Ik zat verveeld op mijn appartement een zekere avond
dus besloot ik mijn telescoop naar buiten mee te nemen
Ik kon de maan zien en ik dacht: "Waarom niet?"
Nog geen paar minuten later vroegen mensen,
die passeerden, wat dit was.
Een man: "Wat is dat?"
Het is een telescoop!
Man: "Oh."
Wil je de maan zien?
Het is de maan!
Vrouw: "Waar moet ik doorkijken?"
Hier zo.
Vrouw: "Oh! Daarin!"
Dat is waar het was begonnen en toen ging het zijn eigen gang
Een man: "Ik ga naar de maan zien, wacht eventjes. Oh mijn god."
Man 2: "Ohh mijn gooooood."
Jongen: "OH MIJN GOD!"
Man 3: "Oh mijn god, I kan het niet geloven."
Vrouw: "Oh, ongelooflijk."
Vrouw 2: "Oh mijn god, ongelooflijk."
Man 4: "Ongelooflijk."
Man 5: "Ongelooflijk, is dat de echte maan?"
Vrouw 3: "Ongelooflijk..." Vrouw 3: "Nee!"
Vrouw: "Wauw! Je kan de kraters zien! Jaa. Dat is cool!"
[Onverstaanbaar] "Waaaaaauw!"
"Wat?"
"Wat?! Kijk naar de rand, I wil... meer zien."
"Hooooly !@#S."
"Ik heb dit nog nooit gezien."
"Ik heb dit nog nooit zoals nu gezien."
"WOOOOW, dat is indrukwekkend daar maat, waaauw"
"Het lijkt alsof het aan de overkant van de straat is."
"Maat, wat heb je daar - maat, het lijkt aan de overkant van de straat."
Is dit echt de maan? Als in geen foto voor de lens?
[Verbaasd]
Verteller: Om het zo dichtbij te zien,
en alsof het lijkt dat je het bijna
kan aanraken, dat is wat het echt maakt voor ons.
Man: "Dat is ongelooflijk."
Vrouw: "Het voelt alsof ik net op de maan ben geland."
Verteller: We realiseren dat
we op een kleine kleine planeet leven
en we allemaal dezelfde reactie hebben over het universum waarin we leven.
[Wauw]
Ik vind dat er iets speciaals aan is...
Iets... verbindend.
Het is een goede herinnering dat we meer naar boven moeten kijken.