Τι συμβαίνει μετά το θάνατο;
Υπάρχει παράδεισος;
Κάποιο αιώνιο βασανιστήριο;
Επαναγέννηση;
Ή απλώς τίποτα;
Ένας Κινέζος αυτοκράτορας πίστευε πως, ό,τι κι αν ήταν η μετά θάνατο ζωή,
καλύτερα να έχει ένα στρατό.
Το γνωρίζουμε επειδή το 1974
κάποιοι αγρότες που έσκαβαν ένα πηγάδι κοντά στο μικρό χωριό τους
βρήκαν ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα στην ιστορία της αρχαιολογίας:
Τεράστιοι υπόγειοι θάλαμοι περιστοίχιζαν τον τάφο του αυτοκράτορα,
και περιείχαν περίπου 8.000 ετοιμοπόλεμους στρατιώτες σε πραγματικό μέγεθος από πηλό.
Η ιστορία αυτού του υπόγειου στρατού ξεκινά με τον Γινγκ Ζενγκ,
που πήρε την εξουσία σαν βασιλιάς του κράτους του Κιν σε ηλικία 13 ετών
το 246 π.Χ.
Φιλόδοξος και ανελέητος,
θα γινόταν στο τέλος ο Κιν Σι Χουανγκντί,
ο πρώτος αυτοκράτορας της Κίνας που ένωσε τα επτά εμπόλεμα βασίλεια.
Η τριανταεξάχρονη βασιλεία του ήταν γεμάτη ιστορικά επιτεύγματα,
όπως ένα καθολικό σύστημα βάρους και μετρήσεων,
ένα τυποποιημένο σύστημα γραφής για όλη την Κίνα,
και ένα αμυντικό φράγμα που αργότερα θα εξελιχθεί στο Σινικό Τείχος.
Ίσως όμως ο Κιν Σι Χουάνγκντι αφιέρωσε πολύ χρόνο
στην ιστορική κληρονομιά του
επειδή είχε εμμονή με τη θνητότητά του.
Ξόδεψε τα τελευταία του χρόνια προσλαμβάνοντας αλχημιστές
και στέλνοντας αποστολές για να βρουν το ελιξίριο της ζωής
που θα του χάριζε την αθανασία.
Τον πρώτο χρόνο της βασιλείας του,
ξεκίνησε την κατασκευή μιας τεράστιας υπόγειας νεκρόπολης
που ήταν γεμάτη με μνημεία, τεχνουργήματα
και έναν στρατό που θα τον συνόδευε στον άλλο κόσμο
και θα συνέχιζε την βασιλεία του.
Αυτός ο εκπληκτικός στρατός στέκεται σε παράταξη μάχης ακόμα και σήμερα
και είναι χωρισμένος σε διάφορους λάκκους.
Ένας περιέχει την κύρια δύναμη 6.000 στρατιωτών,
με τον καθένα να ζυγίζει εκατοντάδες κιλά,
ένας δεύτερος περιέχει περισσότερα από 130 πολεμικά άρματα και 600 άλογα,
και ένας τρίτος περιέχει την ανώτατη διοίκηση.
Ένας τέταρτος άδειος λάκκος μαρτυρεί πως το μεγάλο έργο
δεν τελείωσε πριν πεθάνει ο αυτοκράτορας.
Επίσης, κοντινοί θάλαμοι περιέχουν μουσικούς και ακροβάτες,
εργάτες και κυβερνητικούς αξιωματούχους,
και διάφορα εξωτικά ζώα,
που μας δείχνει ότι ο αυτοκράτορας είχε και άλλα σχέδια για την μετά θάνατο ζωή
εκτός από το να πολεμά.
Όλες οι μορφές είναι γλυπτά από τερακότα, ή αλλιώς ψημένο χώμα,
ένα είδος κοκκινωπού καφετί πηλού.
Για την κατασκευή τους, απασχολήθηκαν πολλά εργαστήρια και 720.000 εργάτες
που επιτάχθηκαν από τον αυτοκράτορα,
μαζί με ομάδες τεχνιτών που μορφοποίησαν κάθε σώμα χωριστά
για να κάνουν τα αγάλματα διαφορετικά όπως οι αληθινοί πολεμιστές του στρατού.
Στέκονται σύμφωνα με τον βαθμό τους
και έχουν διαφορετικά όπλα αλλά και στολές,
διαφορετικά χτενίσματα και εκφράσεις,
ακόμα και μοναδικά αυτιά.
Αρχικά κάθε πολεμιστής ήταν βαμμένος με φανταχτερά χρώματα,
αλλά η έκθεση στον αέρα έκανε την βαφή να ξεθωριάσει,
αφήνοντας μόνο την πήλινη βάση.
Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, ένας άλλος θάλαμος ένα χιλιόμετρο μακριά
δεν έχει ανασκαφεί.
Είναι ο τάφος του ίδιου του Κιν Σι Χουάνγκντι,
που λένε ότι περιέχει παλάτια, πολύτιμους λίθους και τεχνουργήματα,
και ακόμη και ποτάμια υδράργυρου που κυλούν μέσα από μπρούτζινα βουνά.
Ώσπου να βρεθεί ένας τρόπος να ανασκαφεί χωρίς να καταστραφούν οι θησαυροί,
ο τάφος παραμένει σφραγισμένος.
Ο αυτοκράτορας Κιν δεν ήταν ο μόνος που ήθελε παρέα στην τελευταία του κατοικία.
Οι Αιγυπτιακοί τάφοι περιέχουν πήλινα μοντέλα που δείχνουν την μετά θάνατο ζωή,
και οι νεκροί της περιόδου Κοφούν στην Ιαπωνία θάβονταν
με γλυπτά αλόγων και σπιτιών,
και οι τάφοι της νήσου Τζάινα στις ακτές του Μεξικού
είναι γεμάτοι με κεραμικά αγαλματίδια.
Ευτυχώς, όσο ανελέητος και αν ήταν,
ο αυτοκράτορας Κιν επέλεξε να φτιάξει υπηρέτες και στρατιώτες για το σκοπό του
και όχι να θυσιάσει ανθρώπους για να τον ακολουθήσουν,
όπως γινόταν στην Αίγυπτο, την Δυτική Αφρική, την Ανατολία,
τμήματα της Βόρειας Αμερικής
και την Κίνα κατά τη διάρκεια των δυναστειών Σανγκ και Ζου.
Σήμερα, ταξιδιώτες από όλο τον κόσμο θαυμάζουν αυτούς τους στωικούς στρατιώτες
που σιωπηλά περιμένουν τις εντολές τους μέσα στους αιώνες.