Stres, hepimiz ne olduğunu biliyor ve farklı şekilde baş ediyoruz.
Düşüncelerimizi hızlandırıyor ya da yavaşlatıyor,
duygularımızı yiyor ya da hiç etkilemiyor,
uyumakta zorluk çektiriyor ya da yataktan kaldırıyor olsa da
açıkçası, bu berbat.
(Kahkahalar)
Ama şimdiye kadar yaptığınız en büyük
kamuoyu konuşma etkinliğine hazırlanmak gibi iyi bir stres de var.
(Kahkahalar)
(Alkış)
Küresel bir platformda.
(Kahkahalar)
Hayır, iyi stres bile sizinle uğraşabilir
ama buraya konuşmak için geldiğim şey kötü stres.
Ve muhtemelen beklediğiniz sebepten değil.
Varlıklı bireyler için ilişki yöneticisiyim.
Yani, varlıklı insanlar ve aileleriyle dirsek dirseğe çalışıp
finansal hedeflerine ulaşmalarına yardımcı oluyorum.
Ekonomiyi akılda tutmayı seviyorum
çünkü ekonomiyi ve müşterilerimi etkileyen stresin
ekonomiyi muazzam bir şekilde etkilediğini biliyorum.
Ya size bazı tahminlere göre,
ABD'de işle ilgili stresin maliyetinin
yılda 300 milyar dolara yakın olduğunu söyleseydim?
İş yerindeki stres, bu büyük etkiye neden olan stres,
üretkenlik ve sağlık ile ilgilidir.
Bugün, bunu konuşmak için buradayız.
Bu arada, çalışanların ayrılması,
işinizi etkileyen kronik hastalıklar,
işle ilgili yaralanmalar ve hastalıklarla bağlantılı.
Ve beş faktörün de maliyetini topladığınızda
yıllık tahmini 2,2 trilyon dolar.
Bu, GSYİH'nın yüzde 12'sine denk geliyor.
Ne düşündüğünüzü biliyorum: "Bu çok para ve nasıl olur?"
Stres çok kişisel bir şeyken
bu kadar büyük bir etkisi olabileceğini düşünmek çılgınca.
Ancak açıklamak için şu düşünce deneyini düşünün:
Bekâr bir annenin stresli bir işte,
stres dolu ortamda çalıştığını
ve zamanın yüzde 90'ında oturduğunu hayal edin.
Belki yemek pişirecek zamanı yoktur,
bu yüzden hazır yemekler seçer,
bu genellikle ne anlama gelir?
Aşırı işlenmiş, yüksek şekerli gıdalar.
Zamanla, işten kaynaklanan stresle karışan bu kötü beslenme,
kronik bir hastalığa yol açar.
Buna diyabet diyelim.
Tıbbi bakım ona ve şirkete daha fazla paraya,
bu da daha fazla strese mal olur.
Sağlığından ve geçiminden endişe ediyor,
bu yüzden muhtemelen dikkati dağılmış ve daha az üretken.
Ama olamaz, hatırladınız mı?
O bekâr bir anne.
Şimdi düşünüyor:
"Ya bana bir şey olursa?
Çocuğuma kim bakacak?
Bebeğime kim bakacak?
Daha fazla stres.
Bu senaryoyu alın, dilediğiniz şekilde değiştirip
ülke çapında yayın
ve bu multi trilyon dolarlık maliyete
nasıl göğüs gerdiğimizi görmeye başlayabilirsiniz.
Tüm bunlar bana evi hatırlatıyor.
Babam tanıdığım en çalışkan ve en zeki insanlardan biri.
Beni yanlış anlamayın, annem de çalıştı
ama kesinlikle evi asıl geçindiren olma rolünü benimsemedi.
Ve eminim çoğumuz ailelerimizin bakımı ile ortaya çıkan
stres ve baskıyı anlayabiliriz.
Bunu iş yeri stresiyle birleştirdiğinizde
olabilecekleri biliyor musunuz?
Geri dönüşümsüz yüksek tansiyon geliştirmek
sonunda böbreklerinin işlevini kaybetmek
ve on yılını diyalize -- yani kaderine harcamak.
Babamın, geçen yıl böbrek nakli olduğunu bildirmekten
mutluluk duyuyorum.
Ama yine de,
(Alkışlar)
Bununla birlikte, yaklaşık on yıldır
ne ekonomi ne de ailem, çalışma ahlakı veya zekasının
faydasını görmedi
ve dediği gibi
bu gerçekten üzücü bir açıklama.
Söylediğim tek şey,
bence stres, verimliliği düşürüp
sağlık bakım maliyetlerini artırarak ekonomiyi etkiliyor.
Mantıklı geliyor.
Öyle değil mi?
İşte mantıklı olmayan şey şu:
Dünya Sağlık Örgütü'nden güncel araştırmalar,
sağlık için küresel harcamalarının 7,8 trilyon dolar olduğunu ortaya koyuyor.
Global Wellness Enstitüsü'nün araştırması
2015-2017 yılları arasında 4,5 trilyon dolarlık küresel sağlık endüstrisinin
3,7'den 4,2 trilyon dolara kadar büyüdüğünü
ve bu büyümenin 2022'ye kadar olduğunu gösteriyor.
Ne olmuş yani, neden umursuyorsunuz?
Çünkü bu büyüme, küresel ekonominin neredeyse iki katı
ve büyüme aynı dönemde ortalama yüzde 3,3.
Peki bütün bunlar ne demek?
Her yıl sağlık için daha fazla harcama yapıyoruz,
genel refahı geliştirmek
ve daha sağlıklı bir yaşam tarzı yaşamakla ilgili endüstriler,
küresel ekonomiden neredeyse iki kat daha hızlı büyüyor,
yine de trilyonlarca dolar kaybediyoruz.
Ne oluyor orada?
(Kahkahalar)
Artan stres seviyelerinin
değişmesi gerektiğine inanıyorum.
Stresi düşünme şeklimizin de değişmesi gerektiğine inanıyorum.
Onu nasıl gördüğümüzü tekrar düzenleyelim.
Stresi sonuç olarak düşünme eğilimindeyiz
ama ben onu bir kültür olarak görüyorum.
Çoğumuz zamanımızı nerede geçiriyoruz?
İşte, değil mi?
İş yaşam dengesini bulma ölçeğiyle yüzleştiğimiz yer.
Dolayısıyla iş, stres, sağlık ve zindelik arasındaki bağlar
hiç bu kadar yakın olmamıştı.
Yine de, iş yerinde stres ve sağlığa
nasıl yaklaştığımız konusunda büyük bir kopukluk var.
Ve birçok şeyi suçlayabiliriz, değil mi?
Yeni teknoloji,
hissedar iadelerine sağlam odaklanmak
ya da benim favorim; insanlarla yarışa girmek
ve bunu denerken fotoğraflar çekmek.
Ama günün sonunda,
korkarım ki kişisel bakım
ve genel refahın arka koltuğa atıldığı bir kültür yarattık.
Peki nasıl ilerleyeceğiz?
Cevabın üç temel dayanakta olduğuna inanıyorum.
Kendinizi, "Rob, daha önce duydum,
bilmediğim bir şey söyle" derken bulursanız
kendinize ne yapacağımızı zaten biliyorsak
o zaman ne yapıyorduk diye sorun.
İlk olarak, şirketler.
Özellikle, bir kurumun kültür ve iletişim tarzının
bir iş yerinin stres ve refahında nasıl önemli bir rol oynadığı önemli.
Bir şirketin DNA'sı kültürüdür değil mi?
Gidişatı belirler,
hatta şirketi tanımlamaya kadar gider.
Ama bence şirketler inovasyona,
Ar-Ge'ye yatırım yaptıkları gibi
çalışanlarının ortalama zihinsel, fiziksel
ve duygusal refahına yatırım yapmalılar, değil mi?
Bunun verimliliği artıracağını ve stresi azaltacağını düşünüyor muyum?
Kesinlikle düşünüyorum.
Ancak bir şirketin
gerçekten tutunabilmesi için
çalışanlarının genel refahını, büyüme ve kazançlarını yansıttıkları
aynı doğruluk ve hassasiyetle ölçmenin bir yolunu bulması gerekiyor.
Bu size zor bir istek gibi geliyorsa
kendinize bir şirketin en rekabetçi üstünlüğünün ne olduğunu sorun.
Yanıtı insanlar, bunu biliyoruz.
Ve bir şirketteki her şey gibi, en tepeden başlamak zorunda.
Bir liderseniz
zihinsel sağlığınıza ve genel refahınıza
önem verdiğinizi göstermek
devasa bir katalizördür.
Futbol hayranı olduğum bir gerçek,
bu yüzden büyürken birkaç antrenörüm vardı
ve her zaman ağır kardiyo egzersizlerini yönetecek biri vardı.
Yanda durup seyirci kalmazdı.
O da katılırdı
ve şu üç şeyi yaptı:
Şikayet etmemi zorlaştırdı.
(Kahkahalar)
Ayak uydurmayı her zaman sağladım
ve egzersize hep daha fazla odaklı hissettim.
Fikir aynı.
Ve sonunda, iletişim.
Müşterilerimin finansal hedeflerine ulaşmalarına yardımcı olabilmem,
onları aktif olarak dinleyip cevap vermemi gerektirir.
Çalışanlarınız size onları neyin strese soktuğunu söylesin.
Hangi sağlık yardımlarına ihtiyaçları olduğunu söylesinler.
Sonra harekete geçin.
Size söylediklerini uygulamak
bu, geri bildirimi ne kadar önemsediğinizi gösterecek
ve hislerime göre şirketiniz uzun vadede kazanacak.
Peki neden?
Çünkü uygun donanımlı çalışanlar daha üretken ve daha az stresli olacak.
Bundan sonra, herkesin en sevdiği amcasından yardım istemek istiyorum.
Doğru, hükûmet bunda bir rol oynamak zorunda.
Dünya Ekonomik Forumu ve Harvard Halk Sağlığı Okulu,
2011'den 2030'a kadar,
büyük kronik hastalıkların ve akıl hastalıklarının,
küresel ekonomiye 47 trilyon dolara mal olacağını tahmin ediyor.
Ve 2020'deyiz.
Stres, tüm büyük kronik veya akıl hastalıklarının sebebidir demiyorum
ancak bir kısmı bile olsa
hükûmet, uygulayıcı olarak
elinden gelenin en iyisini yapsaydı
bu sayının ne kadar düşük olabileceğini hayal edin.
Fakat bu durumda, daha yüksek iş yeri standartları içindir.
Belki de bu standartları yükseltmeye yardımcı olmak için
kurumların vergi teşvikleri bile
ileri görüşlü bir hükûmetin desteklediği
en iyi sağlık şirket politikaları ve girişimleri
en önemli ayağın yardımı olmadan çok önemli olmayacaktır.
Bu ayak sizsiniz.
Evet, stres ve yönetimi çok dinamik
rolünü oynamak zorundasınız.
Bu, size ve ekonomiye fayda sağlayacak.
Bakın arkadaşlar ben psikolog değilim tamam mı?
Yine de kendi zihinsel sağlığım ve genel refahımı
artıracak adımlar attım
ve naçizane fikrim bu.
Bence herkes için çok önemli ilk adım
kendinize karşı dürüst olmaktır.
Ne hakkında?
Zihinsel, fiziksel ve duygusal refahınıza dışarıdan bakıp
neden olduğu hasarı
geride bırakmakla ilgili.
Kamuoyunu, kendini korumanın üzerine koyma konusunda dürüst olmak.
Sosyal medyayı düşünün.
Kendimizi nasıl tanımladığımız ve gerçekte ne yaptığımız konusunda dürüst olmak.
Kariyeriniz kim olduğunuza bir miktar katkıda bulunur.
Ama bizi biraz fazla tanımlamasına izin mi veriyoruz?
Ayrıca sorun;
"Bu bana, bedelini ödediğim değeri getiriyor mu?"
Sadece paradan da bahsetmiyorum.
Benim için dürüst olmak düşüncelerim, cesaretim
ve başarısızlığımla olan ilişkime iyi, sert bir bakış atmaktı.
Yıllar önce turnuva şampiyonası başladı,
antrenör bana geldi: "Rob Cooke,
sen öncülük et, bugün kaybedemeyiz" dedi.
Ben de öncülük ettim.
Kaybettim, kaybettik.
(Kahkahalar)
Güldüğünüz için teşekkürler.
(Kahkahalar)
İyi hissettiriyor.
Fakat bundan sonra, yükselme, büyüme,
gelişme fırsatının olduğu noktaya kadar
etkisi bir süre benimle kaldı,
sessizce başımı eğip
geri çekildim.
Ve sonra bilinçli farkındalığı keşfettim.
Günlük yaşamımda bu güne kadar da geliştirmeye devam ettim.
Şimdiki zamanda, şu anda yaşamak.
Bilinçli farkındalık herkes için olmayabilir
fakat en başarılı ve etkili insanları düşündüğümde
ortak bir eğilim var.
Stres yönetimini de içeren
zihinsel oyunlarının ustalığı.
Her şey mevcut düşünce, duygu,
çevre ve fiziksel durumunun,
farkındalığını onayını ve kabulünü geliştirmekle ilgili.
Değil mi?
Stresle yüzleşmekten bahsetmedim.
Yine de bu stresin yönetimi -
yine siz ve ekonomi için faydalı.
Sizi bu düşünce ile bırakacağım.
Hepimiz biliyoruz ki emeklilik tamamen daha sonrası için
şimdi biriktirmekle ilgili.
Akıl sağlığımıza ve genel refahımıza aynı kapasitede
davranırsak ne olur?
Hayatta daha sonrası için daha fazla gelişin
ve biriktirin.
Hiçbir şey yapmamak fazla maliyet
ve daha da kötüsü azalan zaman demektir.
Ve ikisinden
hangisini geri alamazsınız?
O halde bu stres kültürünü ilerletmeye ve daha mutlu
daha sağlıklı ve umarım
daha üretken hayatlar yaşamaya başlayalım.
Teşekkür ederim.
(Alkış)