ภาษาไม่ได้ตายไปโดยธรรมชาติ
ผู้คนละทิ้งภาษาแม่ของตน เพราะเขาถูกบังคับให้ทำ
และบ่อยครั้ง เพราะแรงกดดันทางการเมือง
ในปี 1892
นายพลของกองทัพบกสหรัฐ ริชาร์ด เฮนรี่ แพรท์
บอกว่า การทำลายวัฒนธรรมพื้นเมือง
เป็นทางเลือกเดียวในการทำลายคนพื้นเมือง
"ฆ่าพวกอินเดียน" เขากล่าว "แต่รักษาคนเอาไว้"
และในปี 1978 รัฐบาลสหรัฐก็ทำอย่างนั้น
โดยนำเด็กพื้นเมืองไปจากครอบครัวของพวกเขา
และบังคับให้เรียนในโรงเรียนประจำ ซึ่งพวกเขาได้รับชื่อภาษาอังกฤษ
และถูกลงโทษหากพูดภาษาของพวกเขา
การดูดกลืนทางวัฒนธรรม คือ คำพูดที่สวยหรูของการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
มีเจ็ดพันภาษาที่ยังไม่ตายในตอนนี้
แต่มีเพียงส่วนน้อยที่ได้รับ การยอมรับจากรัฐบาล
หรือใช้ในโลกออนไลน์
ดังนั้น สำหรับคนในวัฒนธรรมส่วนใหญ่แล้ว
โลกาภิวัฒน์ก็คือการแบ่งแยก
มันหมายถึงการยกเลิกการใช้ภาษาของคุณ เพื่อใช้ภาษาของคนอื่น
และถ้าไม่เปลี่ยนแปลง
จะมีมากถึง 3,000 ภาษา ที่จะหายไปภายใน 80 ปี
แต่มันมีการเปลี่ยนแปลง
ทั่วทุกที่ในโลก
ผู้คนกำลังฟื้นฟูภาษาของบรรพบุรุษ
และสร้างวัฒนธรรมของเขาขึ้นมาใหม่
และตามที่เราทราบ
การเรียกคืนภาษาเริ่มต้นในศตวรรษที่ 1800 ซึ่งเป็นช่วงการเริ่มต่อต้านชาวยิว
ชุมชนชาวยิวมองที่ภาษาบรรพบุรุษของพวกขา นั่นคือ ภาษาฮีบรู
ว่าเป็นส่วนหนึ่งของการนำวัฒนธรรมกลับคืนมา
และ ถึงแม้ภาษาฮีบรูจะไม่ถูกใช้มานับพันปี
มันก็ถูกเก็บรักษาไว้อย่างดีในหนังสือศาสนา และปรัชญาของชาวยิว
ดังนั้น ชาวยิวจึงเริ่มเรียน และสอนภาษายิวให้แก่ลูกหลานของเขา
เพื่อสร้างคนพูดภาษาท้องถิ่นกลุ่มแรก ในรอบกว่าร้อยช่วงอายุคน
วันนี้ ภาษาฮีบรูเป็นภาษาแม่ ของชาวยิว 5 ล้านคน
และอย่างน้อยสำหรับผม
สมาชิกชาวยิวผลัดถิ่นที่ซึมซับภาษาอังกฤษ
เสาหลักของเอกราชทางวัฒนธรรม
สองพันปีต่อมา
พวกเรายังอยู่ที่นี้
และจนถึงปัจจุบัน
การฟื้นคืนของภาษาฮีบรูเป็นเรื่องที่ผิดปกติ
มีไม่กี่ภาษาที่ยังคงรักษาไว้ได้ เหมือนภาษาของเรา
และการเริ่มต้นของประเทศอิสราเอล
รัฐแรกของชาวยิวในรอบเกินกว่า 1,000 ปี
ได้ให้พื้นที่สำหรับการใช้ภาษาฮีบรู ในชีวิตประจำวัน
อีกนัยหนึ่ง หลายวัฒนธรรม ไม่ได้มีโอกาสอย่างนี้
(วิดีโอ) สวัสดี ฉันชื่อ เอลิซาเบธ
และฉันอาศัยในรัฐคอร์นวอล
นั่นคือชาวภาษาคอร์นิช
ซึ่งเป็นภาษาดั้งเดิมของคอร์นวอล
ซึ่งในวันนี้ โดยทางเทคนิคแล้ว เป็นเมืองหนึ่งในตอนใต้ของอังกฤษ
ในศตวรรษที่ 1900 นักเคลื่อนไหวชาวคอร์นิช ได้ต่อสู้เพื่อวัฒนธรรมของเขา
ภาษาที่ไม่ถูกใช้มาเกินกว่า 100 ปี
แต่พวกเขาใช้หนังสือเก่า และละคร เพื่อสอนลูกหลานของพวกเขา
อย่างไรก็ตาม คนรุ่นใหม่ที่พูดภาษาคอร์นิช
อาศัยกระจัดกระจายไปทั่วคอร์นวอล
และไม่สามารถใช้ภาษาได้อย่างเสรี
ในทศวรรษที่ 1990 ภาษาคอร์นิชได้ฟื้นขึ้น
แต่ก็ไม่ได้เจริญรุ่งเรืองขึ้น
ต่อมา ในช่วงต้นศตวรรษที่ 2000 คนพูดคอร์นิชได้พบกันในโลกออนไลน์
และใช้พื้นที่ดิจิตอลในการพูดคอร์นิช ในชีวิตประจำวัน
จากจุดนั้น พวกเขาได้จัดงานประจำสัปดาห์ และประจำเดือน
ที่พวกเขาสามารถรวมกัน และพูดคอร์นิชในพื้นที่สาธารณะ
ในวันนี้ บางโรงเรียนได้มีการสอนภาษาคอร์นิช
มีสัญลักษณ์ในภาษาคอร์นิช
โฆษณาไอศกรีม
วิกิพีเดีย และแม้กระทั่ง มุกตกลงในอินเตอร์เน็ต
(หัวเราะ)
และเมื่อภาษาของเขาสมบูรณ์ขึ้นอีกครั้ง
ชาวคอร์นวอลก็ได้รับการยอมรับ
ในฐานะชาวเซลติก เช่นเดียวกับ ชาวไอร์แลนด์ สก๊อตแลนด์ และเวลส์
พวกเขามองไปที่อดีตของการบังคับ การดูดกลืนทางวัฒนธรรม
และพูดว่า "เราไม่ใช่เมืองของอังกฤษ"
เราเป็นประชาชนที่มีสิทธิของเราเอง
และเรายังอยู่ที่นี่"
และพวกเขาไม่ใช่คนกลุ่มเดียว
ชนเผ่าทูนิกา-บิลอกซิ ในลุยเซียน่าก็กำลัง พื้นฟูภาษาของบรรพบุรุษ
(วิดีโอ) ฉันชื่อทียานนา
เพื่อนเรียกฉันว่า "พายุที่เงียบสงัด"
มันเริ่มต้นในทศวรรษที่ 1980
เมื่อ ดอนน่า พีเออร์ริท และครอบครัว
เริ่มเดินทางไปที่ บาทอน รัฟ และนิว ออร์ลีน
เพื่อถ่ายสำเนาพจนานุกรมเก่าที่เก็บไว้ ในห้องสมุดของมหาวิทยาลัย
โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาภาษาทูนิกา
และสอนมันให้แก่เด็ก ๆ รวมทั้งเผยแพร่ภายในชุมชน
วันนี้ พวกเขาเป็นผู้นำในการฟื้นฟู วัฒนธรรมทูนิกา
นับตั้งแต่ปี 2014 เกือบ 100 คนเข้าร่วม การศึกษาภาษาอย่างตั้งใจ
และตามการสำรวจในปี 2017
มีคนที่พูดภาษาทูนิกา ได้อย่างคล่องแคล่วถึง 32 คน
บางคน อย่างดอนน่าลูกสาวของเอลิซาเบธ
กำลังสอนภาษาทูนิกาใ้ห้แก่ลูกหลานของเขา
คนที่พูดภาษาที่เพิ่มขึ้นนี้กำลังทำบทความ
วิดีโอเฟซบุ๊ค และแม้กระทั่ง มุกตลกบนอินเตอร์เน็ต
(หัวเราะ)
และยิ่งใช้กันมากเท่าไหร่
ก็เป็นแรงบรรดาลใจให้ชาวทูนิกาอื่นๆ ให้มามีส่วนร่วมเท่านั้น
เร็วๆ นี้ สมาชิกชนเผ่าที่อาศัยในรัฐเท็กซัส เขียนถึงเอลิซาเบธทางเฟซบุ๊ก
ถามว่าเขียนคำว่า "โปรดอวยพรแก่แผ่นดินนี้" อย่างไร
เพื่อเขาจะได้ใช้เป็นป้ายที่สนาม
เพื่อแสดงให้เพื่อนบ้านเห็นว่า วัฒนธรรมของเธอยังมีอยู่
และยังรุ่งเรืองในปัจจุบัน
ปัจจุบัน ภาษาฮีบรู คอร์นิช และทูนิกา
เป็นเพียงแค่ 3 ตัวอย่างของคลื่นใต้น้ำ ของการเคลื่อนไหวทางภาษาในทุกทวีป
และแม้ว่าพวกเขาเป็นคนพูดภาษาเจอร์เรียล ที่มาจากหมู่เกาะแชนเนล
หรือคนพูดภาษาของชาวเคนยาจากไนโรบี
ทุกชุมชนที่ทำงานเพื่อรักษา และฟื้นฟูภาษา
มีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันคือ สื่อ
เพื่อว่าภาษาของพวกเขาจะถูกเผยแพร่และถูกสอน
และเช่นเดียวกับการเติบโตของอินเตอร์เน็ต
การขยายการเข้าถึงสื่อ และความคิดสร้างสรรค์
การรักษาและฟื้นฟูภาษาของบรรพบุรุษ
เป็นสิ่งที่เป็นไปได้มากกว่าเดิม
แล้วภาษาของบรรพบุรุษคุณคือภาษาอะไร ?
ของผมคือ ฮีบรู, ยิดดิช, ฮังกาเรียน และสก๊อตติช แกลิค
แม้ผมจะเติบโตโดยใช้ภาษาอังกฤษ
และเป็นโชคดีของผม ที่ภาษาเหล่านั้น มีใช้ในโลกออนไลน์
โดยเฉพาะภาษาฮีบรู มันถูกจัดเก็บในไอโฟนของผม
มันมีการแปลโดยกูเกิ้ล
แม้กระทั่งการแก้คำผิดอัตโนมัติ
และ ในขณะที่ภาษาของคุณอาจไม่ได้รับ การสนับสนุนในวงกว้าง
ผมขอกระตุ้ันให้คุณลองตรวจสอบดู
เพราะมีโอกาสที่ บางคน ในบางที่ อาจเริ่มใช้มันในออลไลน์
การเรียกคืนภาษาของคุณ และ หวงแหนวัฒนธรรมของคุณไว้
เป็นวิธีการที่ทรงพลังในการเป็นตัวของตัวเอง ในยุคโลกาภิวัฒน์
เพราะ ผมพึ่งได้เรียนที่จะพูดในภาษาฮีบรูว่า
(ภาษาฮีบรู)
พวกเรายังอยู่ที่นี่
ขอบคุณ
(เสียงปรบมือ)