vandaag iets meegebracht.
Dit is een scheeps-brandijzer.
Het werd gebruikt om slaven te brandmerken.
Eigenlijk waren ze geen slaven toen ze gebrandmerkt werden.
Ze waren in Afrika.
Maar ze werden gemerkt met een "S"
om aan te geven dat ze slaven zouden worden
als ze naar de VS gebracht waren
en als ze naar Europa gebracht waren.
Een ander object of beeld dat tot mijn verbeelding sprak toen ik jong was
was een Klan-gewaad.
Opgroeiend in South Carolina, zag ik soms Ku Klux Klan-bijeenkomsten --
eigenlijk wel vaker dan soms --
en de herinneringen aan deze evenementen zijn nooit echt verdwenen.
25 Jaar later heb ik pas iets met deze beelden gedaan.
Een paar jaar terug begon ik de Klan te onderzoeken,
de drie verschillende golven,
de tweede in het bijzonder.
De tweede golf van de Klan had meer dan vijf miljoen actieve leden,
dat was vijf procent van de bevolking in die tijd,
en tevens de populatiegrootte van New York stad in die tijd.
De fabriek die de gewaden maakte in Buckhead te Georgia had het zo druk
dat ze 24 uur per dag draaide om de vraag aan te kunnen.
Ze hadden 20.000 gewaden paraat om aan de vraag te kunnen voldoen.
Als verzamelaar van artefacten en als kunstenaar,
wilde ik graag een Klan-gewaad in mijn collectie hebben,
omdat artefacten en objecten verhalen vertellen,
maar ik kon er geen vinden dat van echt goede kwaliteit was.
Wat moet een zwarte man in Amerika
wanneer hij geen kwalitatief geschikt Klan-gewaad kan vinden?
(Gelach)
Dus had ik geen keuze.
Ik besloot de beste kwaliteit Klan gewaden van Amerika te gaan maken.
Dit zijn geen traditionele Klan-gewaden die je bij een KKK-bijeenkomst zag.
Ik gebruikte kente stoffen,
ik gebruikte camouflage,
elastaan, jute, zijde, satijn en verschillende patronen.
Ik maakte ze voor verschillende leeftijdsgroepen; voor kleuters
evenals voor peuters.
Ik maakte er zelfs een voor een zuigeling.
Nadat ik zoveel gewaden gemaakt had,
realiseerde ik me dat het beleid dat de Klan uitdroeg
of uit wilde dragen honderd jaar geleden
nog steeds aanwezig is.
We hebben gescheiden scholen, buurten, werkplekken,
en het zijn niet de mensen met kappen die deze ideeën in leven houden.
Mijn werk gaat over het langetermijneffect van slavernij.
We hebben niet alleen te maken met de nasleep van systemisch racisme.
Het is de basis van alles wat we doen.
Nogmaals, we hebben bewust gescheiden buurten,
werkplekken en scholen.
Stemrecht geldt niet voor iedereen.
Minderheden worden buitenproportioneel vertegenwoordigd in gevangenissen.
We hebben milieuracisme. We hebben politiegeweld.
Ik heb wat dingen meegebracht.
Het subtiele aspect van rasicme
is onderdeel van zijn kracht.
Wanneer je gediscrimineerd wordt,
kun je niet altijd bewijzen dat je gediscrimineerd wordt.
Racisme heeft de kracht zich te verbergen
en als het verborgen is, is het veilig,
omdat het zich vermengt.
Ik maakte dit gewaad om dat te illustreren.
De basis van het kapitalisme in Amerika is slavernij.
Slaven waren het kapitaal van het kapitalisme.
De eerste 'Grand Wizard' in 1868, Nathan Bedford Forrest,
was een Confederatie-soldaat en een miljonair slavenhandelaar.
De rijkdom die gecreëerd werd met bezitsslavernij --
slaven als eigendom -- is niet te bevatten.
Alleen al de katoenhandel in 1860 was genoeg voor 200 miljoen dollar.
Dat komt overeen met vijf miljard huidige dollars.
Veel van deze rijkdom gaat tegenwoordig nog van generatie op generatie over.
Oh, ik vergat de andere gewassen.
Je hebt indigo, rijst en tabak.
In 2015 maakte ik een gewaad per week gedurende een heel jaar.
Nadat ik 75 gewaden gemaakt had, kreeg ik een openbaring.
Ik realiseerde me dat witte suprematie bestaat,
maar de grootste drijfveer van witte suprematie is niet de KKK,
het is de normalisering van systemisch racisme.
Ik realiseerde me nog iets anders.
De gewaden hadden geen enkele macht meer over mij.
Maar als wij, als mensheid, gezamenlijk
naar deze objecten kijken --
brandijzers, ketenen, gewaden --
en ons realiseren dat ze deel van onze geschiedenis zijn,
dan kunnen we een manier vinden waarop ze geen macht meer over ons hebben.
Als we kijken naar systemisch racisme
en erkennen dat het verweven is met wie wij zijn als land,
dan kunnen we iets wezenlijks doen tegen de bewuste segregatie
in onze scholen, buurten en werkplekken.
Dan en alleen dán, kunnen we ons echt te weer stellen
tegen deze nasleep van de slavernij,
en deze wanstaltige erfenis ontmantelen.
Ik dank jullie hartelijk.
(Applaus)