- Kilka ostatnich odcinków poświęciliśmy
na omówienie trudności, z jakimi zmaga się bohater,
decyzji, które musiał podjąć,
aby przejść swoją ścieżkę.
Każdy wybór niesie potencjalne ryzyko,
wpływa na coś, i coś wnosi.
Nazywamy to ogólnie 'ryzykiem'.
Jak rozumiesz RYZYKO?
- Stawkę i ryzyko w historii można podsumować
jednym pytaniem: Czemu nam zależy?
Dlaczego mi zależy, żeby Nemo odnalazł Tatę?
- Wiadomo, co można stracić, jeśli postać doświadcza porażki.
Jeśli stawka jest niska,
zazwyczaj film nie jest zbyt ekscytujący.
Im wyższe ryzyko, tym większe napięcie
tym bardziej się wkręcamy.
Moim ulubionym filmem jest 'Park Jurajski',
gdzie ryzyko jest naprawdę spore.
Jak zawalisz, pożrą Cię dinozaury,
to dość jasne.
- Podobnie jak widzowie musisz
naprawdę się wczuć w ten klimat.
'Kurcze no, nie mam pojęcia jak to się może skończyć'.
- Na początku ryzyko jest raczej
dość umiarkowane.
Ale w miarę rozwoju akcji, stawka rośnie.
- Często rozmawiamy o tym jak duże
powinno być ryzyko w filmie.
Na granicy życia i śmierci?
Czy lepiej może jeśli, no wiesz
to będzie mniej bolesne. Dla efektu możesz zdecydować,
że chodzi raczej o reputację bohatera
albo coś drobnego, żeby niepotrzebnie
nie komplikować sytuacji.
Ale ważne jest też, żeby bohater
czuł, że dla niego to naprawdę wiele znaczy.
Nawet jeśli to tylko konkurs talentów,
chcesz pokazać widzom,
że dla bohatera to ogromnie ważne.
'Napoleon Wybuchowiec' to świetny przykład,
bo na końcu wszyscy chcą, żeby wygrał
i zdobył szerokie uznanie.
- Bez względu na to, co spotyka Twoją postać
naprawdę ważne jest, żeby
przekazać widzowi i dać mu odczuć te emocje.
Bo bez emocji trudno się angażować.
- Ryzyko nadaje dramatyzmu i wagi każdej decyzji
i może dotyczyć trzech kategorii:
wewnętrzne,
zewnętrzne,
z pobudek filozoficznych.
A co na ten temat mówią nasi twórcy?
- Ryzyko zewnętrzne dotyczy otoczenia
i tego, co się dzieje wokół.
Czy się zgubili?
Czy gonią ich złodzieje?
Fizycznie, co się z nimi stanie
albo z otoczeniem, jeśli zawalą?
- Świetnym przykładem ryzyka zewnętrznego jest decyzja w 'Meridzie Walecznej'.
Dając Mamie magiczne ciastko
Merida zmienia ją w niedźwiedzicę.
To jest widoczna, namacalna konsekwencja jej wyboru,
która ma wpływ na obie bohaterki, oraz oczywiście na całą historię.
Idąc dalej - jeśli Merida nie odgadnie
magicznego zaklęcia
jej Mama już zawsze będzie niedźwiedziem i ją straci.
Ryzyko osobiste/ wewnętrzne
- Ryzyko wewnętrzne, zazwyczaj ma wymiar psychologiczny.
Jakie emocje czy sposób myślenia będą towarzyszyć bohaterowi?
Co mógłby potencjalnie stracić?
Albo co zyskać?
Dlaczego mu na tym zależy?
Smutek? Poczucie straty? Co odczuje jeśli to straci?
Takie pytania pozwolą Ci ocenić
z jakim rodzajem ryzyka masz do czynienia.
- Niezły przykład osobistego wyzwania
mamy w pierwszej części 'Toy Story'.
W miarę rozwoju akcji, Woody musi się skonfrontować
z własną niepewnością i dumą, zaprzyjaźnić się z Buzzem,
i zrozumieć, że Andy kocha też inne zabawki.
Dla niego, osobistym wyzwaniem,
są relacje z innymi zabawkami
i utrzymanie własnej pozycji.
Jak rozumieć pobudki filozoficzne?
- Filozofia działania dotyczy zmian ogólnych.
Co sprawia, że system wartości i przekonań
tego świata może ulec zmianie?
Albo nie ulec.
I co niesie ze sobą taka zmiana? Lub jej brak?
Rozterki filozoficzne świetnie ilustruje 'Władca Pierścieni'
- to doskonały przykład.
Gdyby Frodo nie wrzucił pierścienia w ogień Góry Przeznaczenia
wówczas Śródziemie zostałoby na zawsze w szponach zła.
- Kiedy oglądasz filmy, w których ciągle się ścierają
pomysły,
koncepcje, dobro ze złem,
to wszystko się składa na filozofię.
- Dobrze, podsumujmy.
Zewnętrzne ryzyko - możliwe zmiany fizyczne
w wyniku podjętych działań.
Ryzyko osobiste - konsekwencje psychiczne lub emocjonalne
danej decyzji i wreszcie pobudki filozoficzne.
Jakie idee czy wartości przyświecają Twoim bohaterom?
Czasem trudno dobrze określić ryzyko wewnętrzne, czy zewnętrzne
i oczywiście to, wynikające z filozofii działania.
Więc w ostatnim ćwiczeniu spróbujemy
poćwiczyć określanie ryzyka w Twoich ulubionych filmach.