پانزده سال پیش، بطور گسترده ای فرض بر این بود
که بخش عمده رشد مغز
در چند سال اول زندگی صورت میپذیرد.
در آن زمان، پانزده سال پیش، ما توانایی آن را نداشتیم
تا رشد و توسعه مغز انسان زنده را
در طول زندگی دنبال کنیم.
در دهه گذشته و یا کمی بیشتر، عمدتا به دلیل پیشرفت
در فن آوری های تصویربرداری
مانند تصویرسازی تشدید مغناطیسی یا همان «ام آر آی»،
دانشمندان علوم اعصاب شروع به نگاه کردن به
داخل مغز انسان زنده در تمام سنین کردند،
و تغییرات ساختار مغز و عملکرد آن را دنبال کردند،
خُب اگر ما بخواهیم یک تصویر لحظه ای داشته باشیم٬ ازدستگاه «ام آر آی» استفاده میکنیم،
یک تصویر با وضوح بسیار بالا
از داخل مغز انسان زنده، و سوالاتی میتوانیم بپرسیم از قبیل اینکه
مغز انسان چه میزان ماده خاکستری دارد
و مغز در هر سنی چگونه تغییرمیکند؟
ما همچنین از «ام آر آی» کاربردی که به آن «اِف ام آر آی» میگویند
برای تهیه ویدئو و یا فیلم از فعالیتهای مغز استفاده کنیم
چه وقت مغز درگیر کاری مثل
فکر کردن یا احساس کردن و یا درک کردن چیزی میشود
آزمایشگاهای زیادی در سراسر جهان درگیر تحقیق دراین مورد هستند
و امروز ما عکسهای با جزئیات دقیق ازچگونگی رشد و نمو مغز انسان زنده را داریم،
این عکسها اساسا شیوه تفکر ما به رشد مغز انسان را با آشکار کردن اینکه رشد مغز در دوران خرسالگی متوقف نمیشود، تغییر داد،
این عکسها اساسا شیوه تفکر ما به رشد مغز انسان را با آشکار کردن اینکه رشد مغز در دوران خرسالگی متوفق نمیشود، تغییر داد،
در عوض، رشد مغز تا دوره نوجوانی در دهه بیست و سی سالگی ادامه می یابد.
خُب نوجوانی دوره ای از زندگی تعریف میشود که
تغییرات بیولوژیکی و هورمونی و نشانههای فیزیکی بلوغ در فرد شروع شود
و وقتی تمام میشود که فرد به نقشی پایدار و استقلال در جامعه رسیده باشد.
( خنده تماشاگران)
این میتواند طولانی بشه.( خنده تماشاگران)
یکی از بخش های از مغز که در دوره جوانی بطور چشمگیری تغییرمیکند را قسمت جلویی کرتکس مینامند.
خُب این یک مدل از مغز انسانه،
و این قسمت جلویی کرتکس است، درست در جلو قرار داره.
قسمت جلویی کرتکس ناحیه ای بسیار جالبیست.
این بخش درمغز انسان نسبت به سایر موجودات بسیار بزرگتر است.
و این بخش درگیر همه عملکردهای شناختیست،
مثل تصمیم گرفتن، برنامه ریزی کردن، کاری که فردا قرار بکنید و یا هفته آینده و یا سال آینده
مهار رفتارهای نامناسب، بازداشتن خودتون از چیزهایی واقعا بیادبانه و یا انجام کارهای واقعا احمقانه.
این همچنین دربرگیرندهی تعامل اجتماعی، فهم افراد دیگر و خود- آگاهیست.
خُب مطالعات «ام ار آی» بر روی این بخش از رشد مغز نشان داده که این بخش رشد چشمگیری در دوره جوانی میکند.
بنابر این اگر به حجم ماده خاکستری نگاه کنید،
برای مثال، ماده خاکستری در دوران کودکی از چهار سالگی تا بیست و دو سالگی افزایش مییابد، آن را در این نمودار میتونید ببینید.
دراوایل دوره جوانی در بالاترین سطح قرار داره.
این فلشها بالاترین حجم ماده خاکستری در قسمت جلویی کرتکس مغزهستند.
میتونید ببینید که این نقاط اوج در پسران چندسال نسبت از دختران عقب هستند،
و این شاید به دلیل اینکه بطور متوسط پسران نسبت به دختران چند سال دیرتر بالغ میشوند،
و سپس در دوره جوانی حجم ماده خاکستری در قسمت جلویی کرتکس بطور قابل توجهی کاهش مییابد.
شاید این به نظر بد باشه، اما در واقع این یک فرآیند بسیارمهم رشد است،
چونکه ماده خاکستری شامل سلولهای تشکیل دهند و ارتباط بین سلولها و سیناپسهاست٬
و کاهش در حجم ماده خاکستری قسمت جلویی کرتکس مغز
مربوط به هَرس سیناپسی که حذف ساختارهای پیچیده غیرضروری و ناخواسته مغزی است.
این فرایند بسیار مهمیست. این تا حدی وابسته به محیطیست که حیوان یا انسان درآن هست،
و سیناپسهای مورد استفاده تقویت شده، و سیناپسهایی که در آن محیط خاص استفاده نمی شود هَرس میشوند.
میتونید این را مثل هَرس بوته گل رُز فکر کنید.
شما شاخه های ضعیفتر را هَرس میکنید ، پس شاخه های اصلی باقی میمانند که میتوانند قوی تر رشد کنند،
و این فرآیند، که برریزبافتهای مغز با توجه به محیط زیست هر گونه خاص اثر میگذارد،
در قسمت جلو کرتکس و در سایرقسمتهای مغز در دوره نوجوانی انسان اتفاق میافتد.
خُب خط دومی از تحقیقی که ما برای ردیابی تغییرات در مغز نوجوان بکار میبریم،
استفاده از ام آر آی عملکردی برای مشاهدهی تغییرات در فعالیت مغز درهمه سنین است.
خُب من قفط یک مثال از آزمایشگاه خودم براتون میزنم.
در آزمایشگاه من، ما به مغزاجتماعی علاقمندیم،
که این شبکهای از بخشهایی از مغزاست که آنرا برای درک مردم و تعامل با دیگر افراد بکار میبریم.
خُب علاقمندم که به شما یک تصویر از بازی فوتبال نشون بدهم
تا دو جنبه از چگونگی کارکرد مغز اجتماعی شما را توضیح بدهم.
خُب این یه بازی فوتباله.( خنده تماشاگران)
مایکل اُون یه گل را از دست داده، و روی زمین دراز کشیده،
اولین جنبه از مغز اجتماعی که این تصویر بخوبی آن را نشون می دهد،
اینه که واکنشهای احساساتیِ اجتماتی ما تا چه حد غریزی و خودکار هستند.
بنابراین در بخشی از یک ثانیه که مایکل اُون گل را از دست میده،
همه یه کار را با دستهاشون٬ صورتشون میکنند
حتی مایکل اُون که روی چمن افتاده کار مشابهی با دستهایش میکنه،
و تنها افرادی که این کار را نمیکنند افراد زردپوش در عقب هستند--( خنده تماشاگران)--
و فکر میکنم آنها در بخش اشتباهی از استادیوم نشستند،
و آنها احساسات اجتماعی دیگری را نشان میدهند
که ما آن را بلافاصله تشخیص میدهیم، و این دومین جنبه از مغز اجتماعیست که این تصویر بخوبی آن را نشان میکند.
ما چقدر در خواندن رفتار، اعمال، حرکات، حالات چهرهی دیگر افراد٬
در شرایط احساسات و حالات ذهنیشان، ماهر هستیم.
که نیازی به سوال از هیچیک از این افراد نیست.
شما ایده بسیار خوبی درباره آنچه که آنها دقیقا در این لحظه احساس و فکر میکنند را دارید.
خُب این چیزیست که ما علاقه داریم که درجستجوی آن در آزمایشگاهمان باشیم.
ما نوجوانان و بزرگسالان را به آزمایشگاه آورده تا مغز آنها را اسکن کنیم،
ما به آنها کاری که شامل فکر کردن به دیگران، و یا ذهن آنها، حالات روحیشان، عواطفشان باشد را میدهیم،
و یکی از یافتههای که ما چندین بار آن را پیدا کردیم و درآزمایشگاههای دیگر در جهان نیز یافت شده،
بخشی از قسمت جلویی کرتکس به نام قسمت وسط جلویی کرتکس مغز است که در این تصویر با رنگ آبی نشون داده شده
و این درست در وسط قسمت جلویی کرتکس و در خط میانی سر شماست.
این ناحیه در دوره نوجوانی بسیار فعالتر از بزرگسالان است هنگامی که آنها درمورد تصمیمات اجتماعی فکر میکنند،
این درواقع این یک متاآنالیز(ترکیب و مقایسه اطلاعات) از نُه مطالعه مختلف در مورد این ناحیه از مغز از آزمایشگاهای سراسر جهان است،
و همه آنها یک چیز مشابه را نشون میدهند، که فعالیت در این قسمت وسط جلویی کرتکس مغزدر دوران بلوغ کاهش مییابد.
و ما فکر میکنیم که شاید به دلیل این باشد که نوجوانان و بزرگسالان
از روش متفاوت ذهنی، یک استراتژی شناختی متفاوتی برای اخد تصمیم اجتماعی استفاده میکنند،
و یک روش بررسی آن توسط مطالعات رفتاریست که با آوردن مردم به آزمایشگاهها و دادن وظایف رفتاری به آنها انجام میشود،
و الان مثال دیگری ازنوعی وظیفهای که ما در آزمایشگاهام بکار میبریم برایتان میزنم.
خُب تصور کنید که شما در یکی از آزمایشات ما شرکت میکنید.
شما به آزمایشگاه میآیید، و شما کاری محاسباتی را میبینید.
در این کار، شما یک قفسه را میبینید که اشیائی در آن جاهایی از آن هست.
و متوجه میشوید که فردی در پشت این قفسه ایستاده
و اشیائی در آن وجود دارد که او نمیتواتند ببینید.
این اشیاء از دید او با نوعی چوب خاکستری رنگ مسدود شدهاند.
از دید او این قفسهای مشابه است.
و توجه داشته باشید که او فقط برخی از اشیاء را میتواند ببینید،
درحالیکه میتونید ببینید که اشیاء زیاد دیگری آنجا هستند .
حالا کار شما اینه که اشیاء را جابجا کنید.
هدایتکننده که پشت قفسهها ایستاده، شما را هدایت میکنه که اشیاء را جابجا کنید،
اما به خاطرداشته باشید او قصد ندارد که به شما اشیائی را بگوید که جابجا کنید که آنها را نمیتواند ببینید.
این شرایط بسیار جالبی را نشان داد که به موجب آن نوعی تعارض بین دیدگاه شما و دیدگاه هدایتکننده وجود دارد.
خُب تصور کنید که او به شما میگوید که کامیون چپ بالا را حرکت دهید.
در آنجا سه کامیون هست. شما بطور غریزی بطرف کامیون سفید رنگ میروید، زیرا از منظر دید شما این کامیون بالاییست، اما باید به خاطر داشته باشید
"او نمیتونه این کامیون را ببینه، پس منظور او این بوده که من کامیون آبیرنگ را جابجا کنم" که از منظر او کامیون بالاییست.
میخواهید باور کنید یا نه ولی همواره حدود ۵۰ درصد از بزرگسال طبیعی و سالم و هوشمند در این آزمون اشتباه میکنند.
آنها کامیون سفیدرنگ را به جای آبیرنگ جابجا میکنند.
ما این نوع کارها را به نوجوانان و بزرگسالان دادیم،
ما یک شرایط کنترلی هم داشتیم، هیچ هدایتکنندهای نبود و درعوض ما به افراد یک قانون میدهیم.
ما به آنها میگوییم، ما قصد داریم دقیقا کار مشابهی انجام دهیم اما اینبار هیچ هدایتکنندهای وجود نداره.
درعوض شما باید اشیایی را که در پس زمینه خاکستریرنگ دارند را نادیده بگیرید.
میتونید ببینید که دقیقا شرایط یکسان است،
فقط در شرایط بدون هدایت کننده افراد باید به خاطر بیاورند که این کار را به شکلی دلخواه عمل کنند،
در حالی که در شرایط با حضور هدایتکننده، آنها میبایستی دیدگاه هدایت کننده را به منظور هدایت رفتار جاریشان به خاطر بیاورند.
بسیار خوب، اگر فقط به شما درصد اشتباهات را در یک مطالعه بزرگی که برای رشد و نمو که ما انجام دادیم را نشون بدهم،
این مطالعهای در طیف هفت سالگی تا بزرگسالیست،
و آنچه که شما خواهید دید درصدی از خطاهای بزرگسالان در هردو شرایط است،
نمودار خاکستری رنگ شرایط با هدایتکننده را نشون میده،
و میبینید که این بزرگسالان هوشمند هربار ۵۰ درصد خطا میکنند
درحالیکه آنها خیلی کمتر خطا میکنند هنگامی که هدایتکننده ای وجود ندارد،
هنگامی که آنها فقط باید به خاطر بیاورند قانون نادیده گرفتن پس زمینه خاکستری را به خاطر بیاورند
در رشد و نمو بدن ، این دو شریط به شیوه دقیقا مشابهی رشد میکنند.
بین اواخر دوره بچگی و اواسط نوجوانی، یک پیشرفته،
به زبان دیگر کاهش یک خطا، در هر دو این آزمونها، و در هر دو شرایط.
اما این هنگامیست که شما دو گروه میانه نوجوانی را با گروه بزرگسالان مقایسه میکنید که بسیار جالب میشود،
زیرا در هیچ پیشرفتی در شرایط بدون هدایتکننده وجود ندارد.
به زبان دیگر، هرچیزی که شما نیاز دارید تا اینکه این قانون را به خاطر بسپارید و آن را عمل کنید به نظر میرسد که در اواسط نوجوانی باید کامل شده باشد،
در حالیکه، در مقابل، اگر به دو نمودار خاکستری آخری نگاه کنید،
هنوز پیشرفت معنی داری در شرایط وجود هدایتکننده بین اواسط نوجوانی و بزرگسالی وجود دارد،
بدین معنا که توانایی دانستن منظر دیدگاه یک نفر دیگه برای هدایت رفتار در حال انجام،
چیزیست که اتفاقا ما هر روز در زندگی انجام میدهیم، هنوز در میانه نوجوانی رشد و نمو میکند.
خُب اگر شما دختر یا پسر نوجوانی دارید گاهی فکر میکنید که آنها با درک دیدگاهای دیگران مشکل دارند،
شما درست فکر میکنید. آنها مشکل دارند. به همین دلیل است.
گاهی ما به نوجوانان میخندیم.
گاهی تقلید و مسخره میشوند، و حتی گاهی برای رفتارشان شرور خطاب میشوند.
آنها خطر میکنند، گاهی اخمو و ترشرو میشوند، و بسیار خود پسند میشوند.
داستان زیبایی از یکی دوستانم دارم
که میگفت که چیزی که او بیشتر درباره دختران نوجوانش قبل و بعد از بلوغ متوجه شده میزان خجالت زدگی آنها در مقابل او بوده است.
او گفت،" قبل از بلوغ اگر دو دوخترم در یک فروشگاه شلوغ میکردند ، من میگفتم، هی شلوغ نکنید و من آهنگ مورد علاقه تان را میخوانم، "
و دیگه نمیچرخیدند و او شروع به خواندن آهنگ مورد علاقه شان میکرد
بعد از بلوغ، این تبدیل به یک تهدید شد.
( خنده تماشاگران)
تصور آواز خواند پدرشان در ملاء عام برای اینکه آنها را ادب کنه کافی بود.
اغلب مردم میپرسند،
"آیا نوجوانی یک پدیدهی جدیده؟ آیا این چیزیست که ما اخیراَ درغرب آن را اختراع کردهایم؟"
در واقع جواب احتمالا نه است.
شرح زیادی در مورد نوجوانان در تاریخ هست که خیلی مشابه با آنچه که امروز ما بکار میبریم هست.
نقل قول معروفی از شکسپیر وجود دارد به نام "داستان زمستان" که در آن او نوجوانی به شرح زیر توصیف کرده:
"من جایی باشم که سنی بین ده و سه و بیست سالگی نباشد، نوجوانان بقیه روز را بخوابند؛
هیچ چیز دراین بین نباشد اما دختران با کودکان، اشتباه قدیمی، دزدی، مبارزه کنند."( خنده تماشاگران)
سپس او ادامه می گوید، "با این حال، اما این مغز پرجوش نوزده و بیست و دو سالگیه که در این هوا شکار میکند ؟ "
سپس او ادامه می گوید،"با این حال، اما این مغز پرجوش نوزده و بیست و دو سالگیه که در این هوا شکار میکند ؟ "
سپس او ادامه می گوید،"با این حال، اما این مغز پرجوش نوزده و بیست و دو سالگیه که در این هوا شکار میکند ؟ " ( خنده تماشاگران)
خُب تقریبا ۴۰۰ سال پیش شکسپیر نوجوانی را در به تصویر میکشاند
که بسیار مشابه آنچه که ما امروز آنها را به تصویر میکشیم است،
اما امروز ما تلاش میکنیم که رفتار آنها را از لحاظ تغییرات پایه ای که در مغز آنها ایجاد خواهد شد، را درک کنیم
خُب برای مثال، خُب "خطر کردن "را در نظر بگیرید.
میدونید که آنها تمایل به خطر کردن دارند و اینکار را میکنند.
آنها از کودکان و بزرگسالان بیشتر خطر میکنند،
و بخصوص هنگامی که با دوستانشان هستند خودشان را در معرض خطر قرار میدهند.
آنها در مسیر مهمی برای مستقل شدن از والدینشون هستند
و برای تحت تاثیر قرار دادن دوستانشان در جوانی خطر میکنند.
ولی اکنون ما تلاش میکنیم که آنها را از لحاظ رشد بخشی از مغز که به آن سیستم لیمبیک میگویند، درک کنیم.
خُب قصد دارم به شما سیستم لیمبیک را که در تصویر قرمزرنگه در این مغز نشون بدم.
سیستم لمبیک در سمت راست این مغزه،
و این درگیر چیزهای مانند پردازش احساسات و پاداش هستند.
این احساسات پاداش را خارج از انجام کارهای سرگرم کنند به شما میدهد ، از جمله خطر کردن.
خطرکردن را در تو بیدار میکند.
این ناحیه، و نواحی مربوط به سیستم لمبیک،
مشخص شده که درنوجوانان در مقایسه با بزرگسالان از حساسیت بسیار فوق العاده ای نسبت به احساس پاداش ناشی از خطر کردن برخوردار است.
و همزمان قسمت جلویی کرتکس که در تصویرآن را با رنگ آبی میبینید، مانع خطر کردن بیش ار حد ما میشود.
و همزمان قسمت جلویی کرتکس که در تصویرآن را با رنگ آبی میبینید،
مانع خطر کردن بیش از حد ما میشود، هنوز در دوره نوجوانی رشد بسیار زیادی کرده.
پس تحقیقات بر روی مغز نشان داده که مغز نوجوانان دستخوش رشد واقعا عمیقیست،
و این دارای مفاهیمیست برای آموزش، توانبخشی ودخالت آنها ( در جامعه) .
محیط زیست از جمله تدریس می تواند رشد مغزی نوجوانان را شکل دهد،
و با این حال این نسبتا جدید که ما درغرب نوجوانان را بطورمعمول آموزش میدهیم.
همهی چهار پدر بزرگها و مادر بزرگهای من، مدرسه را در ابتدای نوجوانیشان ترک کرده اند.آنها راه دیگهای نداشتند.
و این موضوع هنوز برای نوجوانان بسیار زیادی در سراسر جهان برقرار هست.
چهل درصد از نوجوانان به آموزش دوره متوسطه دسترسی ندارند.
با اینکه، و این دورهای از زندگیست که مغز الخصوص وفقپذیر و شکلپذیراست.
این برای یادگیری و خلاقیت فرصت بسیار مناسبیست.
خُب چیزی که گاهی به عنوان مشکل با نوجوانان دیده شد--بالا بودن خطرکردن، ضعف کنترل،خود پسندیست که نباید انگ و لکهای بر آنها باشد.
درواقع این انعکاس تغییرات در مغز است که فرصتهای آموزشی عالی و رشد اجتماعی را فراهم میکند. سپاسگزارم. ( تشویق تماشاگران)
( تشویق تماشاگران)