Ruhsal Sabah Egzersizi Mevcudiyet Olarak Nasıl Yaşanır
19 Ekim 2020 (altyazı ile)
[Mooji] Sabah kalkınca bir yere otur.
Sadece bu, biliyorsun.
Ve sadece varlığına dikkatini ver.
Dışarı çıkıp dünya ile temasa geçmeden önce,
zihnin zaten düşünceler, duygular,
yargılar, planlar ve tasarımlar şeklinde
odanın içinde dünya ile temas halinde.
Yani sessizce otur ve sadece farket.
Zihin enerjisi ile varlık arasındaki farkı
ayırt edip edemeyeceğini gör.
Varlık her zaman orada ilktir.
Bilinç olmadan zihin enerjisine sahip olamazsın.
Varlık ve bilinç aynı şeylerdir.
Bu yüzden sessizce otur.
Zihni veya düşünmeyi durdurmaya çalışma.
İlk önce farket.
Bu oldukça tarafsız bir tutumdur.
Kıpırdamadan dur. Gözlemle. Sadece gözlemle.
'Ahhh' dersin. Çok fazla hissedebilirsin [zihnin gevezelik sesleri].
Buna karışma. Giriş yapma.
Sadece bunu farket.
Aynı zamanda, fark etmediğimiz boşluğun farkına var.
Genellikle onu fark etmiyoruz.
Kimse buna dikkat etmiyor.
Ve yine de, bu boşluk herhangi bir gürültü gelmeden önce oradadır.
Gürültü sırasında ve gürültüden sonra oradadır.
Ona hiçbir şey olmamıştır.
Ben de diyorum ki, sadece dikkatini ver. Hiçbir şey yaratma.
Sadece basit, ölçülü bir ilgi.
Ve sonra zihnin bu şeylerin tümü olduğunu ve neredeyse
her zaman kişisel olduğunu görmeye başlıyorsun.
'Bunu ve şunu yapmak zorundayım...' 'Oh, hayır...' lakırdı, lakırdı...
Her zaman kişiseldir. Zihin meselesi budur.
Varlık kişisel değildir.
O, boşluk, sessizlik ve huzur gibidir. Mevcudiyet gibidir!
Sadece mevcudiyet.
Tek kelimeyle açıklayabilirim ki, sadece 'mevcudiyet'.
Kişisel olmayan mevcudiyet. Tarafsız mevcudiyet.
Bununla kal ve sadece mevcudiyetle bir ol.
Mevcudiyetle kal çünkü zemin budur.
Zihin, fırtınada çapası olmayan bir gemi gibidir.
[her yere savrulan bir gemi gibi davranıyor]
Lakin mevcudiyet kök gibidir.
Ona çapa diyemem çünkü çapa küçük bir şeydir.
Mevcudiyet her yerdedir!
Bununla kal ve sadece buna
dikkat ederek varlığını netleştir.
Ve bunun bir bekleme hali olmadığını gör.
Varlık, zihnin rahatlamasını beklememektedir.
O sadece sabittir. Oradadır.
Zihne göre o sabit bir haldedir.
Sadece böyle kalarak,
ve zihin ve mevcudiyet arasındaki o ayrım ve görme ile.
O zaman zihni denemek ve kontrol etmek zorunda değilsin.
Sadece mevcudiyetle bir olmakla,
zihin zırvaları oldukça güçsüz, anlamsız hale gelir.
Eğer bir kişi olarak kalırsan,
ona diyebilirsin ki,
bir çeşit günlük benlik,
Eğer bir kişi olarak kalırsan,
zihnin çokça özdeşleştiği şey işte budur.
[gevezelik sesleri] Bunun gibi.
Ama mevcudiyet olarak kalırsan, bunun bile hiçbir önemi yoktur.
Çünkü bu değişecek. Hep değişiyor.
O sahnede her zaman yeni oyuncular vardır.
Ama Öz, Özün farkında olmak, bu güzeldir.
Eğer bunu yaparsan, on dakikalığına bile olsa,
bundan çok hoşlanacaksın
çünkü doğal olarak Özün olan huzuru yaşıyorsun.
Sadece buna dikkat et.
Bunu kısa bir süreliğine yapsan da, tam olarak yap.
Şunu göreceğin bir noktaya ulaşacaksın;
'Tamam, Mooji diyor ki, ''zihin işleriyle kafanı karıştırma''
ama bu zor çünkü birbirlerine çok benzerler.'
Bu eski arkadaşların kapıya gelip kapıyı çalması gibi.
Ve, 'Ahh!' Cevap vermeyeceksin.
Evet, cevap vermeyeceksin dedim
çünkü eski arkadaş olmalarına rağmen, onlar bayatlamış arkadaşlardır.
Onlar iyi arkadaş değillerdir.
Sırf aşinalık yüzünden bir şeyi kabul etme.
O gelir ve gerçekleşecek senaryoyu biliyorsun.
Kişisel bakış açısında kaldığın dakikada,
ondan uzaklaşmak çok zordur.
Ama muhakeme yeteneğini geliştiriyorsun. Bakıyorsun.
Bu senin yaratman gereken bir şey değil çünkü zaten bu bir gerçek.
O sadece fark edilmemiş bir gerçek.
Şimdi şu gerçeği fark etmelisin,
kendini 'Ben' olarak düşündüğünde,
çok hızlı bir şekilde zihin bu 'Ben' e sahip çıkar.
'Ben' dediğimizde,
nerdeyse her zaman 'Ben kişiyim' diye düşünüyoruz.
'Ben kişiyim.'
Kelimeler değil, onların manaları.
Biz kendimizi kişi olarak düşünüyoruz.
Bir kişi olarak odandan çıkmak için kapını açıyorsun.
Açıkça, kişi olarak dışarı çıkarsan,
kişilerin dünyasıyla buluşursun.
Ve kişi olarak, kişilerle ilişki kuracaksın.
Odanı mevcudiyet olarak terket.
Odayı mevcudiyet olarak terk et.
Bu yapabileceğin küçük bir şey. Ve o kadar da zaman almıyor.
Yavaş yavaş, devam ettikçe,
doğal hale geldiğini görüyorsun.
Kendi Özün olmak için pratik yapmak zorundasın gibi değil
ama kendi Özün olmak için pratik yapmak zorundasın. Anlıyor musunuz?
Senin özün orada. Bizim gerçek Özümüz burada.
Gerçek Öz olmadan sahte özler bile var olamaz.
O burada.
Ama kişiliğin yerinden başlama refleksi yüzünden,
Sanki buradasın gibi ama güya oradasın gibi yaşıyorsun,
ve oradaki gibi dünyayla buluşuyorsun.
Bu sebeple diyorum ki, Bu, senin olduğun şeyin maskesidir.
Sen dünyayla uğraşıyorsun ama aslında, senin Özün burada.
Maske olarak yaşıyorsun, kendi Özünün farkında olmadan.
Bu fark edilecek en temel ve en önemli şeydir.
En önemli olanı!
Eğer buraya gelen ufak tefek sorunlara ateş ediyorsan,
[bireysel sorunlara ateş etmeyi gösteriyor]
iyi bir mermi dükkanı bulmak zorunda kalacaksın,
çünkü daha ve daha fazla şeyle gelmeye devam edecek.
Ya da balık tutmaya bir misina ve kancayla gidersen,
şimdi ve daha sonra balık tutabilirsin,
ama sizinle paylaştığım şey aslında bütün okyanusu kaplayan
dev bir ağ ile balık tutmaya benziyor.
Neden bunu söylüyorum?
Bu dünyanın sebebi olanı,
bu dünyevi kişiyi ve kimliği bulmalısınız.
Onu bulmak zorundasınız.
Neden? Onu nasıl tanıyabilirsin?
Çünkü o aynı zamanda 'Ben' ismini kullanır.
Bu en büyük çelişkilerden biridir.
Çünkü diyorum ki, 'Ben' ilk görünecek olandır.
'Ben' her dilde birincidir.
Önce sezgi, 'Ben varım' hissi belirir.
Ancak o zaman diğerini, bunu ve şunu görebilirsiniz
çünkü 'ben', 'ben' hissi deneyimlemenin öznesidir.
'Ben' ne demek bunu anlamak durumundayız.
Çünkü daha önce söylediğim gibi, Tanrı 'Ben varım' der,
ama ego da aynı zamanda 'Ben varım' der,
ve hatta şeytan da 'Ben varım' der.
O halde, bunlar aynı şey mi?
Aradaki farkı görmek zorundasınız.
Kişisel anlamdaki 'Ben varım' temel sebeptir.
'Ben varım' deyince bu 'Ben bedenim' demek oluyor.
Bunu söylediğini hatırlamıyorsun ama içgüdüsel olarak ilişki kuruyoruz.
'Eğer bu bedeni görüyorsan, ben buyum. Bu benim.'
'Ben bedenim', sonra, 'Ben koşullanmalarımım.'
Sonra başka bir koşullanma gelebilir.
Bu kişinin doğduğu yerdir.
Kişi bedenin doğumunda doğmamıştır.
Kişi, 'Ben bu bedenim
ve kendi koşullanmalarımım'
inancı doğduğunda doğar.
Ama kişi doğmadan önce bilinç oradadır.
[Mooji] Bu çok fazla şey mi oldu? [Sanghadaki sesler] Hayır.
[Mooji] Böylece, hemen 'ben kişiyim' modunda düşünmeye
başlayan refleks enerjisini kırmaya başladığında,
sonrasında bütün gün 'ben kişiyim' diye düşünmeye devam eder ve
'Ben kişiyim, ben bedenim' modunun
sorunlarını çözmeye çalışırsın.
Bu yüzden sabah kalktığınızda
sessizlik içinde biraz oturun
ve zihin ve varoluş duygusu olan
benlik duygunuzu izleyin
ve farkı farkedin dedim.
Zihin bazı [gevezelik sesleri] kişisel niteliklerle var olacaktır.
Varlık kişisel değildir.
Varlık uzay gibidir.
İçi ve dışı, o uzay gibidir.
Zihin kişi gibidir, çünkü gürültü, niyet
ve duygu, planlar, takıntılar, arzular
ve tüm bu şeylerle birlikte gelir.
O halde, gürültünün farkındasın.
O zaman bu sefer ona bağlanma.
Sadece onun farkında ol.
Eğer bağlanırsan, 'Lütfen ondan kurtulmama yardım edin' diyeceksin.
Hayır, sadece farkında olmak yeterlidir. Farkında ol.
Ve aynı zamanda varlığın boşluğunun,
mevcudiyet yerinin farkında ol.
Ve varlığın mevcudiyet, zihnin hareket olduğunu göreceksin.
Sessizliğin içinde kalın.
Bir şey haline gelmek zorunda değilsin.
O zaten orada!
Zaten sessizliğin kendisinden izliyorsun.
Yani sıfır Ol dediğimde,
sıfır Boşluk, Öz anlamına gelir. Böyle kal.
Eğer bu şekilde 5, 7 dakika, istiyorsan 10 dakika oturursan
geçireceğin en güzel on dakika bu olacak.
Telif Hakkı © 2020 Mooji Media Ltd. Her hakkı saklıdır.
Mooji Media Ltd.'nin açık izni olmadan
bu kaydın hiçbir bölümü çoğaltılamaz.